Αρχείο

Posts Tagged ‘κομμουνιστική απελευθέρωση’

Ξεκίνησε η 4η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ: κάλεσμα συσπείρωσης και αγώνα

Ξεκίνησε το Σάββατο 21/4 η 4η συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με την παρουσίαση των Θέσεων του ΠΣΟ προς το σώμα της συνδιάσκεψης, το εισηγητικό κείμενο εκ μέρους της Μετάβασης, τους χαιρετισμούς από την ΟΚΔΕτου Συλλόγου Γιάννης Κορδάτος, των συντρόφων-συντροφισσών της ριζοσπαστικής – αντικαπιταλιστικής αριστεράς που εκφράζονται πολιτικά μέσω του ιστότοπου RedTopia, και τις τοποθετήσεις των αντιπροσώπων. 

Πιο δυνατή βγαίνει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ από την 4η Συνδιάσκεψη που ολοκληρώνεται σήμερα. Κάλεσμα πλατιάς συνεργασίας και μάχης για αντικαπιταλιστική ανατρεπτική απάντηση υπέρ των εργατικών λαϊκών δικαιωμάτων με διαγραφή του χρέους, έξω από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, σε ρήξη με το κεφάλαιο.
Πολιτικό γεγονός για την Αριστερά και το εργατικό λαϊκό κίνημα η 4η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που ολοκληρώνεται σήμερα στο Ολυμπιακό Γυμναστήριο Πυγμαχίας στο Περιστέρι, με τη συμμετοχή πάνω από 900 αντιπροσώπων.

Η Συνδιάσκεψη ξεκίνησε με την παρουσίαση των Θέσεων του απερχόμενου Πανελλαδικού Συντονιστικού Οργάνου, από τον Αντώνη Δραγανίγο, ενώ κρατήθηκε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη των Χρίστου Μπίστη και Τάκη Τσίτσου. Η συνδιάσκεψη επεξεργάζεται το αντικαπιταλιστικό μεταβατικό πρόγραμμα πάλης, που αποτελεί ουσιαστική
απάντηση στον ευρω-μονόδρομο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και της επίσης μνημονιακής αντιπολίτευσης ΝΔ-ΚΙΝΑΛ. Επίσης, καλείται να επεξεργαστεί πολιτικό σχέδιο ενιαίας παρέμβασης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την αντεπίθεση του εργατικού, λαϊκού και νεολαιίστικου κινήματος, ειδικά στα πεδία της αντίστασης στο μνημόνιο διαρκείας που φέρνει η κυβέρνηση και της αποτροπής της πολεμικής απειλής. Η Συνδιάσκεψη θα ολοκληρωθεί την Κυριακή το απόγευμα, με την ψήφιση των αποφάσεων και την εκλογή των νέων οργάνων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Advertisements

ΝΑΡ: Κείμενο-τοποθέτηση για την 4η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Κείμενο-Τοποθέτηση του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση για την 4η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

TI NA KANEI (KAI TI ΟΧΙ) H ANTAΡΣΥΑ

Η 4η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποτελεί ένα σημαντικό πολιτικό γεγονός για το κίνημα και τη μαχόμενη αριστερά. Οι αποφάσεις της μπορούν να βάλουν την ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε θέση μάχης, σε μια νέα περίοδο, ανάπτυξης, πιο ολοκληρωμένης πολιτικής παρέμβασης και συσπείρωσης πολύμορφων δυνάμεων στην κατεύθυνση του αντικαπιταλιστικού προγράμματος και μετώπου.

Το Νέο Αριστερό Ρεύμα για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση στηρίζει, με όλες τις δυνάμεις του, τις Θέσεις για την Συνδιάσκεψη, με βάση την εκτίμηση μας ότι αποτελούν τη βάση για μια προωθητική απόφαση. Στις Θέσεις βέβαια υπάρχουν σημεία, τα οποία αναφέρονται και στο παρόν κείμενο, τα οποία δεν μας καλύπτουν απόλυτα σαν ΝΑΡ, διότι αποτελούν προϊόν ενός «συμβιβασμού». Η μετωπική λογική και κουλτούρα επιβάλλει να γίνονται και συμβιβασμοί στο πλαίσιο του μετώπου, στο βαθμό που ενισχύεται η ενότητα του και δεν διακυβεύεται ο αντικαπιταλιστικός του προσανατολισμός και η πολιτική του ανεξαρτησία από την αστική και τη μικροαστική πολιτική.

Στην κατεύθυνση αυτή καταθέτουμε ορισμένες βασικές σκέψεις μας για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το κίνημα και την αριστερά στη δύσκολη περίοδο που διανύουμε.

1. Είμαστε μπροστά σε μια κρίσιμη πολιτική καμπή. Η κυβέρνηση διαλαλεί ότι «βγαίνουμε από το μνημόνιο», διαπραγματεύεται την οριστικοποίηση των μέτρων που δένουν τον λαό χειροπόδαρα για δεκαετίες, κατοχυρώνουν τα μνημονιακά «κεκτημένα» του κεφαλαίου και οδηγεί την χώρα σε μια νέα μακρόχρονη επιτροπεία. Την ίδια ώρα οι αντιθέσεις και οι ανταγωνισμοί των ιμπεριαλιστικών κέντρων και των αστικών τάξεων οξύνονται και νέα πολεμικά σύννεφα μαζεύονται στην περιοχή μας.

Το «τυράκι» στη μνημονιακή φάκα μπορεί να είναι μερικά ρετάλια από το ψοφοδεές «πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης». Η πολιτική σταθερότητα που οραματίζονται οι κυβερνητικοί εταίροι και η ΕΕ αναφέρεται σε μια πειθήνια, εθνικιστικά εκμαυλισμένη κοινωνία, την οποία θα μπορούν να σύρουν σε πολεμικούς τυχοδιωκτισμούς, για τα συμφέροντα των πολυεθνικών, του ελληνικού κεφαλαίου και των ηγεμονικών καπιταλιστικών κρατών.

Ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει να είναι βασικός συντελεστής αυτής της νέας αντιδραστικής κανονικότητας, ενώ η ΝΔ διεκδικεί να πάρει το μαχαίρι του κοινωνικού σφαγείου. Στήνεται μεθοδικά ο νέος ασφυκτικός διπολισμός, με κέντρο τον ΣΥΡΙΖΑ από τη μια και τη ΝΔ από την άλλη, με μπαλαντέρ το Κίνημα Αλλαγής.

Διαβάστε περισσότερα…

Να τολμήσουμε να μιλήσουμε για την κομμουνιστική επαναστατική στρατηγική

Σπύρος Χαϊκάλης

Η αντεπίθεση του εργατικού λαϊκού και νεολαιίστικου κινήματος, η ανάπτυξη μιας αντικαπιταλιστικής πολιτικής γραμμής και σχεδίου στο σήμερα και η ανασυγκρότηση της ανατρεπτικής κι επαναστατικής Αριστεράς απαιτούν να ιεραρχηθεί σε προτεραιότητα η ανώτερη συγκέντρωση δυνάμεων στην κομμουνιστική στρατηγική απάντηση. Αυτό ήταν που έλειπε –λείπει– και πρέπει να πάψει να λείπει. Μια τέτοια απάντηση δεν μπορεί να δοθεί με τα εργαλεία του παρελθόντος και της ρεφορμιστικής ηγεμονίας.

Είναι αρκετές οι φορές που οι συζητήσεις εντός της αριστεράς ή/και η στοχοθεσία που αυτή θέτει φαίνεται να είναι «εκτός του κλίματος». Μια τέτοια περίπτωση ίσως, φαινομενικά πάλι, μπορεί να είναι η συζήτηση για το σύγχρονο κομμουνιστικό πρόγραμμα και κόμμα, που αποφάσισε να ανοίξει το ΝΑΡ για τη Κομμουνιστική Απελευθέρωση μετά τις εργασίες του 4ου Συνεδρίου του. Σε μια χρονική στιγμή που η πολεμική μηχανή λαδώνει τα γρανάζια της στο Αιγαίο και ευρύτερα, που όλη η υφήλιος «σκανδαλολογεί», μια χούφτα τρελοί σε μια γωνιά του κόσμου επιλέγουν να επιχειρήσουν την επαναθεμελίωση του ονείρου του «βασιλείου της ελευθερίας» στον 21ο αιώνα. Μπανάλ, εκτός κλίματος, οχύρωση, φρούριο της καθαρότητας. Είναι όμως έτσι;

Ας μας επιτραπεί όχι απλά να διαφωνήσουμε με τους πιο πάνω χαρακτηρισμούς, αλλά πολύ περισσότερο να τους επιστρέψουμε ως έχουν. Μα αλήθεια πως μπορεί να υπάρξει μια αντικαπιταλιστική πολιτική γραμμή και σχέδιο σε αυτά και σε άλλα τόσα που προκύπτουν καθημερινά στην αντιπαράθεση της ταξικής πάλης το επόμενο διάστημα αν δεν επιχειρεί να εκπορεύεται και ταυτόχρονα να προσεγγίζει μια ανώτερη στρατηγική στοχοθεσία; Πως θα αναστοχαστεί ουσιαστικά η επαναστατική αριστερά τις μάχες του παρελθόντος, αν πρώτα δεν δει ότι αυτό που έλειπε –λείπει– και πρέπει να πάψει να λείπει είναι η ανώτερη συγκέντρωση δυνάμεων στη στρατηγική;

Κατά τη γνώμη μας, λοιπόν, αυτό που θεωρούμε ότι είναι το κλειδί που ανοίγει την πόρτα του μέλλοντος δεν είναι μια πρόταση που απλά θα φαίνεται ελκυστική και θα προσεγγίζει την έως τώρα συνείδηση του μαχόμενου λαού, αλλά που αντίστροφα εκκινώντας από την έως τώρα συνείδηση του μαχόμενου λαού θα φιλοδοξεί να την μετασχηματίσει προς τα εμπρός και να αυξήσει την απαιτητικότητα προς τα πάνω.

Αντί, λοιπόν, και εμείς να αναζητήσουμε το νέο «κόλπο» που ο λαός θα αναθέσει τις ελπίδες του, επιλέγουμε να δούμε πως θα ψηλώσει η απαιτητικότητα του δοκιμασμένου λαού και της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς. Αντί να αναζητήσουμε άλλο ένα νέο μέτωπο άμεσης σύγκρουσης σε αυτό που τώρα «καίει», μια νέα κυβέρνηση που θα τα κάνει καλύτερα από τους προηγούμενους, επιλέγουμε να αναζητήσουμε έναν δρόμο που άμεσα είναι λιγότερο ελκυστικός, αλλά περισσότερο ουσιαστικός για το ξαναζωντάνεμά μιας ελπίδας που δεν θα βρωμάει κουτσουρεμένες προσδοκίες και μισούς συμβιβασμούς, που σύντομα θα γίνουν ολόκληροι. Μια νέας κομμουνιστικής ελπίδας! Και μιας επανάστασης που δεν θα γίνεται vision των golden boys στα οβάλ τραπέζια των start up αλλά που, αντίθετα, θα γίνεται όραμα του φτωχοποιημένου λαού και δρόμος κατάργησης του καναβάτσου που τον έχουν ρίξει.

Ποια είναι όμως η κινητήριος δύναμη έναρξης μιας τέτοιας συζήτησης;

Θέσεις για την 4η Συνδιάσκεψη: Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ εφαλτήριο ανατρεπτικών πρωτοβουλιών

Φεβρουαρίου 19, 2018 Σχολιάστε

Γιώργος Κρεασίδης

Ανάλυση της κοινωνικής και πολιτικής κατάστασης και χάραξη ενός δρόμου αντικαπιταλιστικής ανατροπής, με γνώμονα τα εργατικά λαϊκά δικαιώματα και συμφέροντα, χαρακτηρίζουν τις Θέσεις για την 4η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που δόθηκαν στη δημοσιότητα. Ανειρήνευτη είναι η πάλη ανάμεσα στην εργατική και την αστική «έξοδο» από την βαθιά καπιταλιστική κρίση, τονίζεται.

Με τη δημοσίευση των Θέσεων του Πανελλαδικού Συντονιστικού έχει δρομολογηθεί η διαδικασία της 4ης Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ξεκινά ο διάλογος στις τοπικές και κλαδικές επιτροπές. Παράλληλα, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ επιδιώκει να δώσει στη συζήτηση για τις Θέσεις δημόσια διάσταση με ευρύτερη συμμετοχή των αγωνιστών της μαχόμενης Αριστεράς και του κινήματος.

Εξάλλου με την παρέμβασή της για μια αντικυβερνητική, αντιιμπεριαλιστική, αντιεθνικιστική απάντηση στις εξελίξεις γύρω από το «μακεδονικό» και τις σχετικές δηλώσεις και κινητοποιήσεις οργανώσεων της Αριστεράς, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έδειξε ότι είναι σε θέση να παίρνει πρωτοβουλίες, να συμβάλλει προωθητικά στη συζήτηση και να δρομολογεί κινητοποιήσεις με μαζικά χαρακτηριστικά και ευρύτερη συσπείρωση.

Βάση και αφετηρία της συζήτησης που επιδιώκει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ με τις Θέσεις της 4ης Συνδιάσκεψης είναι η απάντηση της μαχόμενης Αριστεράς και του κινήματος συνολικά στο ερώτημα πώς θα αντιπαλέψουμε την επίθεση κυβέρνησης, ΕΕ και κεφαλαίου, πώς θα υπερασπιστούμε δικαιώματα και θα αποσπάσουμε κατακτήσεις, πώς θα συνδεθεί ο καθημερινός αγώνας με την πάλη για μια κοινωνία με τον πλούτο και την εξουσία στους εργαζόμενους.

Το κείμενο των Θέσεων βάζει το κρίσιμο δίλημμα της περιόδου με σαφή τρόπο: «Μπροστά στους εργαζόμενους και τον λαό ανοίγονται δύο δρόμοι: Είτε οι αστικές μνημονιακές πολιτικές δυνάμεις, παλιές και νέες, θα επιβάλουν τη δική τους ‘’έξοδο’’ από την καπιταλιστική κρίση πάνω στις πλάτες της εργατικής τάξης και του λαού, είτε το εργατικό κίνημα και ο λαός θα επιβάλουν τη δική τους αντικαπιταλιστική διέξοδο αναγκάζοντας τους καπιταλιστές να πληρώσουν το κόστος» (Θέση 37).

 

 Η διέξοδος θα είναι αντικαπιταλιστική

 Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ είναι κυβέρνηση δουλικής εξυπηρέτησης των αστικών συμφερόντων. Έχει πάρει το «χρίσμα» από ΕΕ και ΗΠΑ, από ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, εκτιμούν οι Θέσεις.

Οι Θέσεις του ΠΣΟ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (ολόκληρες στο http://www.antarsya.gr) εκτιμούν πως διαψεύδονται οι εκτιμήσεις για σταθεροποίηση στην Ελλάδα και διεθνώς. Αναζητώντας την αντικειμενική βάση της αντιλαϊκής πολιτικής, υπογραμμίζουν πως δέκα χρόνια από το ξέσπασμα της καπιταλιστικής κρίσης, η συνταγή με τις διασώσεις των τραπεζών από κρατικό χρήμα σε συνδυασμό με τις νεοφιλελεύθερες «μεταρρυθμίσεις», δηλαδή αντιδραστικές καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις σε όλα τα πεδία, δε βάζουν το σύστημα σε τροχιά ανάπτυξης. Σε αυτό το έδαφος οξύνονται οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και πολλαπλασιάζονται οι πολεμικές εστίες, ενώ αναβαθμίζεται ο πολύμορφος αυταρχισμός στις κοινωνίες. Όψη της πολιτικής κρίσης είναι και η εμφάνιση της ακροδεξιάς και των φασιστών.

Κάτω από την επιφάνεια των καθησυχαστικών διαβεβαιώσεων, το δήθεν «ξεπέρασμα της κρίσης» δεν είναι παρά μια αναιμική ανάκαμψη, ενώ η προοπτική μιας νέας ύφεσης είναι κάτι παραπάνω από υπαρκτή. Ο σημερινός καπιταλισμός, εκτιμούν οι Θέσεις, δεν επιδέχεται λύσεις «κεϋνσιανού τύπου», γι’ αυτό η σοσιαλδημοκρατία συντάσσεται στο νεοφιλελευθερισμό και ο ΣΥΡΙΖΑ ακολουθεί αυτόν το δρόμο. Η αντικαπιταλιστική πρόταση λοιπόν πηγάζει από την οξύτητα και το χαρακτήρα των αντιθέσεων του σημερινού καπιταλισμού. Διαβάστε περισσότερα…

ΠΕ ΝΑΡ: Προωθητικό το 4ο συνέδριο του ΝΑΡ

Δεκέμβριος 24, 2017 Σχολιάστε

Δείτε εδώ Video από τις εργασίες του 4ου Συνεδρίου του ΝΑΡ

 

Ζωντανή δημοκρατική διαδικασία και αύξηση μελών.

Εκτιμήσεις από την πρώτη συνεδρίαση της νέας Πολιτικής Επιτροπής του ΝΑΡ και εκλογή γραφείου της ΠΕ

To 4o συνέδριο του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση αποτέλεσε «ένα θετικό και προωθητικό γεγονός στην πορεία της οργάνωσής μας, που μπορεί υπό όρους και προϋποθέσεις, που αφορούν την ενωτική και μάχιμη προώθηση των αποφάσεών του, να σημάνει ένα βήμα τόσο στην ανώτερη συγκρότηση του ίδιου του ΝΑΡ και της νΚΑ, όσο και στην συμβολή μας στο πρόγραμμα και το κόμμα της νέας κομμουνιστικής ελπίδας, την υπέρβαση των προβλημάτων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για ένα βαθύτερο και με προοπτική βήμα του πόλου της αντικαπιταλιστικής και σύγχρονα κομμουνιστικής Αριστεράς και βέβαια, στην ταξική και πολιτική ανασυγκρότηση του εργατικού, λαϊκού και νεολαιίστικου κινήματος». Πρόκειται για βασική εκτίμηση της νεοεκλεγμένης Πολιτικής Επιτροπής του ΝΑΡ, που συνεδρίασε σε κλίμα αυξημένης ευθύνης και μαχητικής αισιοδοξίας το Σάββατο 16 Δεκέμβρη.

Όπως αναδείχθηκε από ομιλίες μελών της ΠΕ και καταγράφεται και στην εκτίμηση που καταλήχθηκε «το συνέδριο έχει επιδράσει θετικά σε μια σειρά αγωνιστών και αγωνιστριών, συνολικά στο μαχόμενο κόσμο του κινήματος και της Αριστεράς και αυτό οφείλεται στην επιλογή μας να βαδίσουμε σταθερά, σε μια ανατρεπτική λογική με σύγχρονο κομμουνιστικό περιεχόμενο, στοιχείο που στη φάση της υποχώρησης, της απογοήτευσης και της πολιτικής αμηχανίας μπορεί να επιδράσει συνολικά θετικά».

Στη συνεδρίαση επισημάνθηκε η μαζική συμμετοχή στη συνεδριακή διαδικασία (ξεπέρασε το 70% στις οργανώσεις βάσης) και η μεγάλη διάθεση για ομιλίες στο συνέδριο (δηλώθηκαν 110 και έγιναν 72), η μεγαλύτερη από άλλες φορές διακίνηση Θέσεων και οι περισσότερες εκδηλώσεις-συσκέψεις που έγιναν (χωρίς να εκφραστούν όμως οι δυνατότητες), που κατάφεραν να υπερβούν τη χαμηλή συμμετοχή στον προσυνεδριακό διάλογο. Ειδικά το τριήμερο του Συνεδρίου «έδειξε το μεγάλο ενδιαφέρον που προκάλεσε η διαδικασία του, στοιχεία που δείχνουν μια οργάνωση με ζωτικότητα και πλούτο που μπορεί να αναδειχτεί περαιτέρω».

Αξιοσημείωτο είναι πως αποτυπώθηκε μια ποσοτική ανάπτυξη του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση της τάξης του 25% συγκριτικά με το 3ο συνέδριο, όπου και τότε είχε καταγραφεί αύξηση της οργανωτικής δύναμης από το 2ο συνέδριο. «Ωστόσο η συνολική δύναμη ΝΑΡ και νΚΑ παραμένει κάτω από τις απαιτήσεις για να αποτελέσουμε μια επαναστατική οργάνωση με αναφορά και δικτύωση σε όλους τους κλάδους και τις περιοχές. Προφανώς χρειάζεται να γίνουν πολλά ακόμα για να πυκνώσουν οι γραμμές μας, να ενταχτεί ένα πρωτοπόρο δυναμικό και να συμβάλλουμε στη μόνιμη συγκρότηση και λειτουργία των ΟΒ», αναφέρεται στην απόφαση της ΠΕ.

«Η πορεία προς το συνέδριο και η διεξαγωγή του υπήρξε δημοκρατική, χωρίς βέβαια να λείπουν αδυναμίες. Πάρθηκαν όλα τα αναγκαία μέτρα, στα πλαίσια του προσυνεδριακού διαλόγου, για την ανάδειξη (εσωοργανωτικά και δημόσια) όλων των απόψεων που κατατέθηκαν, συνολικών ή μερικών, θεματικών κλπ.», υπογραμμίζει η Πολιτική Επιτροπή, αναφέροντας τις δημοσιεύσεις στην ιστοσελίδα του ΝΑΡ και στο Πριν, σε τέσσερα δελτία εσωκομματικού διαλόγου, καθώς και για την παρουσίαση στην οργάνωση (αλλά και σε δημόσιες εκδηλώσεις) του κειμένου συνολικής διαφορετικής πολιτικής άποψης («κείμενο των 21»), που κατατέθηκε. «Στο ίδιο το συνέδριο συζητήθηκαν, σε γενικές γραμμές, όλα τα ζητήματα διαφορετικών προσεγγίσεων με σεβασμό και συντροφικό κλίμα, κάτι που φάνηκε και στη διαδικασία της απόφασης και την ωριμότητα που στάθηκε το σώμα στη διαδικασία εκλογής της νέας ΠΕ. Βέβαια, η θετική αυτή μας εκτίμηση δεν μπορεί να κρύψει τις μεγάλες ακόμα αδυναμίες και κενά που εμφανίστηκαν στη συζήτηση και στη προσυνεδριακή διαδικασία, στην οποία δεν έγινε κατορθωτό να γίνουν οι Οργανώσεις Βάσης το βασικό κύτταρο της συζήτησης», σημειώνεται χαρακτηριστικά.

Η ΠΕ ξεχωρίζει την αναγκαιότητα να προωθηθούν οι αποφάσεις και να βαθύνει η συζήτηση για την πρωτοβουλία του νέου προγράμματος και κόμματος της κομμουνιστικής απελευθέρωσης, για τα θέματα της μετωπικής πολιτικής και για την αντεπίθεση του εργατικού, λαϊκού και νεολαιίστικου κινήματος. Υπογραμμίστηκε επίσης η ανάγκη συγκροτημένης θεωρητικής παρέμβασης, για την αντιμετώπιση των μεγάλων θεωρητικών ελλειμμάτων.

Η Πολιτική Επιτροπή εξέλεξε 14μελές Γραφείο, που αποτελείται από τους: Αδαμόπουλο Νίκο, Αντωνόπουλο Παύλο, Γκόβα Δημήτρη, Δραγανίγο Αντώνη, Ελαφρό Γιάννη, Λαμπρόπουλο Χάρη, Κρασάκη Νίκο, Μαυροειδή Παναγιώτη, Μηνακάκη Βασίλη, Μπικάκη Μαρία, Παπαμακάριο Μιχάλη, Ρίζο Μιχάλη, Τριχιά Κώστα και Χάγιο Άγγελο.

ΝΑΡ: κείμενα και ντοκουμέντα της περιόδου 1990-1996

Δεκέμβριος 24, 2017 Σχολιάστε

Εισήγηση της ΠΕ στο 4ο Συνέδριο του ΝΑΡ

Εισήγηση της Πολιτικής Επιτροπής στο 4ο Συνέδριο του ΝΑΡ

1 Δεκεμβρίου 2017

Συντρόφισσες και σύντροφοι, αγαπητές φίλες και φίλοι,

Από την αρχή της προσυνεδριακής διαδικασίας θέσαμε στη συζήτησή μας, όχι τα ερωτήματα ενός μικρόκοσμου της Αριστεράς, αλλά το μεγάλο αγωνιώδες ερώτημα που ταλανίζει τον κόσμο της δουλειάς και τη νεολαία: «Μπορεί να ανατραπεί η σύγχρονη βαρβαρότητα; Μπορούν τα πράγματα να πάνε αλλιώς ή είμαστε καταδικασμένοι να ζήσουμε μέσα στη φτώχεια και στην άγρια εκμετάλλευση, στην απειλή γενίκευσης της φρίκης του πολέμου, υπό το ζυγό της νέας απολυταρχίας του κεφαλαίου; Κι αν μπορούν τα πράγματα να πάνε αλλιώς, πώς και ποιος θα το κάνει;».

Γι’ αυτό, στο συνέδριό μας αντηχεί η κραυγή για τους 23 νεκρούς από το ταξικό έγκλημα στην Μάνδρα, τα συνθήματα κατά των πλειστηριασμών λαϊκής κατοικίας, η βουβή (ακόμα) οργή του νέου εργαζόμενου που δεν μπορεί να ζει ως μισθωτός σκλάβος, αλλά και τα δαγκωμένα χείλη εκείνων που σηκώνουν ξανά τα πανό του αγώνα χωρίς καβάτζα καμιά, των μεταναστών και προσφύγων που πνίγονται στη Μεσόγειο ή παγώνουν στη Μόρια, των ντόπιων που παγώνουν χωρίς θέρμανση στα σπίτια τους, όλων των εργαζομένων και των ανθρώπων που αντιπαλεύουν την πολύπλευρη καταπίεση, που στην …ούγια γράφει ολοκληρωτικός καπιταλισμός της εποχής μας.

Ναι, αντηχεί συντρόφισσες και σύντροφοι, ο αγώνας και η αγωνία αυτού του κόσμου για ζωή, για ολάκερη ζωή, ελευθερίας, ισότητας, δημιουργίας, αδελφοσύνης. Γι΄ αυτό σηκώνουμε ψηλά τη σημαία της νέας κομμουνιστικής ελπίδας στον 21ο αιώνα, της αντικαπιταλιστικής ανατροπής για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση, φτώχεια, αποξένωση και καταπίεση, χωρίς πόλεμο και περιβαλλοντική καταστροφή.

Και βέβαια μας ρωτούν, μετά από όλα όσα έχουν γίνει, «για ποιο κίνημα, για ποια Αριστερά, για ποιο κομμουνισμό;» μιλάτε.

Έναν αιώνα μετά τη μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση, που απέδειξε πως ο καπιταλισμός μπορεί να ανατραπεί, η διπλή εμπειρία της νίκης και της ήττας υπογραμμίζει –μαζί με όλη την πολύτιμη πορεία των επαναστάσεων του 20ού αιώνα και τις σημερινές δυνατότητες– την ανάγκη επαναθεμελίωσης και αντεπίθεσης του κομμουνιστικού κινήματος στην εποχή μας.

Και η σημερινή εξαχρείωση της ψευδεπίγραφης «Αριστεράς» του ΣΥΡΙΖΑ αποδεικνύει πως ο δρόμος αριστερής διαχείρισης του συστήματος, των εφικτών απαντήσεων εντός της ΕΕ και των κυβερνητικών λύσεων εντός του καπιταλισμού οδηγεί στην κόλαση τους εργαζόμενους και το λαό.

Γι’ αυτό μιλάμε για την ανάγκη τομής στο κίνημα και την Αριστερά, για ένα ανατρεπτικό εργατικό λαϊκό κίνημα, μια αντικαπιταλιστική και επαναστατική Αριστερά, ένα σύγχρονο πρόγραμμα και κόμμα της νέας κομμουνιστικής ελπίδας, στην εποχή των πιο μεγάλων φόβων και των ανεπανάληπτων και ρεαλιστικών δυνατοτήτων.

Και δεν μιλάμε μόνο για το αύριο. Το χθες και το αύριο εκφράζονται πάντα στο τώρα της επαναστατικής πράξης, στο «και τώρα, τι κάνεις»; Το συνέδριό μας θα κτυπήσει πρώτα και κύρια συναγερμό προς όλες τις μαχόμενες δυνάμεις του εργατικού – λαϊκού και νεολαιίστικου κινήματος και της Αριστεράς για την πανκινητοποίηση ενάντια στα νέα αντεργατικά αντιλαϊκά μέτρα που προωθούν κυβέρνηση – ΕΕ – ΔΝΤ – κεφάλαιο με την 3η αξιολόγηση, με αιχμή το κρίσιμο κτύπημα στο πρωταρχικό δικαίωμα της απεργίας, δηλαδή στο δικαίωμα να αγωνίζεσαι για όλα τα άλλα δικαιώματα!

Συντρόφισσες και σύντροφοι

Το 4ο συνέδριό μας είναι το αποκορύφωμα μιας αξιοσημείωτης προσυνεδριακής διαδικασίας, κατά την οποία συνεδρίασαν αρκετές φορές οι ΟΒ του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση και της νεολαίας Κ.Α., πραγματοποιήθηκαν εκδηλώσεις και συσκέψεις σε πόλεις, γειτονιές και κλάδους με συμμετοχή εκατοντάδων αγωνιστών, η διακίνηση των Θέσεων και των υλικών προσυνεδριακών κειμένων ήταν η μεγαλύτερη μέχρι τώρα. Στις σχετικές ψηφοφορίες, οι Θέσεις υπερψηφίστηκαν.

Σήμερα φτάνουμε στο συνέδριό μας πιο ώριμοι και δυνατοί, με διάθεση να κάνουμε ένα αποφασιστικό βήμα μπροστά και να πάρουμε προωθητικές αποφάσεις. Σε αυτό έρχεται να συμβάλλει και η εισήγηση της Πολιτικής Επιτροπής.

1.   Διεθνής υπεραντιδραστική στροφή και η αντικαπιταλιστική απάντηση

Ο διεθνής ορίζοντας είναι απειλητικός, αν και υπάρχουν και φωτεινά σημάδια μέσα στη νύχτα. Βιώνουμε ένα καταιγισμό διεθνών εξελίξεων. Από την καπιταλιστική κρίση με τα βαθιά της κοινωνικά αποτυπώματα και την «αντιτρομοκρατική» ψύχωση, έως τις ανθρώπινες ροές εκατομμυρίων προσφύγων πολέμου ή κοινωνικής ερήμωσης και τα ορατά πλέον σημάδια της παγκόσμιας κλιματικής αλλαγής, η ανθρωπότητα μοιάζει να κυοφορεί άγνωστες προοπτικές.

Καθώς ο καπιταλισμός δεν μπορεί να υπερβεί την βαθιά δομική του κρίση σταθερά και συνολικά εννιά χρόνια από το ξέσπασμά της (στις Θέσεις αναλύουμε συγκεκριμένα το γιατί), η εκμετάλλευση απογειώνεται, η συγκέντρωση πλούτου αποκτά πρωτοφανείς και προκλητικές διαστάσεις (το 1% κατέχει το 46% του παγκόσμιου πλούτου, ενώ το φτωχότερο 70% το 2,7%), τα Πολυεθνικά Πολυκλαδικά Μονοπώλια ενισχύουν την οικονομική και πολιτική τους δύναμη (147 ΠΠΜ ελέγχουν το 40% της παγκόσμιας οικονομίας), το παγκόσμιο χρέος όχι μόνο δεν μειώνεται αλλά διογκώνεται (το χρέος ήταν περίπου 174% του παγκοσμίου ΑΕΠ το 2008, 212% το 2014, 324% το 2017!), τα σύννεφα του πολέμου πυκνώνουν (Κορέα, αλλά και Μέση Ανατολή), η ακροδεξιά ενισχύεται (στη Γερμανία οι απόγονοι του Χίτλερ μπήκαν στο κοινοβούλιο), ο αστικός ολοκληρωτισμός δείχνει τα απειλητικά του δόντια (χαρακτηριστικό το πως αντιμετωπίζει το ισπανικό κράτος το κίνημα αυτοδιάθεσης της Καταλονίας), ενώ η κλιματική αλλαγή και η περιβαλλοντική καταστροφή –σαν αποτέλεσμα της αδυσώπητης καπιταλιστικής λεηλασίας- αποκαλύπτονται συχνότερα και εντονότερα. Όλες οι αντιθέσεις παροξύνονται.

Μπαίνουμε σε μια νέα φάση επικίνδυνης υπεραντιδραστικής κλιμάκωσης της αντεργατικής, πολεμικής και ολοκληρωτικής εκστρατείας του κεφαλαίου (που σηματοδοτείται από την εκλογή Τραμπ).

Πρόκειται για μια υπεραντιδραστική στροφή που εκφράζεται σε όλα τα επίπεδα: Διαβάστε περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: