Αρχείο

Posts Tagged ‘μορφωτικά δικαιώματα’

Κάτω τα χέρια από τη νεολαία! Να σταματήσει κάθε απόπειρα δίωξης των μελών της νΚΑ στα Σεπόλια

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ του Γραφείου Τύπου του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση

Κάτω τα χέρια από τη νεολαία

Να σταματήσει κάθε απόπειρα δίωξης των μελών της νΚΑ στα Σεπόλια

Καταγγέλλουμε την απόπειρα δίωξης δύο μελών της νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση (νΚΑ) που συμμετείχαν σε αντιφασιστική κινητοποίηση στα Σεπόλια στις 12/11/2017. Οι δυο φοιτητές πήραν μέρος στη μεγάλη συγκέντρωση μαζικών φορέων, συλλογικοτήτων, σωματείων εργαζομένων και κινήσεων γειτονιάς που διοργανώθηκε τη μέρα της έναρξης μαθημάτων για τα παιδιά από την Πακιστανική Κοινότητα στο χώρο του 144ου δημοτικού σχολείου, στα Σεπόλια, με στόχο την αποτροπή φασιστικής επίθεσης και προπηλακισμών σε βάρος των μαθητών.

Διαβάστε περισσότερα…

Advertisements

Απόφαση της Πολιτικής Επιτροπής του ΝΑΡ, 24 Μαρτίου 2018

Βασικά αποσπάσματα της ΑΠΟΦΑΣΗΣ της ΠΕ του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση

24/3/2018

Κεφάλαιο Α. Οι διεθνείς και πολιτικές εξελίξεις

1Η κυβέρνηση επιταχύνει την ολοκληρωτική εφαρμογή των μνημονιακών δεσμεύσεων (ιδιωτικοποιήσεις, ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί, κόκκινα δάνεια), προπαγανδίζοντας την έξοδο από τα μνημόνια τον Αύγουστο, που βέβαια δεν θα είναι τίποτα άλλο παρά συνέχιση των μέτρων των ευρωμνημονίων, της επιτήρησης – εποπτείας και των αλλεπάλληλων κυμάτων αστικών αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων. Η «έξοδος από τα μνημόνια» έχει αναδειχθεί από την κυβέρνηση σε νέο «εθνικό στόχο» με το Τσίπρα να επισκέπτεται διάφορες πόλεις της χώρας τάζοντας «ανάπτυξη». Το σκάνδαλο της Νοβάρτις, το οποίο μόνο τυχαία δεν αναδείχτηκε σε αυτή τη φάση, επιχειρείται να αξιοποιηθεί από τη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για το κόντεμα της ΝΔ και του χώρου του Κινήματος Αλλαγής. Η κυβέρνηση διατηρεί τη στήριξη του μεγαλύτερου τμήματος του κεφαλαίου, της ΕΕ και των ΗΠΑ λόγω της μέχρι τώρα επιτυχίας στο πέρασμα των αναδιαρθρώσεων και συνολικά της μνημονιακής πολιτικής, καθώς και μια αίσθηση «σταθερότητας» στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Παρόλα αυτά βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα καμπή, που σηματοδοτεί η «έξοδος» από τα μνημονιακά προγράμματα τον Αύγουστο και κυρίως των όρων που αυτή θα γίνει (που θα συνοδευτούν με νέες δεσμεύσεις για την «διαχείριση» του χρέους). Βρισκόμαστε ενόψει της κατάθεσης από την κυβέρνηση του δικού της προγράμματος «ανάπτυξης» σε συνδυασμό με το μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό πρόγραμμα (το «δικό μας μνημόνιο»), ενώ θα πρέπει να καταληχθεί η υλοποίηση των μέτρων περικοπής των συντάξεων, μείωσης του αφορολόγητου (μεγάλης μείωσης μισθών) και τα λοιπά μέτρα που δίνουν τα αιματηρά πλεονάσματα μέχρι το 2022. Σε αυτές τις συνθήκες και σε συνδυασμό με την όξυνση των ανταγωνισμών και της απειλής του πολέμου έχει πολύ μεγάλη σημασία ο συσχετισμός των πολιτικών δυνάμεων, ο οποίος θα βρεθεί σε φάση αναδιάταξης. Σε αυτό το πλαίσιο επιχειρείται να διαμορφωθεί ένα δίπολο όπου στην μια πλευρά θα προτάσσεται ο ΣΥΡΙΖΑ ως πιο επιτυχημένος διαχειριστής του συστήματος σε αυτή τη φάση και από την άλλη η Ν.Δ. η οποία θα προσπαθεί να πείσει ότι είναι η επόμενη κυβερνητική λύση. Μπαλαντέρ και στους δύο αποτελεί το Κίνημα Αλλαγής. Παράλληλα μέσα στο κόσμο ξεδιπλώνονται τρεις διαφορετικές πολιτικές επιλογές: α) Αναπαραγωγή ενός ΣΥΡΙΖΑ «από τα παλιά» με ένα μίγμα διαχείρισης και φιλολαϊκής ευαισθησίας, β) μια ακροδεξιά “εναλλακτική” η οποία , ιδιαίτερα στο φόντο των Ελληνοτουρκικών και του Μακεδονικού, μπορεί να αναπτύσσεται γ) μιας αριστεράς που δεν μπαίνει στο κάδρο της διαχείρισης αλλά επιμένει στο δρόμο του αγώνα, της ανατροπής και της αντικαπιταλιστικής πάλης. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ μπορεί υπό προϋποθέσεις να αποκτήσει αναβαθμισμένο ρόλo. Υπάρχει βέβαια και το ΚΚΕ το οποίο αν και στάσιμο σε γενικές γραμμές, παραμένει ως ισχυρός πόλος συσπείρωσης εργατικών και λαϊκών στρωμάτων, το οποίο λόγω των συνολικών χαρακτηριστικών του αδυνατεί να δώσει ανατρεπτική διέξοδο. Ωστόσο δεν πρέπει να υποτιμηθεί η προσπάθεια του να κερδίσει δυνάμεις που μπορούν να μετατοπιστούν σε μια μαχητική και ανατρεπτική αντίληψη.

2Το στοιχείο που ξεχωρίζει τώρα είναι η νέα φάση μεγάλης όξυνσης του Ελληνοτουρκικού ανταγωνισμού και αναβάθμισης του κινδύνου πολεμικού επεισοδίου. Στο φόντο της αντιπαράθεσης για την εκμετάλλευση της Κυπριακής ΑΟΖ, για το Αιγαίο και της σύλληψης και κράτησης των δύο ελλήνων στρατιωτικών η ελληνοτουρκική αντιπαράθεση συζητιέται έντονα μέσα στο κόσμο. Συνολικά το θέμα του πολέμου έχει ανέβει πάρα πολύ στη συνείδηση του λαού ως ένα πιθανό ενδεχόμενο. Για το ζήτημα αυτό τοποθετηθήκαμε πρόσφατα με την Ανακοίνωση του γραφείου, στο πλαίσιο των αποφάσεων του 4ου Συνεδρίου. Υπογραμμίζουμε την επιμονή μας στη γραμμή αποτροπής του πολέμου, σε αντίθεση με άλλες δυνάμεις της αριστεράς που ξεπερνούν αυτό το μείζον θέμα της περιόδου είτε θεωρώντας το πόλεμο αναπόφευκτο, είτε περιοριζόμενες στο δίλημμα «πολεμάμε – δεν πολεμάμε». Ιεραρχούμε την αποκάλυψη των αιτιών της αυξανόμενης έντασης στη περιοχή, των οικονομικών και γεωπολιτικών συμφερόντων που τη γεννά, του τι σημαίνει η πολεμική προετοιμασία για τις οικονομικές, κοινωνικές ανάγκες της πληττόμενης πλειοψηφίας, τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις λαϊκές ελευθερίες. Αποκαλύπτουμε τις τεράστιες ευθύνες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που μετατρέπει τη χώρα σε προκεχωρημένο φυλάκιο των ΝΑΤΟ-ΕΕ, γίνεται χορηγός πολέμου με τις νέες εξοπλιστικές δαπάνες και μπορεί να οδηγήσει το λαό σε αιματοκύλισμα για τα συμφέροντα των πολυεθνικών της ενέργειας και του εγχώριου κεφαλαίου που επιδιώκει κομμάτι από τη πίττα. Παρεμβαίνουμε στη συγκυρία βασισμένοι στην πρόσφατη ανακοίνωση μας. Με βασικό σύνθημα το: Πόλεμο στον πόλεμο του κεφαλαίου, του ιμπεριαλισμού και των κυβερνήσεων, για την Ειρήνη των λαών ενάντια στα ματωμένα συμφέροντα των πολυεθνικών και των ντόπιων αρπακτικών, απαιτούμε:

  • Έξοδο από ΝΑΤΟ και ευρωστρατό, κλείσιμο όλων των βάσεων.
  • Όχι στον επικίνδυνο άξονα Ισραήλ-Ελλάδας-Κύπρου-Αιγύπτου.
  • Δραστική μείωση των πολεμικών δαπανών, ακύρωση των εξοπλιστικών προγραμμάτων.
  • Όχι στην ιμπεριαλιστική, αστική και αιματοβαμμένη αλλαγή των συνόρων.
  • Καμιά συμμετοχή και στήριξη στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις.
  • Όχι στην εκμετάλλευση της Ανατολικής Μεσογείου από τις πολυεθνικές και τα αστικά κράτη, που θα φέρει μόνο κέρδη για τις εταιρείες, πόλεμο, οικολογική καταστροφή και συμφορές για τους λαούς.
  • Κανένας φαντάρος έξω από τα σύνορα, ελεύθερος συνδικαλισμός, δικαιώματα και ελευθερίες στους φαντάρους, μείωση της θητείας, όχι θητεία στα 18, όχι πολιτικές κυρώσεις στους αρνητές στράτευσης, καμία άσκηση καταστολής πλήθους και εξεγέρσεων, όχι κοινές επιχειρήσεις στρατού-αστυνομίας.

Προτείνουμε στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ ανάληψη μεγάλης πολιτικής πρωτοβουλίας (αντίστοιχης κι ακόμα πιο αναβαθμισμένης από εκείνη για το Μακεδονικό) για την κοινή δράση πολιτικών δυνάμεων – κινήσεων για την Ειρήνη των λαών – ενάντια στον πόλεμο του κεφαλαίου, των ιμπεριαλιστών και των κυβερνήσεων στην περιοχή. Πρώτος στόχος θα πρέπει να είναι ένας γύρος μεγάλων αντιπολεμικών κινητοποιήσεων μέσα στον Μάη, όπου είναι δυνατό συνδυασμένο και με «ειδικούς στόχους» (αμερικανονατοϊκές βάσεις κλπ.). Διαβάστε περισσότερα…

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ χαιρετίζει τις μαχητικές συγκεντρώσεις του εκπαιδευτικού κινήματος και καταγγέλλει την κρατική καταστολή στο υπουργείο Παιδείας

Χαιρετίζουμε τη μαχητικότητα του εκπαιδευτικού κινήματος που άντεξε στο χτύπημα της αστυνομικής βαρβαρότητας, προχώρησε σε κατάληψη του σιδερόφραχτου υπουργείου Παιδείας και πραγματοποίησε πανελλαδική συνέλευση αγώνα.

Χαιρετίζουμε τη μαχητικότητα του εκπαιδευτικού κινήματος που άντεξε στο χτύπημα της αστυνομικής βαρβαρότητας, προχώρησε σε κατάληψη του σιδερόφραχτου υπουργείου Παιδείας και πραγματοποίησε πανελλαδική συνέλευση αγώνα.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ χαιρετίζει τις μαχητικές συγκεντρώσεις του εκπαιδευτικού κινήματος την Παρασκευή 2/3 στην Αθήνα, στο υπουργείο Παιδείας, στη Θεσσαλονίκη και στις μεγάλες πόλεις, με μαζική συμμετοχή των μονίμων, αναπληρωτών και αδιορίστων εκπαιδευτικών, φοιτητών και μαθητών. Δίνουν συνέχεια στις κινητοποιήσεις του φοιτητικού κινήματος ενάντια στο νομοσχέδιο για το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής.

Η υπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων των αναπληρωτών, το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή εργασία, η ανάγκη για μαζικούς διορισμούς μονίμων εκπαιδευτικών είναι αιτήματα στενά δεμένα με τον αγώνα για μια παιδεία που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες, τα δικαιώματα, τα όνειρα της νέας γενιάς και της κοινωνίας.

Η πολιτική του υπουργού Παιδείας Γαβρόγλου και της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ υπηρετεί και στην εκπαίδευση τη στρατηγική της ΕΕ και του κεφαλαίου, περιφρονώντας τα μορφωτικά και εργασιακά δικαιώματα.

Ο σημερινός αγωνιστικός ξεσηκωμός αντιμετώπισε για άλλη μια φορά την αστυνομική βία και καταστολή. Καταγγέλλουμε τα ΜΑΤ της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ που επιτέθηκαν με μεγάλες ποσότητες χημικών και ξυλοκόπησαν άγρια εκπαιδευτικούς στο υπουργείο Παιδείας.

Χαιρετίζουμε τη μαχητικότητα του εκπαιδευτικού κινήματος που άντεξε στο χτύπημα της αστυνομικής βαρβαρότητας, προχώρησε σε κατάληψη του σιδερόφραχτου υπουργείου Παιδείας και πραγματοποίησε πανελλαδική συνέλευση αγώνα. Του αγώνα που είναι ο μόνος δρόμος για να υπερασπιστεί τη ζωή, τα δικαιώματα, τις ελευθερίες και το μέλλον της η κοινωνική πλειοψηφία που χτυπιέται από την πολιτική και τα μνημόνια κυβέρνησης ΕΕ και ΔΝΤ.

  • Δε μας τρομάζει η κρατική καταστολή
  • Όλοι στο πλευρό του εκπαιδευτικού κινήματος
  • Μέτωπο ρήξης και ανατροπής για να νικήσουν οι αγώνες

ΑΝΤΑΡΣΥΑ, 2 Μαρτίου 2018

Γ΄ ΕΛΜΕ Θεσ/νίκης: σποτ για τους διορισμούς στην Εκπαίδευση. Φτάνει πια η ομηρία: Μόνιμοι, μαζικοί διορισμοί!

Φεβρουαρίου 21, 2018 Σχολιάστε

Εβδομάδα αγωνιστικής δράσης για τους διορισμούς στην Εκπαίδευση

Εισήγηση της ΠΕ στο 4ο Συνέδριο του ΝΑΡ

Εισήγηση της Πολιτικής Επιτροπής στο 4ο Συνέδριο του ΝΑΡ

1 Δεκεμβρίου 2017

Συντρόφισσες και σύντροφοι, αγαπητές φίλες και φίλοι,

Από την αρχή της προσυνεδριακής διαδικασίας θέσαμε στη συζήτησή μας, όχι τα ερωτήματα ενός μικρόκοσμου της Αριστεράς, αλλά το μεγάλο αγωνιώδες ερώτημα που ταλανίζει τον κόσμο της δουλειάς και τη νεολαία: «Μπορεί να ανατραπεί η σύγχρονη βαρβαρότητα; Μπορούν τα πράγματα να πάνε αλλιώς ή είμαστε καταδικασμένοι να ζήσουμε μέσα στη φτώχεια και στην άγρια εκμετάλλευση, στην απειλή γενίκευσης της φρίκης του πολέμου, υπό το ζυγό της νέας απολυταρχίας του κεφαλαίου; Κι αν μπορούν τα πράγματα να πάνε αλλιώς, πώς και ποιος θα το κάνει;».

Γι’ αυτό, στο συνέδριό μας αντηχεί η κραυγή για τους 23 νεκρούς από το ταξικό έγκλημα στην Μάνδρα, τα συνθήματα κατά των πλειστηριασμών λαϊκής κατοικίας, η βουβή (ακόμα) οργή του νέου εργαζόμενου που δεν μπορεί να ζει ως μισθωτός σκλάβος, αλλά και τα δαγκωμένα χείλη εκείνων που σηκώνουν ξανά τα πανό του αγώνα χωρίς καβάτζα καμιά, των μεταναστών και προσφύγων που πνίγονται στη Μεσόγειο ή παγώνουν στη Μόρια, των ντόπιων που παγώνουν χωρίς θέρμανση στα σπίτια τους, όλων των εργαζομένων και των ανθρώπων που αντιπαλεύουν την πολύπλευρη καταπίεση, που στην …ούγια γράφει ολοκληρωτικός καπιταλισμός της εποχής μας.

Ναι, αντηχεί συντρόφισσες και σύντροφοι, ο αγώνας και η αγωνία αυτού του κόσμου για ζωή, για ολάκερη ζωή, ελευθερίας, ισότητας, δημιουργίας, αδελφοσύνης. Γι΄ αυτό σηκώνουμε ψηλά τη σημαία της νέας κομμουνιστικής ελπίδας στον 21ο αιώνα, της αντικαπιταλιστικής ανατροπής για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση, φτώχεια, αποξένωση και καταπίεση, χωρίς πόλεμο και περιβαλλοντική καταστροφή.

Και βέβαια μας ρωτούν, μετά από όλα όσα έχουν γίνει, «για ποιο κίνημα, για ποια Αριστερά, για ποιο κομμουνισμό;» μιλάτε.

Έναν αιώνα μετά τη μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση, που απέδειξε πως ο καπιταλισμός μπορεί να ανατραπεί, η διπλή εμπειρία της νίκης και της ήττας υπογραμμίζει –μαζί με όλη την πολύτιμη πορεία των επαναστάσεων του 20ού αιώνα και τις σημερινές δυνατότητες– την ανάγκη επαναθεμελίωσης και αντεπίθεσης του κομμουνιστικού κινήματος στην εποχή μας.

Και η σημερινή εξαχρείωση της ψευδεπίγραφης «Αριστεράς» του ΣΥΡΙΖΑ αποδεικνύει πως ο δρόμος αριστερής διαχείρισης του συστήματος, των εφικτών απαντήσεων εντός της ΕΕ και των κυβερνητικών λύσεων εντός του καπιταλισμού οδηγεί στην κόλαση τους εργαζόμενους και το λαό.

Γι’ αυτό μιλάμε για την ανάγκη τομής στο κίνημα και την Αριστερά, για ένα ανατρεπτικό εργατικό λαϊκό κίνημα, μια αντικαπιταλιστική και επαναστατική Αριστερά, ένα σύγχρονο πρόγραμμα και κόμμα της νέας κομμουνιστικής ελπίδας, στην εποχή των πιο μεγάλων φόβων και των ανεπανάληπτων και ρεαλιστικών δυνατοτήτων.

Και δεν μιλάμε μόνο για το αύριο. Το χθες και το αύριο εκφράζονται πάντα στο τώρα της επαναστατικής πράξης, στο «και τώρα, τι κάνεις»; Το συνέδριό μας θα κτυπήσει πρώτα και κύρια συναγερμό προς όλες τις μαχόμενες δυνάμεις του εργατικού – λαϊκού και νεολαιίστικου κινήματος και της Αριστεράς για την πανκινητοποίηση ενάντια στα νέα αντεργατικά αντιλαϊκά μέτρα που προωθούν κυβέρνηση – ΕΕ – ΔΝΤ – κεφάλαιο με την 3η αξιολόγηση, με αιχμή το κρίσιμο κτύπημα στο πρωταρχικό δικαίωμα της απεργίας, δηλαδή στο δικαίωμα να αγωνίζεσαι για όλα τα άλλα δικαιώματα!

Συντρόφισσες και σύντροφοι

Το 4ο συνέδριό μας είναι το αποκορύφωμα μιας αξιοσημείωτης προσυνεδριακής διαδικασίας, κατά την οποία συνεδρίασαν αρκετές φορές οι ΟΒ του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση και της νεολαίας Κ.Α., πραγματοποιήθηκαν εκδηλώσεις και συσκέψεις σε πόλεις, γειτονιές και κλάδους με συμμετοχή εκατοντάδων αγωνιστών, η διακίνηση των Θέσεων και των υλικών προσυνεδριακών κειμένων ήταν η μεγαλύτερη μέχρι τώρα. Στις σχετικές ψηφοφορίες, οι Θέσεις υπερψηφίστηκαν.

Σήμερα φτάνουμε στο συνέδριό μας πιο ώριμοι και δυνατοί, με διάθεση να κάνουμε ένα αποφασιστικό βήμα μπροστά και να πάρουμε προωθητικές αποφάσεις. Σε αυτό έρχεται να συμβάλλει και η εισήγηση της Πολιτικής Επιτροπής.

1.   Διεθνής υπεραντιδραστική στροφή και η αντικαπιταλιστική απάντηση

Ο διεθνής ορίζοντας είναι απειλητικός, αν και υπάρχουν και φωτεινά σημάδια μέσα στη νύχτα. Βιώνουμε ένα καταιγισμό διεθνών εξελίξεων. Από την καπιταλιστική κρίση με τα βαθιά της κοινωνικά αποτυπώματα και την «αντιτρομοκρατική» ψύχωση, έως τις ανθρώπινες ροές εκατομμυρίων προσφύγων πολέμου ή κοινωνικής ερήμωσης και τα ορατά πλέον σημάδια της παγκόσμιας κλιματικής αλλαγής, η ανθρωπότητα μοιάζει να κυοφορεί άγνωστες προοπτικές.

Καθώς ο καπιταλισμός δεν μπορεί να υπερβεί την βαθιά δομική του κρίση σταθερά και συνολικά εννιά χρόνια από το ξέσπασμά της (στις Θέσεις αναλύουμε συγκεκριμένα το γιατί), η εκμετάλλευση απογειώνεται, η συγκέντρωση πλούτου αποκτά πρωτοφανείς και προκλητικές διαστάσεις (το 1% κατέχει το 46% του παγκόσμιου πλούτου, ενώ το φτωχότερο 70% το 2,7%), τα Πολυεθνικά Πολυκλαδικά Μονοπώλια ενισχύουν την οικονομική και πολιτική τους δύναμη (147 ΠΠΜ ελέγχουν το 40% της παγκόσμιας οικονομίας), το παγκόσμιο χρέος όχι μόνο δεν μειώνεται αλλά διογκώνεται (το χρέος ήταν περίπου 174% του παγκοσμίου ΑΕΠ το 2008, 212% το 2014, 324% το 2017!), τα σύννεφα του πολέμου πυκνώνουν (Κορέα, αλλά και Μέση Ανατολή), η ακροδεξιά ενισχύεται (στη Γερμανία οι απόγονοι του Χίτλερ μπήκαν στο κοινοβούλιο), ο αστικός ολοκληρωτισμός δείχνει τα απειλητικά του δόντια (χαρακτηριστικό το πως αντιμετωπίζει το ισπανικό κράτος το κίνημα αυτοδιάθεσης της Καταλονίας), ενώ η κλιματική αλλαγή και η περιβαλλοντική καταστροφή –σαν αποτέλεσμα της αδυσώπητης καπιταλιστικής λεηλασίας- αποκαλύπτονται συχνότερα και εντονότερα. Όλες οι αντιθέσεις παροξύνονται.

Μπαίνουμε σε μια νέα φάση επικίνδυνης υπεραντιδραστικής κλιμάκωσης της αντεργατικής, πολεμικής και ολοκληρωτικής εκστρατείας του κεφαλαίου (που σηματοδοτείται από την εκλογή Τραμπ).

Πρόκειται για μια υπεραντιδραστική στροφή που εκφράζεται σε όλα τα επίπεδα: Διαβάστε περισσότερα…

«Είμαστε αυτοί που δεν έχουν τίποτα και ερχόμαστε να πάρουμε τα πάντα!» Διακήρυξη νΚΑ για τις φοιτητικές εκλογές 2017

Παρεμβάσεις ΔΕ: διακήρυξη εκλογών αντιπροσώπων για το 18ο συνέδριο της ΟΛΜΕ

Αρέσει σε %d bloggers: