Εκδήλωση παρουσίασης των Θέσεις για το 4ο συνέδριο του ΝΑΡ | Κυριακή 15/10, Κινημ. «Αλέξανδρος», 6.30μμ

Εικόνα

Advertisements

Κυκλοφορεί το τεύχος 4 του περιοδικού «Τετράδια Μαρξισμού»

Κυκλοφορεί στα Φεστιβάλ Αναιρέσεις 2017 στις 2 Ιουνίου το 4ο τεύχος του περιοδικού «ΤΕΤΡΑΔΙΑ ΜΑΡΞΙΣΜΟΥ».

Από τις 6 Ιουνίου στα επιλεγμένα βιβλιοπωλεία

Θέμα αφιερώματος 4ου τεύχους: 100 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση: Διαβάζοντας το παρελθόν, ανιχνεύοντας το μέλλον – Β΄ Μέρος

Περιεχόμενα τεύχους 04 – Καλοκαίρι 2017:

Editorial

Άνοδος και πτώση της ΕΣΣΔ: Στην ήττα κυοφορούνται οι νέες νίκες – της συντακτικής επιτροπής

Σχόλια

  • Διακήρυξη της Ρώμης: 60 χρόνια EE – Μάκης Γεωργιάδης
  • Οι «βέλτιστες πρακτικές», η ευελισφάλεια και η απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων στην ΕΕ – Δημήτρης Σουφτάς
  • Καπιταλιστική διεθνοποίηση και επιστροφή στον «εθνικό προστατευτισμό» – Γιώργος Τριανταφυλλόπουλος
  • Η δίκη της Χρυσής Αυγής και το λαϊκό κίνημα – Κώστας Παπαδάκης
  • Αυτός που εκπονεί το σχέδιο με σεβασμό στα υλικά – Κίμων Ρηγόπουλος

AΦΙΕΡΩΜΑ B΄ ΜΕΡΟΣ: 100 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση: Διαβάζοντας το παρελθόν, ανιχνεύοντας το μέλλον

Συνέχεια

Τετράδια Μαρξισμού: κυκλοφορεί το τεύχος 3, άνοιξη 2017

Τετράδια Μαρξισμού 3ο Τεύχος άνοιξη 2017 Εξώφυλλο Τετράδια Μαρξισμού, 03 άνοιξη 2017

Κυκλοφορεί την Πέμπτη 23 Μαρτίου 2017 το 3ο τεύχος της περιοδικής θεωρητικής και πολιτικής επιθεώρησης «Τετράδια Μαρξισμού».

Το 3ο τεύχος της περιοδικής έκδοσης είναι αφιερωμένο στα 100 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση και περιέχει το Α΄ Μέρος του αφιερώματος με τίτλο: «100 χρόνια Οκτωβριανή Επανάσταση: Διαβάζοντας το παρελθόν, ανιχνεύοντας το μέλλον».

Περιεχόμενα

Editorial

Η παντοτινή αυγή του Οκτώβρη
της συντακτικής επιτροπής

Σχόλια

Εκλογή Τραμπ: Μια αντιδραστική τομή με πολυσήμαντες συνέπειες
Χριστίνα Μαυροπούλου
Περί «σοβαρής Χρυσής Αυγής» και άλλων δαιμονίων
Διονύσης Τζαρέλλας

Συνέχεια

Πρόταση ΑΝΤΑΡΣΥΑ – Βαθύτερα ερωτήματα ανατρεπτικές απαντήσεις

Γράφει ο Αντώνης Δραγανίγος*

Η πολιτική πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ήρθε σε μια περίοδο που κρίνονται τεράστιας σημασίας ζητήματα για τη ζωή του λαού, με επίκεντρο το σφαγείο της δεύτερης αξιολόγησης. Αλλά και που διαμορφώνονται εκ νέου οι λαϊκές διαθέσεις. Η αμηχανία και η απογοήτευση δίνει σιγά-σιγά τη θέση της στα όλο και πιο επίμονα αγωνιστικά σκιρτήματα των πιο πληττόμενων στρωμάτων της κοινωνίας (ελαστικά εργαζόμενοι και εργολαβικοί, αγρότες, συνταξιούχοι κλπ), ενώ παράλληλα αναπτύσσεται ένα κύμα προβληματισμού, αναζήτησης για το «τι έφταιξε» και πάνω από όλα για το τι «μπορεί σήμερα να γίνει».

Σε αυτό ακριβώς το μεταίχμιο φιλοδοξεί η ΑΝΤΑΡΣΥΑ με την πολιτική της πρόταση να επικοινωνήσει με τις πιο πρωτοπόρες διαθέσεις και αναζητήσεις, να «κολυμπήσει» στα ερωτήματα και τις αγωνίες του κόσμου, να «πει» και να «ακούσει», με στόχο η διεργασία αυτή να αποτελέσει «εργαστήρι» για την προετοιμασία ενός νέου σημαντικού βήματος για την «Αριστερά της ανατροπής», του αντικαπιταλιστικού μετώπου που απαιτεί η εποχή μας. Αυτή είναι η ενιαία λογική που σφραγίζει τις δύο διακριτές αλλά παράλληλες πρωτοβουλίες της. Αφενός την πρόσκληση σε όλες τις μαχόμενες δυνάμεις της Αριστεράς για την κοινή δράση για την ανατροπή της νέας βάρβαρης επίθεσης της δεύτερης αξιολόγησης και αφετέρου την πρόταση για «έναν κοινό πολιτικό βηματισμό, την κοινή δράση, τον διάλογο και την πολιτική συνεργασία των αντικαπιταλιστικών, αντιιμπεριαλιστικών, αντιΕΕ δυνάμεων και των δυνάμεων της ανατροπής».

Η μέχρι τώρα εμπειρία από την εξόρμηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι θετική. Ευρύτερος κόσμος κατανοεί ότι η Αριστερά της ανατροπής πρέπει να χτιστεί πάνω σε διαφορετικά θεμέλια από τις διαχειριστικές και κυβερνητικές απάτες και αυταπάτες που έθρεψαν την ηγεμονία του ΣΥΡΙΖΑ.
Τα ερωτήματα είναι μεγάλα και όσο «πλαταίνει» ο κόσμος που συμμετέχει σε μια τέτοια συζήτηση τόσο βαθαίνουν και γίνονται πιο δύσκολα και απαιτητικά. Δεν αρκεί, για παράδειγμα, να προβάλλουμε σήμερα την αναγκαιότητα των στόχων του αντικαπιταλιστικού προγράμματος, πρέπει και να αποδεικνύουμε πιο πειστικά τη δυνατότητα και τις προϋποθέσεις για την υλοποίησή τους. Δεν είναι κανείς «ανυποψίαστος» για να φαντάζεται μια εύκολη και ομαλή πορεία. Τίθενται τα ερωτήματα της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας, της σχέσης μιας πορείας ρήξης με τον ελληνοτουρκικό ανταγωνισμό, η προπαγάνδα πως θα «γίνουμε Συρία» κλπ. Συνέχεια

Αφιέρωμα στο Πριν 19 Mαρτίου: 60 χρόνια ΕΕ

Η αντικαπιταλιστική Αριστερά απέναντι στην κρίση της ΕΕ

Απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση του κεφαλαίου, την αντιδραστική επιλογή των «πολλών ταχυτήτων» που επιβάλλει ο αστικός ανταγωνισμός και την όπισθεν στα εργατικά και δημοκρατικά δικαιώματα, πατάμε το «γκάζι» της ρήξης και της αντικαπιταλιστικής αποδέσμευσης.

Στο ΠΡΙΝ της Κυριακής, 19 Μαρτίου, ένα ενδιαφέρον πολυσέλιδο αφιέρωμα με αφορμή τα 60 χρόνια από την ίδρυση της ΕΟΚ.

Γράφουν: Δημήτρης Γρηγορόπουλος, Δημήτρης Δεσύλλας, Γιώργος Κρεασίδης, Βασίλης Μηνακάκης, Γιώργος Παυλόπουλος, Ελένη Τριανταφυλλοπούλου, Άρης Χατζηστεφάνου.
ΜΗΝ ΤΟ ΧΑΣΕΤΕ!

Διαβάστε στο ΠΡΙΝ της 5ης Μάρτη 2017



 
ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ 2 ΜΑΡΤΗ: Βήμα «αναθέρμανσης» αγώνων|Κ. ΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Ο κόσμος στο χακί-ας ψάξουμε, γιατί;|Γ. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ
ΑΝΤΑΡΣΥΑ:Πρόταση κοινής δράσης ενάντια στο σφαγείο|Γ. ΦΩΤΙΟΥ
Αντίο «Καλλικράτη» με απλή αναλογική|Γ. ΛΑΟΥΤΑΡΗΣ
Αλλάζουν οι ημερομηνίες, αλλά η αντεργατική λαίλαπα παραμένει στη διαπραγμάτευση|Γ. ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΣ
Γυναίκες όλων των χωρών, ενωθείτε!|Ε. ΔΑΦΕΡΜΟΥ

ΘΕΜΑ: Λεηλασία και ασυδοσία των εφοπ-ληστών|Α. ΝΤΑΛΑΚΟΓΕΩΡΓΟΣ
ΔΙΑΛΟΓΟΣ
Πρόταση ΑΝΤΑΡΣΥΑ για κοινό πολιτικό βηματισμό:Α. ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ-ΒΑΦΕΙΑΔΟΥ, μέλος ΚΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΛΕΞΗ: Επιθυμία και πραγματικότητα|Θ. ΣΚΑΜΝΑΚΗΣ
ΠΡΙΝΙΣΜΑΤΑ ΕΠΟΧΗΣ: Κι άλλος πασοκο-διδάκτορας…|Δ. ΕΛΕΥΘΕΡΑΤΟΣ
ΕΚΤΟΣ ΟΡΙΩΝ: Σε υπαρξιακή κρίση το προτεκτοράτο της πΓΔΜ|Λ. ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ
 
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η χυδαιότητα σκοτώνει ξανά|Μ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ
ΕΛΛΑΔΑ-ΤΟΥΡΚΙΑ: Σκηνικό έντασης, ανάγκη αντιπολεμικής πάλης |Γ. ΚΡΕΑΣΙΔΗΣ
«Μετα-αλήθεια» ΣΥΡΙΖΑ|Δ. ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ
Πολιτική σε στυλ «Τόλμη και Γοητεία»|Γ. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ
 
Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ
Όχι ζωή με το οκτάμηνο|Δ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ
Συνέντευξη, Στ. Βερούκη: Επιτροπές εργαζόμενων παντού»
ΚΩΣΤΑΣ ΤΡΙΧΙΑΣ, νΚΑ: «Η νεολαία πρωταγωνιστής της αντεπίθεσης»|ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ Κ. ΝΑΣΟΠΟΥΛΟ
 
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Οπαδοί σε ρόλο σερίφη|Ν. ΧΑΡΙΤΑΤΟΥ
Γήπεδο Αργυρούπολης: η δημοτική αρχή τρομοκρατεί|Γ. ΚΑΡΑΔΑΚΗΣ, Γ. ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ
Έξω οι εργολάβοι, μόνιμες προσλήψεις|Α. ΒΑΡΒΑΚΗ
 
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Όσκαρ: το Χόλιγουντ υπέρ μιας «άλλης Αμερικής»|Ε. ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΥ
 
ΙΣΤΟΡΙΑ
Ένας Φλεβάρης που μύρισε εργατική άνοιξη|Κ. ΠΑΛΟΥΚΗΣ
 
ΚΙΝΗΣΗ ΙΔΕΩΝ
Δασικοί χάρτες: Μπουλντόζας εναντίον Τσαπί|Ν. ΣΑΜΑΡΗΣ
Πλαστικό χρήμα και έλεγχος|Β. ΜΗΝΑΚΑΚΗΣ
 
ΔΙΕΘΝΗ
Σε αντιδραστικό φόντο οι εκλογές στην Ολλανδία|Δ. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ
Ίμια και εθνικισμός σε Τουρκία και Ελλάδα|Μ. ΓΙΑΛΤΣΙΝΕΡ


ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΦΥΛΛΟ
Σχόλια στο ημίφως, πίσω από τις κάμερες, από σπόντα, Ακροβασίες

Eκδήλωση παρουσίασης του 2ου τεύχους των Τετραδίων Μαρξισμού: Η ΕΕ σε κρίση – Μαρξιστικές συμβολές διερεύνησης. Σάβ. 11/2, 7μμ, ΕΔΟΘ

Εικόνα

afisa-tetradia

Απόφαση της Πολιτικής Επιτροπής του ΝΑΡ, Ιανουάριος 2017

Βασικά αποσπάσματα από την ΑΠΟΦΑΣΗ της ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση

Κεφάλαιο Α: Οι Πολιτικές και διεθνείς εξελίξεις

Οι διεθνείς εξελίξεις και η απειλή γενίκευσης του πολέμου στην περιοχή μας

1.  Η ανάληψη της προεδρίας των ΗΠΑ από το Ντόναλντ Τραμπ αποτελεί πολύ σημαντική εξέλιξη, η οποία προκαλεί ήδη αναστατώσεις στο διεθνές σκηνικό, την έκταση και την ποιότητα των οποίων θα παρακολουθούμε. Ο Τραμπ κέρδισε την προεδρία (χάρις και στο αντιδημοκρατικό εκλογικό σύστημα των ΗΠΑ κι ενώ υπολειπόταν σχεδόν τρία εκατομμύρια ψήφους από την Κλίντον), εκμεταλλευόμενος τα κοινωνικά αδιέξοδα, τη φτωχοποίηση και την ανεργία εκατομμυρίων αμερικανών με ένα λαϊκιστικό λόγο, πατώντας πάνω στα με ένα πρόγραμμα αντιδραστικής κλιμάκωσης, με βασικά στοιχεία: Την παραπέρα επίθεση στα δικαιώματα των εργαζομένων και τα κοινωνικά δικαιώματα, τη ρατσιστική αντιμετώπιση των μειονοτήτων, τον ακόμα μεγαλύτερο περιορισμό των όποιων δημοκρατικών δικαιωμάτων, τη στροφή του αμερικανικού καπιταλισμού σε μια όξυνση του ανταγωνισμού με άλλες καπιταλιστικές οικονομίες με στόχο την ενίσχυση της παραγωγικής του βάσης και την ανάκτηση θέσεων μέσω ενός συνδυασμού μέτρων «προστατευτισμού», ανάσχεσης των προηγούμενων μορφών καπιταλιστικής διεθνοποίησης και αναζήτηση νέων επωφελών για το αμερικάνικο κεφάλαιο διεθνών σχέσεων, ενός νέου μοντέλου διεθνοποίησης περισσότερο ωφέλιμο για τις πολυεθνικά πολυκλαδικά μονοπώλια που εφορμούν από τις ΗΠΑ. Στο πλαίσιο αυτό έχει προαναγγελθεί μια σκληρή αντιπαράθεση με την Κίνα και αναζήτηση νέων ισορροπιών με τη Ρωσία, παρότι ήδη το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ προχωρούν τα σχέδια στρατιωτικής περικύκλωσης του ρωσικού καπιταλισμού. Ιδιαίτερη σημασία έχει η ανοικτή υποστήριξη του BREXIT από τον Τραμπ (ακολούθησε μια σαφής τοποθέτηση εξόδου της Μέι) και οι επιθετικές δηλώσεις κατά της Γερμανίας. Όσον αφορά την περιοχή η διοίκηση Τραμπ διακηρύσσει ότι θα ενισχύσει τις ήδη πολύ στενές σχέσεις ΗΠΑ – Ισραήλ και θα θέσει στο στόχαστρο ξανά το Ιράν.

Η εκλογή Τραμπ και οι νέες αντιδραστικές τάσεις που εκφράζει είναι γέννημα του κλονισμού που έχει επιφέρει η καπιταλιστική κρίση, της κρίσης της αμερικανικής διεθνούς ηγεμονίας και του αμερικανικού πολιτικού συστήματος, καθώς και των βαθιών κοινωνικών ρηγμάτων μέσα στις ΗΠΑ (με την μεγάλη αύξηση της ψαλίδας μεταξύ πλούτου και φτώχειας στη μισθωτή εργασία και στην περιθωριοποίηση) και τείνει σε παρόξυνση των αντιθέσεων σε όλα τα επίπεδα: πρωτίστως κεφάλαιο – εργασία (καθώς η όξυνση των ενδοκαπιταλιστικών ανταγωνισμών θα οδηγήσει και σε επιχείρηση έντασης της εκμετάλλευσης), ηγεμονικά καπιταλιστικά κράτη κατά λαών, αλλά και με όξυνση του ανταγωνισμού των κεφαλαίων σε διεθνές επίπεδο, αλλά και εθνικό (βλ. αντιδράσεις κατά Τραμπ και από ισχυρά αστικά τμήματα των ΗΠΑ).

Ανάλογες τάσεις εκφράζονται και στην Ευρώπη, με την ενίσχυση των εθνικιστικών ακροδεξιών κομμάτων με το αστικό Brexit κλπ. Στο πλαίσιο του ολοκληρωτικού καπιταλισμού και της αστικής προσπάθειας για την υπέρβαση της κρίσης σε βάρος της εργασίας διαμορφώνονται δύο αντιδραστικά αστικά ρεύματα, τα οποία προωθούν την ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων και την εμβάθυνση της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης: ένα ρεύμα αστικού κοσμοπολιτισμού που επιχειρεί ανάπτυξη και εμβάθυνση των μέχρι τώρα μορφών της καπιταλιστικής διεθνοποίησης (με αναφορές στην αστική δημοκρατία και την ελεύθερη αγορά, χαρακτηριστική η ομιλία Ομπάμα), – κι ένα ρεύμα αντιδραστικού νεοεθνικισμού που επιχειρεί να περάσει τις ίδιες αντιλαϊκές πολιτικές με ένα μανδύα εθνικής συσπείρωσης/υποστήριξης και συντηρητικής αναδίπλωσης, ενισχύοντας το εθνικά εξορμών κεφάλαιο, ένα ρεύμα που στην παρούσα φάση επιχειρεί να καπηλευτεί και τη δυσαρέσκεια ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων (κι εργαζομένων), παρότι δεν έχει καμία σχέση με τα συμφέροντά τους.

Χρειάζεται παραπέρα συζήτηση και προβληματισμός για την πορεία διαμόρφωσης αυτών των ρευμάτων, ξεκαθαρίζοντας πως και τα δύο είναι εχθρικά και επικίνδυνα για τους εργαζόμενους και τους λαούς. Το εργατικό κίνημα και η μαχόμενη Αριστερά δεν μπορούν να γίνουν ουρά κανενός από τα δύο, αλλά πρέπει να χαράξουν αυτοτελή ταξική ανατρεπτική γραμμή.

2. Την ίδια ώρα συνεχίζεται η οικονομική και πολιτική κρίση του ευρωπαϊκού καπιταλιστικού κέντρου (BREXIT, ιταλικό δημοψήφισμα). Η κρίση αυτή μπορεί να βαθύνει, καθώς πλησιάζουν οι γαλλικές, ολλανδικές, γερμανικές και ιταλικές εκλογές, μέσα σε μεγάλα οικονομικά προβλήματα για τις περισσότερες χώρες.

Συνέχεια

Συνέδριο ν.Κ.Α.: Αντικαπιταλιστικό πολιτικό σχέδιο με στρατηγικά χαρακτηριστικά

4ο Συνέδριο νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση: Αναμέτρηση με τις προκλήσεις των καιρών, κόντρα στον καιρό!

Μετά από τρεις μήνες πλούσιου προσυνεδριακού διαλόγου, ολοκληρώθηκαν με μεγάλη επιτυχία – το βράδυ της Κυριακής 15 Γενάρη – οι εργασίες του 4ου Συνεδρίου της νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση με τις ψηφοφορίες για την πολιτική απόφαση και την εκλογή νέου οργάνου. Εγκρίθηκαν οι Θέσεις του απερχόμενου Κ.Σ. ως ντοκουμέντο της διαδικασίας, και ψηφίστηκε με πλειοψηφία η πολιτική απόφαση, η οποία κατατέθηκε από την επιτροπή σχεδίου απόφασης. Εκατοντάδες αντιπρόσωποι από όλη την Ελλάδα έκαναν τον φιλόξενο χώρο της Γεωπονικής να φαντάζει μικρός, αλλά πολύ περισσότερο ήταν ο πλούτος των ιδεών και η νεανική ορμή που έδωσαν το στίγμα σε ένα σημαντικό τριήμερο ευρύτερα για την αντικαπιταλιστική και επαναστατική αριστερά.

Επίσημα ο προσυνεδριακός διάλογος ξεκίνησε με τη δημοσιοποίηση των Θέσεων του ΚΣ στις αρχές Οκτώβρη και την κατοπινή δημοσιοποίηση της Πρότασης Θέσεων των 19 συντρόφων/συντροφισσών. Όπως αρμόζει όμως στις πρωτοπόρες οργανώσεις της επαναστατικής και αντικαπιταλιστικής αριστεράς – ο προσυνεδριακός διάλογος δεν ήταν ούτε τυπικός και διεκπεραιωτικός, ούτε χαρακτηρίστηκε από κάποια διάθεση ξεκαθαρίσματος λογαριασμών. Αντίθετα συμπύκνωσε τις ανώτερες αναζητήσεις των μελών της νΚΑ των οποίων οι αφετηρίες βρίσκονται τόσο στα συγκλονιστικά γεγονότα των προηγούμενων χρόνων, όσο και στα μικρά δείγματα γραφής έμπρακτης αυτοκριτικής και αναπροσαρμογής των ιεραρχήσεων της νΚΑ με βάση τα δεδομένα της νέας φάσης στην οποία έχει μπει η ταξική πάλη στη χώρα μας αλλά και διεθνώς. Αυτές οι αναζητήσεις αποτυπώθηκαν τόσο στις συνεδριάσεις των ΟΒ όσο και στα πάνω από 30 κείμενα διαλόγου που αναρτήθηκαν στην ιστοσελίδα της νΚΑ.

Οι τριήμερες εργασίες του Συνεδρίου αποτέλεσαν συνέχεια αλλά και κορύφωση αυτής της διαδικασίας. Πάνω από 70 σύνεδροι τοποθετήθηκαν επί των θεμάτων, ενώ κατά τη διαδικασία της πολιτικής απόφασης δεκάδες ήταν οι προτάσεις για προσθήκες και τροποποιήσεις επί του σχεδίου πολιτικής απόφασης αντανακλώντας την έντονη διάθεση συμβολής και το δημιουργικό άγχος των αντιπροσώπων για την «επόμενη μέρα» των πρωτοβουλιών της νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση.

Η συζήτηση στο 4ο Συνέδριο της νΚΑ επιδίωξε να αναµετρηθεί µε τις προκλήσεις των καιρών – κόντρα στον καιρό. Επιδίωξε να συμβάλλει στην ανασυγκρότηση των κοινωνικών και πολιτικών αντιστάσεων και στο ποιοτικό τους άλμα μέσα από την ανάσχεση της υποχώρησης του κινήματος και την αντεπίθεσή του. Επιδίωξε να συμβάλλει στη υπόθεση μιας άλλης Αριστεράς για την οποία τα ΟΧΙ δε γίνονται ΝΑΙ, αλλά πάνε μέχρι τέλους. Μιας Αριστεράς που θα εμπνέει τους νέους και τους εργαζόμενους και θα τις πείθει ότι είναι δυνατή και αναγκαία μια ριζικά διαφορετική πορεία ενάντια στο κεφάλαιο, τον πόλεμο, την προσφυγιά, ενάντια στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ, ενάντια στην «αριστερά» του TINA και των μονόδρομων.

Το 4ο Συνέδριο τέλος επιδίωξε να τροχιοδρομήσει στους κόλπους του νεολαιΐστικου κινήματος, που όπως συχνά αναφερόταν από τους αντιπροσώπους από τη στάση του θα κριθεί σε μεγάλο βαθμό η κοινωνικοπολιτική αναμέτρηση, την πρακτική υπόθεση ενός νέου κομμουνιστικού προγράμματος και της αντίστοιχης νεολαιΐστικής πρωτοπορίας. Όχι λοιπόν από τη σκοπιά μιας φιλολογικής αναζήτησης σχετικά με τα κατσαρολικά του μέλλοντος, ούτε από εκείνη της ατσάλινης μη συνειδητής κομματικής πειθαρχίας, αλλά από τη σκοπιά της αναγκαίας αντιστοίχισης των μέσων στην απεραντοσύνη των σκοπών. Από τη σκοπιά της ανταπόκρισης στα επιτακτικά διακυβεύματα της ταξικής πάλης το 4ο συνέδριο μπορεί να αποτελέσει αφετηρία του κομμουνιστικού μετασχηματισμού της νΚΑ, ως μικρή συμβολή για την επίσπευση ενός πιο μεγάλου μετασχηματισμού: αυτού που θα γεννήσει το τμήμα του κινήματος που θα έχει ξανά αυτοτέλεια και στρατηγική έξω από τον καπιταλισμό, που θα «διαφέρει από το υπόλοιπο κίνημα και τα υπόλοιπα εργατικά κόμματα μόνο κατά το ότι θα σε κάθε αγώνα και καμπή της ταξικής πάλης θα εκφράζει τα συνολικά συμφέροντα του κινήματος», την απελευθερωτική και κομμουνιστική προοπτική.

Ο συνδυασμός τόλμης αλλά και επίγνωσης των δυσκολιών, η αυτοκριτική εξέταση των προσπαθειών της νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση με τα μάτια καρφωμένα όμως προς τα έξω, η εξέταση κάθε θεωρητικού, πολιτικού, οργανωτικού θέματος με την αγωνία αυτού που θέλει να διαμορφώσει τις εξελίξεις, που δεν αρκείται στις εύκολες απαντήσεις τη στιγμή που «έξω ο κόσμος χαλά» είναι που κέντρισε το ενδιαφέρον ενός νέου και διαμορφούμενου νεολαιίστικου κομμουνιστικού δυναμικού, που αναζητά βαθύτερες και στρατηγικότερες απαντήσεις.

Αντικαπιταλιστικό πολιτικό σχέδιο με στρατηγικά χαρακτηριστικά

Το 4ο συνέδριο της νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση πραγματοποιήθηκε σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο, κρίσης αλλά και δυνατοτήτων, σε μια περίοδο στην οποία δεν σκοπεύουμε να μείνουμε αδρανείς και αμέτοχοι. Όπως λέει και το κεντρικό σύνθημα του συνεδρίου: Νέοι Αγωνιζόμαστε- νέοι θα νικήσουμε! Φιλοδοξούμε η πολιτική απόφαση του συνεδρίου, ήδη από την επόμενη μέρα, να εξοπλίσει με ανώτερο τρόπο την οργάνωση μας, ευρύτερα την αντικαπιταλιστική αριστερά αλλά και το ριζοσπαστικό κίνημα της νεολαίας ώστε να ανταπεξέλθουν στα αναβαθμισμένα καθήκοντα της εποχής. Όλη η πολιτική απόφαση θα είναι διαθέσιμη τις επόμενες μέρες στο nka.gr. Συνέχεια

4ο συνέδριο νΚΑ: 21 χρόνια μετά… η ιστορία δεν τέλειωσε ακόμη

21 χρόνια μετά… η ιστορία δεν τέλειωσε ακόμηΤου Μάνου Βασιλείου-Αρώνη

Το 4ο συνέδριο της νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση τη βρίσκει να διανύει το 21ο έτος απ’ την ίδρυσή της, ως μετεξέλιξη της ΚΝΕ – ΝΑΡ. Η ανταρσία της ΚΝΕ το ’89 ήρθε να διαψεύσει τα αφηγήματα για το «τέλος της ιστορίας» και να χαράξει έναν διαφορετικό δρόμο από εκείνον της απογοήτευσης και της συναίνεσης. Την εποχή που κατέρρεε ο «υπαρκτός σοσιαλισμός» και οι «από πάνω» ξεχύθηκαν για να πείσουν ότι οι ιδέες του κομμουνισμού διαψεύστηκαν και ότι η ανάγκη της κοινωνίας να ζήσει χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση δεν είναι ρεαλιστική, η ίδρυση του ΝΑΡ και μετέπειτα της νΚΑ άνοιξαν πανιά κόντρα στο ρεύμα. Η φιλοδοξία για την επαναθεμελίωση της κομμουνιστικής στρατηγικής και της επαναστατικής θεωρίας, η προσπάθεια οργάνωσης της πληττόμενης νεολαίας και των εργαζόμενων σε κίνημα ανατροπής, αλλά και η βαθιά πεποίθηση ότι μπορούμε να ζήσουμε καλύτερα απ’ το μέλλον της εκμετάλλευσης που μας ετοιμάζει ο σαπισμένος καπιταλισμός είναι οι αφετηρίες της στράτευσης σε ένα ριζικά διαφορετικό σχέδιο για την αριστερά και την κοινωνία μέχρι και σήμερα.

Στην ανάπτυξη αγώνων, στις ανατροπές και τους σεισμούς του μέλλοντος ιδιαίτερος είναι ο ρόλος της νεολαίας. Όχι τυχαία, η πληττόμενη νεολαία είχε ρόλο μπροστάρη και πυροδότη στις μεγάλες επαναστάσεις και εξεγέρσεις της ιστορίας. Η πληττόμενη νεολαία έχει εξάλλου άμεση σχέση με το μέλλον, αφού οι αλλαγές και οι αναδιαρθρώσεις θα πλήξουν άμεσα το μέλλον της νέας γενιάς. Σήμερα η νέα εργατική βάρδια είναι αυτή που πλειοψηφικά δουλεύει σε συνθήκες ελαστικής εργασίας και επισφάλειας, στις περιόδους που κάνει διάλειμμα απ’ την ανεργία. Αυτή η συνθήκη από κοινού με το ριζοσπαστισμό μεγάλων κομματιών της νεολαίας, αλλά και τη δυνατότητα ανάπτυξης μαχητικών αγώνων από μια γενιά που δεν έχει στιγματιστεί από την απογοήτευση που γέννησαν οι ήττες της προηγούμενης, δείχνουν ότι είναι διαρκές στοίχημα για τις δυνάμεις της επαναστατικής αριστεράς να πρωτοστατήσει η νέα γενιά στις μάχες της εποχής μας, προκειμένου να είναι νικηφόρες. Συνέχεια