Εγκρίθηκαν οι Θέσεις της ΠΕ και προκηρύχθηκε το 4ο Συνέδριο του ΝΑΡ

Προκηρύχθηκε το 4ο Συνέδριο του ΝΑΡ. Εγκρίθηκαν οι Θέσεις της Π.Ε.

Ανακοίνωση της Πολιτικής Επιτροπής του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση

Προκηρύχθηκε το 4ο Συνέδριο του ΝΑΡ

Εγκρίθηκαν οι Θέσεις της Π.Ε. για το 4ο Συνέδριο

Συνεδρίασε την Κυριακή 25 Ιουνίου 2017 η Πολιτική Επιτροπή του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση με θέμα την προετοιμασία του 4ου Συνεδρίου της οργάνωσης.

Όπως αποφασίστηκε από την Π.Ε., το Συνέδριο θα πραγματοποιηθεί στις 1, 2 και 3 Δεκέμβρη 2017 στην Αθήνα. Το 4ο Συνέδριο φιλοδοξούμε να αποτελέσει ένα αποφασιστικό βήμα εμπρός και σημαντικό σταθμό στη διαδικασία για το πρόγραμμα και κόμμα της κομμουνιστικής απελευθέρωσης, στην επεξεργασία κομμουνιστικής στρατηγικής απάντησης και αντικαπιταλιστικής επαναστατικής τακτικής στις σημερινές συνθήκες, αλλά και έμπρακτης συμβολής στην αναγκαία αντεπίθεση και ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού λαϊκού κινήματος.

Στη συνεδρίαση της Π.Ε. εγκρίθηκε το κείμενο των Θέσεων της Πολιτικής Επιτροπής για το 4ο Συνέδριο,το οποίο θα δοθεί στη δημοσιότητα τις επόμενες μέρες και θα κυκλοφορήσει σε ειδική έκδοση.

Η Π.Ε. θα οργανώσει τον εσωοργανωτικό και δημόσιο προσυνεδριακό διάλογο, με γνώμονα τον πιο ευρύ διάλογο και κατάθεση απόψεων, τόσο μέσα από τις γραμμές του ΝΑΡ και της νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση, όσο και ευρύτερα μεταξύ των αγωνιστών που εμπνέονται από τους στόχους συγκρότησης ενός νέου κομμουνιστικού προγράμματος και κόμματος, μιας ισχυρής αντικαπιταλιστικής Αριστεράς και ενός νέου εργατικού κινήματος. Στα πλαίσια αυτά θα συγκροτηθεί άμεσα η Επιτροπή Προσυνεδριακού διαλόγου, η οποία θα ανακοινώσει τους τρόπους και τη διαδικασία του διαλόγου μέχρι το Συνέδριο.

Στην πορεία προς το 4ο Συνέδριο αποφασίστηκε επίσης η διοργάνωση πολιτικής – θεωρητικής διημερίδας με θέμα τις εξελίξεις και την ανάλυση του ελληνικού καπιταλισμού, στις αρχές Οκτωβρίου 2017.

Η Πολιτική Επιτροπή του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση

Αθήνα, 25 Ιούνη 2017

Advertisements

Κυκλοφορεί το τεύχος 4 του περιοδικού «Τετράδια Μαρξισμού»

Κυκλοφορεί στα Φεστιβάλ Αναιρέσεις 2017 στις 2 Ιουνίου το 4ο τεύχος του περιοδικού «ΤΕΤΡΑΔΙΑ ΜΑΡΞΙΣΜΟΥ».

Από τις 6 Ιουνίου στα επιλεγμένα βιβλιοπωλεία

Θέμα αφιερώματος 4ου τεύχους: 100 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση: Διαβάζοντας το παρελθόν, ανιχνεύοντας το μέλλον – Β΄ Μέρος

Περιεχόμενα τεύχους 04 – Καλοκαίρι 2017:

Editorial

Άνοδος και πτώση της ΕΣΣΔ: Στην ήττα κυοφορούνται οι νέες νίκες – της συντακτικής επιτροπής

Σχόλια

  • Διακήρυξη της Ρώμης: 60 χρόνια EE – Μάκης Γεωργιάδης
  • Οι «βέλτιστες πρακτικές», η ευελισφάλεια και η απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων στην ΕΕ – Δημήτρης Σουφτάς
  • Καπιταλιστική διεθνοποίηση και επιστροφή στον «εθνικό προστατευτισμό» – Γιώργος Τριανταφυλλόπουλος
  • Η δίκη της Χρυσής Αυγής και το λαϊκό κίνημα – Κώστας Παπαδάκης
  • Αυτός που εκπονεί το σχέδιο με σεβασμό στα υλικά – Κίμων Ρηγόπουλος

AΦΙΕΡΩΜΑ B΄ ΜΕΡΟΣ: 100 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση: Διαβάζοντας το παρελθόν, ανιχνεύοντας το μέλλον

Συνέχεια

«Είμαστε αυτοί που δεν έχουν τίποτα και ερχόμαστε να πάρουμε τα πάντα!» Διακήρυξη νΚΑ για τις φοιτητικές εκλογές 2017

Απόφαση της Πολιτικής Επιτροπής του ΝΑΡ (Απρίλης 2017)

Βασικά αποσπάσματα από την Απόφαση της ΠΕ του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση

22 Απρίλη 2017

Κεφάλαιο Ι: Οι Πολιτικές και διεθνείς εξελίξεις

Α. ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΚΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΔΥΝΑΜΩΝΟΥΝ

1. Στην προηγούμενη ΠΕ είχαμε εκτιμήσει ότι βρισκόμαστε σε φάση σημαντικών γεωπολιτικών εξελίξεων και συνέχισης των πολεμικών αναμετρήσεων, με κίνδυνο κλιμάκωσης του πολέμου στην ευρύτερη περιοχή μας.

Βασική μας εκτίμηση ήταν ότι η ανάληψη της προεδρίας των ΗΠΑ από το Ντόναλντ Τραμπ θα πυροδοτήσει τη στροφή του αμερικανικού καπιταλισμού σε όξυνση του ανταγωνισμού με άλλες καπιταλιστικές οικονομίες, καταρχήν την Κίνα, ενώ ήδη το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ προχωρούν τα σχέδια στρατιωτικής περικύκλωσης της Ρωσίας και στην περιοχή διακηρύσσεται η σύσφιξη των ήδη πολύ στενών σχέσεων ΗΠΑ – Ισραήλ και τίθεται ξανά στο στόχαστρο το Ιράν.

Το χτύπημα των ΗΠΑ στη Συρία (το οποίο να σημειωθεί ότι ήταν επιχειρησιακά έτοιμο από τη κυβέρνηση Ομπάμα) μετά τη βρώμικη υπόθεση της “χημικής” επίθεσης, αποτελεί βήμα πολύ σοβαρής κλιμάκωσης του πολέμου. Η κυβέρνηση Τραμπ ανοίγει παράλληλα και ζήτημα Βόρειας Κορέας, έχει στείλει ήδη 3 αεροπλανοφόρα στη περιοχή, όπου κλιμακώνεται επικίνδυνα η ένταση ανάμεσα σε ΗΠΑ –Ιαπωνία – Ν. Κορέα από τη μια και Β. Κορέα, Κίνα, Ρωσία από την άλλη, σε ένα κουβάρι αντιθέσεων με επίδικα τον έλεγχο εδαφών, αγορών, ενεργειακών δρόμων.

Σοβαρή πλευρά του αντιδραστικού περιβάλλοντος και της πολεμικής προετοιμασίας είναι και η στρατιωτικοποίηση της ΕΕ, σύμφωνα με τις τελευταίες αποφάσεις της, αξιοποιώντας, ανάμεσα στα άλλα και το «κενό ασφάλειας» λόγω της εξόδου της Βρετανίας από την ΕΕ.

Όλα αυτά φέρνουν πιο κοντά τον κίνδυνο άμεσης στρατιωτικής αντιπαράθεσης των «μεγάλων δυνάμεων».

Στο συνολικό αυτό πλαίσιο αναπτύσσεται ο ανταγωνισμός των αστικών τάξεων Ελλάδας – Τουρκίας. Η ελληνική αστική τάξη επιδιώκει να εκπροσωπήσει τα συμφέροντα της «Δύσης» στην ευρύτερη περιοχή, πολιτική που ιστορικά έχει αποδειχθεί καταστροφική για τον λαό και την χώρα. Στην Τουρκία μετά το δημοψήφισμα βάθυνε η πολιτική και κοινωνική διαίρεση, εντάθηκε η πολιτική αστάθεια, ισχυροποιήθηκε ο κίνδυνος πολεμικών τυχοδιωκτισμών. Το νέο καθεστώς στην Τουρκία, μετά και το οριακό αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, προϊόν βίας και νοθείας για την ενίσχυση του Ερντογάν, θα εντείνει τις διώξεις, την καταστολή, την τρομοκρατία απέναντι στους Κούρδους, την Αριστερά, κάθε αντιπολιτευόμενη φωνή.

2. Η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου, έχει αποφασίσει να δώσει «γη και ύδωρ» στη νέα ιμπεριαλιστική εκστρατεία των ΗΠΑ.

Με περισσή ευκολία ο πρωθυπουργός συνυπογράφει κείμενο με τις χώρες του ευρωπαϊκού νότου που θεωρεί «κατανοητά» τα πυραυλικά πλήγματα των ΗΠΑ στη Συρία.

– Η βάση της Σούδας έχει παραχωρηθεί για τα πιο προκλητικά επιχειρησιακά σχέδια στις γειτονικές χώρες, όπως οι πρόσφατες πυραυλικές επιθέσεις στη Συρία. Παράλληλα η κυβέρνηση προσφέρει και προετοιμάζει νέο στρατιωτικό «οικόπεδο» στην Κάρπαθο! Πυκνώνουν οι κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με ΗΠΑ και Ισραήλ.

– Το κυριότερο, υπάρχει ανοιχτή δέσμευση για τη συγκρότηση στρατηγικού άξονα ΗΠΑ – Ελλάδας – Κύπρου – Αιγύπτου – Ισραήλ, με στόχο την αναβάθμιση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων του ΝΑΤΟ, παράλληλα με την αντιμετώπιση της τριπλής «απειλής» που συνθέτουν η “τρομοκρατία”, τα απελευθερωτικά κινήματα και οι αντιστάσεις των λαών της περιοχής. Αναβαθμίζεται η συζήτηση και η προετοιμασία για αυξημένη συμμετοχή ελληνικών δυνάμεων (κυρίως Ναυτικού, αλλά όχι μόνο) στις αποστολές του ΝΑΤΟ. Χωρίς να ξεχνάμε και την πρόσφατη επίσκεψη κορυφής του Τσίπρα στο φασιστικό, αμερικανοστήρικτο καθεστώς της Ουκρανίας, που βέβαια στηρίζει και η ΕΕ.

Οι εξελίξεις αυτές είναι εξαιρετικής σημασίας. Δεν αποτελούν μια απλή επικαιροποίηση της Ελληνοαμερικανικής συνεργασίας στη σημερινή εποχή. Ούτε κάποιο τακτικίστικο αντιπερισπασμό της κυβέρνησης απέναντι στο γερμανικό εκβιασμό. Συνολικά ο πολεμικός κίνδυνος και o αντιδραστικός ανταγωνισμός των αστικών τάξεων δυναμώνει.

Το εργατικό λαϊκό κίνημα και η αντικαπιταλιστική αριστερά πρέπει να δώσουν πολιτική και ιδεολογική μάχη για να αναδεικνύουν τα βαθύτερα αίτια του πολέμου, με πλήρη ανεξαρτησία πολιτική, ιδεολογική και οργανωτική απέναντι στις αστικές τάξεις και τους εθνικισμούς.

Να αναδεικνύουν ότι τα αίτια αυτά εδράζονται στη δομική, παρατεταμένη κρίση του ολοκληρωτικού καπιταλισμού. Τα αστικά επιτελεία μαζί με την μέχρι τώρα προώθηση υπεραντιδραστικών τομών (αντιμεταρρυθμίσεων) σε βάρος των εργαζομένων συνδυάζουν την στυγνή εκμετάλλευση της εργατικής τάξης και άλλων λαϊκών στρωμάτων στο εσωτερικό με την διαπάλη για το νέο μοίρασμα των καπιταλιστικών αγορών, τον έλεγχο του ορυκτού πλούτου και των διαδρομών κυκλοφορίας του στο εξωτερικό στα πλαίσια του άγριου ανταγωνισμού στην κορυφή της καπιταλιστικής πυραμίδας, των πολυκλαδικών, πολυεθνικών μονοπωλίων. Με τις εντεινόμενες πολεμικές προετοιμασίες και εξοπλισμούς καθώς ο πόλεμος είναι μια διέξοδος και ταυτόχρονα μια ευκαιρία για τα χειμαζόμενα κεφάλαια.

Έτσι και ο ελληνικός καπιταλισμός επιδιώκει να συντρίψει τους εργαζόμενους στο εσωτερικό, με δύναμη κρούσης την τρόικα, ενώ ταυτόχρονα διεκδικεί νέο ρόλο στη ΝΑ Μεσόγειο, όπως και η κερδοφορία μέσω της ανοικοδόμησης σε επόμενη φάση, με την επιδίωξη “άνθισης” του κατασκευαστικού και εφοπλιστικού κεφαλαίου σε Συρία και Λιβύη, στα πλαίσια των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών και σαν «υπεργολάβος τους».

Β. ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ
Συνέχεια

Όλοι/ες την Πρωτομαγιά στην Καμάρα, ώρα 10.00 πμ. Να μη ζήσουμε σα σκλάβοι!

Όλοι/ες την Πρωτομαγιά στην Καμάρα, ώρα 10.00 πμ

Να μη ζήσουμε σα σκλάβοι

Όλοι/ες την Πρωτομαγιά στην Καμάρα, ώρα 10.00 πμ. Να μη ζήσουμε σα σκλάβοι

Η φετινή Πρωτομαγιά βρίσκει τον λαό αλυσοδεμένο στη φυλακή της ΕΕ, του ΔΝΤ και των δανειστών – ληστών. Δούλο του 21ου αιώνα, με στρατιές ανέργων, απλήρωτων εργαζομένων, προσωρινά εργαζόμενων, με δουλειά για ένα κομμάτι ψωμί – χωρίς δικαιώματα. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και όλη η συστημική αντιπολίτευση μας καλούν να γίνουμε ξανά θυσία για την «ανάπτυξη» των κερδών του κεφαλαίου και τα αιματηρά πλεονάσματα. Μας καλούν να πληρώσουμε το λογαριασμό των μέτρων της 2ης αξιολόγησης για να «έρθουν οι επενδύσεις». Ο λογαριασμός των 3,6 δις που προβλέπει η συμφωνία της Μάλτας θα πέσουν πάνω στα εργατικά και λαϊκά συμφέροντα: μειώσεις των συντάξεων κατά 1,8 δις και των μισθών του πιο χαμηλόμισθου κομματιού της εργατικής τάξης μέσα από τη πρωτοφανή μείωση του αφορολόγητου, ενώ η απελευθέρωση των απολύσεων στις μεγάλες επιχειρήσεις αποτελεί πάγιο αίτημα του κεφαλαίου. Τα περί επαναφοράς των ΣΣΕ είναι παραμύθια της Χαλιμάς, ενώ στα «αντίμετρα» περιέχεται η μείωση των φόρων των επιχειρηματικών κερδών!

Ο κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός σε ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ αντιστρατεύεται τα εργατικά συμφέροντα και διευκολύνει την κυβέρνηση να περάσει την αντιδραστική πολιτική της ΕΕ, του ΔΝΤ και του κεφαλαίου. Όχι μόνο δεν προτείνουν κανένα αγωνιστικό σχέδιο, αλλά έχουν σημάνει απεργοσπασία και παράδοση. Η εργατική Πρωτομαγιά πρέπει να αποτελέσει σταθμό για την ταξική – αγωνιστική ανασυγκρότηση στο εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα που δρα από τη σκοπιά της υπεράσπισης της εργατικής τάξης και της συνολικής της χειραφέτησης. Για να διεκδικήσουμε ριζικές αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, Συλλογικές Συμβάσεις παντού με μείωση του εργάσιμου χρόνου. Για μόνιμη και σταθερή δουλειά με πλήρη δικαιώματα, ενάντια στις ελαστικές εργασιακές σχέσεις και τον κοινωνικό μεσαίωνα. Να φωνάξουμε «κάτω τα χέρια» από τα δημόσια κοινωνικά αγαθά και τα λαϊκά σπίτια, ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις και τους πλειστηριασμούς. Να επιβάλλουμε σύγχρονα δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες, απέναντι στον αυταρχισμό, την εργοδοτική τρομοκρατία και την κρατική καταστολή. Να παλέψουμε μαζί με τους εργαζόμενους όλου του κόσμου, τους μετανάστες και πρόσφυγες, τους λαούς, για την ειρήνη και την αλληλεγγύη, ενάντια στους πολέμους και τις επεμβάσεις τους! Για να βγούμε από τη φυλακή της ΕΕ και του ΔΝΤ, να διαγράψουμε το ληστρικό χρέος και να πληρώσει το κεφάλαιο για την κρίση.

Καλούμε κάθε εργαζόμενο, σωματείο, συλλογικότητα, που θέλει να παλέψει για να ανατραπεί η βάρβαρη πολιτική κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ – κεφαλαίου, στην ταξική συγκέντρωση της Πρωτομαγιάς στην Καμάρα. Καλούμε σε συσπείρωση στους χώρους δουλειάς, με συνελεύσεις και ταξική ενότητα, με συντονισμό των ταξικών και αγωνιστικών σωματείων και συλλογικοτήτων, με αιτήματα και δράση που εμπνέουν τους εργαζόμενους και σπάνε το κλίμα των «κινήσεων διαμαρτυρίας» και τις άσφαιρες ντουφεκιές. ΓΙΑ ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ 2η αξιολόγηση. Κόντρα στην υποταγή, τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό της ήττας, αλλά και τις κομματικοκεντρικές λογικές που είναι αναποτελεσματικές στις μεγάλες μάχες που έχουμε μπροστά μας.

  • Ζήτω η εργατική 1η Μάη – Μόνος δρόμος, ο δρόμος των αγώνων μας
  • Να μην περάσει η νέα συμφωνία και το νέο Μνημόνιο διαρκείας
  • Κάτω τα νέα μέτρα και η βάρβαρη πολιτική κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ – εργοδοσίας
  • Όχι στον πόλεμο και τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις
  • Να διεκδικήσουμε τον πλούτο που παράγουμε, τον κόσμο που μας ανήκει!

       Πρωτοβουλία για Ταξική Πρωτομαγιά

ΕΑΑΚ: Αντικαπιταλιστική δημοκρατική επανίδρυση, απάντηση στα εκφυλιστικά φαινόμενα

 

Οι ευθείες στοχοποιήσεις συντρόφων αλλά και οι τραμπουκικές επιθέσεις, γεγονότα που διαδραματίστηκαν στις διαδικασίες της ΕΑΑΚ, αποτελούν μία απ’ τις πιο μαύρες σελίδες της 27χρονης ιστορίας της. Οι πράξεις αυτές θυμίζουν τραυματικές εμπειρίες της ΕΑΑΚ (γεγονότα Πάτρας 2010) στις οποίες πρωταγωνίστησαν και τότε τα μέλη της ΑΡΑΣ, οργάνωσης σήμερα της ΛΑΕ. Του Κώστα Ρηγόπουλου

Αντίπαλος είναι το σύστημα

Η περίοδος που διανύουμε σφραγίζεται από τη συνέχιση εκ μέρους του αστικού μπλοκ και των πολιτικών του εκφραστών της σφοδρής επίθεσης στα εναπομείναντα λαϊκά δικαιώματα, προωθώντας μια σειρά αντεργατικών μεταρρυθμίσεων.

Αντίστοιχα και στην εκπαίδευση προωθείται η μετατροπή του πανεπιστημίου σε ένα ίδρυμα για λίγους και εκλεκτούς, κερδοφόρο και αποδοτικό, όπου δεν θα υφίσταται κανένα δικαίωμα διεξαγωγής πολιτικής συζήτησης και διεκδίκησης (π.χ. εισβολή ΜΑΤ στο ΠΑΜΑΚ και απειλές του πρύτανη για μηνύσεις σε αγωνιστές).

Σε αυτό το πλαίσιο και εν μέσω της ευρύτερης αδυναμίας ανάλογης απάντησης, είναι υπαρκτός ο κίνδυνος δυνάμεις του κινήματος, αδυνατώντας να παίξουν καθοριστικό ρόλο, να «προτιμούν» την αντιπαράθεση με τον διπλανό τους και όχι με τον απέναντί τους. Η διαδικασία αυτή μπορεί να φαντάζει «εύκολη» και αποδοτική, αλλά εντέλει λειτουργεί διασπαστικά, αποσυσπειρωτικά και βγάζει πολλές φορές τις συλλογικότητες αυτές στο «περιθώριο» των κοινωνικών διεργασιών.

Κάπως έτσι θα μπορούσαν να ιδωθούν τα πρόσφατα εκφυλιστικά φαινόμενα που διαδραματίστηκαν εντός της ΕΑΑΚ Θεσσαλονίκης. Οι ευθείες στοχοποιήσεις συντρόφων αλλά και οι τραμπουκικές επιθέσεις, γεγονότα που διαδραματίστηκαν στις διαδικασίες της ΕΑΑΚ, αποτελούν μία απ’ τις πιο μαύρες σελίδες της 27χρονης ιστορίας της. Οι πράξεις αυτές θυμίζουν τραυματικές εμπειρίες της ΕΑΑΚ (γεγονότα Πάτρας 2010) στις οποίες πρωταγωνίστησαν και τότε τα μέλη της ΑΡΑΣ, οργάνωσης σήμερα της ΛΑΕ. Η πολιτική στήριξη της ΛΑΕ στις πρακτικές αυτές ούτε κατ’ επίφαση δεν συνάδει με τις δήθεν ενωτικές επιδιώξεις της.

Ίσα ίσα, η ευθεία επίθεση μέσω της ανακοίνωσης της ΛΑΕ Θεσσαλονίκης στο NAP για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση και στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ επιδιώκει να μετατρέψει τη θεμιτή πολιτική αντιπαράθεση διαφορετικών πολιτικών σχεδίων σε χαρτοπόλεμο ανακοινώσεων με οπαδικά και απολιτίκ χαρακτηριστικά. Εμείς από την πλευρά μας δεσμευόμαστε πως θέλουμε η πολιτική διαπάλη για το ποιο κίνημα και το ποια Αριστερά έχει ανάγκη η εποχή, να διεξαχθεί σε ένα δημοκρατικό και συντροφικό πλαίσιο και κυρίως να δοθεί από τον κόσμο των σχημάτων και όχι μέσα από σκιαμαχίες Πολιτικών Γραφείων. Συνέχεια

Εκδήλωση: Για ένα σύγχρονο πρόγραμμα & κόμμα Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης

Εικόνα

Πρόταση ΑΝΤΑΡΣΥΑ – Βαθύτερα ερωτήματα ανατρεπτικές απαντήσεις

Γράφει ο Αντώνης Δραγανίγος*

Η πολιτική πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ήρθε σε μια περίοδο που κρίνονται τεράστιας σημασίας ζητήματα για τη ζωή του λαού, με επίκεντρο το σφαγείο της δεύτερης αξιολόγησης. Αλλά και που διαμορφώνονται εκ νέου οι λαϊκές διαθέσεις. Η αμηχανία και η απογοήτευση δίνει σιγά-σιγά τη θέση της στα όλο και πιο επίμονα αγωνιστικά σκιρτήματα των πιο πληττόμενων στρωμάτων της κοινωνίας (ελαστικά εργαζόμενοι και εργολαβικοί, αγρότες, συνταξιούχοι κλπ), ενώ παράλληλα αναπτύσσεται ένα κύμα προβληματισμού, αναζήτησης για το «τι έφταιξε» και πάνω από όλα για το τι «μπορεί σήμερα να γίνει».

Σε αυτό ακριβώς το μεταίχμιο φιλοδοξεί η ΑΝΤΑΡΣΥΑ με την πολιτική της πρόταση να επικοινωνήσει με τις πιο πρωτοπόρες διαθέσεις και αναζητήσεις, να «κολυμπήσει» στα ερωτήματα και τις αγωνίες του κόσμου, να «πει» και να «ακούσει», με στόχο η διεργασία αυτή να αποτελέσει «εργαστήρι» για την προετοιμασία ενός νέου σημαντικού βήματος για την «Αριστερά της ανατροπής», του αντικαπιταλιστικού μετώπου που απαιτεί η εποχή μας. Αυτή είναι η ενιαία λογική που σφραγίζει τις δύο διακριτές αλλά παράλληλες πρωτοβουλίες της. Αφενός την πρόσκληση σε όλες τις μαχόμενες δυνάμεις της Αριστεράς για την κοινή δράση για την ανατροπή της νέας βάρβαρης επίθεσης της δεύτερης αξιολόγησης και αφετέρου την πρόταση για «έναν κοινό πολιτικό βηματισμό, την κοινή δράση, τον διάλογο και την πολιτική συνεργασία των αντικαπιταλιστικών, αντιιμπεριαλιστικών, αντιΕΕ δυνάμεων και των δυνάμεων της ανατροπής».

Η μέχρι τώρα εμπειρία από την εξόρμηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι θετική. Ευρύτερος κόσμος κατανοεί ότι η Αριστερά της ανατροπής πρέπει να χτιστεί πάνω σε διαφορετικά θεμέλια από τις διαχειριστικές και κυβερνητικές απάτες και αυταπάτες που έθρεψαν την ηγεμονία του ΣΥΡΙΖΑ.
Τα ερωτήματα είναι μεγάλα και όσο «πλαταίνει» ο κόσμος που συμμετέχει σε μια τέτοια συζήτηση τόσο βαθαίνουν και γίνονται πιο δύσκολα και απαιτητικά. Δεν αρκεί, για παράδειγμα, να προβάλλουμε σήμερα την αναγκαιότητα των στόχων του αντικαπιταλιστικού προγράμματος, πρέπει και να αποδεικνύουμε πιο πειστικά τη δυνατότητα και τις προϋποθέσεις για την υλοποίησή τους. Δεν είναι κανείς «ανυποψίαστος» για να φαντάζεται μια εύκολη και ομαλή πορεία. Τίθενται τα ερωτήματα της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας, της σχέσης μιας πορείας ρήξης με τον ελληνοτουρκικό ανταγωνισμό, η προπαγάνδα πως θα «γίνουμε Συρία» κλπ. Συνέχεια

Αφιέρωμα στο Πριν 19 Mαρτίου: 60 χρόνια ΕΕ

Η αντικαπιταλιστική Αριστερά απέναντι στην κρίση της ΕΕ

Απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση του κεφαλαίου, την αντιδραστική επιλογή των «πολλών ταχυτήτων» που επιβάλλει ο αστικός ανταγωνισμός και την όπισθεν στα εργατικά και δημοκρατικά δικαιώματα, πατάμε το «γκάζι» της ρήξης και της αντικαπιταλιστικής αποδέσμευσης.

Στο ΠΡΙΝ της Κυριακής, 19 Μαρτίου, ένα ενδιαφέρον πολυσέλιδο αφιέρωμα με αφορμή τα 60 χρόνια από την ίδρυση της ΕΟΚ.

Γράφουν: Δημήτρης Γρηγορόπουλος, Δημήτρης Δεσύλλας, Γιώργος Κρεασίδης, Βασίλης Μηνακάκης, Γιώργος Παυλόπουλος, Ελένη Τριανταφυλλοπούλου, Άρης Χατζηστεφάνου.
ΜΗΝ ΤΟ ΧΑΣΕΤΕ!

ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Πολιτική πρόταση μάχης και ανατροπής

 

ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Πολιτική πρόταση μάχης και ανατροπής

Ταράζει τα λιμνάζοντα νερά στο κίνημα και την Αριστερά η πρωτοβουλία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και η πρότασή της για τον κοινό βηματισμό και την πολιτική συνεργασία των δυνάμεων της αντικαπιταλιστικής, αντιιμπεριαλιστικής, αντιΕΕ Αριστεράς

του Γιάννη Ελαφρού

Ταράζει τα λιμνάζοντα νερά στο κίνημα και την Αριστερά η πρωτοβουλία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και η πρότασή της για τον κοινό βηματισμό και την πολιτική συνεργασία των δυνάμεων της αντικαπιταλιστικής, αντιιμπεριαλιστικής, αντιΕΕ Αριστεράς και των πολύμορφων δυνάμεων που κινούνται σε λογική ανατροπής. Η πρόταση παρουσιάστηκε σε συνέντευξη Τύπου την Πέμπτη από τα μέλη της ΚΣΕ Αντωνία Βαφειάδου, Γιάννη Σηφακάκη και Αντώνη Δραγανίγο. «Για να ανατρέψουμε την επίθεση χρειάζεται πάλη και ανασυγκρότηση του εργατικού μας κινήματος», είπε εισηγητικά η Αντωνία Βαφειάδου. «Γι’ αυτό το λόγο η ΑΝΤΑΡΣΥΑ προτείνει την κοινή δράση όλων των δυνάμεων της μαχόμενης αριστεράς στο κίνημα, το συντροφικό διάλογο», αλλά και μια πολιτική συνεργασία με στόχο να οικοδομηθεί «μια άλλη ανατρεπτική, αντισυστημική Αριστερά, επικίνδυνη για το κεφάλαιο και την ΕΕ. Απέναντι στην ΤΙΝΑ που μας προτάσσουν, η μόνη ΤΙΝΑ που υπάρχει για μας, είναι ο αγώνας σε κατεύθυνση αντικαπιταλιστική, αντιιμπεριαλιστική, αντισυνδιαχειριστική», τόνισε.

Ο Γιάννης Σηφακάκης υπογράμμισε πως «η πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ έρχεται στην πιο σωστή στιγμή, καθώς σήμερα χιλιάδες αγωνιστές βρίσκονται απέναντι από την κυβέρνηση και αναζητούν εναλλακτική στην κατρακύλα του ΣΥΡΙΖΑ». «Το πρώτο μήνυμα της πολιτικής μας πρότασης είναι ότι μπορούμε να ανατρέψουμε την επίθεση» σημείωσε, αναφερόμενος και στις διαδηλώσεις στις ΗΠΑ. Έφερε σαν παράδειγμα αποτελεσματικής κοινής δράσης την αντιφασιστική κινητοποίηση στο Πέραμα, με πρωτοβουλία σωματείων και φορέων του μαζικού κινήματος και συμβολή όλων των μαχόμενων δυνάμεων του κινήματος και της Αριστεράς.

«Υπάρχουν σήμερα δυνάμεις στις οποίες απευθύνεται αυτή η πρόταση; Υπάρχουν και διευρύνονται, πιστεύουμε εμείς», τόνισε ο Αντώνης Δραγανίγος. «Υπάρχουν χιλιάδες αγωνιστές που μέσα από την εμπειρία των τελευταίων χρόνων κατάλαβαν, για παράδειγμα, ότι δεν γίνεται να καταργηθούν τα Μνημόνια εντός ΕΕ και ευρωζώνης. Ότι δεν γίνεται να υποστηρίξει κανείς στα σοβαρά ότι δε χρειάζεται αμφισβήτηση-μη αναγνώριση και διαγραφή του δημόσιου χρέους. Η πολιτική βάση της πρότασης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ», τόνισε, «είναι μια σειρά από στόχοι που σήμερα έχουν δικαιωθεί μέσα από την εμπειρία. Στις σημερινές συνθήκες κρίσης του καπιταλισμού, δεν μπορούν να υπάρξουν ενδιάμεσες λύσεις, όπως “καπιταλισμός με ανθρώπινο πρόσωπο”, “να αλλάξουμε την ΕΕ” ή “να βάλουμε όρια στους θεσμούς”. Αυτά χρεοκόπησαν ήδη μέσα από την εμπειρία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ». Συνέχεια