Για μια νέα κομμουνιστική ελπίδα, για την αντικαπιταλιστική ανατροπή

Η αντικομμουνιστική υστερία των αστικών δυνάμεων φωτίζει με το δικό της τρόπο τον ιδιαίτερα κρίσιμο χαρακτήρα της συγκρότησης της αναγκαίας στρατηγικής κομμουνιστικής εναλλακτικής στον ολοκληρωτικό καπιταλισμό

Μπορεί να ανατραπεί η σύγχρονη βαρβαρότητα; Μπορούν τα πράγματα να πάνε αλλιώς ή είμαστε καταδικασμένοι να ζήσουμε μέσα στη φτώχεια και την άγρια εκμετάλλευση, την απειλή γενίκευσης της φρίκης του πολέμου, υπό το ζυγό της νέας απολυταρχίας του κεφαλαίου; Κι αν μπορούν τα πράγματα να πάνε αλλιώς, πώς και ποιος θα το κάνει;». Με αυτό το ερώτημα, που απασχολεί ευρύτερα εργατικά, λαϊκά και νεολαιίστικα στρώματα, έρχεται να αναμετρηθεί το 4ο συνέδριο του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση, που θα διεξαχθεί στην Αθήνα στις 1-3 Δεκέμβρη, επιχειρώντας μια ανατρεπτική επαναστατική απάντηση στο κυρίαρχο σήμερα αστικό «Δεν υπάρχει εναλλακτική» (το περίφημο θατσερικό ΤΙΝΑ). Μέσα από μια συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης, αναζητά το δρόμο για να υψωθεί ξανά την κόκκινη σημαία μιας νέας κομμουνιστικής ελπίδας στον 21ο αιώνα, για την αντικαπιταλιστική ανατροπή της φτώχειας, των μνημονίων, της ΕΕ, του πολέμου και της τυραννίας του κεφαλαίου. Δεν το κάνουμε αψήφιστα, με την υποτιθέμενη υπερφίαλη ευκολία του «αριστερισμού». Λαμβάνουμε υπόψη τέσσερις παράγοντες:

Πρώτο, το ότι διεθνώς το καπιταλιστικό σύστημα, ακριβώς γιατί δεν μπορεί να υπερβεί σταθερά και δυναμικά την βαθιά δομική του κρίση, μπαίνει σε μια νέα φάση επικίνδυνης υπεραντιδραστικής κλιμάκωσης της αντεργατικής, πολεμικής και ολοκληρωτικής εκστρατείας του κεφαλαίου (που σηματοδοτείται από την εκλογή Τραμπ). Πρόκειται για μια υπεραντιδραστική στροφή σε τέσσερα επίπεδα: α) Πρώτα από όλα στο πεδίο της εμβάθυνσης της εκμετάλλευσης της εργασίας, για την μετατροπή των εργαζομένων σε σύγχρονους δούλους της ψηφιακής εποχής (αποκαλυπτικές οι αντεργατικές ρυθμίσεις που θέλει να επιβάλλει ο Μακρόν με διατάγματα στη Γαλλία, στην ίδια κατεύθυνση με όσα απαιτούν κεφάλαιο και τρόικα στην Ελλάδα). β) Στο πολιτικό σύστημα, με την εμπέδωση του κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού (π.χ. καταστάσεις έκτακτης ανάγκης Γαλλία, Τουρκία, Αμβούργο G20), με ακραία έκφραση στην Ελλάδα της άθλιας επιτροπείας, που όλα αποφασίζονται από τη σύγχρονη Ιερή Συμμαχία ΕΕ-ΔΝΤ-πολυεθνικών και ελληνικού κεφαλαίου. γ) Στις διεθνείς σχέσεις με την επικίνδυνη αναβάθμιση της γενικευμένης πολεμικής απειλής και των πολεμικών συγκρούσεων, με πολύ αποκαλυπτική την επιθετικότητα των ΗΠΑ στον Ειρηνικό (αντιπαράθεση με Βόρεια Κορέα, απειλές κατά Κίνας κλπ.). Με την έξαρση του ανταγωνισμού μεταξύ των ιμπεριαλιστικών κέντρων, των αστικών κρατών και των δυνάμεων του κεφαλαίου (ΗΠΑ, ΕΕ, Κίνα, Ρωσία), την κρίση και επιχείρηση αναδιάταξης της προηγούμενης μορφής καπιταλιστικής διεθνοποίησης. Πολύ επικίνδυνη η κατάσταση και στην περιοχή μας, με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να αναδεικνύεται σε καλό στρατιώτη ΝΑΤΟ-ΕΕ, για τα συμφέροντα του κεφαλαίου. δ) στο πεδίο των ιδεών και του πολιτισμού, αναπτύσσεται ο ρατσισμός, ο εθνικισμός, ο πολυποίκιλος σκοταδισμός και ο νεοφασισμός (αποκαλυπτικά και όσα γίνονται στις ΗΠΑ, όπως στο Σαρλοτσβίλ), ένας ευρύτερος αγριανθρωπισμός. Το δίλημμα καπιταλιστική βαρβαρότητα ή κομμουνιστική απελευθέρωση έρχεται με νέα ποιότητα στο προσκήνιο.

Δεύτερο, ειδικά στην Ελλάδα η μνημονιακή καπιταλιστική βαρβαρότητα και η επιτροπεία επιβάλλονται ως καθεστώς, για να γίνουν η νέα κανονικότητα. Δεν είναι μια έκτακτη εισαγόμενη «θεραπεία-σοκ», έστω αστικού αντιδραστικού τύπου, για να ξαναδουλέψει το σύστημα όπως παλιά, αλλά μια γιγαντιαία καπιταλιστική ανασυγκρότηση, που εντάσσει τον ελληνικό καπιταλιστικό κοινωνικό σχηματισμό στην καρδιά του ολοκληρωτικού καπιταλισμού της εποχής μας. Τα μνημόνια ήρθαν για να μείνουν. Γι’ αυτό για να είναι πραγματικά αποτελεσματική και νικηφόρα η πάλη κατά των μνημονίων πρέπει να είναι αντιΕΕ και αντικαπιταλιστική. Ταυτόχρονα πρέπει να είναι βαθιά αντικυβερνητική, καθώς «η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αποτελεί κυβέρνηση αστική, προώθησης, κλιμάκωσης, εμπέδωσης και ιδιότυπης-επικίνδυνης δικαιολόγησης των αντιδραστικών αντεργατικών αναδιαρθρώσεων (μνημονιακών και άλλων)».

Τρίτο, διαμορφώνονται νέες εκρηκτικές κοινωνικές δυνατότητες για τη χειραφέτηση της εργασίας, οι οποίες έστω και εμβρυακά και με παλινδρομήσεις τροφοδοτούν την κινητικότητα και τις αναζητήσεις ευρύτερων στρωμάτων διεθνώς, οι οποίες λόγω της ιστορικής αδυναμίας του επαναστατικού και κομμουνιστικού κινήματος εγκλωβίζονται εντός του κυρίαρχου πολυποίκιλου ρεφορμισμού. Το κεφάλαιο για να αποτρέψει άμεσα και μακροπρόθεσμα την επαναστατική δυνατότητα επιτίθεται με στρατηγική στόχευση στον κομμουνισμό (βλέπε συνέδριο στο Ταλίν και γενικότερη αντιπαράθεση). Η αντικομμουνιστική υστερία των αστικών δυνάμεων φωτίζει με το δικό της τρόπο τον ιδιαίτερα κρίσιμο χαρακτήρα της συγκρότησης της αναγκαίας στρατηγικής κομμουνιστικής εναλλακτικής στον ολοκληρωτικό καπιταλισμό, αντίθετα με μια Αριστερά που πάσχει από αθεράπευτη πολιτική μυωπία, καταργώντας τη στρατηγική της κομμουνιστικής απελευθέρωσης και το στόχο ανατροπής του καπιταλισμού και μετατρέποντας την επαναστατική τακτική σε τακτικισμό και πολιτικαντισμό.

Τέταρτο, παρά την ήττα του λαϊκού στρατοπέδου στον πρώτο γύρο της ταξικής αναμέτρησης ενάντια στη μεγάλη καπιταλιστική ανασυγκρότηση και το διάχυτο κλίμα απογοήτευσης και υποχώρησης, υπάρχει αξιόλογο πρωτοπόρο δυναμικό που αναζητά τις βαθύτερες αιτίες που ευνούχισαν το λαϊκό κίνημα και οδήγησαν στην κυριαρχία και στην πλήρη ενσωμάτωση του ΣΥΡΙΖΑ.

Οι Θέσεις της ΠΕ για το 4ο συνέδριο στέκονται αισιόδοξα: Μπορούμε να τους ανατρέψουμε, τονίζουν, αλλά όχι με μια από τα ίδια. Χρειάζεται μια βαθιά τομή, με πρώτο όρο την «αποσυριζοποίηση» της Αριστεράς. Βαθιά ρήξη με τις λογικές όπως «μπορούμε και μέσα στο ευρώ και την ΕΕ», διαταξική αντιμνημονιακή ενότητα «ενάντια στους ξένους και τους διεφθαρμένους», «πρώτα παραγωγική ανασυγκρότηση και μετά να φάει ψωμί ο κόσμος», «ψηφίστε για αριστερή κυβέρνηση να μας βγάλει από τα μνημόνια», αλλά κι ευρύτερα εκλογικά μέτωπα σωτηρίας, με το κίνημα και τον λαό στον καναπέ. Απαιτείται διαζύγιο με αυτές τις λογικές και όχι αναπαραγωγή τους, έστω και με αριστερό λίφτινγκ, όπως κάνει η ΛΑΕ. Απαιτείται υπέρβαση της αδιέξοδης λογικής του ΚΚΕ, που αρνείται ένα κίνημα και μέτωπο αντικαπιταλιστικής ανατροπής. Απαιτείται αυτοκριτική προσέγγιση της δράσης της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και του ΝΑΡ και οι Θέσεις ανοίγουν τη συζήτηση.
Οι Θέσεις για το 4ο Συνέδριο θέτουν ως στόχο κρίκο τη συγκρότηση σε ανώτερο επίπεδο της ευρύτερης σήμερα πρωτοπορίας, σε όλα τα επίπεδα (κόμμα, μέτωπο, κίνημα) και πρώτα και κύρια στο στρατηγικό πεδίο, ενός σύγχρονου προγράμματος και κόμματος κομμουνιστικής απελευθέρωσης. Ιεραρχούν στην πρώτη γραμμή το ζήτημα της κομμουνιστικής συγκρότησης γιατί θεωρούν ως κρίσιμη αδυναμία –όλο το προηγούμενο διάστημα- το έλλειμμα συνολικής στρατηγικής απάντησης στον καπιταλισμό της κρίσης και της καταστρεπτικής ανάπτυξης. Με την ύπαρξη ενός κομμουνιστικού GPS η αντικαπιταλιστική τακτική νοηματοδοτείται βαθιά, αποκτά προσανατολισμό και προοπτική.

Αυτή την τακτική υπηρετούν το Αντικαπιταλιστικό Εργατικό Μέτωπο και ο πολιτικός πόλος της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, με βήμα την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και επιδίωξη συνεργασίας και συσπείρωσης και άλλων αντικαπιταλιστικών, αντιιμπεριαλιστικών και αντιΕΕ δυνάμεων.

Στο παραδοσιακό κομμουνιστικό κίνημα το συνέδριο είχε τελειώσει με την εξαγγελία του. Στα αστικά κόμματα το συνέδριο είναι το φόντο, με τους συνέδρους-γλάστρες, για να λάμψει ο αρχηγός στα τηλεοπτικά πλάνα. Το συνέδριο του ΝΑΡ, στη δική μας μαχόμενη και σύγχρονα κομμουνιστική Αριστερά, τα συνέδρια είναι μια πορεία για να σηκωθούμε όλοι ψηλότερα. Σε αυτό το δρόμο προχωράμε.

Γιάννης Ελαφρός, εφημερίδα ΠΡΙΝ, 3/9/2017

Advertisements

Διαβάστε στο ΠΡΙΝ που κυκλοφορεί την Κυριακή 23 Ιούλη: «Προσοχή, προσοχή, δικαιοσύνη με στολή!»

Προσοχή, προσοχή, δικαιοσύνη με στολή!

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ξεμπροστιάστηκε το παραμύθι περί «ανάπτυξης» και «εξόδου στις αγορές»|Γ. ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΣ

Ανάγκη, δυνατότητα και τάση της εποχής|Β. ΜΗΝΑΚΑΚΗΣ

ΚΥΠΡΙΑΚΟ: Οι «ξένες πλάτες» δεν φέρνουν «ασφάλεια»|Κ. ΜΑΡΚΟΥ

ΚΩΣ: Πολιτικοί μετασεισμοί μετά την καταστροφή|Α. ΚΥΡΙΤΣΗΣ

Σάπια μισόλογα και κάλπικοι πανηγυρισμοί για δήθεν «μείωση ανεργίας»|Δ. ΤΖΙΑΝΤΖΗΣ

 

Θ. ΣΚΑΜΝΑΚΗΣ: Οι περιπτώσεις της Ηριάννας και του Δ. Κουφοντίνα

Μ. ΤΖΙΑΝΤΖΗ: «Κάτι χειρότερο. Δικαστής»

Λ. ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ: Εγκαταλείπει η CIA τους μισθοφόρους της στη Συρία

Σε κάθε φύλλο: Από σπόντα, Πίσω από τις κάμερες, Σχόλια στο ημίφως

 

4ο συνέδριο ΝΑΡ: Πετυχημένη η εκδήλωση παρουσίασης των θέσεων

 

ΕΙΚΟΝΟΚΛΑΣΤΕΣ

Η Ελλάδα των μνημονίων και οι γυναίκες|ΑΙΜΙΛΙΑ ΤΣΑΓΚΑΡΑΤΟΥ

ΠΡΙΝΗΔΟΝ

Θυσία στα κέρδη ο Υμηττός;|ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ

Κάμπινγκ Αναιρέσεις: Δρέπανο Αργολίδας, από 28 Ιούλη μέχρι 6 Αυγούστου

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Βιβλία για το καλοκαίρι (και για όλο το χρόνο)

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Κ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: «Μήνυμα στήριξης των μηχανισμών καταστολής» ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ Γ. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟ

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Βαθιά ταξική η φύση της δικαιοσύνης|Δ. ΜΠΕΛΑΝΤΗΣ

Αγωνιστική απάντηση σε τουρισμό και εμπόριο|Κ. ΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΟΙ: Πανάκριβες οι αμερικάνικες «δωρεές»

ΙΣΠΑΝΙΚΟΣ ΕΜΦΥΛΙΟΣ

Δημοκρατία και επανάσταση κατά του φασισμού|Δ. ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΚΙΝΗΣΗ ΙΔΕΩΝ

Η αντιδραστική ηγεμονία της εκκλησίας στην εκπαίδευση|Χ. ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥ

ΔΙΕΘΝΗ

Ορόσημο η 30η Ιουλίου για τη Βενεζουέλα|Α. ΧΑΤΖΗΣΤΕΦΑΝΟΥ

Κατασταλτικός… τουρισμός στην κατεχόμενη Παλαιστίνη|Δ. ΜΑΡΑΓΚΟΥΔΑΚΗ

Διαβάστε στο ΠΡΙΝ την Κυριακή 9 Ιούλη: Αντικαπιταλιστική οργή κατά του G20

Αντικαπιταλιστική οργή κατά του G20
Ρήξη στους δρόμους του Αμβούργου, ρωγμές εντός της συνόδου
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Απεργίες σε εμπόριο-τουρισμό|Δ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ
Ο Γενιτσαρισμός ως ανώτατο στάδιο της συστημικής «Αριστεράς»|Π. ΜΑΥΡΟΕΙΔΗΣ
Εμβάθυνση της ΕΕ σημαίνει ένταση εκμετάλλευσης και αυταρχισμού|Δ. ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ
Αθώος και ελεύθερος ο Τάσος Θεοφίλου
ΔΗΜ. ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ:Αντιδραστική σαπίλα πίσω από τη φρέσκια μπογιά|Δ.ΜΑΡΚΟΥ
Όταν ο Περισσός ήταν κατά της ρήξης|Γ.ΦΩΤΙΟΥ
Αποπροσανατολισμός από ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ|Γ. ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΣ
4ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΝΑΡ:Αντικαπιταλιστική ανατροπή, νέα κομμουνιστική ελπίδα
Παρουσίαση των θέσεων της ΠΕ|επιμέλεια Γ. ΕΛΑΦΡΟΣ
 
ΠΡΙΝΗΔΟΝ
Συνέδριο ΟΛΜΕ:Πρόταση αγώνα απο τις Παρεμβάσεις|Σ.ΣΤΕΦΑΝΙΔΟΥ
Θ.ΣΚΑΜΝΑΚΗΣ:Νέες καταχωρίσεις
Μ.ΤΖΙΑΝΤΖΗ:Το «Survivor» γίνεται θρησκεία
Λ.ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ:Μείωση της ανεργίας δια της απαξίωσης της εργασίας
Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ
ΟΤΑ:Η κυβερνητική πολιτική δολοφονεί και απολύει|Γ.ΜΟΥΡΜΟΥΡΗΣ, Κ. ΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ,ΜΠ. ΣΥΡΙΟΠΟΥΛΟΣ
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Κατασχέσεις και υπερφορολόγηση «πνίγουν» το λαό|Μ.ΒΑΣΙΛΑΣ
ΔΙΕΕΞΟΔΟΣ:Τρία άρθρα διαλόγου|Γ. ΠΕΡΑΚΑΚΗΣ, Θ. ΒΟΥΡΕΚΑΣ,Θ. ΚΑΝΙΑΡΗΣ
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Μεταθανάτιοι ύμνοι για έναν καναλάρχη|Μ. ΤΖΙΑΝΤΖΗ
ΚΙΝΗΣΗ ΙΔΕΩΝ
Σελιδοδείκτης:Για το σχολείο των αναγκών και δικαιωμάτων|Χ. ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥ
ΔΙΕΘΝΗ
Διαδηλωτές στο Αμβούργο:»Κλείστε τον καπιταλισμό»|Α.ΧΑΤΖΗΣΤΕΦΑΝΟΥ

Διαβάστε στο Πριν της Κυριακής 02 Ιουλίου: Καύσωνας διαρκείας κατά λαϊκών στρωμάτων

Καύσωνας διαρκείας κατά λαϊκών στρωμάτων

Καύσωνας διαρκείας κατά λαϊκών στρωμάτων

Διπλή απόλαυση: Και μνημόνιο και αγορές|Γ. ΕΛΑΦΡΟΣ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Κραυγή αγωνίας για την Ηριάννα|Δ. ΤΖΙΑΝΤΖΗΣ

Η θερινή σύναξις των πασοκοφυλάκων|ΝΤ. ΧΑΡΙΤΑΤΟΥ

Τρομοκρατία η αριστερή ανατρεπτική δράση για τον Κυριάκο|Γ. ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΣ

 

4ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΝΑΡ 1-3 ΔΕΚΕΜΒΡΗ-Εγκρίθηκαν οι θέσεις της ΠΕ

Αλληλεγγύη στον αγώνα των εργαζόμενων στους ΟΤΑ|ΚΟΙΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΙΝΗΣΕΩΝ

Σε κάθε φύλλο: Πίσω από τις κάμερες, Από σπόντα, Σχόλια στο Ημίφως, Περισκόπιο

Θ. ΣΚΑΜΝΑΚΗΣ: Αόρατες μαντήλες

Μ. ΤΖΙΑΝΤΖΗ: «Ανέγγιχτοι» α αλα ελληνικά

Λ. ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ: Success story υπάρχει και λέγεται Ισλανδία

ΑΠΟΨΕΙΣ

«Πόλεμος για τις τράπεζες στις πλάτες των λαών της Ευρώπης|Γ. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ-Δ. ΜΑΡΑΓΚΟΥΔΑΚΗ

Ένας μήνας απεργία στον «Πήγασο»|Γ. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

«Πλυντήριο» ΣτΕ για τη φοροδιαφυγή των ισχυρών|Γ. ΤΣΑΝΤΙΚΟΣ

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: όσα μας έμαθαν οι «σκουπιδιαραίοι»

ΓΡΑΦΟΥΝ ΟΙ Γ. ΕΛΑΦΡΟΣ, Μ. ΜΠΙΚΑΚΗ, Δ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ

Ν. ΜΠΙΝΙΩΡΗΣ, πρόεδρος σωματείου εργαζόμενων Δήμου Παιανίας: Ο αγώνας θα συνεχιστεί και θα νικήσουμε! ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ Κ. ΝΑΣΟΠΟΥΛΟ

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Λευκές νύχτες: Ούτε στο Ίλιον, ούτε πουθενά|ΜΠ. ΣΥΡΙΟΠΟΥΛΟΣ

Εργασιακή χούντα στο Λαγό Διδυμοτείχου| ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΟΙ

Ο κοινωνικός οδοστρωτήρας των «τελευταίων» μέτρων|Γ. ΚΡΕΑΣΙΔΗΣ

«Πολιορκητικός κριος» κατά ασύλου|Π. ΜΑΤΖΙΚΟΣ

Ανεπιθύμητος ο Γιούνκερ για τους φοιτητές|Σ. ΜΠΟΥΝΤΡΗ

ΔΟΕ: Αναντίστοιχη συγκυρίας και απαιτήσεων|ΝΤ. ΡΕΠΠΑ

Πλειστηριασμοί: Κόντρα στην ηττοπάθεια, το κίνημα όλο και φουσκώνει|Π. ΞΟΠΛΙΔΗΣ

7 χρόνια μνημόνια: Άγρια φτώχεια, κοινωνικός αποκλεισμός|Γ. ΜΟΥΡΜΟΥΡΗΣ

ΚΙΝΗΣΗ ΙΔΕΩΝ

Οι δύο όψεις ενός αντιλαϊκού νομίσματος|Δ. ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΣΤΟΡΙΑ

Ποιοι και γιατί θέλουν νέο «σχέδιο Μάρσαλ»|Γ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Όταν η ποίηση «μας ενώνει και μας δονεί»|Δ. ΤΖΙΑΝΤΖΗΣ

ΔΙΕΘΝΗ

Προβοκάτσια ετοιμάζει ο Τραμπ στη Συρία|Α. ΧΑΤΖΗΣΤΕΦΑΝΟΥ

ΓΡΑΦΤΕΙΤΕ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΕΣ-ΤΡΙΕΣ ΣΤΟ ΠΡΙΝ

Εγκρίθηκαν οι Θέσεις της ΠΕ και προκηρύχθηκε το 4ο Συνέδριο του ΝΑΡ

Προκηρύχθηκε το 4ο Συνέδριο του ΝΑΡ. Εγκρίθηκαν οι Θέσεις της Π.Ε.

Ανακοίνωση της Πολιτικής Επιτροπής του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση

Προκηρύχθηκε το 4ο Συνέδριο του ΝΑΡ

Εγκρίθηκαν οι Θέσεις της Π.Ε. για το 4ο Συνέδριο

Συνεδρίασε την Κυριακή 25 Ιουνίου 2017 η Πολιτική Επιτροπή του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση με θέμα την προετοιμασία του 4ου Συνεδρίου της οργάνωσης.

Όπως αποφασίστηκε από την Π.Ε., το Συνέδριο θα πραγματοποιηθεί στις 1, 2 και 3 Δεκέμβρη 2017 στην Αθήνα. Το 4ο Συνέδριο φιλοδοξούμε να αποτελέσει ένα αποφασιστικό βήμα εμπρός και σημαντικό σταθμό στη διαδικασία για το πρόγραμμα και κόμμα της κομμουνιστικής απελευθέρωσης, στην επεξεργασία κομμουνιστικής στρατηγικής απάντησης και αντικαπιταλιστικής επαναστατικής τακτικής στις σημερινές συνθήκες, αλλά και έμπρακτης συμβολής στην αναγκαία αντεπίθεση και ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού λαϊκού κινήματος.

Στη συνεδρίαση της Π.Ε. εγκρίθηκε το κείμενο των Θέσεων της Πολιτικής Επιτροπής για το 4ο Συνέδριο,το οποίο θα δοθεί στη δημοσιότητα τις επόμενες μέρες και θα κυκλοφορήσει σε ειδική έκδοση.

Η Π.Ε. θα οργανώσει τον εσωοργανωτικό και δημόσιο προσυνεδριακό διάλογο, με γνώμονα τον πιο ευρύ διάλογο και κατάθεση απόψεων, τόσο μέσα από τις γραμμές του ΝΑΡ και της νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση, όσο και ευρύτερα μεταξύ των αγωνιστών που εμπνέονται από τους στόχους συγκρότησης ενός νέου κομμουνιστικού προγράμματος και κόμματος, μιας ισχυρής αντικαπιταλιστικής Αριστεράς και ενός νέου εργατικού κινήματος. Στα πλαίσια αυτά θα συγκροτηθεί άμεσα η Επιτροπή Προσυνεδριακού διαλόγου, η οποία θα ανακοινώσει τους τρόπους και τη διαδικασία του διαλόγου μέχρι το Συνέδριο.

Στην πορεία προς το 4ο Συνέδριο αποφασίστηκε επίσης η διοργάνωση πολιτικής – θεωρητικής διημερίδας με θέμα τις εξελίξεις και την ανάλυση του ελληνικού καπιταλισμού, στις αρχές Οκτωβρίου 2017.

Η Πολιτική Επιτροπή του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση

Αθήνα, 25 Ιούνη 2017

Απόφαση της Πολιτικής Επιτροπής του ΝΑΡ (Απρίλης 2017)

Βασικά αποσπάσματα από την Απόφαση της ΠΕ του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση

22 Απρίλη 2017

Κεφάλαιο Ι: Οι Πολιτικές και διεθνείς εξελίξεις

Α. ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΚΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΔΥΝΑΜΩΝΟΥΝ

1. Στην προηγούμενη ΠΕ είχαμε εκτιμήσει ότι βρισκόμαστε σε φάση σημαντικών γεωπολιτικών εξελίξεων και συνέχισης των πολεμικών αναμετρήσεων, με κίνδυνο κλιμάκωσης του πολέμου στην ευρύτερη περιοχή μας.

Βασική μας εκτίμηση ήταν ότι η ανάληψη της προεδρίας των ΗΠΑ από το Ντόναλντ Τραμπ θα πυροδοτήσει τη στροφή του αμερικανικού καπιταλισμού σε όξυνση του ανταγωνισμού με άλλες καπιταλιστικές οικονομίες, καταρχήν την Κίνα, ενώ ήδη το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ προχωρούν τα σχέδια στρατιωτικής περικύκλωσης της Ρωσίας και στην περιοχή διακηρύσσεται η σύσφιξη των ήδη πολύ στενών σχέσεων ΗΠΑ – Ισραήλ και τίθεται ξανά στο στόχαστρο το Ιράν.

Το χτύπημα των ΗΠΑ στη Συρία (το οποίο να σημειωθεί ότι ήταν επιχειρησιακά έτοιμο από τη κυβέρνηση Ομπάμα) μετά τη βρώμικη υπόθεση της “χημικής” επίθεσης, αποτελεί βήμα πολύ σοβαρής κλιμάκωσης του πολέμου. Η κυβέρνηση Τραμπ ανοίγει παράλληλα και ζήτημα Βόρειας Κορέας, έχει στείλει ήδη 3 αεροπλανοφόρα στη περιοχή, όπου κλιμακώνεται επικίνδυνα η ένταση ανάμεσα σε ΗΠΑ –Ιαπωνία – Ν. Κορέα από τη μια και Β. Κορέα, Κίνα, Ρωσία από την άλλη, σε ένα κουβάρι αντιθέσεων με επίδικα τον έλεγχο εδαφών, αγορών, ενεργειακών δρόμων.

Σοβαρή πλευρά του αντιδραστικού περιβάλλοντος και της πολεμικής προετοιμασίας είναι και η στρατιωτικοποίηση της ΕΕ, σύμφωνα με τις τελευταίες αποφάσεις της, αξιοποιώντας, ανάμεσα στα άλλα και το «κενό ασφάλειας» λόγω της εξόδου της Βρετανίας από την ΕΕ.

Όλα αυτά φέρνουν πιο κοντά τον κίνδυνο άμεσης στρατιωτικής αντιπαράθεσης των «μεγάλων δυνάμεων».

Στο συνολικό αυτό πλαίσιο αναπτύσσεται ο ανταγωνισμός των αστικών τάξεων Ελλάδας – Τουρκίας. Η ελληνική αστική τάξη επιδιώκει να εκπροσωπήσει τα συμφέροντα της «Δύσης» στην ευρύτερη περιοχή, πολιτική που ιστορικά έχει αποδειχθεί καταστροφική για τον λαό και την χώρα. Στην Τουρκία μετά το δημοψήφισμα βάθυνε η πολιτική και κοινωνική διαίρεση, εντάθηκε η πολιτική αστάθεια, ισχυροποιήθηκε ο κίνδυνος πολεμικών τυχοδιωκτισμών. Το νέο καθεστώς στην Τουρκία, μετά και το οριακό αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, προϊόν βίας και νοθείας για την ενίσχυση του Ερντογάν, θα εντείνει τις διώξεις, την καταστολή, την τρομοκρατία απέναντι στους Κούρδους, την Αριστερά, κάθε αντιπολιτευόμενη φωνή.

2. Η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου, έχει αποφασίσει να δώσει «γη και ύδωρ» στη νέα ιμπεριαλιστική εκστρατεία των ΗΠΑ.

Με περισσή ευκολία ο πρωθυπουργός συνυπογράφει κείμενο με τις χώρες του ευρωπαϊκού νότου που θεωρεί «κατανοητά» τα πυραυλικά πλήγματα των ΗΠΑ στη Συρία.

– Η βάση της Σούδας έχει παραχωρηθεί για τα πιο προκλητικά επιχειρησιακά σχέδια στις γειτονικές χώρες, όπως οι πρόσφατες πυραυλικές επιθέσεις στη Συρία. Παράλληλα η κυβέρνηση προσφέρει και προετοιμάζει νέο στρατιωτικό «οικόπεδο» στην Κάρπαθο! Πυκνώνουν οι κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με ΗΠΑ και Ισραήλ.

– Το κυριότερο, υπάρχει ανοιχτή δέσμευση για τη συγκρότηση στρατηγικού άξονα ΗΠΑ – Ελλάδας – Κύπρου – Αιγύπτου – Ισραήλ, με στόχο την αναβάθμιση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων του ΝΑΤΟ, παράλληλα με την αντιμετώπιση της τριπλής «απειλής» που συνθέτουν η “τρομοκρατία”, τα απελευθερωτικά κινήματα και οι αντιστάσεις των λαών της περιοχής. Αναβαθμίζεται η συζήτηση και η προετοιμασία για αυξημένη συμμετοχή ελληνικών δυνάμεων (κυρίως Ναυτικού, αλλά όχι μόνο) στις αποστολές του ΝΑΤΟ. Χωρίς να ξεχνάμε και την πρόσφατη επίσκεψη κορυφής του Τσίπρα στο φασιστικό, αμερικανοστήρικτο καθεστώς της Ουκρανίας, που βέβαια στηρίζει και η ΕΕ.

Οι εξελίξεις αυτές είναι εξαιρετικής σημασίας. Δεν αποτελούν μια απλή επικαιροποίηση της Ελληνοαμερικανικής συνεργασίας στη σημερινή εποχή. Ούτε κάποιο τακτικίστικο αντιπερισπασμό της κυβέρνησης απέναντι στο γερμανικό εκβιασμό. Συνολικά ο πολεμικός κίνδυνος και o αντιδραστικός ανταγωνισμός των αστικών τάξεων δυναμώνει.

Το εργατικό λαϊκό κίνημα και η αντικαπιταλιστική αριστερά πρέπει να δώσουν πολιτική και ιδεολογική μάχη για να αναδεικνύουν τα βαθύτερα αίτια του πολέμου, με πλήρη ανεξαρτησία πολιτική, ιδεολογική και οργανωτική απέναντι στις αστικές τάξεις και τους εθνικισμούς.

Να αναδεικνύουν ότι τα αίτια αυτά εδράζονται στη δομική, παρατεταμένη κρίση του ολοκληρωτικού καπιταλισμού. Τα αστικά επιτελεία μαζί με την μέχρι τώρα προώθηση υπεραντιδραστικών τομών (αντιμεταρρυθμίσεων) σε βάρος των εργαζομένων συνδυάζουν την στυγνή εκμετάλλευση της εργατικής τάξης και άλλων λαϊκών στρωμάτων στο εσωτερικό με την διαπάλη για το νέο μοίρασμα των καπιταλιστικών αγορών, τον έλεγχο του ορυκτού πλούτου και των διαδρομών κυκλοφορίας του στο εξωτερικό στα πλαίσια του άγριου ανταγωνισμού στην κορυφή της καπιταλιστικής πυραμίδας, των πολυκλαδικών, πολυεθνικών μονοπωλίων. Με τις εντεινόμενες πολεμικές προετοιμασίες και εξοπλισμούς καθώς ο πόλεμος είναι μια διέξοδος και ταυτόχρονα μια ευκαιρία για τα χειμαζόμενα κεφάλαια.

Έτσι και ο ελληνικός καπιταλισμός επιδιώκει να συντρίψει τους εργαζόμενους στο εσωτερικό, με δύναμη κρούσης την τρόικα, ενώ ταυτόχρονα διεκδικεί νέο ρόλο στη ΝΑ Μεσόγειο, όπως και η κερδοφορία μέσω της ανοικοδόμησης σε επόμενη φάση, με την επιδίωξη “άνθισης” του κατασκευαστικού και εφοπλιστικού κεφαλαίου σε Συρία και Λιβύη, στα πλαίσια των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών και σαν «υπεργολάβος τους».

Β. ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ
Συνέχεια