Πρωτοβουλίες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για κίνημα ανατροπής και συσπείρωση δυνάμεων

    Πρωτοβουλίες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για κίνημα ανατροπής και συσπείρωση δυνάμεων

Tου Αντώνη Δραγανίγου

Σε μια περίοδο πυκνών διαδικασιών, αγωνιστικών και πολιτικών πρωτοβουλιών θα μπει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με αποκορύφωμα την πορεία για την 4η Συνδιάσκεψή της που προβλέπεται να πραγματοποιηθεί την Άνοιξη του 2018. Μια περίοδος που «άνοιξε» με τις μεγάλες διαδηλώσεις στη ΔΕΘ και ειδικά στην Καμάρα, με τη μαζική και μαχητική παρουσία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε όλη την πορεία και στην κατάληξη της στην είσοδο της ΔΕΘ (βλέπε σελ. 17). Βάση για τη δράση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ το ερχόμενο διάστημα είναι η εκτίμηση για το βάθος και το εύρος της αστικής μνημονιακής επίθεσης, που θα ξεδιπλωθεί από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ και για το ότι η οικονομική κατάσταση δεν σταθεροποιείται, καθώς, παρά το success story Τσίπρα, τα οικονομικά στοιχεία «δεν βγαίνουν», κυρίως λόγω της όλο και πιο μεγάλης φτωχοποίησης του λαού. Τέλος, βασίζεται στην πεποίθηση ότι οι πολιτικοί συσχετισμοί δεν είναι «τελειωμένοι» και ακίνητοι. Αντίθετα. Υπάρχει δυνατότητα για μια αλλαγή των συσχετισμών προς τα αριστερά, καθώς υπάρχουν χιλιάδες αγωνιστές που δεν τα παρατάνε, θέλουν να παλέψουν αν και δεν μπορούν να βρουν εύκολα τρόπους να εκφραστούν αγωνιστικά, και παράλληλα αναζητούν πολιτική απάντηση σε ανατρεπτική κατεύθυνση, χωρίς να τους καλύπτει ο κομφορμισμός του ΚΚΕ και η φυσιογνωμία της ΛΑΕ.

Στόχος λοιπόν το επόμενο διάστημα είναι να ενταθεί η πάλη ενάντια στα μνημόνια και τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις, να ηττηθεί και τελικά να ανατραπεί η κυβέρνηση με τη δύναμη του ταξικού εργατικού λαϊκού κινήματος και ξεσηκωμού, να βαθύνει η κρίση του ΣΥΡΙΖΑ και όλου του πολιτικού συστήματος, να στραφεί ο κόσμος προς τα αριστερά, με βαθύτερη συνειδητοποίηση των αιτιών της πορείας του ΣΥΡΙΖΑ, ανώτερη σχετικά με τα προηγούμενα χρόνια οργάνωση του λαού, προσέγγιση των ιδεών και του προγράμματος της αντικαπιταλιστικής ανατροπής.

Advertisements

ΝΑΡ: Η ρύπανση του Αργοσαρωνικού προδιαγεγραμμένο έγκλημα

Ανακοίνωση ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση

Οικολογική καταστροφή αποτελεί η ρύπανση της θάλασσας και των ακτών της Σαλαμίνας, του Πειραιά και της Αττικής από το φορτίο του πλοίου που βυθίστηκε κοντά στην Ψυτάλλεια, αφού είχε αποπλεύσει από τα ΕΛΠΕ στον Ασπρόπυργο στις 10/9. Παρά τις καθησυχαστικές δηλώσεις των κυβερνητικών την επόμενη μέρα ότι η κατάσταση είναι υπό έλεγχο και δεν θα υπάρχει πρόβλημα, η ρύπανση επεκτείνεται, τα πετρελαιοειδή έχουν απλωθεί μέχρι και σε παραλίες στον Αγ. Κοσμά, το Ελληνικό, τη Γλυφάδα. Όχι μόνο είναι πλέον απαγορευτικό το κολύμπι στα νερά τους, αλλά και αδύνατον ακόμα και οι ψαράδες των περιοχών να βγουν για τη δουλειά τους, ενώ προκλήθηκαν άμεσες και μακρόχρονες συνέπειες στη θαλάσσια πανίδα και χλωρίδα.

Τι προκάλεσε τη ρύπανση; Το μικρό δεξαμενόπλοιο Άγια Ζώνη ΙΙ της εταιρίας του Θ. Κουντούρη, σαπάκι 45 ετών, με πρόχειρα μπαλωμένες τρύπες στο σκαρί του, από τις οποίες -όπως φαίνεται- έγινε εισροή υδάτων. Με φορτίο 2.200 τόνους fuel oil και 370 τόνους marine gas oil στο πλοίο βρισκόταν μόλις 2 ναυτικοί από τους συνολικά 11, που αποτελούν το πλήρωμά του. Αυτή λοιπόν η εφοπλιστική εταιρία στην ανακοίνωσή της, αφού γράφει ότι λυπάται, για τεράστιο πλήγμα για την ίδια, το προσωπικό και ότι συμπαραστέκεται στους κατοίκους των παράκτιων περιοχών, τους επιχειρηματίες κλπ, πετάει το μπαλάκι στην άλλη ιδιωτική εταιρεία που ανέλαβε το έργο της απορρύπανσης, ότι έχει τις διαβεβαιώσεις ότι αυτό θα γίνει και κλείνει την ανακοίνωση απειλώντας «Η “υποψία” που εκφράζεται από οιονδήποτε σχετικά με υποτιθέμενη μη καταλληλότητα του πλοίου να εκτελεί το έργο για το οποίο προοριζόταν είναι ψευδής, συκοφαντική και η εταιρεία επιφυλάσσεται των δικαιωμάτων της». Και επανέρχεται με νέα δήλωση ότι το μεγαλύτερο μέρος της ρύπανσης προέρχεται από άλλο πλοίο, επιχειρώντας να ξεγλιστρήσει. Συνέχεια

Για μια νέα κομμουνιστική ελπίδα, για την αντικαπιταλιστική ανατροπή

Η αντικομμουνιστική υστερία των αστικών δυνάμεων φωτίζει με το δικό της τρόπο τον ιδιαίτερα κρίσιμο χαρακτήρα της συγκρότησης της αναγκαίας στρατηγικής κομμουνιστικής εναλλακτικής στον ολοκληρωτικό καπιταλισμό

Μπορεί να ανατραπεί η σύγχρονη βαρβαρότητα; Μπορούν τα πράγματα να πάνε αλλιώς ή είμαστε καταδικασμένοι να ζήσουμε μέσα στη φτώχεια και την άγρια εκμετάλλευση, την απειλή γενίκευσης της φρίκης του πολέμου, υπό το ζυγό της νέας απολυταρχίας του κεφαλαίου; Κι αν μπορούν τα πράγματα να πάνε αλλιώς, πώς και ποιος θα το κάνει;». Με αυτό το ερώτημα, που απασχολεί ευρύτερα εργατικά, λαϊκά και νεολαιίστικα στρώματα, έρχεται να αναμετρηθεί το 4ο συνέδριο του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση, που θα διεξαχθεί στην Αθήνα στις 1-3 Δεκέμβρη, επιχειρώντας μια ανατρεπτική επαναστατική απάντηση στο κυρίαρχο σήμερα αστικό «Δεν υπάρχει εναλλακτική» (το περίφημο θατσερικό ΤΙΝΑ). Μέσα από μια συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης, αναζητά το δρόμο για να υψωθεί ξανά την κόκκινη σημαία μιας νέας κομμουνιστικής ελπίδας στον 21ο αιώνα, για την αντικαπιταλιστική ανατροπή της φτώχειας, των μνημονίων, της ΕΕ, του πολέμου και της τυραννίας του κεφαλαίου. Δεν το κάνουμε αψήφιστα, με την υποτιθέμενη υπερφίαλη ευκολία του «αριστερισμού». Λαμβάνουμε υπόψη τέσσερις παράγοντες:

Πρώτο, το ότι διεθνώς το καπιταλιστικό σύστημα, ακριβώς γιατί δεν μπορεί να υπερβεί σταθερά και δυναμικά την βαθιά δομική του κρίση, μπαίνει σε μια νέα φάση επικίνδυνης υπεραντιδραστικής κλιμάκωσης της αντεργατικής, πολεμικής και ολοκληρωτικής εκστρατείας του κεφαλαίου (που σηματοδοτείται από την εκλογή Τραμπ). Πρόκειται για μια υπεραντιδραστική στροφή σε τέσσερα επίπεδα: α) Πρώτα από όλα στο πεδίο της εμβάθυνσης της εκμετάλλευσης της εργασίας, για την μετατροπή των εργαζομένων σε σύγχρονους δούλους της ψηφιακής εποχής (αποκαλυπτικές οι αντεργατικές ρυθμίσεις που θέλει να επιβάλλει ο Μακρόν με διατάγματα στη Γαλλία, στην ίδια κατεύθυνση με όσα απαιτούν κεφάλαιο και τρόικα στην Ελλάδα). β) Στο πολιτικό σύστημα, με την εμπέδωση του κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού (π.χ. καταστάσεις έκτακτης ανάγκης Γαλλία, Τουρκία, Αμβούργο G20), με ακραία έκφραση στην Ελλάδα της άθλιας επιτροπείας, που όλα αποφασίζονται από τη σύγχρονη Ιερή Συμμαχία ΕΕ-ΔΝΤ-πολυεθνικών και ελληνικού κεφαλαίου. γ) Στις διεθνείς σχέσεις με την επικίνδυνη αναβάθμιση της γενικευμένης πολεμικής απειλής και των πολεμικών συγκρούσεων, με πολύ αποκαλυπτική την επιθετικότητα των ΗΠΑ στον Ειρηνικό (αντιπαράθεση με Βόρεια Κορέα, απειλές κατά Κίνας κλπ.). Με την έξαρση του ανταγωνισμού μεταξύ των ιμπεριαλιστικών κέντρων, των αστικών κρατών και των δυνάμεων του κεφαλαίου (ΗΠΑ, ΕΕ, Κίνα, Ρωσία), την κρίση και επιχείρηση αναδιάταξης της προηγούμενης μορφής καπιταλιστικής διεθνοποίησης. Πολύ επικίνδυνη η κατάσταση και στην περιοχή μας, με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να αναδεικνύεται σε καλό στρατιώτη ΝΑΤΟ-ΕΕ, για τα συμφέροντα του κεφαλαίου. δ) στο πεδίο των ιδεών και του πολιτισμού, αναπτύσσεται ο ρατσισμός, ο εθνικισμός, ο πολυποίκιλος σκοταδισμός και ο νεοφασισμός (αποκαλυπτικά και όσα γίνονται στις ΗΠΑ, όπως στο Σαρλοτσβίλ), ένας ευρύτερος αγριανθρωπισμός. Το δίλημμα καπιταλιστική βαρβαρότητα ή κομμουνιστική απελευθέρωση έρχεται με νέα ποιότητα στο προσκήνιο.

Δεύτερο, ειδικά στην Ελλάδα η μνημονιακή καπιταλιστική βαρβαρότητα και η επιτροπεία επιβάλλονται ως καθεστώς, για να γίνουν η νέα κανονικότητα. Δεν είναι μια έκτακτη εισαγόμενη «θεραπεία-σοκ», έστω αστικού αντιδραστικού τύπου, για να ξαναδουλέψει το σύστημα όπως παλιά, αλλά μια γιγαντιαία καπιταλιστική ανασυγκρότηση, που εντάσσει τον ελληνικό καπιταλιστικό κοινωνικό σχηματισμό στην καρδιά του ολοκληρωτικού καπιταλισμού της εποχής μας. Τα μνημόνια ήρθαν για να μείνουν. Γι’ αυτό για να είναι πραγματικά αποτελεσματική και νικηφόρα η πάλη κατά των μνημονίων πρέπει να είναι αντιΕΕ και αντικαπιταλιστική. Ταυτόχρονα πρέπει να είναι βαθιά αντικυβερνητική, καθώς «η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αποτελεί κυβέρνηση αστική, προώθησης, κλιμάκωσης, εμπέδωσης και ιδιότυπης-επικίνδυνης δικαιολόγησης των αντιδραστικών αντεργατικών αναδιαρθρώσεων (μνημονιακών και άλλων)».

Τρίτο, διαμορφώνονται νέες εκρηκτικές κοινωνικές δυνατότητες για τη χειραφέτηση της εργασίας, οι οποίες έστω και εμβρυακά και με παλινδρομήσεις τροφοδοτούν την κινητικότητα και τις αναζητήσεις ευρύτερων στρωμάτων διεθνώς, οι οποίες λόγω της ιστορικής αδυναμίας του επαναστατικού και κομμουνιστικού κινήματος εγκλωβίζονται εντός του κυρίαρχου πολυποίκιλου ρεφορμισμού. Το κεφάλαιο για να αποτρέψει άμεσα και μακροπρόθεσμα την επαναστατική δυνατότητα επιτίθεται με στρατηγική στόχευση στον κομμουνισμό (βλέπε συνέδριο στο Ταλίν και γενικότερη αντιπαράθεση). Η αντικομμουνιστική υστερία των αστικών δυνάμεων φωτίζει με το δικό της τρόπο τον ιδιαίτερα κρίσιμο χαρακτήρα της συγκρότησης της αναγκαίας στρατηγικής κομμουνιστικής εναλλακτικής στον ολοκληρωτικό καπιταλισμό, αντίθετα με μια Αριστερά που πάσχει από αθεράπευτη πολιτική μυωπία, καταργώντας τη στρατηγική της κομμουνιστικής απελευθέρωσης και το στόχο ανατροπής του καπιταλισμού και μετατρέποντας την επαναστατική τακτική σε τακτικισμό και πολιτικαντισμό.

Τέταρτο, παρά την ήττα του λαϊκού στρατοπέδου στον πρώτο γύρο της ταξικής αναμέτρησης ενάντια στη μεγάλη καπιταλιστική ανασυγκρότηση και το διάχυτο κλίμα απογοήτευσης και υποχώρησης, υπάρχει αξιόλογο πρωτοπόρο δυναμικό που αναζητά τις βαθύτερες αιτίες που ευνούχισαν το λαϊκό κίνημα και οδήγησαν στην κυριαρχία και στην πλήρη ενσωμάτωση του ΣΥΡΙΖΑ.

Οι Θέσεις της ΠΕ για το 4ο συνέδριο στέκονται αισιόδοξα: Μπορούμε να τους ανατρέψουμε, τονίζουν, αλλά όχι με μια από τα ίδια. Χρειάζεται μια βαθιά τομή, με πρώτο όρο την «αποσυριζοποίηση» της Αριστεράς. Βαθιά ρήξη με τις λογικές όπως «μπορούμε και μέσα στο ευρώ και την ΕΕ», διαταξική αντιμνημονιακή ενότητα «ενάντια στους ξένους και τους διεφθαρμένους», «πρώτα παραγωγική ανασυγκρότηση και μετά να φάει ψωμί ο κόσμος», «ψηφίστε για αριστερή κυβέρνηση να μας βγάλει από τα μνημόνια», αλλά κι ευρύτερα εκλογικά μέτωπα σωτηρίας, με το κίνημα και τον λαό στον καναπέ. Απαιτείται διαζύγιο με αυτές τις λογικές και όχι αναπαραγωγή τους, έστω και με αριστερό λίφτινγκ, όπως κάνει η ΛΑΕ. Απαιτείται υπέρβαση της αδιέξοδης λογικής του ΚΚΕ, που αρνείται ένα κίνημα και μέτωπο αντικαπιταλιστικής ανατροπής. Απαιτείται αυτοκριτική προσέγγιση της δράσης της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και του ΝΑΡ και οι Θέσεις ανοίγουν τη συζήτηση.
Οι Θέσεις για το 4ο Συνέδριο θέτουν ως στόχο κρίκο τη συγκρότηση σε ανώτερο επίπεδο της ευρύτερης σήμερα πρωτοπορίας, σε όλα τα επίπεδα (κόμμα, μέτωπο, κίνημα) και πρώτα και κύρια στο στρατηγικό πεδίο, ενός σύγχρονου προγράμματος και κόμματος κομμουνιστικής απελευθέρωσης. Ιεραρχούν στην πρώτη γραμμή το ζήτημα της κομμουνιστικής συγκρότησης γιατί θεωρούν ως κρίσιμη αδυναμία –όλο το προηγούμενο διάστημα- το έλλειμμα συνολικής στρατηγικής απάντησης στον καπιταλισμό της κρίσης και της καταστρεπτικής ανάπτυξης. Με την ύπαρξη ενός κομμουνιστικού GPS η αντικαπιταλιστική τακτική νοηματοδοτείται βαθιά, αποκτά προσανατολισμό και προοπτική.

Αυτή την τακτική υπηρετούν το Αντικαπιταλιστικό Εργατικό Μέτωπο και ο πολιτικός πόλος της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, με βήμα την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και επιδίωξη συνεργασίας και συσπείρωσης και άλλων αντικαπιταλιστικών, αντιιμπεριαλιστικών και αντιΕΕ δυνάμεων.

Στο παραδοσιακό κομμουνιστικό κίνημα το συνέδριο είχε τελειώσει με την εξαγγελία του. Στα αστικά κόμματα το συνέδριο είναι το φόντο, με τους συνέδρους-γλάστρες, για να λάμψει ο αρχηγός στα τηλεοπτικά πλάνα. Το συνέδριο του ΝΑΡ, στη δική μας μαχόμενη και σύγχρονα κομμουνιστική Αριστερά, τα συνέδρια είναι μια πορεία για να σηκωθούμε όλοι ψηλότερα. Σε αυτό το δρόμο προχωράμε.

Γιάννης Ελαφρός, εφημερίδα ΠΡΙΝ, 3/9/2017

Κάλεσμα ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Όλοι στην ανεξάρτητη εργατική διαδήλωση στη ΔΕΘ, Σαβ. 9/9, Καμάρα, 6μμ

Ανακοίνωση ΑΝΤΑΡΣΥΑ Θεσσαλονίκης

Αντίσταση και αγώνας ενάντια στα 113 προαπαιτούμενα, πάλη για την ανατροπή της πολιτικής κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ

Όλοι στην ανεξάρτητη εργατική διαδήλωση στη ΔΕΘ, Σαβ. 9/9, Καμάρα, 6μμ

Η ομιλία Τσίπρα στα εγκαίνια της ΔΕΘ θα σηματοδοτήσει το ξεκίνημα μιας νέας φάσης της σκληρής μνημονιακής πολιτικής σε βάρος της νεολαίας και των εργαζομένων. Η επιβολή των 113 προαπαιτουμένων μνημονιακών μέτρων στο όνομα της 3ης αξιολόγησης δείχνει ότι πυξίδα της κυβέρνησης παραμένει σταθερά το μνημόνιο, που σχεδιάζεται και υλοποιείται με την ΕΕ και το ΔΝΤ. Σε αυτή την γραμμή ετοιμάζεται να ανακοινώσει νέο μπαράζ ιδιωτικοποιήσεων, ενώ έρχεται ο Μακρόν για να διεκδικήσει τη μερίδα του λεόντος από το ξεπούλημα. Παιδεία, υγεία, κοινωνικές υπηρεσίες του δημοσίου βρίσκονται ξανά στο στόχαστρο, ο εμπαιγμός και οι απολύσεις συμβασιούχων είναι άμεσο κυβερνητικό σχέδιο, η ανακύκλωση της ανεργίας με προγράμματα εκμετάλλευσης παραδίνουν τους εργαζόμενους στην ελαστική εργασία. Η φορομπηξία και τα χαράτσια, οι πλειστηριασμοί της λαϊκής κατοικίας και περιουσίας αναβαθμίζονται σε ηλεκτρονικοί για να παρακαμφθεί το λαϊκό κίνημα. Ο αντισυνδικαλιστικός νόμος που ετοιμάζει η κυβέρνηση θέλει να καταργήσει ουσιαστικά το δικαίωμα στην απεργία και τη δημοκρατική λειτουργία των συνδικάτων, ακριβώς για να υλοποιήσει αυτήν την αντιλαϊκή πολιτική χωρίς αντίπαλο, όπως φαντάζεται.

Μαζί με αυτά τα σκληρά μέτρα, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ εμφανίζεται «πιστός στρατιώτης» των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών ΗΠΑ-ΕΕ-ΝΑΤΟ. Σε αυτό το τοπίο η καταστολή, οι διώξεις και η ανοχή στη δράση των φασιστών με σκοπό να τρομοκρατήσει και να διαιρέσει το λαϊκό κόσμο. Εδώ στηρίζεται και η ρατσιστική αντιμετώπιση από τη μεριά του κράτος των προσφύγων και των μεταναστών, που δίνει αέρα στη δράση των ρατσιστικών και φασιστικών ομάδων του παρακράτους.

Η ανάπτυξη που τάζει το παραμύθι του Τσίπρα και της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν είναι απλά βασισμένη στη φτώχεια, την σκληρή εκμετάλλευση και την ανασφάλεια, τα θεμέλια δηλαδή της κερδοφορίας του κεφαλαίου όπως φάνηκε φέτος στον τουρισμό και σε άλλους κλάδους. Είναι ποτισμένη και με το αίμα της εργατικής τάξης που έχασε 11 παιδιά της μέσα στο μήνα Αύγουστο, όλα σε «εργατικά ατυχήματα»-εργοδοτικά εγκλήματα…

Είναι γελασμένη η κυβέρνηση που πιστεύει ότι η δική της επιλογή να υλοποιεί τη μνημονιακή πολιτική, ισοδυναμεί με την αποδοχή της βαρβαρότητας που φέρνει η πληρωμή του χρέους και τα μνημόνια. Που δήθεν τελειώνει το 2018, αλλά δεσμεύει τη χώρα μέχρι το 2060 και βλέπουμε… Ο μόνος που αμφισβήτησε, κλόνισε και κέρδισε νίκες απέναντι στην σκληρή πολιτική των μνημονίων ήταν ο αγώνας των εργαζομένων και του λαού. Αυτό το δρόμο να βαδίσουμε ξανά.

Γίνεται φανερό ότι για πάρουμε πίσω τα κλεμένα, για να ξαναμιλήσουμε για δουλειές με αξιοπρέπεια και δικαιώματα, για αυξήσεις, για παιδεία, υγεία, ρεύμα και νερό, για απελευθέρωση από τα χαράτσια, πρέπει να σπάσει η αντιλαϊκή πολιτική, να αποτύχει η εφαρμογή των 113 μέτρων, η 3η αξιολόγηση, και συνολικά το μνημονιακό πρόγραμμα. Το λαϊκό κίνημα, με καρδιά ένα μαχητικό εργατικό κίνημα που βάζει τα δικαιώματα μπροστά, είναι η ελπίδα σήμερα για την κοινωνική πλειοψηφία. Μια δύναμη δηλαδή που θα αναδείξει τις λαϊκές και εργατικές διεκδικήσεις, θα αγωνιστεί για τη νίκη και όχι την τιμή των όπλων, θα ενώσει τους εργαζόμενους σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, ελαστική και μη εργασία, ντόπιους και μετανάστες. Θα παλέψει για τους αναγκαίους πολιτικούς στόχους, να ηττηθεί η κυβέρνηση, να καταργηθούν μνημόνια και εφαρμοστικοί νόμοι, να διαγραφεί το χρέος, να αποδεσμευτεί η χώρα από ευρώ και ΕΕ. Ένα εργατικό κίνημα απελευθερωμένο από τα δεσμά του εργοδοτικού, κυβερνητικού και φιλο-ΕΕ συνδικαλισμού της ΓΣΕΕ κ.ά., με τη δημοκρατία των συνελεύσεων, το συντονισμό των πρωτοβάθμιων σωματείων και των αγώνων, την αποφασιστικότητα για σύγκρουση με την αντιλαϊκή πολιτική.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα δώσει αυτή τη μάχη και καλεί στην ανεξάρτητη εργατική συγκέντρωση στα εγκαίνια της ΔΕΘ που θα γίνει το Σάββατο 9/9 στην Καμάρα στις 6μμ.

Ανακοίνωση ΝΑΡ με αφορμή το συνέδριο του Ταλίν/Εσθονία και τον αντικομμουνισμό

Ανακοίνωση του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση
  • Αντικομμουνισμός, νεοφασισμός, κοινωνικός μεσαίωνας, πόλεμος και καταστολή. Αυτή είναι η ΕΕ! Αυτός είναι ο σημερινός καπιταλισμός!
  • Απάντηση η αντικαπιταλιστική πάλη και το σύγχρονο πρόγραμμα και κόμμα κομμουνιστικής απελευθέρωσης.

Η διεξαγωγή Διεθνούς «Συνεδρίου» στο Ταλίν, από την Εσθονική προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για τα θύματα του ναζισμού και του κομμουνισμού δεν ήταν απλώς μια φασιστική πρόκληση, από μια χώρα με ρατσιστική, φιλοΝΑΖΙ κυβέρνηση. Εντάσσεται στη διαρκή επιχείρηση εξίσωσης κομμουνισμού – φασισμού, που στην Ε.Ε., με επίσημη απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ήδη από το 2009, παρουσιάζεται με τον γενικό τίτλο «ολοκληρωτικά και αυταρχικά καθεστώτα». Αποτελεί δείγμα της ποιοτικά βαθύτερης αντιδραστικής εξέλιξης της αστικής δημοκρατίας στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού ολοκληρωτικού καπιταλισμού και της Ε.Ε. (που ακόμα και τώρα αρκετοί στην αριστερά την φαντάζονται ως Ευρώπη των λαών και πεδίο αντινεοφιλελεύθερης πάλης).

Με θρασύτατο τρόπο προωθείται σήμερα, 100 χρόνια από την εποποιία της Οκτωβριανής επανάστασης, ακριβώς γιατί βρισκόμαστε σε μια νέα φάση της υπεραντιδραστικής, αντεργατικής, πολεμικής εκστρατείας του κεφαλαίου για να υπερβεί τη δομική του κρίση. Που σε διεθνές επίπεδο εκδηλώνεται με την πολιτική Τραμπ, την πολεμική προετοιμασία και στρατιωτική ανασυγκρότηση της Ε.Ε., του ΝΑΤΟ και του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού. Με τον κοινοβουλευτικό ολοκληρωτισμό απέναντι στις λαϊκές αντιστάσεις, την απαγόρευση των κομμουνιστικών συμβόλων και κομμάτων σε χώρες της Ε.Ε., τη δημοσιονομική δικτατορία, τα ματωμένα πλεονάσματα και τη χρεομηχανή, την άγρια καταστολή -όπως στη σύνοδο του G20 στο Αμβούργο- και τις φασιστικές δολοφονικές επιθέσεις στο Σάρλοτσβιλ των ΗΠΑ. Ενώ στη χώρα μας εκδηλώνεται με τα νέα κύματα εργατικής και νεολαιίστικης γενοκτονίας του ευρωμνημονιακού σφαγείου και της 3ης αξιολόγησης, που προωθεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με την ομοφωνία όλων των αστικών πολιτικών κομμάτων. Γι’ αυτό, στον χυδαίο αντικομουνισμό της συμμορίας των Βρυξελλών υπερθεματίζει η ναζιστική Χρυσή Αυγή και συμβαδίζει ανοιχτά η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι.

Η αστική τάξη στην εποχή του ολοκληρωτικού καπιταλισμού δεν επιχειρεί απλά να ξαναγράψει την ιστορία. Επιστρέφει στο παρελθόν για να σχεδιάσει επάνω του το δικό της αποκρουστικό παρόν και μέλλον. Με τη θεωρία των «δύο «άκρων» επιδιώκει:

● Να ξαναμιλήσει για τη χρεοκοπημένη θεωρία του τέλους της ιστορίας.

● Να ανακόψει την προσπάθεια της μαχόμενης Αριστεράς και του εργατικού κινήματος να προσεγγίσουν κριτικά το παρελθόν από τη σκοπιά των κοινωνικών επαναστάσεων και του αναγεννώμενου εργατικού κινήματος του 21ου αιώνα.

● Να εμποδίσει τις εκρηκτικές κοινωνικές αντιθέσεις του σύγχρονου κόσμου να εκφραστούν στην πολιτική ταξική πάλη, να μετασχηματιστούν σε πολιτικές απελευθερωτικές ιδέες, σε επαναστατική απάντηση κατάργησης της αντίθεσης πλούτου – φτώχειας, ατομικής ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής, αστικής κρατικής εξουσίας, εθνικισμών και ιμπεριαλιστικών πολέμων, προσφυγικών κυμάτων, περιβαλλοντικού αφανισμού, επιχειρηματικής κυριαρχίας και νεοφασισμού – ρατσισμού.

● Να παγιώσει στη συνείδηση του σύγχρονου ανθρώπου, ως αιώνια μοίρα του, την κοινωνία της αγοράς, των ανισοτήτων, της εκμετάλλευσης και των πολέμων.

Με τη θεωρία των «δύο άκρων» επιδιώκει να διατηρήσει τα «άκρα», την εξουσία μια χούφτας καπιταλιστών (που κατέχουν το 60% του παγκόσμιου πλούτου που παράγουν δισεκατομμύρια εργαζόμενοι), να εμποδίσει την κοινωνική κίνηση προς την ισότητα των ανθρώπων, την απονέκρωση του κράτους και των εξουσιών, τη συντριβή της μηχανής του πολέμου, το διεθνισμό και τη συνεργασία των λαών, την ολόπλευρη άνθηση των ελεύθερα συνεταιρισμένων παραγωγών και της εργατικής δημοκρατίας. Συνέχεια

ΔΕΘ 2017: Κάλεσμα συνδικαλιστών για διοργάνωση ταξικής διαδήλωσης

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΜΕΛΩΝ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΑΞΙΚΗΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗΣ ΣΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΔΕΘ 2017

ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ για ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ της ΔΙΑΔΗΛΩΣΗΣ την Τρίτη 22 Αυγούστου, 7μ.μ., στην ΕΔΟΘ

Ένα χρόνο μετά την μεγάλη συγκέντρωση της Καμάρας και τη διαδήλωση της ΔΕΘ το 2016, το εργατικό και λαϊκό κίνημα της πόλης μετράει βήματα ταξικής συσπείρωσης, αγώνων και νικών σε επιμέρους μάχες.

Η περσινή διαδήλωση, πιάνοντας το νήμα από σημαντικούς αγώνες όπως το πολύμορφο κίνημα ενάντια στα μνημονιακά μέτρα, την μάχη της Χαλκιδικής ενάντια στην el dorado, την εργατική χειραφέτηση της ΒΙΟΜΕ, δημιούργησε τις προϋποθέσεις για την αναγκαία συνέχεια με βήματα στην ταξική ανασυγκρότηση.

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΜΕΛΩΝ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΑΞΙΚΗΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗΣ ΣΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΔΕΘ 2017Το “μπλοκ της Καμάρας” αποτύπωσε ένα ευρύτατο φάσμα συσπείρωσης ταξικών και αγωνιστικών δυνάμεων, σωματείων και αγωνιστικών συλλογικοτήτων με  ποικιλία εμπειριών και  στόχων. Ακόμα όμως κι από άλλους δρόμους κοινή είναι η αγωνία για τη συγκρότηση άλλου κέντρου αγώνα στο επίπεδο του μαζικού κινήματος. Αταλάντευτη είναι η στόχευση για περιεχόμενο και αγώνες που δεν θα ακολουθούν την πεπατημένη του αστικοποιημένου και κυβερνητικού συνδικαλισμού της ήττας, που θα ετοιμάζουν δυνάμεις, θα εκφράζουν τις πιο ανήσυχες και ριζοσπαστικές τάσεις αγώνα μέσα στους εργαζόμενους. Θα ξεφεύγουν από τις «συμβολικές κινήσεις», την άσφαιρη διαμαρτυρία, θα εμπνέουν και θα έχουν συνέχεια, θα χτίζουν μια νέα αγωνιστική ταξική ενότητα. Θα εκφράζουν τη διάχυτη αγανάκτηση και οργή των εργατικών λαϊκών στρωμάτων ενάντια στο μνημονιακό καθεστώς που επιβάλλουν κυβερνήσεις και κεφάλαιο. Είναι προφανώς και αυτό αναντίστοιχο των απαιτήσεων της εποχής και έχει κάνει μικρά και ανολοκλήρωτα βήματα στη κατεύθυνση ανάπτυξης μαζικών αγώνων. Ωστόσο στην παρούσα συγκυρία, μέσα στην κατάσταση εκφυλισμού του αστικοποιημένου συνδικαλισμού δείχνει να συσπειρώνει με σταθερό τρόπο ένα μπλοκ  αγώνα και στις επιμέρους μάχες:

  •     στους αγώνες σε δύσκολους κλάδους του ιδιωτικού τομέα (εμπόριο, επισιτισμός) όπως η κυριακάτικη αργία, οι απολύσεις, τα εργατικά ατυχήματα/δολοφονίες κ.α.,
  •          στους επίμονους αγώνες στην εκπαίδευση, την υγεία, τους δήμους με μάχες ενάντια στη διάλυση των κοινωνικών αγαθών,
  •          στους αγώνες της νεολαίας για να μη ζήσει σε συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα,
  •          στον αντιφασιστικό-αντιρατσιστικό αγώνα,
  •          στις μάχες για τη γη και το περιβάλλον,
  •          στο κίνημα ενάντια στους πλειστηριασμούς που δημιούργησε ήδη μια σημαντική «ρωγμή» στο μέτωπο της αρπαγής της λαϊκής κατοικίας και περιουσίας από τράπεζες και κράτος,  ως αποτέλεσμα  του ανυποχώρητου αγώνα χωρίς ημερομηνία λήξης, χωρίς ξεπουλήματα και διαπραγματεύσεις «για το μοίρασμα της φτώχειας μας».

Είναι λοιπόν, ανάγκη των καιρών το πνεύμα του ανυποχώρητου αγώνα να περάσει σ’ όλο το εργατικό και λαϊκό κίνημα και να γίνει επικίνδυνο για την πολιτική τους συνολικά.  Δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση παρά μόνο ο αποφασιστικός, αδιαπραγμάτευτος, ανυποχώρητος αγώνας για κάθε ζήτημα, σε κάθε χώρο δουλειάς, κάθε γειτονιά. Με σύνδεση των «μικρών» και καθημερινών μαχών με τη συνολική αντιπαράθεση με την αστική στρατηγική υπέρβασης της κρίσης. Αναγκαίος κρίκος σε αυτήν την προσπάθεια είναι η αναμέτρηση και η ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που ετοιμάζει νέο γύρο επίθεσης με τα 113 «προαπαιτούμενα μέτρα» ενόψει της 3ης αξιολόγησης, με το δικαίωμα στην απεργία να μπαίνει στο στόχαστρο. Με αγωνιστική ταξική ενότητα και το απαραίτητο πρόγραμμα θα ανατρέψουμε το αντιδραστικό πλαίσιο της ΕΕ και του Ευρώ.

Είναι απαραίτητος ο σχεδιασμός και η ανάληψη αγωνιστικών, επιθετικών και δυναμικών πρωτοβουλιών για όλα τα ζητήματα, τόσο αυτά που έρχονται αλλά και όλα αυτά που έχουν ήδη επιβάλει με τα ευρωμνημόνια στους εργαζομένους, συνολικά στον λαό και την νεολαία σε όλα τα επίπεδα. Το “μπλοκ της Καμάρας” στην παρούσα φάση δεν έχει διαμορφωμένα χαρακτηριστικά και σταθερή συγκρότηση, δείχνει όμως τις δυνατότητες αυτού του δρόμου. Για πιο μόνιμα χαρακτηριστικά και δομές στη λειτουργία ενός ταξικού κέντρου αγώνα  χρειάζεται να συγκροτηθούν καλύτερα και πιο στέρεα πρώτα από όλα  τα αγωνιστικά ταξικά σωματεία, να συνδεθούν με όλες τις αγωνιστικές συλλογικότητες, τις επιτροπές αγώνα που είτε δρουν, είτε εμφανίζονται στη δράση με αφορμή κάποιο θέμα.

Οι αλλαγές που έρχονται θα είναι κατακλυσμιαίες και αν θέλουμε άμεσα να αποκρούσουμε την αντεργατική επίθεση και στη συνέχεια να την ανατρέψουμε  θα πρέπει σήμερα να σπάσουμε το φράγμα της απογοήτευσης, των αυταπατών αλλά και των υπαρκτών ανεπαρκειών. Είναι η στιγμή να διαλέξουμε πλευρά. Η ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση και διαδήλωση στα εγκαίνια της ΔΕΘ στις 9 Σεπτέμβρη του 2017 με διοργάνωση από ταξικά σωματεία, αγωνιστικές συλλογικότητες και επιτροπές αγώνα θα είναι ένα ακόμα βήμα στο δρόμο της ταξικής ανασυγκρότησης και του ανυποχώρητου αγώνα.

  1. Αγαπητός Θανάσης, δάσκαλος, μέλος Δ.Σ. Β΄ Συλλόγου Εκπ/κών Π.Ε. Θεσ/νίκης, περιφερειακός σύμβουλος Κεν. Μακεδονίας
  2. Αδάμου Αντώνης, περιφερειακός σύμβουλος Θεσσαλίας-«Αριστερή Παρέμβαση Θεσσαλίας-ΑΝΤΑΡΣΙΑ για την Ανατροπή»
  3. Αλβανούδη Ζωή, μέλος Δ.Σ. Β΄ Συλλόγου Εκπ/κών Π.Ε. Θεσ/νίκης
  4. Αλεφαντή Μελίνα, μέλος της Attack στην ανεργία και την επισφάλεια
  5. Αμπάτης Διονύσης, μέλος Δ.Σ. του Συλλόγου Εργαζομένων στα Φροντιστήρια Καθηγητών, μέλος του Δ.Σ. της ΟΙΕΛΕ
  6. Αντύπας Βαγγέλης, μέλος Συλλόγου Φοιτητών Ηλεκτρολόγων Μηχανολόγων ΑΠΘ, ΕΑΑΚ
  7. Αντωνίου Αγγελική, μέλος Γενικού Συμβουλίου της ΟΤΟΕ
  8. Αντωνόπουλος Παύλος, καθηγητής, πρόεδρος Ε΄ΕΛΜΕ Αθήνας
  9. Αρβανιτάκη Αγγελική, μέλος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ημαθίας
  10. Αρλαπάνου Λένα, ΛΑΝΤΖΑ στον Επισιτισμό – Τουρισμό Συνέχεια

ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Σκέψου σαν εργάτης, όχι σαν πελάτης! Όλοι στο πλευρό των απεργών στο εμπόριο στις 16/7

Συγκέντρωση Κυρ.16/7, 10πμ, Τσιμισκή με Αριστοτέλους

Σκέψου σαν εργάτης, όχι σαν πελάτης! Όλοι στο πλευρό των απεργών στο εμπόριο στις 16/7

Όχι στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας

Σκέψου σαν εργάτης, όχι σαν πελάτης! Όλοι στο πλευρό των απεργών στο εμπόριο στις 16/7

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στηρίζει την απεργία στο εμπόριο ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας που έχει νομοθετήσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με τον πρόσφατο νόμο 4472/17 που θεσπίζει 32 εργάσιμες Κυριακές! Υλοποιεί έτσι ένα ακόμα αντεργατικό μέτρο η κυβέρνηση και η ΕΕ, συνεχίζοντας την επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα που ξεκίνησαν τα μνημόνια των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και των άλλων μνημονιακών ρεταλιών. Οι εργαζόμενοι δεν ξεχνούν ότι ο νέος νόμος είναι η αρχή της υλοποίησης των 113 προαπαιτουμένων της λεγόμενης 3ηςαξιολόγησης για την εφαρμογή των μνημονίου των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Το άθλιο αυτό μέτρο οδηγεί σε εργασία 7 μέρες τη βδομάδα στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας. Χειροτερεύει τη ζωή χιλιάδων εργαζόμενων που ζουν με εξευτελιστικούς μισθούς, με τον ρατσιστικό για τη νεολαία υποκατώτατο μισθό, ελαστικά ωράρια, μαύρη εργασία, «λευκές νύχτες» και «μαύρες Παρασκευές», δηλαδή μέρες χωρίς δικαιώματα, συχνά απλήρωτοι για τις υπερωρίες ή όλο το μισθό, με το φόβο της απόλυσης. Η εργοδοσία απαιτεί πληρώνοντας ψίχουλα να έχει όλη τη ζωή του εργαζόμενου.

Ο κλάδος του εμπορίου όπου όλα υποτάσσονται στην κερδοσκοπία των εργοδοτών, οδηγεί τις αλυσίδες σε υπερκέρδη και τους εργαζόμενους σε μια ζωή με το κομμάτι. Μόλις προχτές αυτοκτόνησε η 42χρονη εργάτρια από τα Γιαννιτσά, απλήρωτη από τα Σούπερ Μάρκετ Καρυπίδη που λόγω της εργοδοτικής ασυλίας περνιέται και για επενδυτής…

Η μάχη της κυριακάτικης αργίας είναι μάχη για τη ζωή των εργαζομένων στον κλάδο του εμπορίου. Είναι μάχη όλων των εργαζόμενων για δουλειά με δικαιώματα. Μάχη για όλο το λαό ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική που κάνει νόμο το κέρδος του επιχειρηματία και τσαλαπατάει τις ζωές μας, ενάντια στα μνημόνια κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ που οδηγούν στην κοινωνική καταβύθιση.

Δίπλα στους απεργούς και τα σωματεία του κλάδου του εμπορίου, να δώσουμε τη μάχη όλοι. Ξεκινώντας από την αλληλεγγύη, να σκεφτούμε σαν εργάτες, σαν λαός και όχι σαν καταναλωτές. Κάθε αγώνας των εργαζομένων, είναι αγώνας όλων μας, κάθε νίκη σε ένα κλάδο, είναι βήμα για μια αξιοβίωτη ζωή όλων μας.

Κάτω τα χέρια από την κυριακάτικη αργία. Αγώνας για άμεση νομοθετική κατοχύρωσή της.

Ούτε 52, ούτε 32, ούτε κι 8! Καμία Κυριακή τα μαγαζιά ανοιχτά!

ΑΝΤΑΡΣΥΑ Θεσσαλονίκης : Ανεπιθύμητος ο εκπρόσωπος της μνημονιακής λαίλαπας Ζ.Κ. Γιούνκερ!

Ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Θεσσαλονίκης

Ανεπιθύμητος ο εκπρόσωπος της μνημονιακής λαίλαπας Ζ.Κ. Γιούνκερ!

Συγκέντρωση την Πέμπτη 13/7, 6.30μμ, Λευκός Πύργος

Ανακηρύσσοντας επίτιμο διδάκτορα νομικής τον Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, η πρυτανεία του ΑΠΘ και το τμήμα Νομικής έδωσαν ρεσιτάλ κυνισμού, αυτογελοιοποίησης και ραγιαδισμού. Η απαράδεκτη ενέργειά τους προσβάλλει βάναυσα το λαό και κάθε άνθρωπο που αγωνίζεται για δικαιοσύνη και ελευθερία.

Ανεπιθύμητος ο εκπρόσωπος της μνημονιακής λαίλαπας Ζ.Κ. Γιούνκερ!Ο Γιούνκερ είναι ανεπιθύμητος στη Θεσσαλονίκη. Εκπροσωπεί μια πολιτική βίας και μίσους, εκμετάλλευσης και αρπαγής, φοροληστείας και λεηλασίας των ασφαλιστικών ταμείων, και καταστροφής της δημόσιας υγείας και παιδείας. Πολιτική εξαθλίωσης, φτώχειας και ανεργίας.

Επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ο Γιούνκερ εξαπέλυσε τη μνημονιακή λαίλαπα. Προετοίμασε το Τρίτο Μνημόνιο που απέρριψε ο λαός με το μεγαλειώδες ΟΧΙ του 62% στο δημοψήφισμα της 5ης Ιούλη 2015, προτού το υπογράψει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και το ψηφίσουν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι. Όλοι αυτοί υπακούν στην Τρόικα και δουλεύουν για τα συμφέροντα των δανειστών, του κεφαλαίου και των τραπεζιτών. Μεταφέρουν συστηματικά και μαζικά πόρους και εξουσία από τους πολλούς στους λίγους, από τους κάτω στους πάνω, από τους φτωχούς στους πλούσιους. Τα ίδια συμφέροντα στηρίζουν και οι χιτλερικοί δολοφόνοι της Χρυσής Αυγής, πιστοί στην ΕΕ, τους εφοπλιστές και τους τραπεζίτες.

Όπως και αν δικαιολογούνται, κάνουν την ανέχεια, τις αυτοκτονίες και τη μετανάστευση πικρή καθημερινότητα για τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους και τη νεολαία. Ψαλιδίζουν τις δημοκρατικές ελευθερίες και τροφοδοτούν τον αυταρχικό κατήφορο. Στοχοποιούν την αγωνιστική δράση και θεσμοποιούν τον αντικομμουνισμό, ενώ κρυφά και φανερά υποθάλπουν τη φασιστική ακροδεξιά.

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, την οποία ο Γιούνκερ εκπροσωπεί, δεν χωρά η δημοκρατία. Αντίθετα, επιβάλλεται δικτατορικά η ακόρεστη δίψα του κεφαλαίου για κέρδη. Η ακραία πολιτική της καταδυναστεύει τον ελληνικό λαό και τους εργαζόμενους όλης της Ευρώπης, ενώ καταστρέφει τους νότιους μας γείτονες μας.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση πυροδοτεί τις διεθνείς εντάσεις και συνδιοργανώνει με το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ ιμπεριαλιστικές επιθέσεις στην περιοχή μας. Εξαπολύοντας πολέμους στη Μέση Ανατολή και την Αφρική γεννά κύματα προσφύγων. Κι έπειτα, καταπατώντας το διεθνές δίκαιο και κάθε έννοια ανθρωπιάς και ηθικής, τούς στερεί τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας επισημοποίησε τη ρατσιστική αντιμετώπιση και την καταδίωξη των θυμάτων των αμερικανικών και ευρωπαϊκών βομβών. Ο Γιούνκερ, που την επέβλεψε, έχει αίμα στα χέρια του.

Ο Γιούνκερ, που δοξολογούν οι «Μένουμε Ευρώπη» πρωταγωνιστεί στη νεοφιλελεύθερη επίθεση ενάντια στους εργαζομένους σε όλη την ΕΕ. Διορίστηκε επικεφαλής της, δεν εκλέχτηκε, επειδή έκανε το όνομά του συνώνυμο της φοροδιαφυγής και φοροαποφυγής του μεγάλου κεφαλαίου. Μετέτρεψε το Λουξεμβούργο, το οποίο κυβέρνησε επί δεκαετίες, σε φορολογικό παράδεισο των πλούσιων και πλυντήριο χρήματος για κάθε λογής μαφίες. Βρωμάει.

Φέτος αποκαλύφθηκε, στο τελευταίο από τα αναρίθμητα σκάνδαλα με τα οποία συνδέθηκε το όνομά του, ότι μπλόκαρε μυστικά επί δεκαετίες στην Ευρωπαϊκή Ένωση κάθε προσπάθεια να ελεγχθεί η ασύδοτη φοροδιαφυγή και φοροαποφυγή πολυεθνικών και μονοπωλίων. Τους φόρους που δεν πληρώνει όμως το κεφάλαιο, τους πληρώνει ο λαός που φορτώθηκε ΕΝΦΙΑ, ΦΠΑ 24%, κατασχέσεις και φόρο εισοδήματος στους φτωχούς. Και τους εισπράττουν οι δανειστές και οι ανακεφαλαιοποιημένοι τραπεζίτες. Αυτούς τιμά, στο αποκρουστικό πρόσωπο του Γιούνκερ, η διοίκηση του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου.

Τέτοιες κατάπτυστες εκδηλώσεις δουλοπρέπειας δείχνουν πόσο γλοιώδεις και υποκριτές είναι όσοι επέβαλαν και υπερασπίζονται τα μνημόνια. Τιμούν τον οικονομικό αρχιδολοφόνο μόνον επειδή οι ίδιοι κερδίζουν από την Ευρωπαϊκή Ένωση, που οργανώνει την εκμετάλλευση του εργαζόμενου λαού και την εξουσία του κεφαλαίου.

Η πάλη δεν τελείωσε όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ανέλαβε μας βουλιάξει στην εξαθλίωση για να σώσει τον καπιταλισμό. Ανυπόταχτα συνεχίζουμε τον αγώνα. Ως τη νίκη. Ώσπου το λαϊκό εργατικό κίνημα να διαγράψει το χρέος, να πάρει πίσω το δημόσιο πλούτο, να καταργήσει τα μνημόνια, και να λευτερώσει τη χώρα από ευρώ και ΕΕ. Για τα δικαιώματα, τις ελευθερίες και τη ζωή που μας αξίζει, στο δρόμο για την αντικαπιταλιστική ανατροπή.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί μαζί με τους φορείς του μαζικού κινήματος στις κινητοποιήσεις ενάντια στη φιέστα για τον Γιούνκερ την Πέμπτη 13 Ιούλη, στις 6.30 το απόγευμα, στο Λευκό Πύργο.

Διαβάστε στο Πριν της Κυριακής 02 Ιουλίου: Καύσωνας διαρκείας κατά λαϊκών στρωμάτων

Καύσωνας διαρκείας κατά λαϊκών στρωμάτων

Καύσωνας διαρκείας κατά λαϊκών στρωμάτων

Διπλή απόλαυση: Και μνημόνιο και αγορές|Γ. ΕΛΑΦΡΟΣ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Κραυγή αγωνίας για την Ηριάννα|Δ. ΤΖΙΑΝΤΖΗΣ

Η θερινή σύναξις των πασοκοφυλάκων|ΝΤ. ΧΑΡΙΤΑΤΟΥ

Τρομοκρατία η αριστερή ανατρεπτική δράση για τον Κυριάκο|Γ. ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΣ

 

4ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΝΑΡ 1-3 ΔΕΚΕΜΒΡΗ-Εγκρίθηκαν οι θέσεις της ΠΕ

Αλληλεγγύη στον αγώνα των εργαζόμενων στους ΟΤΑ|ΚΟΙΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΙΝΗΣΕΩΝ

Σε κάθε φύλλο: Πίσω από τις κάμερες, Από σπόντα, Σχόλια στο Ημίφως, Περισκόπιο

Θ. ΣΚΑΜΝΑΚΗΣ: Αόρατες μαντήλες

Μ. ΤΖΙΑΝΤΖΗ: «Ανέγγιχτοι» α αλα ελληνικά

Λ. ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ: Success story υπάρχει και λέγεται Ισλανδία

ΑΠΟΨΕΙΣ

«Πόλεμος για τις τράπεζες στις πλάτες των λαών της Ευρώπης|Γ. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ-Δ. ΜΑΡΑΓΚΟΥΔΑΚΗ

Ένας μήνας απεργία στον «Πήγασο»|Γ. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

«Πλυντήριο» ΣτΕ για τη φοροδιαφυγή των ισχυρών|Γ. ΤΣΑΝΤΙΚΟΣ

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: όσα μας έμαθαν οι «σκουπιδιαραίοι»

ΓΡΑΦΟΥΝ ΟΙ Γ. ΕΛΑΦΡΟΣ, Μ. ΜΠΙΚΑΚΗ, Δ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ

Ν. ΜΠΙΝΙΩΡΗΣ, πρόεδρος σωματείου εργαζόμενων Δήμου Παιανίας: Ο αγώνας θα συνεχιστεί και θα νικήσουμε! ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ Κ. ΝΑΣΟΠΟΥΛΟ

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Λευκές νύχτες: Ούτε στο Ίλιον, ούτε πουθενά|ΜΠ. ΣΥΡΙΟΠΟΥΛΟΣ

Εργασιακή χούντα στο Λαγό Διδυμοτείχου| ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΟΙ

Ο κοινωνικός οδοστρωτήρας των «τελευταίων» μέτρων|Γ. ΚΡΕΑΣΙΔΗΣ

«Πολιορκητικός κριος» κατά ασύλου|Π. ΜΑΤΖΙΚΟΣ

Ανεπιθύμητος ο Γιούνκερ για τους φοιτητές|Σ. ΜΠΟΥΝΤΡΗ

ΔΟΕ: Αναντίστοιχη συγκυρίας και απαιτήσεων|ΝΤ. ΡΕΠΠΑ

Πλειστηριασμοί: Κόντρα στην ηττοπάθεια, το κίνημα όλο και φουσκώνει|Π. ΞΟΠΛΙΔΗΣ

7 χρόνια μνημόνια: Άγρια φτώχεια, κοινωνικός αποκλεισμός|Γ. ΜΟΥΡΜΟΥΡΗΣ

ΚΙΝΗΣΗ ΙΔΕΩΝ

Οι δύο όψεις ενός αντιλαϊκού νομίσματος|Δ. ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΣΤΟΡΙΑ

Ποιοι και γιατί θέλουν νέο «σχέδιο Μάρσαλ»|Γ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Όταν η ποίηση «μας ενώνει και μας δονεί»|Δ. ΤΖΙΑΝΤΖΗΣ

ΔΙΕΘΝΗ

Προβοκάτσια ετοιμάζει ο Τραμπ στη Συρία|Α. ΧΑΤΖΗΣΤΕΦΑΝΟΥ

ΓΡΑΦΤΕΙΤΕ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΕΣ-ΤΡΙΕΣ ΣΤΟ ΠΡΙΝ

Διαβάστε στο Πριν της Κυριακής 18.06

Διαβάστε στο Πριν της Κυριακής 18.06

Ευρω-σφαγείο μέχρι το 2060 ή λαϊκή έξοδος από την ΕΕ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Υπερ-μνημόνιο για πάντα ή έξοδος από την ΕΕ;|Π. ΜΑΥΡΟΕΙΔΗΣ
Η «μετωπική» εμπειρία της Θεσσαλονίκης|Γ. ΚΡΕΑΣΙΔΗΣ


Λιτότητα ως το 2060, ασφυκτικά πλεονάσματα έως το 2023|Γ.ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΣ
ΝΔ: Ανάθεση καθηκόντων του δημοσίου σε ιδιώτες|Α. ΚΥΡΙΤΣΗΣ
Οι διαδηλωτές χάλασαν το «ματωμένο γάμο» Τσίπρα και Νετανιάχου|ΧΡ. ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ-Ι.ΚΑΡΔΑΡΑ

ΕΙΚΟΝΟΚΛΑΣΤΕΣ
Νέες ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις|Α.ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ

ΠΡΙΝΗΔΟΝ
Ο Μητσοτάκης και η CIA|Δ.ΧΑΤΖΗΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

Σε κάθε φύλλο: Πίσω από τις κάμερες, σχόλια στο ημίΦΩΣ, από σπόντα

Θ. ΣΚΑΜΝΑΚΗΣ: Μια παλιά ιστορία που δεν είναι παλιά
Μ.ΤΖΙΑΝΤΖΗ: Ποιος θυμάται τη Ρατώ;
Λ.ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ: Ξαναφέρνουν από το παράθυρο τη σκληρή δεξιά στην Αγγλία

ΑΠΟΨΕΙΣ
Εργοδοτικά εγκλήματα κατά συρροή στους χώρους δουλειάς|Δ.ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ
Ερρίκος Ντυνάν: Μνημείο ρουσφετιών και διαπλοκής|Α. ΒΑΡΒΑΚΗ
«Να μην καταθέσει στεφάνι, γιατί είναι Γερμανός»|Δ.ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ
Ο ΣΥΡΙΖΑ «τελειώνει» τα ΜΜΕ του|Μ. ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΥΔΗ

Σύνθεση plasticobilism

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ
Μενίδι: Κοινωνίες στη ζώνη του λυκόφωτος|Μ. ΓΕΩΡΓΙΆΔΗΣ, ΜΠ. ΣΥΡΙΟΠΟΥΛΟΣ

Κ.Λουλουδάκης: «Η λυκοσυμμαχία της ΕΕ δεν μπορεί να είναι ανθρώπινη»|ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ Η. ΚΟΡΔΑΛΗ

ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Μεγάλες πληγές στη Λέσβο από τον Εγκέλαδο|Ν. ΜΑΝΑΒΗΣ
Ακριβαίνει και ιδιωτικοποιείται το νερό|Κ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
Μέρα πανελλαδικής δράσης κατά της δικαστικής καταστολής|Κ. ΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ
Εγνατία και Ιόνια:Χαράτσι άνευ προηγουμένου|Γ. ΤΣΑΝΤΙΚΟΣ
ΔΕΗ: Ιδιωτικοποιήσεις και «απελευθέρωση» έθαψαν το ορυχείο|ΣΤ.ΠΡΑΣΣΟΣ
Δυναμική απάντηση στους πλειστηριασμούς|ΧΡ. ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ

ΚΙΝΗΣΗ ΙΔΕΩΝ
52 δις ευρώ το «αριστερό» φορτίο για τον ελληνικό λαό|Δ. ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
«Ο Μεγάλος Πόλεμος» του Α. Γκαταλίτσα|Μ..ΤΖΙΑΝΤΖΗ
Η επιστροφή του Ρότζερ Γουότερς|Β.ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

ΔΙΕΘΝΗ
Η αντιδραστική Γαλλία που σχεδιάζει ο Μακρόν|Α. ΧΑΤΖΗΣΤΕΦΑΝΟΥ
Έγκλημα στο Λονδίνο, θύμα η εργατική τάξη|Γ. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΓΡΑΦΤΕΙΤΕ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΕΣ ΣΤΟ ΠΡΙΝ