Απόφαση του Πανελλαδικού Συντονιστικού Οργάνου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (24.9.2017)

ΑΠΟΦΑΣΗ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΟΥ ΑΝΤΑΡΣΥΑ 24/9/17

  1. Το ΠΣΟ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ συνεδριάζει σε μια κρίσιμη συγκυρία γεμάτη δυνατότητες για την αντικαπιταλιστική Αριστερά και το κίνημα συνολικά στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς

Από την μια μεριά βρισκόμαστε μπροστά στην συνέχιση / κλιμάκωση της επίθεσης της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ στον λαό, με «άξονα» την εφαρμογή των μέτρων της δεύτερης και το άνοιγμα της τρίτης αξιολόγησης, με  αφήγημα την «επιστροφή στην κανονικότητα», δηλαδή την προκλητική ανακήρυξη σε «κανονικότητα» της διατήρησης και του βαθέματος της μνημονιακής βαρβαρότητας.

Από την άλλη η γενική κατάσταση του καπιταλισμού δέκα χρόνια μετά το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης στις ΗΠΑ δεν δείχνει σημάδια υγείας και αντίθετα βρίσκεται αντιμέτωπος με το φάσμα μιας νέας ύφεσης, ενώ οι αντιθέσεις μέσα στους κόλπους των ιμπεριαλιστικών κέντρων δυναμώνουν. Αυτό είναι το γενικό περίγραμμα της περιόδου.

Α.        Για την διεθνή κατάσταση

  1. Ένα περίπου χρόνο μετά την ανάδειξη Τραμπ στις ΗΠΑ, κλιμακώνεται η πολεμοκάπηλη πολιτική απέναντι σε όποια χώρα θεωρεί αντίπαλο. Βενεζουέλα, Β. Κορέα, Ιράν έχουν μπει στο στόχαστρο των ΗΠΑ, με τελευταίο δείγμα την ανατριχιαστική ομιλία του Τραμπ στην ΓΣ του ΟΗΕ. Μέσα στις ίδιες τις ΗΠΑ οι αντιφάσεις και οι αντιθέσεις οξύνονται. Οι αμφιβολίες για την οικονομική πολιτική, για την ουσία της πολιτικής «Αmerica first», της δυνατότητας να εφαρμόσει πολιτικές «προστατευτισμού» -όπως υποσχόταν- στην εποχή της καπιταλιστικής «παγκοσμιοποίησης», η ευστάθεια του πολιτικού συστήματος, οι σχέσεις με την ακροδεξιά, αλλά και η εξωτερική πολιτική  (απόσυρση από την συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα, όξυνση της επιθετικής ρητορικής στα «ανοιχτά μέτωπα» με Ρωσία, Βόρεια Κορέα, Κίνα, Ιράν κλπ) οξύνουν τις αντιθέσεις στους κόλπους του αμερικάνικου κεφαλαίου ενώ δεν δείχνουν έως τώρα να μπορούν να εδραιώσουν την ηγετική θέση του αμερικάνικου καπιταλισμού στο παγκόσμιο σύστημα.

Πολύ επικίνδυνη παραμένει η κατάσταση και στην Μ. Ανατολή. Η διαφαινόμενη οριστική ήττα και κατάρρευση του ISIS, και η εμπλοκή του ιμπεριαλιστικού παράγοντα οδηγεί σε νέους ανταγωνισμούς: φέρνει πιο κοντά την αντιπαράθεση ανάμεσα στα κράτη και τους συνασπισμούς κρατών που πολεμάνε στο Ιράκ και την Συρία για το μέλλον ολόκληρης της περιοχής, ενισχύοντας και όχι αδυνατίζοντας τον πολεμικό κίνδυνο! Άλλωστε τα μέτωπα στην περιοχή (απομόνωση του Κατάρ, πόλεμος στην Υεμένη κλπ) παραμένουν ενεργά. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ υποστηρίζει το δικαίωμα του Κουρδικού λαού στην αυτοδιάθεση και συγκρούεται με όλες τις δυνάμεις που εκβιάζουν για να αναβληθεί το δημοψήφισμα στο ιρακινό Κουρδιστάν

Συνολικά ο πολεμικός κίνδυνος αυξάνεται και οι παγκόσμιοι εξοπλισμοί κλιμακώνονται, εξέλιξη που υπογραμμίζει την ανάγκη οικοδόμησης ενός πλατιού, μαχητικού, διεθνιστικού και αντιιμπεριαλιστικού αντιπολεμικού κινήματος, για την ειρήνη, την αλληλεγγύη και την ισότιμη συνεργασία των λαών, στο Αιγαίο, την Αν. Μεσόγειο, την Ευρώπη και όλο τον κόσμο

Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, η κρίση της ΕΕ, με κορυφαίο σύμπτωμα το BREXIT, κάθε άλλο παρά έχει ξεπεραστεί. Οι κυρίαρχες δυνάμεις προσανατολίζονται σε ενίσχυση της ολοκλήρωσης του ιμπεριαλιστικού πυρήνα, την βαθύτερη θεσμοποίηση της καπιταλιστικής επίθεσης (θέσπιση υπουργού οικονομικών), την γενικευμένη επιτροπεία για όλους, τις «πολλαπλές ταχύτητες», την στρατιωτικοποίηση της ΕΕ. Για αυτό το αντιΕΕ ρεύμα θα ενισχύεται και η συμβολή μας σε αυτή την μάχη αποκτά καθοριστική σημασία.

Οι «λύσεις» που προτείνει η αστική τάξη έχουν συνήθως γρήγορη «ημερομηνία λήξης». O Μακρόν προβλήθηκε ως ο άλλος «σωτήρας» – πρότυπο, για τον καπιταλισμό και την ΕΕ. Όμως η δημοτικότητα του καταρρέει, και η εργατική αντίσταση δυναμώνει όπως έδειξε η γενική απεργία και οι μαζικές διαδηλώσεις της 12 Σεπτέμβρη.. Οι μαζικές και μαχητικές διαδηλώσεις  στο Αμβούργο ενάντια στη Σύνοδο των G20 το καλοκαίρι, δείχνουν την δυνατότητα μιας νέας ανόδου των αντιστάσεων. Αλλά και στην άλλη όχθη, στις ΗΠΑ, είναι χαρακτηριστικό ότι η φασιστική πρόκληση στο Σαρλότσβιλ τον Αύγουστο με τη δολοφονία της Χέδερ Χάγιερ έβγαλε στους δρόμους ένα μαχητικό, ενωτικό αντιφασιστικό κίνημα, όπου για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες μαζικά συνδικάτα παίζουν πρωτοποριακό ρόλο (πχ το συνδικάτο των λιμενεργατών του Σαν Φρανσίσκο).

Σαν αποτέλεσμα των παραπάνω τα κυρίαρχα έως τώρα κόμματα του παραδοσιακού δικομματισμού στην Ευρώπη  διέρχονται μια βαθιά κρίση χωρίς, όμως, οι αστικές δυνάμεις να παραιτούνται από την στρατηγική των αντιδραστικών «μεταρρυθμίσεων» και τομών, δηλαδή των διαρκών αντιλαϊκών τομών  που κλιμακώνονται (όπως συμβαίνει, για παράδειγμα, στη Γαλλία). Η ιδεολογική επίθεση του συστήματος, με πρόσφατο παράδειγμα, την αντικομουνιστική υστερία ταύτισης ναζισμού-κομμουνισμού, έχει ως στόχο να προλάβει στην γέννησή τους τα ριζοσπαστικά ρεύματα που μπορεί να γεννηθούν. Σε κάθε περίπτωση μόνο η ισχυρή ανάπτυξη του εργατικού και λαϊκού κινήματος και μιας αντικαπιταλιστικής αριστεράς που αμφισβητεί την κυρίαρχη αστική πολιτική μπορούν να ανοίξουν τον δρόμο για ριζική αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ χαιρετίζει τις κινητοποιήσεις στην Καταλονία και σε όλο το ισπανικό κράτος που υπερασπίζονται το δημοψήφισμα από τη σκοπιά της εξυπηρέτησης των λαϊκών αναγκών και της ανεξαρτησίας από τους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς, απέναντι στην καταστολή του Ραχόι και την πολιτική της ΕΕ. Η κρίση γύρω από το δημοψήφισμα στην Καταλονία είναι άλλη μια επιβεβαίωση της αδυναμίας των παραδοσιακών πολιτικών κομμάτων να σταθεροποιήσουν την κατάσταση.

Η ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

  1. Η πολυδιαφημισμένη από την κυβέρνηση «έξοδος στις αγορές» του καλοκαιριού στην πραγματικότητα ανέδειξε ανάγλυφα τα προβλήματα του ελληνικού καπιταλισμού και της διαχείρισης του ΣΥΡΙΖΑ. Με επιτόκιο 0,3% χαμηλότερο απ’ ότι απέσπασε ο Σαμαράς λίγο πριν την κατάρρευσή του, θα χρειαστούν, σύμφωνα με τα αστικά επιτελεία, τριάντα χρόνια μνημονιακής βαρβαρότητας για να φτάσουν σε επιτόκια που θα κάνουν το ελληνικό χρέος «βιώσιμο». Οι ρυθμοί ανάπτυξης σέρνονται κοντά στο μηδέν, ενώ τα οικονομικά νούμερα δεν βγαίνουν (υστέρηση 2 δισ στους φόρους, ιλιγγιώδης αύξηση του ιδιωτικού χρέους προς τράπεζες, ταμεία κλπ), εξέλιξη που φέρνει πιο κοντά τα βαριά αντιλαϊκά μέτρα που προβλέπονταν για το 2019 και το 2020.

Η κυβέρνηση έχει ανάγει σε ουσιαστικό πυρήνα της πολιτικής της την εφαρμογή των μνημονιακών μέτρων των δύο πρώτων αξιολογήσεων και τις διαπραγματεύσεις για την τρίτη, με βασικά σημεία:

α) Τις  αλλαγές στον συνδικαλιστικό νόμο, με ριζική αλλαγή του τρόπου κήρυξης των απεργιών, που ουσιαστικά καταργεί το δικαίωμα στην απεργία, την μείωση της συνδικαλιστικής προστασίας, καθώς και μέτρα αλλαγής του «θεσμού της διαιτησίας» (μέχρι την Άνοιξη).

β) Την καταιγίδα των ιδιωτικοποιήσεων με γενικό ξεπούλημα  σε ΕΑΒ, ΕΛΒΟ, ΔΕΣΦΑ, την ΕΓΝΑΤΙΑ, ΟΛΘ αλλά και άλλα μεγάλα λιμάνια και μαρίνες, ΤΡΑΙΝΟΣΕ, ΔΕΗ / ΑΔΜΗΕ,  ΕΥΑΘ / ΕΥΔΑΠ, μεγάλα ακίνητα κλπ..

γ) Την  επέκταση, γενίκευση και εμπέδωση της επισφαλούς-προσωρινής εργασίας που, μέσα από διάφορα προγράμματα σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, επιδιώκει να «καμουφλάρει» την ανεργία.

δ) Τις αλλαγές στο δημόσιο με  πυρήνα τους  το προχώρημα της «αξιολόγησης» δηλαδή του συστήματος ελέγχου, τρομοκράτησης και διαρκούς διάσπασης των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά και των απολύσεων, πρώτα από όλα συμβασιούχων

ε) Τις αλλαγές στην πρόνοια, με την τρόικα να έχει βάλει στο στόχαστρο  τα επιδόματα των πολύτεκνων, των μακροχρόνια ασθενών και των άλλων εξαιρετικά ευάλωτων στρωμάτων της ελληνικής κοινωνίας.

στ) Εξαιρετικά κρίσιμες και με μεγάλη πολιτική σημασία είναι οι αλλαγές που δρομολογούνται στο σύνολο της εκπαίδευσης, με βάση τις κατευθύνσεις της ΕΕ, την επικαιροποιημένη Έκθεση του ΟΟΣΑ, τα παραδοτέα των μνημονίων και την πλήρη συναίνεση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ κλπ. Συνιστούν μια τεράστια αντιδραστική τομή βάθους. Πρόκειται για το σύνολο της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης που είχε αναχαιτιστεί με τους αγώνες και προωθεί γοργά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ με το χρονοδιάγραμμα των παραδοτέων του 2015.

ζ) Στο χώρο και το περιβάλλον όλα γίνονται βορρά στα χέρια των επενδυτών. Τα τερατουργήματα  στο ελληνικό και η δολοφονική «επένδυση» στις σκουριές, οι φαραωνικές «τουριστικές επενδύσεις» και η εξάντληση των φυσικών πόρων, η επέλαση των ανεμογγενητριών σε κάθε βουνό και –πάνω από όλα οι  επερχόμενες γεωτρήσεις και εξορύξεις υδρογονανθράκων στο Ιόνιο, την Κρήτη κλπ είναι μερικά μόνο δείγματα της καταστροφικής πολιτικής «πρώτα οι επενδύσεις», που εφαρμόζει η κυβέρνηση με τα χειροκροτήματα της ΝΔ και του ΣΕΒ. Η   σημασία της πάλης για την προστασία του περιβάλλοντος αναβαθμίζεται και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα αναλάβει σχετικές πρωτοβουλίες σε όλα τα επίπεδα.

η) Σοβαρή είναι η όξυνση της συνολικής οικονομικής βίας ενάντια στον λαό. Η όποια προστασία της πρώτης κατοικίας παρέχει ο νόμος Κατσέλη τελειώνει το 2017. Ο συνδυασμός αυτός με το αίσχος των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών, οι εκατοντάδες χιλιάδες πλέον κατασχέσεις λογαριασμών δημιουργούν μια αφόρητη κατάσταση για την μεγάλη πλειοψηφία της εργατικής τάξης και του λαού. Χρειάζεται όξυνση της πάλης απέναντι στην μαύρη συμμαχία κυβέρνησης-τρόικα-τραπεζιτών και  μαχητικά δράση για να γίνει πράξη το σύνθημα «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη»!

θ) Τέλος εκτός από τα μέτρα που συζητιούνται τώρα είναι και όλα τα τραγικά που έχουν ήδη ψηφιστεί και δεν πρέπει να θεωρήσουμε την μάχη για να ανατραπούν τελειωμένη. (μείωση του αφορολόγητου και των συντάξεων, ασφαλιστικό κλπ). Πόσο μάλλον που πιθανότατα έχει ήδη συμφωνηθεί τα μέτρα αυτά να έρθουν νωρίτερα, ήδη από το 2018. Επομένως η μάχη αυτή είναι μπροστά μας,

ι) Ο αντεργατικός κατήφορος της κυβέρνησης εκφράζεται και με την επίθεση στους πρόσφυγες τις απελάσεις, την ακύρωση της μετακίνησής τους προς τις χώρες της ΕΕ, την απομάκρυνσή τους από τις πόλεις, την ανοιχτή μετατροπή των camps σε στρατόπεδα συγκέντρωσης χωρίς παροχή υπηρεσιών.

Στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής η κυβέρνηση συνεχίζει την  επικίνδυνη πολιτική ευθυγράμμισης με ΗΠΑ / ΝΑΤΟ ΕΕ και τον άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Αιγύπτου-Ισραήλ, με στόχο την

 αναβάθμιση της θέσης και του ρόλου της ελληνικής ολιγαρχίας στην διεκδίκηση των ενεργειακών πόρων και των δρόμων μεταφοράς τους στην ευρύτερη περιοχή.. Παρά τα μνημόνια και την συντριβή του λαού διατηρεί τις πολεμικές δαπάνες στο 2% του ΑΕΠ πολύ πάνω από το μέσο όρο όλων των χωρών του ΝΑΤΟ!!

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ

  1. Με βάση τα παραπάνω η πολιτική συγκυρία ενέχει σοβαρούς κινδύνους αλλά και δυνατότητες. Το προχώρημα χωρίς αντιστάσεις της ευρωμνημονιακής βαρβαρότητας έχει τον κίνδυνο μιας βαθύτερης ήττας του εργατικού κινήματος. Αλλά από την άλλη η ύπαρξη μεγάλων τμημάτων των εργαζόμενων που δεν συμβιβάζονται με την κατάσταση αποτελεί μια μεγάλη πρόκληση. Έτσι η δράση μας για το επόμενο διάστημα εδράζεται  σε τρεις βασικές εκτιμήσεις:

Πρώτον: η οικονομική κατάσταση δεν σταθεροποιείται παρά το κυβερνητικό success story, και η φτωχοποίηση των εργατικών και λαϊκών στρωμάτων συνεχίζεται και μεγαλώνει, μετά από 7 χρόνια μνημονιακής επίθεσης.

Δεύτερο: η επίθεση θα κλιμακωθεί και η φθορά της κυβέρνησης είναι αναπόφευκτη, χωρίς όμως να έχει σε καμία περίπτωση «τελειώσει» η δυνατότητα του ΣΥΡΙΖΑ να συσπειρώσει τμήμα των δυνάμεών του.

Τρίτο: οι πολιτικοί συσχετισμοί δεν είναι «τελειωμένοι» και ακίνητοι. Αντίθετα. Υπάρχει ρεαλιστική δυνατότητα για μια αλλαγή των συσχετισμών προς τα αριστερά, καθώς υπάρχουν χιλιάδες αγωνιστές που θέλουν να παλέψουν, αν και δεν μπορούν  να βρουν εύκολα τρόπους να εκφραστούν αγωνιστικά, και παράλληλα αναζητούν πολιτική απάντηση κατεύθυνση της αριστεράς της ανατροπής, χωρίς να τους καλύπτει η ρεφορμιστική αριστερά ΚΚΕ και ΛΑΕ.

Άρα με βάση τα παραπάνω και για το επόμενο διάστημα η ΑΝΤΑΡΣΥΑ προσανατολίζεται στα παρακάτω:

  1. Πολιτικός μας στόχος για την περίοδο είναι να ενταθεί η πάλη ενάντια στα ευρωμνημόνια και τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις, να ηττηθεί και τελικά να ανατραπεί η επίθεση της κυβέρνησης και κάθε κυβέρνηση που ακολουθεί την αντιλαϊκή μνημονιακή πολιτική με τη δύναμη του λαϊκού ξεσηκωμού, να βαθύνει η κρίση του ΣΥΡΙΖΑ και όλου του πολιτικού συστήματος. Να συμβάλλουμε με την παρέμβασή μας ώστε να στραφεί ο κόσμος προς τα αριστερά, με βαθύτερη συνειδητοποίηση των αιτιών της πορείας του ΣΥΡΙΖΑ, ανώτερη σχετικά με τα προηγούμενα χρόνια οργάνωση του λαού, προσέγγιση των ιδεών και του προγράμματος της αντικαπιταλιστικής ανατροπής.

Το επιχείρημα, που ακούγεται όλο και πιο πολύ, ότι ο αγώνας για την ανατροπή της αντιδραστικής πολιτικής και της κυβέρνησης οδηγεί στον Μητσοτάκη, είναι ένα ακόμα δείγμα του κυβερνητικού κατήφορου. Ο ΣΥΡΙΖΑ ακολουθεί την ίδια βάρβαρη πολιτική με της ΝΔ. Η πολιτική του, που ασκείται στο όνομα της αριστεράς, είναι αυτή που ανοίγει τον δρόμο στην ΝΔ, από την οποία  ζητάει «εθνική συναίνεση» για το χρέος και δημιουργεί προϋποθέσεις μιας ευρύτερης διαδικασίας «εθνικής ενότητας». Ο λαός θα γυρίζει την πλάτη και στους δύο και στα ψεύτικα διλήμματα τους, «στηρίξτε Τσίπρα να μην έρθει ο Μητσοτάκης».

Η ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΣΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΛΑΪΚΟ ΚΙΝΗΜΑ / ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΡΗΗΞΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ.

  1. Υπάρχουν σοβαρές δυνατότητες ανάπτυξης των αγώνων το επόμενο διάστημα Η μεγάλη κινητοποίηση των ΟΤΑ το αποδεικνύει, όπως και οι άλλες αγώνες του τελευταίου εξαμήνου.

Σαν βασικά μέτωπα μπορούν να θεωρηθούν:

  • Η μάχη ενάντια στην κατάργηση του δικαιώματος στην απεργία, της κατάργησης των συλλογικών συμβάσεων, της επισφάλειας και της ελαστικής εργασίας σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Για μόνιμη και σταθερή δουλειά, μαζικές προσλήψεις, ενάντια στις απολύσεις των συμβασιούχων.
  • Για αυξήσεις στους μισθούς με άμεση επαναφορά στα 751 κατώτερο μισθό, ΣΣΕ, και πλήρη εργασιακά δικαιώματα για την νέα γενιά με κατάργηση του αίσχους να πληρώνεται η νεολαία με χαμηλότερο μισθό, ενάντια στην απλήρωτη εργασία, τις αποολύσεις και την εργοδοτική αυθαιρεσία.
  • Ενάντια στις μαζικές ιδιωτικοποιήσεις και την επέλαση του κεφαλαίου στον δημόσιο χώρο και το περιβάλλον, για εθνικοποιήσεις χωρίς αποζημίωση και εργατικό λαϊκό έλεγχο των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας
  • Ενάντια στην αξιολόγηση και τις αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις στο δημόσιο

– Ενάντια στους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς τις κατασχέσεις και την οικονομική βία ενάντια στον λαό, με πλήρη προστασία της λαϊκής περιουσίας και γενναία σεισάχθεια των χρεών των λαϊκών στρωμάτων.

  • Παλεύουμε για μια αποκλειστικά δημόσια, δωρεάν ενιαίο δωδεκάχρονο σχολείο, που θα συνδυάζει τη γενική παιδεία, με επιστημονικές και τεχνικές γνώσεις με βάση τις κοινωνικές λαϊκές ανάγκες, θα καλλιεργεί την κριτική – δημιουργική σκέψη ενάντια στην πειθάρχηση και την υποταγή, για πραγματική δυνατότητα ελεύθερης πρόσβασης σε μια ενιαία πανεπιστημιακή εκπαίδευση.

 

  1. Αναπτύσσουμε το επόμενο διάστημα την δράση μας στην αντιφασιστική, αντιρατσιστική πάλη με άξονα την απαίτηση για καταδίκη σε ισόβια της ναζιστικής δολοφονικής συμμορίας και αιχμή το κλείσιμο των γραφείων της. Απαιτούμε ανοιχτά σύνορα και πόλεις για τους πρόσφυγες, να καταργηθεί η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας, να σταματήσουν οι ρατσιστικές επθέσεις και η ισλαμοφοβία. Ενισχύουμε τις ενωτικές μας πρωτοβουλίες που καταφέρνουν να συσπειρώνουν όχι μόνο τις δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ αλλά πολύ ευρύτερα κομμάτια του κινήματος και της μαχόμενης αριστεράς, αξιοποιώντας τη θετική εμπειρία από τις διαδηλώσεις της 18η Μάρτη και το 2ημερο αντιφασιστικών διαδηλώσεων για την επέτειο της δολοφονίας του Φύσσα στις οποίες αποφασιστικό ρόλο έπαιξαν οι συλλογικότητες στις οποίες δρουν οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (ΣΥΠΡΟΜΕ, ΚΕΕΡΦΑ).

– Πρωτοστατούμε στην αντιΕΕ πάλη, συμβάλλοντας και στη δράση της ΔΙΕΕΞΟΔΟΥ.  Συμβάλλουμε το αίτημα της εξόδου από την ΕΕ να γίνεται υπόθεση των λαϊκών στρωμάτων, δένουμε κάθε διεκδίκηση με το κομβικό αυτό στόχο, συμβάλλουμε στο άπλωμα και την ενίσχυση της ΔΙΕΕΞΟΔΟΥ και με νέες δυνάμεις.

– Επιδιώκουμε σταθερά την ανάπτυξη της  αντιπολεμικής, αντιιμπεριαλιστικής, διεθνιστικής δράσης

 Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ το επόμενο χρονικό διάστημα πρέπει να πάρει πρωτοβουλίες συμβολής στην πάλη του λαού και της νεολαίας πάνω σε αυτά τα βασικά μέτωπα, στην ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος, στα πλαίσια της λογικής του «αγωνιστικού μετώπου ρήξης ανατροπής». Με έμφαση στην θετική διεκδίκηση βελτίωσης της θέσης των εργαζόμενων, στην σύνδεση των διεκδικήσεων με το αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα, την από τα κάτω συγκρότησης σε ρήξη με τον υποταγμένο κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό, στις μαχητικές μορφές δράσης, αξιοποιώντας τόσο την θετική εμπειρία από σημαντικούς αγώνες που ξέσπασαν (ΟΤΑ, Ναυτεργάτες), όσο και την αρνητική εμπειρία των τελευταίων χρόνων, όταν ο σχεδιασμός και η οργάνωση των αγώνων έμενε τελικά στα χέρια της γραφειοκρατίας..

Χρειαζόμαστε εκείνη την συσπείρωση δυνάμεων, εκείνα τα «κέντρα αγώνα», και τελικά ένα ενιαίο «κέντρο αγώνα» που θα δίνουν έναν άλλο βηματισμό στο εργατικό και λαϊκό κίνημα, θα δίνουν διέξοδο στον κόσμο που θέλει να παλέψει.

  • Κρίσιμο ζήτημα είναι η ενότητα των δυνάμεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο εργατικό κίνημα. Κρίκος για αυτό η συγκρότηση της συνδικαλιστικής γραμματείας.
  • Σημαντικό ζήτημα είναι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ να οργανώνει την αυτοτελή της πολιτική παρέμβαση σε κάθε μέτωπο και αγώνα που ξεσπάει.
  • Στην κατεύθυνση αυτή, ενόψει της εφαρμογής των μέτρων της δεύτερης αξιολόγησης και των βάρβαρων μέτρων της τρίτης, και παρά την ουσιαστικά αρνητική στάση που εισπράξαμε σε άλλες απόπειρες, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα αναλάβει ενωτικές πρωτοβουλίες στη βάση των στόχων και μετώπων πάλης που αναφέρονται παραπάνω, προς όλες τις δυνάμεις της μαχόμενης αριστεράς, το ΚΚΕ, τη ΛΑΕ, κάθε μαχόμενη συλλογικότητα  και το χώρο της εργατικής αυτονομίας, με την πιο κατάλληλη μορφή,  για την μαχητική κοινή δράση μέσα στο κίνημα και τους αγώνες, πάνω στη βάση της λογικής και του πλαισίου του αγωνιστικού μετώπου ρήξης ανατροπής. Σε αυτή την κατεύθυνση θα καλέσουμε να συμβάλλουν και οι δυνάμεις στις οποίες απευθυνόμαστε για την πολιτική συνεργασία. Αυτό σημαίνει πρωτοβουλίες που συμβάλλουν στην μέγιστη δυνατή συσπείρωση δυνάμεων για την στήριξη των αγώνων που βρίσκονται σε εξέλιξη. Στήριξη για τις απεργίες στις τράπεζες και στα ΜΜΕ που προσπαθούν να σώσουν τα ασφαλιστικά ταμεία. Είναι μάχη που ανοίγει το ζήτημα ανατροπής του νόμου Κατρούγκαλου και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στηρίζοντας τις πρωτοβουλίες οργάνωσης αυτών των απεργιών στη βάση μπορεί να τους δώσει την πραγματική διάσταση που έχουν. Στήριξη για την απεργία στα Νοσοκομεία στις 11 Οκτώβρη και σύνδεση με τον αγώνα στους Δήμους και στα Σχολεία. Η γενίκευση της μάχης για προσλήψεις είναι επιθετική ανατροπή της αντεργατικής πολιτικής της αξιολόγησης. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα εντείνει τις προσπάθειες να συμβάλλει στην οργάνωση και το συντονισμό της πάλης από τα κάτω με τη δημιουργία και ενίσχυση τόσο κλαδικών συντονιστικών όπως στα νοσοκομεία, στην εκπαίδευση και  αλλού, όσο και ενός συνολικού συντονιστικού αγώνα  Μπορεί οι ηγεσίες της Αριστεράς να υποτιμούν αυτό το καθήκον και να περιορίζονται σε συμβολικές κινήσεις με κριτήριο την αύξηση της κοινοβουλευτικής τους εκπροσώπησης, υπάρχουν όμως χιλιάδες αγωνιστές και αγωνίστριες που κατανοούν τη δυνατότητα και την ανάγκη να παρθούν πρωτοβουλίες για την οργάνωση της αντίστασης και των μαχών. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πρέπει να αναδειχθεί σε δύναμη που πρωτοστατεί συστηματικά και επίμονα σ’ αυτήν την προσπάθεια.

ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ / Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΚΑΙ Η ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΣΤΗΝ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ / ΠΟΛΟΥ.

  1. Η πάλη αυτή για να έχει πολιτικά αποτελέσματα και να επιδρά στον συσχετισμό δυνάμεων, πρέπει να δένεται με το συνολικό πολιτικό αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα αλλά και συνολικότερα την επαναστατική και κομμουνιστική φυσιογνωμία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στα πλαίσια και τα όρια που καθορίζει ο μετωπικός χαρακτήρας του εγχειρήματος, καθώς μέσα στην συνεχιζόμενη ιστορική κρίση του καπιταλισμού, αναδεικνύεται διαρκώς η ανάγκη για βαθύτερη και πιο στρατηγική συγκρότηση των αντικαπιταλιστικών δυνάμεων για να μάχονται πολιτικά ιδεολογικά την επίθεση του κεφαλαίου, να απαντάνε στα ερωτήματα του κόσμου που ψάχνει προς τα αριστερά, να δίνουν προοπτική στα ρεύματα που γεννιούνται από τα αδιέξοδα, τα όρια και την κρίση του ρεφορμισμού.

Για αυτό  η ΑΝΤΑΡΣΥΑ το επόμενο χρονικό διάστημα βάζει σαν στόχο να αναπτύξει την πολιτική της δράση και παρέμβαση:

  • να επεξεργαστεί και να προβάλλει το πρόγραμμά της, αξιοποιώντας και την πορεία προς την τέταρτη Συνδιάσκεψη.
  • να αξιοποιήσει τα 100 χρόνια από τον Οκτώβρη με στόχο να γίνουν βήματα σε μια πιο βαθιά, επαναστατική και κομμουνιστική φυσιογνωμία (διακήρυξη για τον Οκτώβρη, εκδηλώσεις, ημερίδα με διεθνείς συμμετοχές)

Παράλληλα η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πρέπει να δυναμώσει την αυτοτελή της παρέμβαση σε κάθε μέτωπο, κίνημα και πολιτικό γεγονός, ενισχύοντας την αυτοτέλειά της.

  1. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ανέλαβε τον Ιανουάριο πολιτική πρωτοβουλία «Για ένα κοινό πολιτικό βηματισμό, την κοινή δράση, τον διάλογο και την πολιτική συνεργασία των αντικαπιταλιστικών, αντιιμπεριαλιστικών, αντι-ΕΕ δυνάμεων και των δυνάμεων της ανατροπής» με στόχο την συσπείρωση δυνάμεων πάνω στο αναγκαίο πρόγραμμα, στην πορεία για της συγκρότηση του αντικαπιταλιστικού μετώπου / πόλου.

Εκτιμάμε ότι η πρωτοβουλία αυτή, όπως και αυτή για την κοινή δράση, βρήκε θετική ανταπόκριση σε σημαντικό κομμάτι αγωνιστών της  βάσης της αριστεράς, καθώς «συνδέεται» και επικοινωνεί με τις αναζητήσεις προς τα αριστερά ενός τμήματος  που έχει εγκαταλείψει τον ΣΥΡΙΖΑ, προσπαθεί να υπερβεί τα αδιέξοδα άλλων ρεφορμιστικών προτάσεων και αναζητά στην κατεύθυνση μιας σύγχρονης αντικαπιταλιστικής, αντιιμπεριαλιστικής και ανατρεπτικής αριστεράς.

Παρόλα αυτά διαπιστώνουμε ότι στα πλατιά ρεύματα που εγκαταλείπουν τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και τις δυνάμεις που προέρχονται από αυτόν, η πολιτική και οργανωτική ρήξη δεν σημαίνει αυτόματα και ιδεολογική μετατόπιση προς μια πιο βαθιά αντικαπιταλιστική κατεύθυνση. Πολλά ζητήματα  παραμένουν αξεκαθάριστα και θολά,  συνυπάρχουν αριστερές αντικαπιταλιστικές και διαχειριστικές/ρεφορμιστικές αντιλήψεις. Για αυτό απαιτείται να αποφύγουμε τόσο την απογοήτευση και την παραίτηση, την υπόκλιση στις αντιφατικές απόψεις που υπάρχουν στα ρεύματα αυτά, τον σεχταρισμό και την ανυπομονησία. Χρειάζεται σταθερότητα στην κατεύθυνση και πλατύ άνοιγα στον κόσμο αυτό.

Σε ό,τι αφορά τις οργανωμένες πολιτικές δυνάμεις και ρεύματα, αναδείχθηκε η δυνατότητα μιας συμφωνίας πάνω σε στόχους του προγράμματος της πολιτικής πρότασης χωρίς, όμως, συνολικά να έχουνε ξεπεραστεί οι προγραμματικές διαφορές, αλλά κυρίως χωρίς να αποτυπώνεται μια επιλογή στήριξης ενός μετωπικού βήματος για την πολιτική συνεργασία των δυνάμεων της αντικαπιταλιστικής, αντιιμπεριαλιστικής αντιΕΕ αριστεράς.

Όμως οι καιροί απαιτούν  ένα διαφορετικό επίπεδο κοινής δράσης, και μια ανώτερη,  δέσμευση και αποφασιστικότητα, καθώς και άμεσες πρωτοβουλίες για έναν πόλο στην ελληνική κοινωνία που θα εμπνεύσει και θα δώσει διέξοδο στον κόσμο που παλεύει ενάντια στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ,  που υπερβαίνει τα όρια και τις διαχειριστικές αυταπάτες της ρεφορμιστικής αριστεράς.

Με βάση όλα τα παραπάνω η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα συνεχίσει την πολιτική της πρωτοβουλία, με στόχο ένα νέο και ορατό βήμα συσπείρωσης δυνάμεων που κινούνται σε αντικαπιταλιστική, αντιιμπεριαλιστική, αντιδιαχειριστική κατεύθυνση. Η έμφαση είναι στην «από τα κάτω» απεύθυνση και στην συσπείρωση εκείνων των δυνάμεων και αγωνιστών που πιο αποφασιστικά κινούνται σε αυτήν την κατεύθυνση, γιατί μόνο έτσι μπορεί να συσπειρώνεται ένα όλο και μεγαλύτερο και ταλαντευόμενο εύρος δυνάμεων και αγωνιστών.

Αξιοποιούμε κάθε δυνατότητα και δρόμο στην κατεύθυνση αυτή. Η διεύρυνση των ριζοσπαστικών αντικαπιταλιστικών πολιτικοσυνδικαλιστικών σχημάτων σε εργατικούς χώρους και γειτονιές με μάχιμο κόσμο, η διεύρυνση  των πολιτικών πρωτοβουλιών σε βασικά μέτωπα (πχ αντιΕΕ, αντιρατστικό κλπ) αποτελούν τέτοιους δρόμους που μας δίνουν σημαντικές δυνατότητες καθώς η ΑΝΤΑΡΣΥΑ συμμετέχει και συμβάλλει σε ένα ισχυρό δίκτυο συλλογικοτήτων με σημαντική επίδραση και επεξεργασίες που μπορεί ν αποτελέσει τον κορμό των αντιστάσεων.

Παράλληλα συνεχίζουμε την «πολιτική πρωτοβουλία» με στόχο την συσπείρωση δυνάμεων και αγωνιστών πάνω στην βάση της πρότασης για την πολιτική συνεργασία, στην κατεύθυνση ενίσχυσης του αντικαπιταλιστικού πόλου/ μετώπου με κοινά συμφωνημένη μορφή (πχ σύσκεψη και κείμενο υπογραφών),  με εκδηλώσεις σε γειτονιές και χώρους πανελλαδικά, με την συμμετοχή αγωνιστριών και αγωνιστών  δυνάμεων και ρευμάτων που απευθυνθήκαμε το προηγούμενο διάστημα με αφορμή της πολιτική μας πρόταση – και με θαρραλέο άνοιγμα προς τον κόσμο αυτό για την γνώμη και την συμμετοχή του και στην πορεία για την Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Ο κύκλος εκδηλώσεων στις γειτονιές θα ανοίξει με κεντρική εκδήλωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην Αθήνα που θα δώσει έμφαση και ώθηση σε αυτή την προσπάθεια.

Η πολιτική μας πρότασή μας δεν έχει σχέση με εκλογικούς σχεδιασμούς. Στέκεται και τοποθετείται καθαρά πάνω στο αναγκαίο πολιτικό περιεχόμενο που εξοπλίζει το κίνημα και την αριστερά στην μάχη της με την αστική πολιτική και την διαχωρίζει από τις λογικές «φιλολαϊκής διαχείρισης του καπιταλισμού». Εντάσσεται στην πολιτική της συγκρότησης του αντικαπιταλιστικού μετώπου / πόλου, με βάση τις αποφάσεις της Συνδιάσκεψης. Με αυτή την  βάση αντιμετωπίζουμε όλες τις πολιτικές μας παρεμβάσεις, τις πολιτικές πρωτοβουλίες ή τις εκλογές.

  1. Με βάση τα παραπάνω τα κομβικά ζητήματα για την αντεπίθεση του εργατικού και λαϊκού κινήματος το επόμενο διάστημα είναι η επιμονή σε μαχητικούς, ενωτικούς αγώνες που έχουν στόχο την ανατροπή των μέτρων της τρίτης αξιολόγησης και γενικά, με από τα κάτω συγκρότηση πέρα από τα όρια του  εργοδοτικού, κυβερνητικού συνδικαλισμού και παράλληλα η σύνδεση αυτών των αγώνων με το αντικαπιταλιστικό πολιτικό πρόγραμμα ώστε να αλλάζει ο συσχετισμός δυνάμεων σε βάρος της αστικής πολιτικής και των διαχειριστικών αυταπατών.

Όμως οι δυνάμεις της αριστεράς δεν ανταποκρίνονται σε αυτές τις ανάγκες.

  • Η ΛΑΕ αποκρυσταλλώνει όλο και πιο καθαρά μια διαχειριστική λογική που αντιλαμβάνεται την «απαλλαγή από τα μνημόνια» και την «μετάβαση στο εθνικό νόμισμα» σαν μέσα την ενίσχυση της «ανταγωνιστικότητας της οικονομίας», την «επενδυτική έκρηξη», την «παραγωγική ανασυγκρότηση» μέσα το πλαίσιο των καπιταλιστικών σχέσεων και της ΕΕ. Με ένα «μετριοπαθές» κοινωνικό πρόγραμμα (λελογισμένες αυξήσεις στον «βασικό μισθό», σε σύνδεση με την μεγέθυνση της καπιταλιστικής παραγωγής) τείνει περισσότερο σε μια λογική ενός «νέου κοινωνικού συμβολαίου» με τμήματα του κεφαλαίου, παρά με αγώνα ενάντια στο κεφάλαιο, την ΕΕ και τους μηχανισμούς τους. Επιμένει να θέτει σαν βασικό στόχο την «αριστερή κυβέρνηση», χωρίς να παίρνει υπόψη την κατάληξη της εμπειρίας της «αριστερής κυβέρνησης» του ΣΥΡΙΖΑ.

Με βάση τα παραπάνω η πολιτική της πρόταση συμπυκνώνεται σε ένα «μέτωπο  των «αντιμνημονιακών, πατριωτικών, δημοκρατικών δυνάμεων» με το Σχέδιο Β και την Πλεύση Ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου, η οποία δεν αυτοπροσδιορίζεται καν σαν αριστερή, με βασικό  στόχο τις εκλογές και κριτήριο την κοινοβουλευτική  εκπροσώπηση.

– Το ΚΚΕ αρνήθηκε δυστυχώς οποιαδήποτε συνάντηση με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, επιμένοντας σε μια σεχταριστική γραμμή απέναντι στις άλλες δυνάμεις της αριστεράς, τη στιγμή που συναντιέται χωρίς πρόβλημα με αστικές πολιτικές δυνάμεις. Μέσα από το τελευταίο Συνέδριο του βάθυνε τον προηγούμενο προσανατολισμό του, που συμπυκνώνεται στην άρνηση του αγώνα για τους πολιτικούς στόχους που έρχονται σε συνολική ρήξη με την αστική πολιτική στο σήμερα. Η ρητή άρνηση  μέχρι και η πολεμική να υιοθετηθεί ο στόχος για ρήξη / έξοδο από την ΕΕ και η παραπομπή του στην περίοδο μετά την λαϊκή εξουσία, η λαθεμένη ταύτιση των αντιφατικών αντιΕΕ ρευμάτων που αναπτύσσονται στους λαούς της Ευρώπης με τον αστικό ακόμα και ακροδεξιό ευρωσκεπτικισμό, είναι δείγματα αυτής της αντιμετώπισης. Στο εργατικό κίνημα παρά την αγωνιστική στάση σε χώρους δουλειάς και κλάδους, η πρακτική και ο σχεδιασμός του στο κίνημα δεν καθοδηγούνται από το στόχο της ανατροπής της επίθεσης και έτσι αντικειμενικά δεν ξεφεύγουν από τα όρια της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας. Με την πολιτική αυτή το ΚΚΕ δεν συμβάλλει να ωριμάσει και να οικοδομηθεί μια «εναλλακτική λύση» στον μονόδρομο του κεφαλαίου και της ΕΕ.

Η ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΚΑΙ Η ΠΟΡΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ

  1. Η πορεία προς την 4η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, δεν θα είναι μια εσώστρεφη διαδικασία. Φιλοδοξούμε να αποτελέσει σταθμό για όλον τον μαχόμενο κόσμο και όλη την αριστερά, χωρίς υποβάθμιση των διαφορών και χωρίς τις λογικές των «μπλοκ» και των «εσωτερικών εχθρών». Σταθμό για την ανάπτυξη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, την πλατιά δημοκρατική συζήτηση όλου του δυναμικού της, το πλατύ άνοιγμα σε νέες δυνάμεις.

Παράλληλα και στην πορεία για την Συνδιάσκεψη πρέπει να λύνονται τα πιο σοβαρά και επείγοντα οργανωτικά ζητήματα. Η συζήτηση στις ΤΕ το καλοκαίρι, πέρα από τις διαφορές ανέδειξε τα πιο ουσιαστικά ζητήματα της χαμηλής πολιτικής συζήτησης, της αδύναμης ενοποίησης πάνω σε μια προοπτική, της έλλειψης σχεδίου για τον χώρο, της χαμηλής στράτευσης. Φιλοδοξούμε στην πορεία για την Συνδιάσκεψη να λύνονται αυτά τα προβλήματα.

Πρώτο βήμα είναι η συγκροτημένη και ενιαία προσπάθεια να δυναμώσει η δραστηριοποίηση των ΤΕ  με πρόγραμμα δράσης στον χώρο τους, να λειτουργήσουν οι πιο βασικές από τις επιτροπές (συνδικαλιστική γραμματεία, γραφείο τύπου, επιτροπή κοινωνικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων).

Αποφασιστική σημασία για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχει η λειτουργία των ΚΕ που υπάρχουν και η συγκρότηση νέων. Η ΚΣΕ επιφορτίζεται να πάρει όλα εκείνα τα μέτρα που απαιτούνται για την οργάνωση αυτής της προσπάθειας σε συνεργασία με τη συνδικαλιστική γραμματεία.

  • Να γίνουν βήματα για την ενοποίηση των δυνάμεών μας στα κρίσιμα μέτωπα (εργατικό, αντιφασιστικό κλπ).
  • Με την ανάπτυξη της δημοκρατικής, ενωτικής και μετωπικής λειτουργίας σαν την βασική μέθοδο λειτουργίας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και παράλληλα τον σεβασμό των αποφάσεων της πλειοψηφίας όπου δεν έχει επιτευχθεί η αναγκαία σύνθεση και με αναλογική εκπροσώπηση όλων των τάσεων στα όργανα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με τρόπο που θα καθορισθεί και από τη συζήτηση ενόψει της 4ης Συνδιάσκεψης.

Το ΠΣΟ προκηρύσσει την Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τις 31 Μάρτη- 1 Απρίλη 2018

******** ******** ******** ******** ******** ******** ******** ******** ******** ******** ******** Συγκροτήθηκε συνδικαλιστική γραμματεία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

  1. Αποτελείται καταρχήν από 15 συντρόφους και είναι φυσικά ανοιχτή σε όσους επιθυμούν να συμμετέχουν. Είναι οι κάτωθι:

Βαφειάδου Ελένη

Τουλγαρίδης Κώστας

Πάλλιου Χριστίνα

Ευσταθίου Ταξιάρχης

Κοντομάρης Σπύρος

Συλαϊδής Βασίλης

Αγγελόπουλος Γιάννης

Πίττας Κώστας

Αναστασιάδης Τάσος

Ρίζος Μιχάλης

Βαϊνάς Παντελής

Κρικιγιάννης Γιώργος

Τζαμουράνης Δημήτρης

Αυθίνος Παντελής

Βάσσης Διονύσης

2. Η επιτροπή θα συνεδριάζει κάθε 1η και 3η Τετάρτη του μήνα, στις 7μμ στα γραφεία του ΕΚΚΕ (αρχής γενομένης από Τετάρτη 4 Οκτώβρη)

3. Θα αναλάβει τη δημιουργία ειδικού link στο site της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, για το ανέβασμα υλικών εργατικής παρέμβασης από τους κλάδους και χώρους δουλειάς, άρθρα και αναλύσεις, πληροφοριακό υλικό

4. Με βάση και την απόφαση του ΠΣΟ θα βοηθήσει στην πιο αποτελεσματική παρέμβαση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στιος διάφορες κλαδικές και πιο γενικές εργατικές μάχες (πχ την απεργία των υγειονομικών στις 11 Οκτώβρη, τη μάχη ενάντια στην αξιολόγηση στο δημόσιο, τη στήριξη του μαζικού κινήματος και των αγωνιστών στη Χαλκιδική ενάντια στην Ελ Ντοράντο κλπ)

5. Θα συμβάλλει στην οργάνωση μεγάλης συνέλευσης αγώνα με την παρουσία όλου του δυναμικού της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, των συντονισμών και των πρωτοβουλιών που συμμετέχει, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΝΟΜΟ και τα μέτρα της 3ης αξιολόγησης, στο τέλος Οκτώβρη.

6. Θα διερευνήσει περαιτέρω τη δυνατότητα Πανελλαδικής Εργατικής Συνδιάσκεψης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, πριν την 4η Συνδιάσκεψη του μετώπου, που αποφασίστηκε στο ΠΣΟ της 24/9/2017.

Η ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ

 

Advertisements

Να νικήσει ο αγώνας των συμβασιούχων! Όλες οι συμβάσεις να γίνουν αορίστου χρόνου! Όχι ιδιωτικοποίηση δημοτικών υπηρεσιών!

Η Ανταρσία στην Κ. Μακεδονία-Αντικαπιταλιστική Αριστερά, η Ανυπακοή στις γειτονιές Αμπελοκήπων-Μενεμένης και το Μέτωπο Ρήξης-Ανατροπής στο δήμο Θέρμης υπογράφει μαζί με δημοτικές και περιφερειακές κινήσεις της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς ανακοίνωση στήριξης του αγώνα των εργαζομένων στους δήμους ενάντια στην προσωρινή και απλήρωτη εργασία, υπέρ της μετατροπής των συμβάσεων σε αορίστου χρόνου, ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των δημοτικών υπηρεσιών:

ΝΑ ΝΙΚΗΣΕΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ !

ΤΕΡΜΑ ΣΤΗΝ ΚΟΡΟΪΔΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΜΗΡΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ

ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΩΡΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ ΣΕ ΑΟΡΙΣΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ

 

ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΩΡΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ ΣΕ ΑΟΡΙΣΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝΔηλώνουμε την αλληλεγγύη μας στον αγώνα των εργαζόμενων στους δήμους για το δικαίωμα στη σταθερή και μόνιμη δουλειά. Για να μην περάσουν σήμερα οι απολύσεις των τωρινών συμβασιούχων, σε λίγο καιρό των 8μηνων και στη συνέχεια των επόμενων συμβασιούχων. Επιτέλους, πρέπει να σπάσει το καθεστώς των προσωρινών συμβάσεων εργασίας που χρησιμοποιούν κυβερνήσεις, Ε.Ε., Δ.Ν.Τ., δημοτικές αρχές για να καλύψουν  τσάτρα-πάτρα τις ανάγκες για ποιοτικές δημόσιες υπηρεσίες, για να επεκτείνουν τη φτηνή, προσωρινή, ελαστική εργασία, προκειμένου να ανακυκλώνουν και να «ξεγελούν» την ανεργία, για να  εξυπηρετήσουν τα σχέδια των εργοδοτών για γενίκευση της επισφάλειας και της ομηρίας των εργαζόμενων.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ κρύβεται πίσω από την απαράδεκτη απόφαση του Ελεγκτικού, που εξυπηρετεί στην υλοποίηση της μνημονιακής της δέσμευσης για χιλιάδες απολύσεις στο δημόσιο. Για να ξηλώσει τις δημόσιες υπηρεσίες και να τις παραδώσει εδώ και τώρα στους εργολάβους που καραδοκούν. Υλοποιεί αδίστακτα την πιο βάρβαρη πολιτική θυσιάζοντας χιλιάδες εργαζόμενους στον βωμό της ΕΕ, του κεφαλαίου, της καπιταλιστικής  «ανάπτυξης» που αναγγέλλει χαμογελαστά ο πρωθυπουργός, την ώρα που στέλνει στην φτώχεια εκατομμύρια εργαζόμενους και στον καιάδα τους συμβασιούχους. Εφευρίσκουν τις συμβάσεις των 2μηνων, τα ωρομίσθια, τα 8μηνα, τα ΕΣΠΑ, κ.ο.κ., προκειμένου να μοιράζουν την ανασφαλή προσωρινή εργασία ανά λίγους μήνες μεταξύ των ανέργων. Και από πάνω να τους στερούν το δικαίωμα σε μόνιμη δουλειά, που τάχα δεν είναι δίκαιο γιατί πρέπει να πάρουν σειρά οι επόμενοι άνεργοι από τις ουρές, που οι ίδιοι δημιουργούν και οι ίδιοι εκμεταλλεύονται. Αλλά δουλειά υπάρχει για όλους, με κάλυψη των πραγματικών αναγκών, με τήρηση των ωραρίων εργασίας, με μείωση του χρόνου εργασίας.

Η μεγάλη κινητοποίηση των εργαζόμενων των δήμων πρέπει να νικήσει.

Γιατί η δική τους νίκη, θα είναι νίκη όλης της κοινωνίας ενάντια στα σχέδια τους να μετατρέψουν όλους μας σε φτηνό-αναλώσιμο υλικό και να περάσουν όλες οι υπηρεσίες στη κερδοσκοπία της οικονομικής ολιγαρχίας. Για αυτό πάλι επιστρατεύθηκαν ΜΜΕ, τα αστικά κόμματα, η «ανεξάρτητη» δικαιοσύνη και η αστυνομία, προκειμένου να κτυπήσουν και να διαβάλλουν τον αγώνα ως δήθεν πληγή στον τουρισμό, άδικο απέναντι στους υπόλοιπους άνεργους που δεν έχουν δουλειά και τους «πολίτες» που πνίγει η βρώμα των σκουπιδιών. Η βρώμα της πολιτικής τους, που ρίχνει τις αμοιβές στο ύψος του ξεροκόμματου και τους εργαζόμενους βορρά στα κέρδη, που παραδίδει δημόσιες υπηρεσίες, γη, περιουσία και αγαθά στις πολυεθνικές ξένες και ντόπιες, είναι αυτή που μας πνίγει. Συνέχεια

Ατύχημα στο Άδενδρο: Δολοφόνησαν τρεις αλλά είναι αθώοι

Του Αλέξανδρου Καπακτσή

Ατύχημα στο Άδενδρο: Δολοφόνησαν τρεις αλλά είναι αθώοιΣτο Άδενδρο η γη είναι επίπεδη. Αν βρεις σημείο με ύψος πάνω από ένα μέτρο είναι σίγουρο ότι είναι ανθρώπινη κατασκευή. Τέσσερα ποτάμια στην ευρύτερη περιοχή έκαναν καλά τη δουλειά τους. Τη μετέτρεψαν σε ένα τεράστιο αεροδρόμιο όπου υπάρχουν οι συνθήκες για να αναπτυχθούν εξίσου τεράστιες ταχύτητες.

Στο Άδενδρο ξέρουν από σιδηροδρομικά και άλλα δυστυχήματα. Επί δεκαετίες οι ανισόπεδες διαβάσεις του τρένου θέριζαν κόσμο. Και αν σώθηκαν ακόμη περισσότεροι «από θαύμα» ήταν γιατί τα θαύματα ήταν πολλά και πολλοί είχαν τον δικό τους Άγιο να τους φυλάει ή είχαν τύχη βουνό. Μπορεί να μην υπήρχε τζόκερ για να το κερδίσουν, κέρδιζαν όμως το υπόλοιπο της ζωής τους. Αμέτρητες οι ιστορίες τραγωδίας που ενίοτε μετατρέπονταν, της τύχης συμβοηθούσης, σε κωμωδία.

Στο Άδενδρο, μετά από τον εκσυγχρονισμό της οθωμανικής αυτοκρατορίας «που έφερε το τρένο» ήρθε κάποτε και ο εκσυγχρονισμός του Πασόκ και του Σημίτη. Έτσι, η μοναδική σιδηροδρομική γραμμή 35-40 χιλιομέτρων διπλής κατεύθυνσης της χώρας, που περνάει από το χωριό, δέχθηκε την περιποίηση του εκσυγχρονισμού του ΟΣΕ. Από τα αμέτρητα δις που διατέθηκαν για τον εκσυγχρονισμό του σιδηροδρομικού δικτύου ένα μέρος διατέθηκε και εδώ. Πανηγύρι οι εθνικοί προμηθευτές και οι πάσης φύσεως εργολάβοι. Ηλεκτροκίνηση για υψηλές και οικολογικές μεταφορές, αποκλεισμός της γραμμής για να μην τη διαβαίνουν ζώα και άνθρωποι, κλείσιμο των διαβάσεων και ανισόπεδοι κόμβοι (σε λάθος σημείο ώστε να αποκλειστεί το χωριό αλλά δεν παίζει εδώ ρόλο, απλώς το αναφέρουμε), κατασκευαστικά λάθη ώστε τα υπεδάφια ύδατα να ανέβουν στο ένα μέτρο και με τις βροχές να κινδυνεύουν να βγουν τα σκατά από τους βόθρους στους δρόμους. Φουτουριστικές προσθήκες στον σιδηροδρομικό σταθμό για να μην περνάνε τις γραμμές οι επιβάτες αλλά να περνάνε από πάνω με γέφυρες, με πολλές σκάλες, το ασανσέρ άλλοτε να δουλεύει και άλλοτε όχι, τα πόδια πιο σίγουρα και ας σέρνονται από την κούραση της δουλειάς. Συνέχεια

ΑΝΤΑΡΣΥΑ Θεσσαλονίκης : Η πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων πίσω από το τραγικό σιδηροδρομικό ατύχημα στο Άδενδρο Θεσσαλονίκης

Αγανάκτηση προκαλεί το τραγικό σιδηροδρομικό ατύχημα στο Άδενδρο Θεσσαλονίκης το Σάββατο 13/5 που έχει κόστισε 3 νεκρούς μέχρι στιγμής και αρκετούς τραυματίες, πέρα από τις σημαντικές υλικές ζημιές. Η αγανάκτηση προέρχεται από το γεγονός ότι η ζωή και το ασφαλές ταξίδι των επιβατών και του προσωπικού περιφρονούνται από τη νεοφιλελεύθερη πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων που απαξίωνε τον ΟΣΕ για χρόνια και κορυφώθηκε με το ξεπούλημα στην ιταλική Ferrovie Dello Stato Italiane S.p.A σαν αποτέλεσμα του 3ου μνημονίου. Αυτή η πολιτική είχε σαν βασικά εργαλεία την υποχρηματοδότηση, τη μεθοδευμένη υποστελέχωση με μετατάξεις ειδικευμένου προσωπικού και μηδενικές προσλήψεις, την παράδοση λειτουργιών του ΟΣΕ σε εργολάβους και ιδιώτες, τη λειτουργία με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια.

Τσαλαπατήθηκε το δικαίωμα στη μετακίνηση με ασφαλείς, οικονομικές σιδηροδρομικές συγκοινωνίες που σέβονται τα δικαιώματα εργαζομένων και το περιβάλλον. Θα μπορούσε να το προσφέρει ο ΟΣΕ που είναι δημιούργημα της δουλειάς των εργαζομένων και της χρηματοδότησης από το υστέρημα του λαού. Οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ όμως επέλεξαν να τον απαξιώσουν για να στηρίξουν τα συμφέροντα των επιχειρηματικών συμφερόντων στις μαζικές συγκοινωνίες (ΚΤΕΛ, αεροπορικές εταιρίες) και να προωθήσουν την ιδιωτικοποίηση, ενώ η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ολοκλήρωσε το έγκλημα πουλώντας τον και μάλιστα πολύ φτηνά, αφού όλοι μαζί έριξαν πρώτα την αξία του. Και ως συνήθως οι «επενδυτές» έρχονται να αρμέξουν το κοινό που έχει ανάγκη τις συγκοινωνίες και δεν βάζουν δεκάρα για συντήρηση, υποδομές και δίκτυα.

Είναι λαϊκή απαίτηση να μην υπάρξει συγκάλυψη στα αίτια του τραγικού ατυχήματος. Να αποδοθούν ευθύνες, να μην στοχοποιηθεί το προσωπικό και να δοθούν αποζημιώσεις στους συγγενείς των θυμάτων, τους τραυματίες και όσους υπέστησαν υλικές ζημιές.

Η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι η ιδιωτικοποίηση των σιδηροδρόμων φέρνει αύξηση των ατυχημάτων σε σημείο που παύει το τρένο να είναι ένα ασφαλές και φιλικό για το περιβάλλον μέσο μεταφοράς.

Για να μη συνεχιστεί ο καταστροφικός κατήφορος είναι ανάγκη η άμεση εθνικοποίηση του ΟΣΕ και η ενοποίηση όλων των σχετικών εταιριών και φορέων σε μια δημόσια υπηρεσία σιδηροδρόμων, με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο. Με αξιοποίηση των υποδομών και του προσωπικού, με προσλήψεις για να καλυφτούν οι επείγουσες ανάγκες και στόχο να εξασφαλίσει φτηνές, ασφαλείς σιδηροδρομικές μεταφορές, με σεβασμό στα δικαιώματα των εργαζομένων και το περιβάλλον.

Ανακοίνωση της Αγροτοδιατροφικής επιτροπής της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σχετικά με την εξέλιξη του αγώνα των αγροτών και το κλείσιμο των μπλόκων.

 Να συνεχίσουμε τον αγώνα,

για τη συγκρότηση αγωνιστικού μετώπου ρήξης και ανατροπής,

για την αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης

Αγρότισσες, αγρότες, κτηνοτρόφοι

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ήταν ειλικρινέστατη σε όλες τις συναντήσεις που πραγματοποιήθηκαν με την «πανελλαδική επιτροπή των μπλόκων» και τα διάφορα «συντονιστικά» των αγροτών. «Κανένα αίτημα του κινήματος δεν πρόκειται να ικανοποιηθεί γιατί είμαστε πιστοί στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην υλοποίηση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, γιατί υποκλινόμαστε στη μηχανή του χρέους που καταβροχθίζει το πλούτο που παράγουμε, γιατί δεν παρεκκλίνουμε από τη «δημοσιονομική προσαρμογή» και τους «ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς», γιατί λατρεύουμε τους νόμους της αγοράς και των τραπεζών και γιατί βάζουμε πλάτη στις απαιτήσεις των επενδυτών με το μητρώο αγροτών και αγροτικών εκμεταλλεύσεων που ψηφίσαμε πέρσι για τη συγκέντρωση γης και παραγωγής σε λίγα χέρια».

Είναι ξεκάθαρο λοιπόν ότι το λειψό πολιτικό περιεχόμενο των κινητοποιήσεων με τα αιτήματα επιβίωσης αποκομμένα από τη σύγκρουση με την Ευρωπαϊκή Ένωση και την συγκυβέρνηση σήμερα και όχι στο αόριστο μέλλον, καθιστούν τις κινητοποιήσεις εύκολα διαχειρίσιμες. Συνέχεια

Η έκθεση του ΟΟΣΑ και η “αποκλειστικότητα” της Αυγής

του Γιώργου Καλημερίδη

Η Αυγή με ουδέτερο τρόπο παρουσιάζει ότι δέσμευση της χώρας είναι η χρήση κουπονιών, η μετατόπιση δημόσιων κεφαλαίων για το σχολείο σε ιδιωτικούς φορείς. Σε τι διαφέρουν οι συγκεκριμένες προτάσεις για τις οποίες έχει δεσμευτεί η κυβέρνηση, από αυτές του κ. Μητσοτάκη;

Η Αυγή με ουδέτερο τρόπο παρουσιάζει ότι δέσμευση της χώρας είναι η χρήση κουπονιών, η μετατόπιση δημόσιων κεφαλαίων για το σχολείο σε ιδιωτικούς φορείς. Σε τι διαφέρουν οι συγκεκριμένες προτάσεις για τις οποίες έχει δεσμευτεί η κυβέρνηση, από αυτές του κ. Μητσοτάκη;

Στο κυριακάτικο φύλλο της Αυγής στις 12/2 έχουμε δημοσιευμένη, κατά αποκλειστικότητα, μια πρόγευση του τι θα περιλαμβάνει η περιβόητη επαναεπικύρωση της έκθεσης του ΟΟΣΑ για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Αν και η εφημερίδα δεν μας ενημερώνει για την πηγή της, ο αναγνώστης αποκτά ωστόσο μια ουσιαστική ενημέρωση για τις πολιτικές και εκπαιδευτικές κατευθύνσεις των προτάσεων ΟΟΣΑ για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Θα ήταν ενδιαφέρον ασφαλώς να ενημερωθούν οι αναγνώστες της εφημερίδας για την ικανότητα του ιστορικού εντύπου της Αριστεράς να έχει μια τόσο διεισδυτική πρόσβαση στους μηχανισμούς ενός υπερεθνικού ιμπεριαλιστικού οργανισμού, όπως ο ΟΟΣΑ (1).

Πριν προχωρήσουμε, όμως, στο περιεχόμενο των προτάσεων ΟΟΣΑ, όπως παρουσιάζονται στο συγκεκριμένο δημοσίευμα, το πρώτο συμπέρασμα στο οποίο μπορεί, με ασφάλεια, κάποιος να καταλήξει είναι ότι στην πράξη η αναθεώρηση της έκθεσης ΟΟΣΑ για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα είναι εδώ και καιρό ήδη ολοκληρωμένη και γνωστή στην κυβέρνηση. Αυτό που απαιτείται είναι πλέον το πολιτικό αμπαλάρισμα και περιτύλιγμα της πρότασης, προκειμένου να δει και επίσημα το φως της δημοσιότητας. Η έκθεση, όπως θα δείξουμε και παρακάτω, περιλαμβάνει όλες τις αντιδραστικές εκπαιδευτικές θέσεις του διεθνούς εκπαιδευτικού νεοφιλελευθερισμού και από πολλές απόψεις είναι πολύ πιο επιθετική και αντιεκπαιδευτική από αυτή του 2011, καθώς προχωρά στην πολύ πιο συγκεκριμένη εξειδίκευση των γενικών νεοφιλελεύθερων εκπαιδευτικών αρχών της προηγούμενης. Από αυτή την άποψη, το κύριο ζήτημα για την κυβέρνηση είναι το πώς θα δικαιολογήσει την έκθεση, παρά το πώς θα τοποθετηθεί πολιτικά απέναντι σε θέσεις που τις είναι ήδη εδώ και καιρό γνωστές.

Πιο συγκεκριμένα, η κυβέρνηση θα πρέπει να διευκρινίσει στον ελληνικό λαό και στην εκπαιδευτική κοινότητα γιατί δεσμεύτηκε στο Μνημόνιο 3 να ακολουθήσει τη γραμμή του ΟΟΣΑ για τα εκπαιδευτικά ζητήματα, όταν ο ΟΟΣΑ δεν ανήκει στο κουαρτέτο των “δανειστών” και το πολιτικό περιεχόμενο των εκπαιδευτικών θέσεων του είναι γνωστό παγκοσμίως. Ιδιαίτερα το Τμήμα Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ και οι εκπαιδευτικοί του, οι οποίοι ήταν επικριτές της έκθεσης του 2011, θα πρέπει να μας εξηγήσουν τι νεότερο περίμεναν από την επικαιροποίηση της αρχικής έκθεσης και αν πίστευαν πραγματικά ότι διαμέσου του ΟΟΣΑ θα ήταν εφικτό να διασφαλιστούν τα μορφωτικά δικαιώματα της κοινωνικής πλειοψηφίας. Σε κάθε περίπτωση την αποκλειστικότητα της αποκάλυψης αυτή τη φορά δεν την κάνει κάποιο άλλο έντυπο, ώστε να υπάρχει η δυνατότητα της διάψευσης, αλλά η ίδια η εφημερίδα της κυβέρνησης. Αυτό μας κάνει να υποθέσουμε, βάσιμα, ότι τα χρονικά περιθώρια για τους κυβερνώντες έχουν στενέψει απελπιστικά. Συνέχεια

Συλλαλητήριο 12/2, 5μμ, πλ. Αριστοτέλους: να βροντοφωνάξουμε ΟΧΙ ΣΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ

"να πιάσουμε το νήμα" από τους λαϊκούς αγώνες του 2010-2012, να βροντοφωνάξουμε "ΟΧΙ ΣΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ", να γίνει κυρίαρχο σ' όλο το εργατικό και λαϊκό κίνημα το σύνθημα "ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ για την ΑΝΑΤΡΟΠΗ της ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ".

«να πιάσουμε το νήμα» από τους λαϊκούς αγώνες του 2010-2012, να βροντοφωνάξουμε «ΟΧΙ ΣΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ», να γίνει κυρίαρχο σ’ όλο το εργατικό και λαϊκό κίνημα το σύνθημα «ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ για την ΑΝΑΤΡΟΠΗ της ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ».

Συνέλευση των Κινημάτων (28 Γενάρη) – ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Συλλαλητήριο στις 12 Φλεβάρη, 5μμ, πλατεία Αριστοτέλους,

να βροντοφωνάξουμε ΟΧΙ ΣΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ

Πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 28/1 στην ΕΔΟΘ πολύ μαζική συνέλευση  σωματείων  εργαζόμενων και  συνταξιούχων, συνελεύσεων γειτονιάς, τοπικών κινήσεων, επιτροπών αγώνα, φοιτητικών συλλόγων και κοινωνικοπολιτικών συλλογικοτήτων μετά από κάλεσμα του Συντονισμού Συλλογικοτήτων Θεσσαλονίκης. 

Στόχος της συνέλευσης ήταν η κοινή δράση όλων των αγωνιζόμενων εργατικών, τοπικών και νεολαιίστικων συλλογικοτήτων από κάθε χώρο δουλειάς και κάθε γειτονιά που με συντονισμένο αποφασιστικό κι ανυποχώρητο αγώνα, ξεπερνώντας λογικές αγώνων απλής διαμαρτυρίας, θα σχεδιάσουν και θα ξεδιπλώσουν στο επόμενο διάστημα αγώνες με όρους νίκης και ανατροπής της κοινωνικής βαρβαρότητας.

Δεκάδες αγωνιστές και αγωνίστριες μετέφεραν στην συνέλευση την εμπειρία αγώνων και εξέφρασαν την ανάγκη για συντονισμένο αγώνα για κάθε ζήτημα, σε κάθε χώρο δουλειάς, κάθε γειτονιά, για την κατοχύρωση για όλους όσους ζουν σ’ αυτήν τη χώρα (Ελλήνων, μεταναστών και προσφύγων) του δικαιώματος στη στέγη αλλά και όλα τα κοινωνικά αγαθά και υπηρεσίες, και την οριστική απαλλαγή από την κοινωνική βαρβαρότητα που επιβάλλουν στη ζωή μας η κυβέρνηση (και όλο το μνημονιακό πολιτικό μπλοκ), η Ε.Ε. , το κεφάλαιο, τα μνημόνια, το χρέος.

Ο αγώνας για την υπεράσπιση της λαϊκής κατοικίας σε μια περίοδο ήττας για το εργατικό και λαϊκό κίνημα έχει μικρές νίκες και έχει γίνει άμμος στα γρανάζια του συστήματος, με δεδομένη τη σημασία πλειστηριασμών και κατασχέσεων για το ξεπέρασμα της καπιταλιστικής κρίσης. Είναι ανάγκη των καιρών αυτό το πνεύμα του ανυποχώρητου αγώνα να περάσει σ’ όλο το εργατικό και λαϊκό κίνημα.

Συζητήθηκε επίσης στην συνέλευση η πολιτική και κοινωνική συγκυρία με το κλείσιμο της 2ης αξιολόγησης που επιφυλάσσει νέα σκληρά μέτρα αλλά και πιθανά ένα νέο 4ο Μνημόνιο με δημοσιονομικό κόφτη παντού, νέα μείωση του αφορολόγητου, μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, νέα φοροεπιδρομή στα εισοδήματα, κατεδάφιση των όποιων ασφαλιστικών δικαιώματων απέμειναν, επέκταση της ελαστικής εργασίας και με νέες ακόμα πιο εκμεταλλευτικές μορφές – μαθητεία, απελευθέρωση των απολύσεων και κατάργηση των ΣΣΕ, περικοπές και αλλαγή του χαρακτήρα του επιδόματος ανεργίας, προετοιμασία χιλιάδων απολύσεων συμβασιούχων, επέκταση της εξαθλίωσης και της φτώχειας, νέες ιδιωτικοποιήσεις.

Κοινή συνισταμένη όλων όσων συμμετείχαν στην συνέλευση των κινημάτων ήταν πως απαιτείται ένας αγώνας από τα κάτω, όπου οι ίδιοι οι εργαζόμενοι θα πάρουν τις τύχες τους στα χέρια τους, με μόνιμο συντονισμό  σε τακτική βάση, με βάση πάντα τη δημοκρατία των συνελεύσεων, που δεν θα θυμίζει τις κινητοποιήσεις της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, τους αγώνες με ημερομηνία λήξης, που είχαν ξεπουληθεί πριν ακόμη ξεκινήσουν ή τους αγώνες για «το μοίρασμα της φτώχειας μας».

Η Συνέλευση αποφάσισε: Συνέχεια

Αποφάσεις του Πανελλαδικού Συντονιστικού Οργάνου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (22.1.2017)

ΑΝΤΑΡΣΥΑ

ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΟΥ, ΚΥΡΙΑΚΗ 22/1/2017

Α. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

  1. To Πανελλαδικό Συντονιστικό συνεδριάζει σε μια περίοδο που όλα τα μεγάλα και σοβαρά ζητήματα της πολιτικής διαπάλης έχουν ανοίξει και σε σημαντικό βαθμό θα κριθούν το επόμενο χρονικό διάστημα: τo βάθεμα της οικονομικής κρίσης τόσο παγκόσμια όσο και στην χώρα μας,  η κρίση της ΕΕ, η όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών μέχρι του σημείου πολεμικών απειλών και η αντιδραστικοποίηση του  πολιτικού συστήματος ως απάντηση στο βάθεμα της πολιτικής κρίσης, που συνοδεύεται και με τις τάσεις ενίσχυσης της ακροδεξιών και ρατσιστικών δυνάμεων  σε ΗΠΑ και Ευρώπη, αποτελούν το γενικότερο περιβάλλον μέσα στο οποίο εξελίσσεται η πολιτική διαπάλη στην χώρα μας και διεθνώς.

ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΟΥ, ΚΥΡΙΑΚΗ 22/1/2017Στην Ελλάδα, βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα σημαντική καμπή των πολιτικών εξελίξεων. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ κλιμακώνει την επίθεση για την υλοποίηση των μέτρων της πρώτης αξιολόγησης και την συζήτηση για την δεύτερη, κατάσταση που προκαλεί τάσεις οργής αλλά και απογοήτευσης σε τμήματα του λαού.

Στα δυο χρόνια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η εργατική τάξη και ο λαός μέσα από τις πικρές τους εμπειρίες κατανοούν ότι η πολιτική «ούτε ρήξη-ούτε υποταγή», η «κατάργηση των μνημονίων μέσα στην ευρωζώνη και την ΕΕ», η «σκληρή διαπραγμάτευση με τους δανειστές», η «ταξική συνεργασία» για μια «δίκαιη ανάπτυξη» οδηγούν τελικά στην κλιμάκωση της αστικής, μνημονιακής επίθεσης στα λαϊκά στρώματα.

Όμως η μετακίνηση του κόσμου προς τα αριστερά, προς μια αντικαπιταλιστική πολιτική ρήξης με τις δυνάμεις του κεφαλαίου, την ΕΕ και τους δανειστές,  δεν είναι ούτε αυτόματη, ούτε εύκολη υπόθεση. Για να υπάρξει η μετατόπιση αυτή χρειάζονται πρωτοβουλίες που να δυναμώνουν την αντίσταση για να έχουμε νίκες και βήματα στην ταξική ανασυγκρότηση του κινήματος, προβολή της αντικαπιταλιστικής τακτικής και στρατηγικής απέναντι στα άλυτα ζητήματα και τις αντιφάσεις που υπάρχουν και μέσα και στον κόσμο που «σπάει» από τον ΣΥΡΙΖΑ, ενωτικές πρωτοβουλίες  με αυτόν τον κόσμο και μέσα στους αγωνιστές και τις δυνάμεις που με τους δικούς τους δρόμους κινούνται σε κατεύθυνση ρήξης και ανατροπής της κυρίαρχης πολιτικής, για να αλλάζει ο συσχετισμός και να ξεπεραστεί η  ηττοπάθεια και η απογοήτευση.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, παρά την συνεισφορά της στην ανάπτυξη του κινήματος και των αγώνων, δεν έχει κατορθώσει να μπει μπροστά και να συμβάλλει στην αντεπίθεση του εργατικού και λαϊκού κινήματος.  Συζητώντας και ξεπερνώντας, με ενωτικό και συντροφικό τρόπο, λάθη και αδυναμίες της προηγούμενης περιόδου, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ μπορεί και πρέπει να παίξει πρωτοπόρο ρόλο απέναντι στην κυβερνητική πολιτική, την ΕΕ, τον πόλεμο με κινηματικές και πολιτικές πρωτοβουλίες. Η πολιτική πρόταση που καταθέτει για κοινό βηματισμό,  διάλογο και την πολιτική συνεργασία των δυνάμεων της αντικαπιταλιστικής, αντιιμπεριαλιστικής, αντιΕΕ αριστεράς και τις πολύμορφες δυνάμεις που κινούνται σε λογική ανατροπής και έρχονται σε ρήξη με τις λογικές της διαχείρισης του συστήματος απαντάει σ’ αυτή την ανάγκη.

Το ΠΣΟ καλείται με την συζήτηση και τις αποφάσεις του, που θα συζητηθούν εν συνεχεία σε όλη την κλίμακα των οργάνων και τοπικών επιτροπών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, να συμβάλλει στην ανασυγκρότηση της προσπάθειάς μας, στην άμεση ενίσχυση της συλλογικής δράσης, με σχέδιο και αποφασιστικότητα.

Β. Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΒΑΘΑΙΝΕΙ ΔΙΕΘΝΩΣ

  1. Οι βασικές εκτιμήσεις του ΠΣΟ του Σεπτέμβρη για την διεθνή κατάσταση του καπιταλισμού ισχύουν και μάλιστα η σημασία τους ενισχύεται, ενώ νέα στοιχεία έχουν εμφανιστεί.

Συνέχεια

Να αθωωθεί ο Παύλος Αντωνόπουλος! Δεν περνά η απαγόρευση των διαδηλώσεων

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΝΑΡ για την ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

ΑΘΗΝΑ: Όλοι/ες στα δικαστήρια την Δευτέρα 30 Ιανουαρίου

Στις 30 Γενάρη δικάζεται ο Παύλος Αντωνόπουλος, εκπαιδευτικός, συνδικαλιστής και αγωνιστής της αντικαπιταλιστικής και κομμουνιστικής Αριστεράς, μετά από αρκετές αναβολές της δίκης του. «Έγκλημά» του, για το οποίο συνελήφθη στις 8 Ιανουαρίου 2014 και παραπέμπεται με τις κατηγορίες της “αντίστασης κατά της αρχής” και συμμετοχής σε παράνομη συγκέντρωση, ήταν η συμμετοχή του σε συνέντευξη Τύπου που έδιναν εκπρόσωποι συνδικαλιστικών και πολιτικών οργανώσεων, για να καταγγείλουν την αντιδημοκρατική απαγόρευση συγκέντρωσης διαμαρτυρίας που είχε εκδώσει η Γενική Ασφάλεια Αττικής. Τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας είχαν προκηρύξει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και άλλες πολιτικές οργανώσεις, με αφορμή την ανάληψη της Προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την Ελλάδα. Η συνέντευξη Τύπου δινόταν δύο ώρες πριν την ανακοινωμένη συγκέντρωση στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου και ο Παύλος Αντωνόπουλος συμμετείχε ως εκπρόσωπος της ΑΔΕΔΥ, έπειτα από απόφαση της Εκτελεστικής της Επιτροπής, της οποίας τότε ήταν εκλεγμένο μέλος.

Ο Παύλος Αντωνόπουλος, αντιδικτατορικός αγωνιστής την περίοδο 1967 – 74 συμμετέχει στο κίνημα από φοιτητής μέσα από τις γραμμές του οργανωμένου πολιτικού κινήματος, είναι από τα ιδρυτικά μέλη του Νέου Αριστερού Ρεύματος, και αιρετός του κλάδου των εκπαιδευτικών, που έχει υπηρετήσει σε όλες τις θέσεις του συνδικαλιστικού κινήματος, από το πρωτοβάθμιο σωματείο του μέχρι το ΔΣ της ΟΛΜΕ και στην Εκτελεστική Επιτροπή της ΑΔΕΔΥ. Σήμερα είναι μέλος της ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Η σύλληψη και παραπομπή του Παύλου Αντωνόπολου σε δίκη ήταν μία ακόμη ενέργεια τρομοκράτησης του αγωνιζόμενου λαού, που ήρθε να προστεθεί στην αλυσίδα εκατοντάδων αντίστοιχων συλλήψεων και καταδικών άλλων αγωνιστών. Ελληνικές κυβερνήσεις, Ευρωπαϊκή Ένωση και Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, σε αγαστή συνεργασία, εξαπολύουν σφοδρότατες επιθέσεις, σε κάθε επίπεδο, κατά του λαού μας, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για την εκτίναξη της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης σε πρωτοφανή ύψη. Διαλύουν τις εργασιακές σχέσεις, την κοινωνική ασφάλιση, την υγεία και την παιδεία, εξαθλιώνουν τους συνταξιούχους και δημιουργούν έναν τεράστιο στρατό ανέργων, καταστρέφουν συστηματικά τα μεσαία στρώματα, της πόλης και του χωριού. Μπροστά στη μαζική αντίσταση του λαού σε αυτή την πολιτική, η εκάστοτε εξουσία, οι κυβερνήσεις αξιοποιούν με απλοχεριά τον αυταρχισμό και την τρομοκράτηση.

Ακολουθώντας τα βήματα των προκατόχων της, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ συνεχίζει την εφαρμογή της ευρωμνημονιακής αστικής πολιτικής. Διατηρεί και χρησιμοποιεί όλες τις δομές του κράτους για περάσει την αντιδραστική πολιτική, ενώ το μπαράζ των διώξεων καλά κρατεί, την ίδια ώρα που απέναντι στους Χρυσαυγίτες υπάρχει ανοχή. Η μόνη δύναμη που μπορεί να τους σταματήσει είναι η δύναμη του ενωμένου λαού, η ταξική συσπείρωση των εργαζομένων και ο ανυποχώρητος αγώνας για την υπεράσπιση των λαϊκών και εργατικών συμφερόντων και δικαιωμάτων, ο διαρκής αγώνας για την ανατροπή της αντιλαϊκής επιδρομής και του κύματος αντιδραστικής αστικής αναδιάρθρωσης. Για το «Ψωμί – Παιδεία – Ειρήνη – Ελευθερία» της εποχής μας, έξω από ΕΕ και ΝΑΤΟ, για την ανατροπή κάθε κυβέρνησης που εφαρμόζει αντιλαϊκή πολιτική, για να ανοίξει ο δρόμος για να πάρουν οι εργαζόμενοι, ο λαός και η νεολαία τη ζωή, τον πλούτο και την εξουσία στα χέρια τους.

Στον αγώνα αυτόν η αλληλεγγύη των εργαζομένων είναι το μοναδικό όπλο τους απέναντι στην τρομοκρατία της εξουσίας. Όλοι τη Δευτέρα 30 Γενάρη στα Δικαστήρια για να διακηρύξουμε την αθωότητα του Παύλου Αντωνόπουλου και να απαιτήσουμε τη δικαίωση και την αθώωση του.

ΝΑΡ για την ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ, Γενάρης 2017

Θεσ/νίκη: ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ, Σάββατο 28/1, 3:30μμ, ΕΔΟΘ

Με πρωτοβουλία του ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

προς τα σωματεία των εργαζόμενων και των συνταξιούχων,

τις συνελεύσεις γειτονιάς, τοπικές κινήσεις και επιτροπές αγώνα,

τους φοιτητικούς συλλόγους, τις κοινωνικοπολιτικές συλλογικότητες

και τους συντονισμούς τους

Διανύοντας τον ένατο χρόνο της οικονομικής κρίσης και τον έβδομο των μνημονίων,  για την κοινωνική πλειοψηφία αυτού του τόπου κάθε μέρα είναι χειρότερη από την προηγούμενη. Οι χιλιάδες απολύσεις και η ανεργία, η ελαστική και η απλήρωτη εργασία, οι συνεχείς περικοπές μισθών και συντάξεων, οι αυξήσεις και η επιβολή νέων φόρων και χαρατσιών έχουν καταβαραθρώσει το εισόδημα της λαϊκής οικογένειας που με το ζόρι πια εξασφαλίζει “τα προς το ζην” και έχουν οδηγήσει έναν ολόκληρο λαό στα όρια της εξαθλίωσης. Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ακολουθώντας πιστά (όπως και οι προηγούμενες) τις εντολές της Ε.Ε. και των “θεσμών”, με τα μνημόνια και την αντιλαϊκή πολιτική τους οδήγησαν στη φτωχοποίηση την κοινωνική πλειοψηφία για να διασφαλίσουν τα κέρδη του μεγάλου κεφαλαίου, έρχονται με πλειστηριασμούς και κατασχέσεις να αρπάξουν ό,τι απέμεινε από τη λαϊκή περιουσία αλλά και να ξεπουλήσουν τη δημόσια περιουσία και τα αγαθά. Κι όλα αυτά τα παρουσιάζουν ως μονόδρομο…

Όμως κανένας δεν είναι δυνατότερος από τον οργανωμένο κι αποφασισμένο λαό! Απέναντι στην κοινωνική βαρβαρότητα που έχουν επιβάλλει στη ζωή μας, είναι ανάγκη των καιρών τα σωματεία, οι τοπικές και κοινωνικοπολιτικές συλλογικότητες της πόλης να σχεδιάσουμε την κοινή μας δράση και να οργανώσουμε τον ανυποχώρητο αγώνα για την ανατροπή της!

Γιατί είτε μιλήσουμε για τους πλειστηριασμούς και τις διακοπές ρεύματος και νερού, είτε για τα σχολεία και τα νοσοκομεία που διαλύονται, είτε για τα λιμάνια, τις παραλίες και τα στρατόπεδα, τη δημόσια γη και τα αγαθά που ξεπουλιούνται και το περιβάλλον που καταστρέφεται, είτε μιλήσουμε για τις απολύσεις, τους μισθούς και τις συντάξεις πείνας…

για την κοινωνική πλειοψηφία δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση παρά ο συντονισμένος, αποφασιστικός, αδιαπραγμάτευτος, ανυποχώρητος αγώνας για κάθε ζήτημα, σε κάθε χώρο δουλειάς, κάθε γειτονιά, για την κατοχύρωση για όλους όσους ζουν σ’ αυτήν τη χώρα του δικαιώματος στη στέγη, την ενέργεια, το νερό, τα κοινωνικά αγαθά και υπηρεσίες και την οριστική απαλλαγή από την κοινωνική βαρβαρότητα που επιβάλλουν στη ζωή μας η κυβέρνηση (και όλο το μνημονιακό πολιτικό μπλοκ), η Ε.Ε. και το κεφάλαιο, από τα μνημόνια, το χρέος, την Ε.Ε. και το ευρώ τους!

Ο ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ παίρνει την πρωτοβουλία και καλεί τη

Σ Υ Ν Ε Λ Ε Υ Σ Η   Τ Ω Ν   Κ Ι Ν Η Μ Α Τ Ω Ν

το Σάββατο 28 Γενάρη 2017, 3:30μμ,

στην ΕΔΟΘ (Προξ. Κορομηλά 51)