Η ν.Κ.Α. στο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Νεολαίας-φοιτητών στη Ρωσία

Πολυμελής αποστολή της νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση έχει μεταβεί στο Σότσι της Ρωσίας,όπου από τις 14 έως τις 22 Οκτωβρίου πραγματοποιείται το 19ο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Νεολαίας και Φοιτητών. Με κεντρικό σύνθημα του φεστιβάλ «Για Ειρήνη, αλληλεγγύη και κοινωνική δικαιοσύνη αγωνιζόμαστε ενάντια στον ιμπεριαλισμό – Τιμώντας το παρελθόν μας, κτίζουμε το μέλλον», η φετινή διοργάνωση είναι αφιερωμένη στα 100 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση.

Σε ανακοίνωσή της η νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση αναφέρει:

Ανακοίνωση της νΚΑ για το Παγκόσμιο Φεστιβάλ Νεολαίας και Φοιτητών

Το Παγκόσμιο Φεστιβάλ Νεολαίας και Φοιτητών (ΠΦΝΦ-WFYS), θα διεξαχθεί και φέτος στο Σότσι της Ρωσίας από τις 14 έως τις 22 Οκτωβρίου. Με κεντρικό σύνθημα «Για Ειρήνη, αλληλεγγύη και κοινωνική δικαιοσύνη αγωνιζόμαστε ενάντια στον ιμπεριαλισμό – Τιμώντας το παρελθόν μας, κτίζουμε το μέλλον», το φετινό φεστιβάλ που διοργανώνεται από την Παγκόσμια Ομοσπονδία Δημοκρατικών Νεολαιών (ΠΟΔΝ-WFDY) αποτελεί την συνέχεια των φεστιβάλ αλλά και της ιστορικής δράσης της ΠΟΔΝ στα ζητήματα της διεθνούς αλληλεγγύης, της πάλης για ειρήνη και ελευθερία σε όλα τα πλάτη της γης. Το φεστιβάλ θα αποτελέσει και φέτος μια μαζική συνάντηση χιλιάδων νεολαίων και οργανώσεων από κάθε άκρη της γης, και ανάμεσα στους συμμετέχοντες θα είναι και η αποστολή της ν.Κ.Α.

Ως νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση, θα συμμετέχουμε στο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Νεολαίας και Φοιτητών της ΠΟΔΝ, παρά το γεγονός πως με ευθύνη τις ΚΝΕ που είναι μέλος της ΠΟΔΝ στην Ελλάδα δεν συγκροτήθηκε κοινή Εθνική Προπαρασκευαστική Επιτροπή (ΕΠΕ), όπως είχε συμβεί και στο παρελθόν σε αντίστοιχα φεστιβάλ, κάτι που θα διευκόλυνε την μαζική συμμετοχή ευρύτερων αντικαπιταλιστικών-κομμουνιστικών δυνάμεων από την Ελλάδα. Με πίστη στην δυνατότητα συνεργασίας των αριστερών, αντικαπιταλιστικών και κομμουνιστικών δυνάμεων τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς θα προσπαθήσουμε να συμβάλλουμε από το δικό μας μετερίζι στις εργασίες του φεστιβάλ, αλλά και στην ανώτερη συσπείρωση των δυνάμεων της αντικαπιταλιστικής και κομμουνιστικής αριστεράς.

Advertisements

Εκδήλωση παρουσίασης των Θέσεις για το 4ο συνέδριο του ΝΑΡ | Κυριακή 15/10, Κινημ. «Αλέξανδρος», 6.30μμ

Εικόνα

Πρωτοβουλίες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για κίνημα ανατροπής και συσπείρωση δυνάμεων

    Πρωτοβουλίες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για κίνημα ανατροπής και συσπείρωση δυνάμεων

Tου Αντώνη Δραγανίγου

Σε μια περίοδο πυκνών διαδικασιών, αγωνιστικών και πολιτικών πρωτοβουλιών θα μπει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με αποκορύφωμα την πορεία για την 4η Συνδιάσκεψή της που προβλέπεται να πραγματοποιηθεί την Άνοιξη του 2018. Μια περίοδος που «άνοιξε» με τις μεγάλες διαδηλώσεις στη ΔΕΘ και ειδικά στην Καμάρα, με τη μαζική και μαχητική παρουσία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε όλη την πορεία και στην κατάληξη της στην είσοδο της ΔΕΘ (βλέπε σελ. 17). Βάση για τη δράση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ το ερχόμενο διάστημα είναι η εκτίμηση για το βάθος και το εύρος της αστικής μνημονιακής επίθεσης, που θα ξεδιπλωθεί από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ και για το ότι η οικονομική κατάσταση δεν σταθεροποιείται, καθώς, παρά το success story Τσίπρα, τα οικονομικά στοιχεία «δεν βγαίνουν», κυρίως λόγω της όλο και πιο μεγάλης φτωχοποίησης του λαού. Τέλος, βασίζεται στην πεποίθηση ότι οι πολιτικοί συσχετισμοί δεν είναι «τελειωμένοι» και ακίνητοι. Αντίθετα. Υπάρχει δυνατότητα για μια αλλαγή των συσχετισμών προς τα αριστερά, καθώς υπάρχουν χιλιάδες αγωνιστές που δεν τα παρατάνε, θέλουν να παλέψουν αν και δεν μπορούν να βρουν εύκολα τρόπους να εκφραστούν αγωνιστικά, και παράλληλα αναζητούν πολιτική απάντηση σε ανατρεπτική κατεύθυνση, χωρίς να τους καλύπτει ο κομφορμισμός του ΚΚΕ και η φυσιογνωμία της ΛΑΕ.

Στόχος λοιπόν το επόμενο διάστημα είναι να ενταθεί η πάλη ενάντια στα μνημόνια και τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις, να ηττηθεί και τελικά να ανατραπεί η κυβέρνηση με τη δύναμη του ταξικού εργατικού λαϊκού κινήματος και ξεσηκωμού, να βαθύνει η κρίση του ΣΥΡΙΖΑ και όλου του πολιτικού συστήματος, να στραφεί ο κόσμος προς τα αριστερά, με βαθύτερη συνειδητοποίηση των αιτιών της πορείας του ΣΥΡΙΖΑ, ανώτερη σχετικά με τα προηγούμενα χρόνια οργάνωση του λαού, προσέγγιση των ιδεών και του προγράμματος της αντικαπιταλιστικής ανατροπής.

Για μια νέα κομμουνιστική ελπίδα, για την αντικαπιταλιστική ανατροπή

Η αντικομμουνιστική υστερία των αστικών δυνάμεων φωτίζει με το δικό της τρόπο τον ιδιαίτερα κρίσιμο χαρακτήρα της συγκρότησης της αναγκαίας στρατηγικής κομμουνιστικής εναλλακτικής στον ολοκληρωτικό καπιταλισμό

Μπορεί να ανατραπεί η σύγχρονη βαρβαρότητα; Μπορούν τα πράγματα να πάνε αλλιώς ή είμαστε καταδικασμένοι να ζήσουμε μέσα στη φτώχεια και την άγρια εκμετάλλευση, την απειλή γενίκευσης της φρίκης του πολέμου, υπό το ζυγό της νέας απολυταρχίας του κεφαλαίου; Κι αν μπορούν τα πράγματα να πάνε αλλιώς, πώς και ποιος θα το κάνει;». Με αυτό το ερώτημα, που απασχολεί ευρύτερα εργατικά, λαϊκά και νεολαιίστικα στρώματα, έρχεται να αναμετρηθεί το 4ο συνέδριο του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση, που θα διεξαχθεί στην Αθήνα στις 1-3 Δεκέμβρη, επιχειρώντας μια ανατρεπτική επαναστατική απάντηση στο κυρίαρχο σήμερα αστικό «Δεν υπάρχει εναλλακτική» (το περίφημο θατσερικό ΤΙΝΑ). Μέσα από μια συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης, αναζητά το δρόμο για να υψωθεί ξανά την κόκκινη σημαία μιας νέας κομμουνιστικής ελπίδας στον 21ο αιώνα, για την αντικαπιταλιστική ανατροπή της φτώχειας, των μνημονίων, της ΕΕ, του πολέμου και της τυραννίας του κεφαλαίου. Δεν το κάνουμε αψήφιστα, με την υποτιθέμενη υπερφίαλη ευκολία του «αριστερισμού». Λαμβάνουμε υπόψη τέσσερις παράγοντες:

Πρώτο, το ότι διεθνώς το καπιταλιστικό σύστημα, ακριβώς γιατί δεν μπορεί να υπερβεί σταθερά και δυναμικά την βαθιά δομική του κρίση, μπαίνει σε μια νέα φάση επικίνδυνης υπεραντιδραστικής κλιμάκωσης της αντεργατικής, πολεμικής και ολοκληρωτικής εκστρατείας του κεφαλαίου (που σηματοδοτείται από την εκλογή Τραμπ). Πρόκειται για μια υπεραντιδραστική στροφή σε τέσσερα επίπεδα: α) Πρώτα από όλα στο πεδίο της εμβάθυνσης της εκμετάλλευσης της εργασίας, για την μετατροπή των εργαζομένων σε σύγχρονους δούλους της ψηφιακής εποχής (αποκαλυπτικές οι αντεργατικές ρυθμίσεις που θέλει να επιβάλλει ο Μακρόν με διατάγματα στη Γαλλία, στην ίδια κατεύθυνση με όσα απαιτούν κεφάλαιο και τρόικα στην Ελλάδα). β) Στο πολιτικό σύστημα, με την εμπέδωση του κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού (π.χ. καταστάσεις έκτακτης ανάγκης Γαλλία, Τουρκία, Αμβούργο G20), με ακραία έκφραση στην Ελλάδα της άθλιας επιτροπείας, που όλα αποφασίζονται από τη σύγχρονη Ιερή Συμμαχία ΕΕ-ΔΝΤ-πολυεθνικών και ελληνικού κεφαλαίου. γ) Στις διεθνείς σχέσεις με την επικίνδυνη αναβάθμιση της γενικευμένης πολεμικής απειλής και των πολεμικών συγκρούσεων, με πολύ αποκαλυπτική την επιθετικότητα των ΗΠΑ στον Ειρηνικό (αντιπαράθεση με Βόρεια Κορέα, απειλές κατά Κίνας κλπ.). Με την έξαρση του ανταγωνισμού μεταξύ των ιμπεριαλιστικών κέντρων, των αστικών κρατών και των δυνάμεων του κεφαλαίου (ΗΠΑ, ΕΕ, Κίνα, Ρωσία), την κρίση και επιχείρηση αναδιάταξης της προηγούμενης μορφής καπιταλιστικής διεθνοποίησης. Πολύ επικίνδυνη η κατάσταση και στην περιοχή μας, με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να αναδεικνύεται σε καλό στρατιώτη ΝΑΤΟ-ΕΕ, για τα συμφέροντα του κεφαλαίου. δ) στο πεδίο των ιδεών και του πολιτισμού, αναπτύσσεται ο ρατσισμός, ο εθνικισμός, ο πολυποίκιλος σκοταδισμός και ο νεοφασισμός (αποκαλυπτικά και όσα γίνονται στις ΗΠΑ, όπως στο Σαρλοτσβίλ), ένας ευρύτερος αγριανθρωπισμός. Το δίλημμα καπιταλιστική βαρβαρότητα ή κομμουνιστική απελευθέρωση έρχεται με νέα ποιότητα στο προσκήνιο.

Δεύτερο, ειδικά στην Ελλάδα η μνημονιακή καπιταλιστική βαρβαρότητα και η επιτροπεία επιβάλλονται ως καθεστώς, για να γίνουν η νέα κανονικότητα. Δεν είναι μια έκτακτη εισαγόμενη «θεραπεία-σοκ», έστω αστικού αντιδραστικού τύπου, για να ξαναδουλέψει το σύστημα όπως παλιά, αλλά μια γιγαντιαία καπιταλιστική ανασυγκρότηση, που εντάσσει τον ελληνικό καπιταλιστικό κοινωνικό σχηματισμό στην καρδιά του ολοκληρωτικού καπιταλισμού της εποχής μας. Τα μνημόνια ήρθαν για να μείνουν. Γι’ αυτό για να είναι πραγματικά αποτελεσματική και νικηφόρα η πάλη κατά των μνημονίων πρέπει να είναι αντιΕΕ και αντικαπιταλιστική. Ταυτόχρονα πρέπει να είναι βαθιά αντικυβερνητική, καθώς «η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αποτελεί κυβέρνηση αστική, προώθησης, κλιμάκωσης, εμπέδωσης και ιδιότυπης-επικίνδυνης δικαιολόγησης των αντιδραστικών αντεργατικών αναδιαρθρώσεων (μνημονιακών και άλλων)».

Τρίτο, διαμορφώνονται νέες εκρηκτικές κοινωνικές δυνατότητες για τη χειραφέτηση της εργασίας, οι οποίες έστω και εμβρυακά και με παλινδρομήσεις τροφοδοτούν την κινητικότητα και τις αναζητήσεις ευρύτερων στρωμάτων διεθνώς, οι οποίες λόγω της ιστορικής αδυναμίας του επαναστατικού και κομμουνιστικού κινήματος εγκλωβίζονται εντός του κυρίαρχου πολυποίκιλου ρεφορμισμού. Το κεφάλαιο για να αποτρέψει άμεσα και μακροπρόθεσμα την επαναστατική δυνατότητα επιτίθεται με στρατηγική στόχευση στον κομμουνισμό (βλέπε συνέδριο στο Ταλίν και γενικότερη αντιπαράθεση). Η αντικομμουνιστική υστερία των αστικών δυνάμεων φωτίζει με το δικό της τρόπο τον ιδιαίτερα κρίσιμο χαρακτήρα της συγκρότησης της αναγκαίας στρατηγικής κομμουνιστικής εναλλακτικής στον ολοκληρωτικό καπιταλισμό, αντίθετα με μια Αριστερά που πάσχει από αθεράπευτη πολιτική μυωπία, καταργώντας τη στρατηγική της κομμουνιστικής απελευθέρωσης και το στόχο ανατροπής του καπιταλισμού και μετατρέποντας την επαναστατική τακτική σε τακτικισμό και πολιτικαντισμό.

Τέταρτο, παρά την ήττα του λαϊκού στρατοπέδου στον πρώτο γύρο της ταξικής αναμέτρησης ενάντια στη μεγάλη καπιταλιστική ανασυγκρότηση και το διάχυτο κλίμα απογοήτευσης και υποχώρησης, υπάρχει αξιόλογο πρωτοπόρο δυναμικό που αναζητά τις βαθύτερες αιτίες που ευνούχισαν το λαϊκό κίνημα και οδήγησαν στην κυριαρχία και στην πλήρη ενσωμάτωση του ΣΥΡΙΖΑ.

Οι Θέσεις της ΠΕ για το 4ο συνέδριο στέκονται αισιόδοξα: Μπορούμε να τους ανατρέψουμε, τονίζουν, αλλά όχι με μια από τα ίδια. Χρειάζεται μια βαθιά τομή, με πρώτο όρο την «αποσυριζοποίηση» της Αριστεράς. Βαθιά ρήξη με τις λογικές όπως «μπορούμε και μέσα στο ευρώ και την ΕΕ», διαταξική αντιμνημονιακή ενότητα «ενάντια στους ξένους και τους διεφθαρμένους», «πρώτα παραγωγική ανασυγκρότηση και μετά να φάει ψωμί ο κόσμος», «ψηφίστε για αριστερή κυβέρνηση να μας βγάλει από τα μνημόνια», αλλά κι ευρύτερα εκλογικά μέτωπα σωτηρίας, με το κίνημα και τον λαό στον καναπέ. Απαιτείται διαζύγιο με αυτές τις λογικές και όχι αναπαραγωγή τους, έστω και με αριστερό λίφτινγκ, όπως κάνει η ΛΑΕ. Απαιτείται υπέρβαση της αδιέξοδης λογικής του ΚΚΕ, που αρνείται ένα κίνημα και μέτωπο αντικαπιταλιστικής ανατροπής. Απαιτείται αυτοκριτική προσέγγιση της δράσης της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και του ΝΑΡ και οι Θέσεις ανοίγουν τη συζήτηση.
Οι Θέσεις για το 4ο Συνέδριο θέτουν ως στόχο κρίκο τη συγκρότηση σε ανώτερο επίπεδο της ευρύτερης σήμερα πρωτοπορίας, σε όλα τα επίπεδα (κόμμα, μέτωπο, κίνημα) και πρώτα και κύρια στο στρατηγικό πεδίο, ενός σύγχρονου προγράμματος και κόμματος κομμουνιστικής απελευθέρωσης. Ιεραρχούν στην πρώτη γραμμή το ζήτημα της κομμουνιστικής συγκρότησης γιατί θεωρούν ως κρίσιμη αδυναμία –όλο το προηγούμενο διάστημα- το έλλειμμα συνολικής στρατηγικής απάντησης στον καπιταλισμό της κρίσης και της καταστρεπτικής ανάπτυξης. Με την ύπαρξη ενός κομμουνιστικού GPS η αντικαπιταλιστική τακτική νοηματοδοτείται βαθιά, αποκτά προσανατολισμό και προοπτική.

Αυτή την τακτική υπηρετούν το Αντικαπιταλιστικό Εργατικό Μέτωπο και ο πολιτικός πόλος της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, με βήμα την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και επιδίωξη συνεργασίας και συσπείρωσης και άλλων αντικαπιταλιστικών, αντιιμπεριαλιστικών και αντιΕΕ δυνάμεων.

Στο παραδοσιακό κομμουνιστικό κίνημα το συνέδριο είχε τελειώσει με την εξαγγελία του. Στα αστικά κόμματα το συνέδριο είναι το φόντο, με τους συνέδρους-γλάστρες, για να λάμψει ο αρχηγός στα τηλεοπτικά πλάνα. Το συνέδριο του ΝΑΡ, στη δική μας μαχόμενη και σύγχρονα κομμουνιστική Αριστερά, τα συνέδρια είναι μια πορεία για να σηκωθούμε όλοι ψηλότερα. Σε αυτό το δρόμο προχωράμε.

Γιάννης Ελαφρός, εφημερίδα ΠΡΙΝ, 3/9/2017

Ανακοίνωση ΝΑΡ με αφορμή το συνέδριο του Ταλίν/Εσθονία και τον αντικομμουνισμό

Ανακοίνωση του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση
  • Αντικομμουνισμός, νεοφασισμός, κοινωνικός μεσαίωνας, πόλεμος και καταστολή. Αυτή είναι η ΕΕ! Αυτός είναι ο σημερινός καπιταλισμός!
  • Απάντηση η αντικαπιταλιστική πάλη και το σύγχρονο πρόγραμμα και κόμμα κομμουνιστικής απελευθέρωσης.

Η διεξαγωγή Διεθνούς «Συνεδρίου» στο Ταλίν, από την Εσθονική προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για τα θύματα του ναζισμού και του κομμουνισμού δεν ήταν απλώς μια φασιστική πρόκληση, από μια χώρα με ρατσιστική, φιλοΝΑΖΙ κυβέρνηση. Εντάσσεται στη διαρκή επιχείρηση εξίσωσης κομμουνισμού – φασισμού, που στην Ε.Ε., με επίσημη απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ήδη από το 2009, παρουσιάζεται με τον γενικό τίτλο «ολοκληρωτικά και αυταρχικά καθεστώτα». Αποτελεί δείγμα της ποιοτικά βαθύτερης αντιδραστικής εξέλιξης της αστικής δημοκρατίας στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού ολοκληρωτικού καπιταλισμού και της Ε.Ε. (που ακόμα και τώρα αρκετοί στην αριστερά την φαντάζονται ως Ευρώπη των λαών και πεδίο αντινεοφιλελεύθερης πάλης).

Με θρασύτατο τρόπο προωθείται σήμερα, 100 χρόνια από την εποποιία της Οκτωβριανής επανάστασης, ακριβώς γιατί βρισκόμαστε σε μια νέα φάση της υπεραντιδραστικής, αντεργατικής, πολεμικής εκστρατείας του κεφαλαίου για να υπερβεί τη δομική του κρίση. Που σε διεθνές επίπεδο εκδηλώνεται με την πολιτική Τραμπ, την πολεμική προετοιμασία και στρατιωτική ανασυγκρότηση της Ε.Ε., του ΝΑΤΟ και του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού. Με τον κοινοβουλευτικό ολοκληρωτισμό απέναντι στις λαϊκές αντιστάσεις, την απαγόρευση των κομμουνιστικών συμβόλων και κομμάτων σε χώρες της Ε.Ε., τη δημοσιονομική δικτατορία, τα ματωμένα πλεονάσματα και τη χρεομηχανή, την άγρια καταστολή -όπως στη σύνοδο του G20 στο Αμβούργο- και τις φασιστικές δολοφονικές επιθέσεις στο Σάρλοτσβιλ των ΗΠΑ. Ενώ στη χώρα μας εκδηλώνεται με τα νέα κύματα εργατικής και νεολαιίστικης γενοκτονίας του ευρωμνημονιακού σφαγείου και της 3ης αξιολόγησης, που προωθεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με την ομοφωνία όλων των αστικών πολιτικών κομμάτων. Γι’ αυτό, στον χυδαίο αντικομουνισμό της συμμορίας των Βρυξελλών υπερθεματίζει η ναζιστική Χρυσή Αυγή και συμβαδίζει ανοιχτά η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι.

Η αστική τάξη στην εποχή του ολοκληρωτικού καπιταλισμού δεν επιχειρεί απλά να ξαναγράψει την ιστορία. Επιστρέφει στο παρελθόν για να σχεδιάσει επάνω του το δικό της αποκρουστικό παρόν και μέλλον. Με τη θεωρία των «δύο «άκρων» επιδιώκει:

● Να ξαναμιλήσει για τη χρεοκοπημένη θεωρία του τέλους της ιστορίας.

● Να ανακόψει την προσπάθεια της μαχόμενης Αριστεράς και του εργατικού κινήματος να προσεγγίσουν κριτικά το παρελθόν από τη σκοπιά των κοινωνικών επαναστάσεων και του αναγεννώμενου εργατικού κινήματος του 21ου αιώνα.

● Να εμποδίσει τις εκρηκτικές κοινωνικές αντιθέσεις του σύγχρονου κόσμου να εκφραστούν στην πολιτική ταξική πάλη, να μετασχηματιστούν σε πολιτικές απελευθερωτικές ιδέες, σε επαναστατική απάντηση κατάργησης της αντίθεσης πλούτου – φτώχειας, ατομικής ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής, αστικής κρατικής εξουσίας, εθνικισμών και ιμπεριαλιστικών πολέμων, προσφυγικών κυμάτων, περιβαλλοντικού αφανισμού, επιχειρηματικής κυριαρχίας και νεοφασισμού – ρατσισμού.

● Να παγιώσει στη συνείδηση του σύγχρονου ανθρώπου, ως αιώνια μοίρα του, την κοινωνία της αγοράς, των ανισοτήτων, της εκμετάλλευσης και των πολέμων.

Με τη θεωρία των «δύο άκρων» επιδιώκει να διατηρήσει τα «άκρα», την εξουσία μια χούφτας καπιταλιστών (που κατέχουν το 60% του παγκόσμιου πλούτου που παράγουν δισεκατομμύρια εργαζόμενοι), να εμποδίσει την κοινωνική κίνηση προς την ισότητα των ανθρώπων, την απονέκρωση του κράτους και των εξουσιών, τη συντριβή της μηχανής του πολέμου, το διεθνισμό και τη συνεργασία των λαών, την ολόπλευρη άνθηση των ελεύθερα συνεταιρισμένων παραγωγών και της εργατικής δημοκρατίας. Συνέχεια

Με μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκε το φεστιβάλ Αναιρέσεις 2017 στη Θεσσαλονίκη

Με πολύ μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκαν στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και την Πάτρα τα Φεστιβάλ Αναιρέσεις 2017  που διοργάνωσαν το ΝΑΡ και η νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση με κεντρικό σύνθημα «Κάτω η τέχνη σας, κάτω ο έρωτάς σας, κάτω το σύστημά σας. Να κάνουμε την ανάγκη ιστορία!». Στη Θεσσαλονίκη, το φεστιβάλ πραγματοποιήθηκε στις 2, 3 και 4 Ιούνη για πρώτη φορά στο Ιβανώφειο στο κέντρο της πόλης, με μαζική συμμετοχή τόσο στις πολιτικές εκδηλώσεις όσο και στο πολιτιστικό κομμάτι του φεστιβάλ, προσελκύοντας συνολικά και τις τρεις μέρες πάνω από 2500 κόσμου.

Παρά τη μετακίνηση του φεστιβάλ στο Ιβανώφειο λόγω άστατου καιρού, τα μέλη της νΚΑ και του ΝΑΡ, κατάφεραν μέσα σε λίγο μόλις χρόνο να διαμορφώσουν από το μηδέν ένα ζωντανό και όμορφο χώρο, που για τρεις μέρες φιλοξένησε τις συζητήσεις, τις αναζητήσεις και τους προβληματισμούς της νεολαίας και όχι μόνο, προτάσσοντας παράλληλα μια άλλη, ανατρεπτική αντίληψη για τη μουσική, την τέχνη, τον πολιτισμό.

Στο χώρο του φεστιβάλ, υπήρχαν βιβλιοπωλείο και θεματικά περίπτερα, από την εκπαίδευση μέχρι την υγεία, το φύλο και τη σεξουαλικότητα, τον πόλεμο και την επιστήμη. Ιδιαίτερες εντυπώσεις άφησε το κεντρικό περίπτερο με αφιέρωμα στην Οκτωβριανή Επανάσταση που συνοδεύτηκε από την έκθεση σοβιετικής αφίσας και το έντυπο αφιέρωμα – τεύχος στην τέχνη και την οκτωβριανή επανάσταση. Μεγάλη απήχηση είχαν και φέτος τα νέα τεύχη των Τετραδίων Μαρξισμού, περιοδικής θεωρητικής και πολιτικής επιθεώρησης, αφιερωμένα και αυτά στα 100 χρόνια από τον κόκκινο Οκτώβρη.

Φεστιβάλ Αναιρέσεις 2017 // Ιβανώφειο // Θεσσαλονίκη

Την Παρασκευή 2 Ιουνίου, το Ιβανώφειο άνοιξε τις πόρτες του για την κεντρική συζήτηση της 1ης μέρας με θέμα: «Δε μας αξίζει το σκοτάδι που ζούμε! Είμαστε το μέλλον και δε θα υποταχθούμε! Οι πολλαπλές εκφράσεις του κινήματος της νεολαίας!». Ομιλητές ήταν ο Κωνσταντίνος Ρηγόπουλος, εκ μέρους της νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση, ο Βασίλης Κάσσανδρος (ΑΡΑΝ), Ο Παντελής Παναγιωτακόπουλος (ΣΕΚ) και ο Παντελής Απότσος (ΑΡΚ). Ακολούθησαν σύντομες παρεμβάσεις από τους νεολαίους του ΚΚΕ μ-λ, την ΟΚΔΕ, την Παρέμβαση και τις ΟΝΡΑ/Δίκτυο/Δικτύωση.

Η βραδιά συνεχίστηκε στην εξωτερική σκηνή του φεστιβάλ, «Γιώργος Ντόμπρος» με τους Γιώργο Μιχαήλ και Δημήτρη Βαβλιάρα, ενώ τη σκυτάλη πήραν η Βάσω Βασιλειάδου με τους Γκιντίκι μετατρέποντας τον εξωτερικό χώρο του φεστιβάλ σε ένα μεγάλο ρεμπέτικο-λαϊκό γλέντι!

Τη συναυλία της δεύτερης σκηνής άνοιξαν με την πολύ καλή εμφάνισή τους οι Jaw Bones για να ακολουθήσουν οι εκρηκτικοί Karma to Burn από τις ΗΠΑ, συναρπάζοντας το κοινό με την εξαιρετική τους παρουσία και ερμηνεία. Οι Nightstalker συνέχισαν τη δυναμική μουσική βραδιά, καταλήγοντας κυριολεκτικά ένα με το κοινό που τους χειροκρότησε και τραγούδησε μαζί τους.

Η 2η μέρα άνοιξε με την πολύ ενδιαφέρουσα εκδήλωση «Η εμπειρία του Οκτώβρη οδηγός για τις νέες εφόδους στον ουρανό. Επανάστα­ση, Πρωτοπορία, Κομμου­νισμός από την σκοπιά των σημερινών αναμετρήσεων». Ομιλητές στην εκδήλωση ήταν ο Γιώργος Γρόλλιος, καθηγητής ΠΤΔΕ του ΑΠΘ, ο Δημήτρης Καλτσώνης, αναπλ. Καθηγητής Πάντειου Πανεπιστημίου και ο Παναγιώτης Μαυροειδής, μέλος της ΠΕ του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευ­θέρωση.

Φεστιβάλ Αναιρέσεις 2017 // Ιβανώφειο // Θεσσαλονίκη

Διαβάστε εδώ την εισήγηση του Π.Μαυροειδή

Συνέχεια

Κυκλοφορεί το τεύχος 4 του περιοδικού «Τετράδια Μαρξισμού»

Κυκλοφορεί στα Φεστιβάλ Αναιρέσεις 2017 στις 2 Ιουνίου το 4ο τεύχος του περιοδικού «ΤΕΤΡΑΔΙΑ ΜΑΡΞΙΣΜΟΥ».

Από τις 6 Ιουνίου στα επιλεγμένα βιβλιοπωλεία

Θέμα αφιερώματος 4ου τεύχους: 100 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση: Διαβάζοντας το παρελθόν, ανιχνεύοντας το μέλλον – Β΄ Μέρος

Περιεχόμενα τεύχους 04 – Καλοκαίρι 2017:

Editorial

Άνοδος και πτώση της ΕΣΣΔ: Στην ήττα κυοφορούνται οι νέες νίκες – της συντακτικής επιτροπής

Σχόλια

  • Διακήρυξη της Ρώμης: 60 χρόνια EE – Μάκης Γεωργιάδης
  • Οι «βέλτιστες πρακτικές», η ευελισφάλεια και η απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων στην ΕΕ – Δημήτρης Σουφτάς
  • Καπιταλιστική διεθνοποίηση και επιστροφή στον «εθνικό προστατευτισμό» – Γιώργος Τριανταφυλλόπουλος
  • Η δίκη της Χρυσής Αυγής και το λαϊκό κίνημα – Κώστας Παπαδάκης
  • Αυτός που εκπονεί το σχέδιο με σεβασμό στα υλικά – Κίμων Ρηγόπουλος

AΦΙΕΡΩΜΑ B΄ ΜΕΡΟΣ: 100 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση: Διαβάζοντας το παρελθόν, ανιχνεύοντας το μέλλον

Συνέχεια

Εκδήλωση: Για ένα σύγχρονο πρόγραμμα & κόμμα Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης

Εικόνα

Τετράδια Μαρξισμού, τεύχος 3: Η παντοτινή αυγή του Οκτώβρη (Editorial)

Editorial της Συντακτικής Επιτροπής για το 3ο τεύχος των Τετραδίων Μαρξισμού

Αποφασίζοντας να αφιερώσουν δύο συνεχόμενα τεύχη στην Οκτωβριανή Επανάσταση, τα Τετράδια Μαρξισμού για την κομμουνιστική απελευθέρωση επιστρέφουν στο 1917 για να ψηλαφήσουν τη βαθιά ρωγμή –οικονομική, πολιτική, πολιτιστική– που επέφερε στην Ιστορία το ρωσικό προλεταριάτο, για να αναστοχαστούν όχι νοσταλγικά, αλλά με σύγχρονους όρους, το γίγνεσθαι και το είναι της κορυφαίας ώς σήμερα απόπειρας αλλαγής του κόσμου σε κομμουνιστική κατεύθυνση.

Με όρους υλιστικής διαλεκτικής, μια επανάσταση συνιστά άλμα, «διακοπή του βαθμιαίου», βίαιη χάραξη της ασυνέχειας στο φαινομενικά και μόνο συνεχές και συμπαγές σώμα του ιστορικού/ κοινωνικού χωροχρόνου. Με μαρξιστικούς όρους, ειδικότερα, η Οκτωβριανή Επανάσταση δεν υπήρξε μηχανική απόρροια κάποιων «ορειχάλκινων νόμων», αλλά και δεν ήταν επανάσταση ενάντια στο Κεφάλαιο του Μαρξ. Δεν ήταν συμβάν χωρίς προϋποθέσεις, όπως την διαβάζει ένας κάποιος μεταμαρξισμός της δικής μας εποχής. Ήταν, σύμφωνα με τη δική μας τουλάχιστον αφετηρία σκέψης και δράσης, συλλογική και ώς ένα βαθμό συνειδητή υλοποίηση της διαλεκτικά οριοθετημένης απέναντι στο φαταλισμό και στο βολονταρισμό διατύπωσης του Μαρξ:

Οι άνθρωποι κάνουν την ιστορία τους, αλλά δεν μπορούν να την κάνουν όπως τους αρέσει· δεν την κάνουν κάτω από συνθήκες που επιλέγουν οι ίδιοι, αλλά κάτω από συνθήκες που αντιμετωπίζουν άμεσα, που έχουν μεταβιβαστεί από το παρελθόν.

Η Οκτωβριανή Επανάσταση δεν ήταν κόρη της Μοίρας, ούτε ασφαλώς της (απόλυτης) Βούλησης. Ο ρωσικός λαός υπήρξε ο δημιουργός της ιστορίας του, κάτω από συνθήκες όμως που δεν επέλεξε ο ίδιος. Για τους Ρώσους μαρξιστές, και τον Λένιν ιδιαίτερα, η ανάπτυξη του καπιταλισμού στη Ρωσία, στη συνάφειά της προς τον ιμπεριαλισμό των αρχών του 20ού αιώνα, είναι η θεμελιώδης ιστορική συνθήκη –επιστημολογική προϋπόθεση και ιστορική διαπίστωση ταυτόχρονα– στη βάση της οποίας αξιολογούνται, με τη βαρύνουσα σημασία που τους αναλογεί, η ανάδυση στο «βασίλειο της παραγωγής» και η ανάδειξη στο προσκήνιο της Ιστορίας ενός δυναμικά συγκροτούμενου και πολύμορφου προλεταριάτου· ενός εργοστασιακού προλεταριάτου, αλλά και ενός, αισθητά μαζικότερου κόσμου φτωχών αγροτών και εργατών γης, ενός αγροτικού κόσμου γαλουχημένου μέχρι πρότινος στον αργόσυρτο ρυθμό της παράδοσης, μιας παράδοσης που συνδέθηκε πάντως όχι μόνο με την πίστη στη δύναμη του θεού και την «ευσπλαχνία» του τσάρου, όχι μόνο με την «ευλογία» του ευαγγελίου και τη βία του κνούτου, αλλά και με τη συλλογικότητα της αγροτικής κομμούνας. Συνέχεια

Τετράδια Μαρξισμού: κυκλοφορεί το τεύχος 3, άνοιξη 2017

Τετράδια Μαρξισμού 3ο Τεύχος άνοιξη 2017 Εξώφυλλο Τετράδια Μαρξισμού, 03 άνοιξη 2017

Κυκλοφορεί την Πέμπτη 23 Μαρτίου 2017 το 3ο τεύχος της περιοδικής θεωρητικής και πολιτικής επιθεώρησης «Τετράδια Μαρξισμού».

Το 3ο τεύχος της περιοδικής έκδοσης είναι αφιερωμένο στα 100 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση και περιέχει το Α΄ Μέρος του αφιερώματος με τίτλο: «100 χρόνια Οκτωβριανή Επανάσταση: Διαβάζοντας το παρελθόν, ανιχνεύοντας το μέλλον».

Περιεχόμενα

Editorial

Η παντοτινή αυγή του Οκτώβρη
της συντακτικής επιτροπής

Σχόλια

Εκλογή Τραμπ: Μια αντιδραστική τομή με πολυσήμαντες συνέπειες
Χριστίνα Μαυροπούλου
Περί «σοβαρής Χρυσής Αυγής» και άλλων δαιμονίων
Διονύσης Τζαρέλλας

Συνέχεια