ΝΑΡ Θεσσαλονικης

για την κομμουνιστική επαναθεμελίωση

Tag Archives: ιμπεριαλισμός

Διαβάστε στο ΠΡΙΝ που κυκλοφορεί την Κυριακή 23 Ιούλη: «Προσοχή, προσοχή, δικαιοσύνη με στολή!»

Προσοχή, προσοχή, δικαιοσύνη με στολή!

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ξεμπροστιάστηκε το παραμύθι περί «ανάπτυξης» και «εξόδου στις αγορές»|Γ. ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΣ

Ανάγκη, δυνατότητα και τάση της εποχής|Β. ΜΗΝΑΚΑΚΗΣ

ΚΥΠΡΙΑΚΟ: Οι «ξένες πλάτες» δεν φέρνουν «ασφάλεια»|Κ. ΜΑΡΚΟΥ

ΚΩΣ: Πολιτικοί μετασεισμοί μετά την καταστροφή|Α. ΚΥΡΙΤΣΗΣ

Σάπια μισόλογα και κάλπικοι πανηγυρισμοί για δήθεν «μείωση ανεργίας»|Δ. ΤΖΙΑΝΤΖΗΣ

 

Θ. ΣΚΑΜΝΑΚΗΣ: Οι περιπτώσεις της Ηριάννας και του Δ. Κουφοντίνα

Μ. ΤΖΙΑΝΤΖΗ: «Κάτι χειρότερο. Δικαστής»

Λ. ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ: Εγκαταλείπει η CIA τους μισθοφόρους της στη Συρία

Σε κάθε φύλλο: Από σπόντα, Πίσω από τις κάμερες, Σχόλια στο ημίφως

 

4ο συνέδριο ΝΑΡ: Πετυχημένη η εκδήλωση παρουσίασης των θέσεων

 

ΕΙΚΟΝΟΚΛΑΣΤΕΣ

Η Ελλάδα των μνημονίων και οι γυναίκες|ΑΙΜΙΛΙΑ ΤΣΑΓΚΑΡΑΤΟΥ

ΠΡΙΝΗΔΟΝ

Θυσία στα κέρδη ο Υμηττός;|ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ

Κάμπινγκ Αναιρέσεις: Δρέπανο Αργολίδας, από 28 Ιούλη μέχρι 6 Αυγούστου

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Βιβλία για το καλοκαίρι (και για όλο το χρόνο)

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Κ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: «Μήνυμα στήριξης των μηχανισμών καταστολής» ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ Γ. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟ

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Βαθιά ταξική η φύση της δικαιοσύνης|Δ. ΜΠΕΛΑΝΤΗΣ

Αγωνιστική απάντηση σε τουρισμό και εμπόριο|Κ. ΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΟΙ: Πανάκριβες οι αμερικάνικες «δωρεές»

ΙΣΠΑΝΙΚΟΣ ΕΜΦΥΛΙΟΣ

Δημοκρατία και επανάσταση κατά του φασισμού|Δ. ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΚΙΝΗΣΗ ΙΔΕΩΝ

Η αντιδραστική ηγεμονία της εκκλησίας στην εκπαίδευση|Χ. ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥ

ΔΙΕΘΝΗ

Ορόσημο η 30η Ιουλίου για τη Βενεζουέλα|Α. ΧΑΤΖΗΣΤΕΦΑΝΟΥ

Κατασταλτικός… τουρισμός στην κατεχόμενη Παλαιστίνη|Δ. ΜΑΡΑΓΚΟΥΔΑΚΗ

Κυκλοφορεί το τεύχος 4 του περιοδικού «Τετράδια Μαρξισμού»

Κυκλοφορεί στα Φεστιβάλ Αναιρέσεις 2017 στις 2 Ιουνίου το 4ο τεύχος του περιοδικού «ΤΕΤΡΑΔΙΑ ΜΑΡΞΙΣΜΟΥ».

Από τις 6 Ιουνίου στα επιλεγμένα βιβλιοπωλεία

Θέμα αφιερώματος 4ου τεύχους: 100 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση: Διαβάζοντας το παρελθόν, ανιχνεύοντας το μέλλον – Β΄ Μέρος

Περιεχόμενα τεύχους 04 – Καλοκαίρι 2017:

Editorial

Άνοδος και πτώση της ΕΣΣΔ: Στην ήττα κυοφορούνται οι νέες νίκες – της συντακτικής επιτροπής

Σχόλια

  • Διακήρυξη της Ρώμης: 60 χρόνια EE – Μάκης Γεωργιάδης
  • Οι «βέλτιστες πρακτικές», η ευελισφάλεια και η απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων στην ΕΕ – Δημήτρης Σουφτάς
  • Καπιταλιστική διεθνοποίηση και επιστροφή στον «εθνικό προστατευτισμό» – Γιώργος Τριανταφυλλόπουλος
  • Η δίκη της Χρυσής Αυγής και το λαϊκό κίνημα – Κώστας Παπαδάκης
  • Αυτός που εκπονεί το σχέδιο με σεβασμό στα υλικά – Κίμων Ρηγόπουλος

AΦΙΕΡΩΜΑ B΄ ΜΕΡΟΣ: 100 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση: Διαβάζοντας το παρελθόν, ανιχνεύοντας το μέλλον

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Εκδήλωση: Για ένα σύγχρονο πρόγραμμα & κόμμα Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης

Αυλαία χωρίς εκπλήξεις στο «οργανωτικό» συνέδριο του ΚΚΕ

Αυλαία χωρίς εκπλήξεις στο «οργανωτικό» συνέδριο του ΚΚΕ

Του Γιώργου Κρεασίδη

Ξεκίνησε την Πέμπτη το 20ο συνέδριο του ΚΚΕ, με την εισήγηση που παρουσίασε ο γραμματέας Δ. Κουτσούμπας, ενώ σύμφωνα με το ανακοινωμένο πρόγραμμα θα ολοκληρωθεί σήμερα. Καθώς το ΚΚΕ συσπειρώνει σημαντικές δυνάμεις εργαζομένων και νεολαίας, ενώ καταγράφει αντίστοιχη παρουσία και στο μαζικό κίνημα, το συνέδριο προκαλεί εύλογα το ενδιαφέρον. Στην εισήγηση του Δ. Κουτσούμπα, το πρώτο στοιχείο που ξεχωρίζει είναι η υποτίμηση της καπιταλιστικής κρίσης και της διεθνούς της διάστασης. Όχι μόνο στο επίπεδο των αναλύσεων, αλλά και στην αποτίμηση της διπλής εμπειρίας, από τη μία της διεξόδου που επιδιώκει το κεφάλαιο και από την άλλη των συγκλονιστικών κοινωνικών αγώνων των εργαζομένων και των λαών.

Δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο το γεγονός της αποστασιοποίησης του ΚΚΕ από το αντιΕΕ μέτωπο, που κρατούσε ανοιχτό μέχρι πρόσφατα και σαν κρίσιμο στοιχείο διαφοροποίησης από το ΣΥΡΙΖΑ και παλιότερα τον Συνασπισμό, μετά τη διάσπαση ανάμεσά τους. Το ενδεχόμενο της εξόδου από ευρωζώνη και ΕΕ εξετάζεται όχι σαν στόχος πάλης, αλλά σαν αρνητική πιθανότητα αποπομπής της χώρας ή αποδέσμευσης με πρωτοβουλία μερίδων της αστικής τάξης, για τις οποίες όμως δε λέγεται κάτι συγκεκριμένα. Υπογραμμίζονται οι αρνητικές συνέπειες, αλλά δεδομένου ότι υποβαθμίζεται η αποδέσμευση με εργατική λογική, οι περιγραφές αυτές παραπέμπουν στην αστική καταστροφολογία. Εντύπωση προκαλεί και η δήλωση ότι το ΚΚΕ «έχει μελετήσει σχέδιο δράσης και πρότασης» για το ενδεχόμενο αποπομπής από το ευρώ και ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας, με διεκδικήσεις για άμεση ανακούφιση και ανάκτηση απωλειών. Το ερώτημα είναι γιατί στη σημερινή εξαθλίωση πλατιών λαϊκών στρωμάτων δεν αντιστοιχεί κάτι ανάλογο, παρά μόνο κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας και «οικονομία δυνάμεων». Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Πρόταση ΑΝΤΑΡΣΥΑ – Βαθύτερα ερωτήματα ανατρεπτικές απαντήσεις

Γράφει ο Αντώνης Δραγανίγος*

Η πολιτική πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ήρθε σε μια περίοδο που κρίνονται τεράστιας σημασίας ζητήματα για τη ζωή του λαού, με επίκεντρο το σφαγείο της δεύτερης αξιολόγησης. Αλλά και που διαμορφώνονται εκ νέου οι λαϊκές διαθέσεις. Η αμηχανία και η απογοήτευση δίνει σιγά-σιγά τη θέση της στα όλο και πιο επίμονα αγωνιστικά σκιρτήματα των πιο πληττόμενων στρωμάτων της κοινωνίας (ελαστικά εργαζόμενοι και εργολαβικοί, αγρότες, συνταξιούχοι κλπ), ενώ παράλληλα αναπτύσσεται ένα κύμα προβληματισμού, αναζήτησης για το «τι έφταιξε» και πάνω από όλα για το τι «μπορεί σήμερα να γίνει».

Σε αυτό ακριβώς το μεταίχμιο φιλοδοξεί η ΑΝΤΑΡΣΥΑ με την πολιτική της πρόταση να επικοινωνήσει με τις πιο πρωτοπόρες διαθέσεις και αναζητήσεις, να «κολυμπήσει» στα ερωτήματα και τις αγωνίες του κόσμου, να «πει» και να «ακούσει», με στόχο η διεργασία αυτή να αποτελέσει «εργαστήρι» για την προετοιμασία ενός νέου σημαντικού βήματος για την «Αριστερά της ανατροπής», του αντικαπιταλιστικού μετώπου που απαιτεί η εποχή μας. Αυτή είναι η ενιαία λογική που σφραγίζει τις δύο διακριτές αλλά παράλληλες πρωτοβουλίες της. Αφενός την πρόσκληση σε όλες τις μαχόμενες δυνάμεις της Αριστεράς για την κοινή δράση για την ανατροπή της νέας βάρβαρης επίθεσης της δεύτερης αξιολόγησης και αφετέρου την πρόταση για «έναν κοινό πολιτικό βηματισμό, την κοινή δράση, τον διάλογο και την πολιτική συνεργασία των αντικαπιταλιστικών, αντιιμπεριαλιστικών, αντιΕΕ δυνάμεων και των δυνάμεων της ανατροπής».

Η μέχρι τώρα εμπειρία από την εξόρμηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι θετική. Ευρύτερος κόσμος κατανοεί ότι η Αριστερά της ανατροπής πρέπει να χτιστεί πάνω σε διαφορετικά θεμέλια από τις διαχειριστικές και κυβερνητικές απάτες και αυταπάτες που έθρεψαν την ηγεμονία του ΣΥΡΙΖΑ.
Τα ερωτήματα είναι μεγάλα και όσο «πλαταίνει» ο κόσμος που συμμετέχει σε μια τέτοια συζήτηση τόσο βαθαίνουν και γίνονται πιο δύσκολα και απαιτητικά. Δεν αρκεί, για παράδειγμα, να προβάλλουμε σήμερα την αναγκαιότητα των στόχων του αντικαπιταλιστικού προγράμματος, πρέπει και να αποδεικνύουμε πιο πειστικά τη δυνατότητα και τις προϋποθέσεις για την υλοποίησή τους. Δεν είναι κανείς «ανυποψίαστος» για να φαντάζεται μια εύκολη και ομαλή πορεία. Τίθενται τα ερωτήματα της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας, της σχέσης μιας πορείας ρήξης με τον ελληνοτουρκικό ανταγωνισμό, η προπαγάνδα πως θα «γίνουμε Συρία» κλπ. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αφιέρωμα στο Πριν 19 Mαρτίου: 60 χρόνια ΕΕ

Η αντικαπιταλιστική Αριστερά απέναντι στην κρίση της ΕΕ

Απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση του κεφαλαίου, την αντιδραστική επιλογή των «πολλών ταχυτήτων» που επιβάλλει ο αστικός ανταγωνισμός και την όπισθεν στα εργατικά και δημοκρατικά δικαιώματα, πατάμε το «γκάζι» της ρήξης και της αντικαπιταλιστικής αποδέσμευσης.

Στο ΠΡΙΝ της Κυριακής, 19 Μαρτίου, ένα ενδιαφέρον πολυσέλιδο αφιέρωμα με αφορμή τα 60 χρόνια από την ίδρυση της ΕΟΚ.

Γράφουν: Δημήτρης Γρηγορόπουλος, Δημήτρης Δεσύλλας, Γιώργος Κρεασίδης, Βασίλης Μηνακάκης, Γιώργος Παυλόπουλος, Ελένη Τριανταφυλλοπούλου, Άρης Χατζηστεφάνου.
ΜΗΝ ΤΟ ΧΑΣΕΤΕ!

Eκδήλωση παρουσίασης του 2ου τεύχους των Τετραδίων Μαρξισμού: Η ΕΕ σε κρίση – Μαρξιστικές συμβολές διερεύνησης. Σάβ. 11/2, 7μμ, ΕΔΟΘ

afisa-tetradia

Προς σύγκρουση με τη Γερμανία; Άρθρο του Γ. Δελαστίκ

Προς σύγκρουση με τη Γερμανία;

του Γιώργου Δελαστίκ

Πληθαίνουν οι ενδείξεις –ενδείξεις, όχι αποδείξεις– ότι ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ εξελέγη για να προσωποποιήσει την αναμέτρηση με το Βερολίνο. Να ηγηθεί δηλαδή ο Ντόναλντ Τραμπ ενός συνασπισμού ανάλογου με εκείνον, ο οποίος υπήρχε κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, επιχειρώντας να αποτρέψει τη συγκρότηση του Τέταρτου Ράιχ, οικονομικού αυτή τη φορά, της Γερμανίας. Αυτό που υπήρχε και είναι ακόμη υποψία, ενδέχεται να αποδειχθεί πολιτική πραγματικότητα. Θα δούμε τι θα γίνει σύντομα.

«Η ΕΕ είναι κατά βάση το όχημα για να υλοποιήσει τους σκοπούς της η Γερμανία», δήλωσε ο Αμερικανός πρόεδρος Τραμπ σε συνέντευξη που έδωσε στους Τάιμς του Λονδίνου και τη γερμανική Μπιλτ. «Όλα δείχνουν ότι ο Τραμπ ποντάρει ανοιχτά στη διάλυση της ΕΕ», έγραφε προχτές στο κύριο άρθρο της η Αυγή και συνέχιζε γράφοντας ότι ο πρόεδρος της ευρωομάδας, ο Ολλανδός Γερούν Ντέισελμπλουμ, είχε σπεύσει να τονίσει μια μέρα νωρίτερα «η ΕΕ είναι πλέον μόνη της». Αναφερόμενη μάλιστα στα όσα είπε ο Τραμπ για τη Γερμανία, η Αυγή υπογράμμιζε: «Στη σημερινή φάση, καμιά δήλωση δεν θα μπορούσε να είναι πιο ταξική». Από καιρό οι χώρες του ευρωπαϊκού Νότου αισθάνονται να συνθλίβονται από την υπαγόρευση της λιτότητας από το Βερολίνο»! Το ενδιαφέρον κύριο άρθρο της Αυγής καταλήγει γράφοντας ότι το Βερολίνο θα έπρεπε «να εισακούσει όχι τους σοσιαλιστές, όχι την Αριστερά, όχι τους Πράσινους, αλλά τον βαθιά συντηρητικό υποψήφιο πρόεδρο της Γαλλίας Φρανσουά Φιγιόν, που ζητεί μεταξύ άλλων την ομοσπονδοποίηση του χρέους στην Ευρώπη ως εργαλείο για τη διάσωση του ευρώ — και της ΕΕ». Δεν λέει όμως μόνο η Αυγή ότι η υπό συγκρότηση νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν συμπαθεί καθόλου το ευρώ και θα ήθελε να το δει να καταποντίζεται.

Δεν έχουν κανένα πρόβλημα να το πουν και οι προοριζόμενοι για σημαντικές θέσεις στην κυβέρνηση Τραμπ, όπως ο καθηγητής Τεντ Μάλοχ, ο οποίος ενδέχεται να τοποθετηθεί πρεσβευτής των ΗΠΑ στην ΕΕ. Το ευρώ θα μπορούσε να έχει καταρρεύσει μέσα στον επόμενο ενάμιση χρόνο, δήλωσε μιλώντας στο BBC. Δεν είναι όμως μόνο αυτός. Τι να πει κανείς για το υπό αμερικανικό έλεγχο ΔΝΤ; «Εξαιρετικά μη βιώσιμο» χαρακτηρίζει το ΔΝΤ, όπως διέρρευσαν στα μέσα ενημέρωσης πηγές της κυβέρνησης Τραμπ, στην αδημοσίευτη αλλά ήδη γραμμένη νέα έκθεσή του, που θα συζητηθεί στις 6 Φεβρουαρίου στο διοικητικό συμβούλιο του ΔΝΤ. Ο χαρακτηρισμός αυτός αιτιολογείται από το ΔΝΤ για το …2060 (!), όχι μόνο δεν θα έχει μειωθεί κατά τι το χρέος, όπως ισχυρίζεται η ΕΕ, αλλά από 184% του ΑΕΠ, θα έχει φτάσει στο …275% του ΑΕΠ και θα απαιτείται να δίνουμε στους δανειστές το …62% του ΑΕΠ μας εκεί προς το 2060!!! Μιλάμε για απερίγραπτη τρέλα!

Η ουσία της υπόθεσης βρίσκεται όμως αλλού. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Διαβάστε στο Πριν της Κυριακής 29.01.2017

Διαβάστε στο Πριν της Κυριακής 29.01

Πρόταση ΑΝΤΑΡΣΥΑ για πορεία ανατροπής

EDITORIAL: Ρήξη και μονομερής διαγραφή του χρέους

Με κοινό βηματισμό να ανοίξουμε τον άλλο δρόμο|ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΛΑΦΡΟΣ

«Κοινός βηματισμός, αντικαπιταλιστικός προσανατολισμός»|ΑΝΤΩΝΗΣ ΔΡΑΓΑΝΙΓΟΣ, μέλος ΚΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ, συνέντευξη στον ΚΥΡΙΑΚΟ ΝΑΣΟΠΟΥΛΟ

 ΘΕΜΑ: Αγώνας ενάντια σε πόλεμο, ιμπεριαλισμό, εθνικισμό

Από τα Ίμια στο νέο ελληνοτουρκικό ανταγωνισμό|ΤΑΞΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Απόφαση της Π.Ε. του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση

ΚΥΠΡΙΑΚΟ: Ποιοι πιέζουν για λύση «εδώ και τώρα»;

Κύπρος ενιαία, ανεξάρτητη, χωρίς ξένους στρατούς

ΑΠΟΨΕΙΣ

Αντιφάσεις για το Κυπριακό|ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΡΚΟΥ

Τα φέσια των κομμάτων, στους φορολογούμενους|ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΣ

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ: Ένα αντίο στον Γρηγόρη Κωνσταντόπουλο

ΜΟΝΙΜΕΣ ΣΤΗΛΕΣ

Το πρώτο κείμενο του Γ. Δελαστίκ μετά την αποχώρησή του από τη διεύθυνση του ΠΡΙΝ: Προς σύγκρουση με τη Γερμανία; Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Απόφαση της Πολιτικής Επιτροπής του ΝΑΡ, Ιανουάριος 2017

Βασικά αποσπάσματα από την ΑΠΟΦΑΣΗ της ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση

Κεφάλαιο Α: Οι Πολιτικές και διεθνείς εξελίξεις

Οι διεθνείς εξελίξεις και η απειλή γενίκευσης του πολέμου στην περιοχή μας

1.  Η ανάληψη της προεδρίας των ΗΠΑ από το Ντόναλντ Τραμπ αποτελεί πολύ σημαντική εξέλιξη, η οποία προκαλεί ήδη αναστατώσεις στο διεθνές σκηνικό, την έκταση και την ποιότητα των οποίων θα παρακολουθούμε. Ο Τραμπ κέρδισε την προεδρία (χάρις και στο αντιδημοκρατικό εκλογικό σύστημα των ΗΠΑ κι ενώ υπολειπόταν σχεδόν τρία εκατομμύρια ψήφους από την Κλίντον), εκμεταλλευόμενος τα κοινωνικά αδιέξοδα, τη φτωχοποίηση και την ανεργία εκατομμυρίων αμερικανών με ένα λαϊκιστικό λόγο, πατώντας πάνω στα με ένα πρόγραμμα αντιδραστικής κλιμάκωσης, με βασικά στοιχεία: Την παραπέρα επίθεση στα δικαιώματα των εργαζομένων και τα κοινωνικά δικαιώματα, τη ρατσιστική αντιμετώπιση των μειονοτήτων, τον ακόμα μεγαλύτερο περιορισμό των όποιων δημοκρατικών δικαιωμάτων, τη στροφή του αμερικανικού καπιταλισμού σε μια όξυνση του ανταγωνισμού με άλλες καπιταλιστικές οικονομίες με στόχο την ενίσχυση της παραγωγικής του βάσης και την ανάκτηση θέσεων μέσω ενός συνδυασμού μέτρων «προστατευτισμού», ανάσχεσης των προηγούμενων μορφών καπιταλιστικής διεθνοποίησης και αναζήτηση νέων επωφελών για το αμερικάνικο κεφάλαιο διεθνών σχέσεων, ενός νέου μοντέλου διεθνοποίησης περισσότερο ωφέλιμο για τις πολυεθνικά πολυκλαδικά μονοπώλια που εφορμούν από τις ΗΠΑ. Στο πλαίσιο αυτό έχει προαναγγελθεί μια σκληρή αντιπαράθεση με την Κίνα και αναζήτηση νέων ισορροπιών με τη Ρωσία, παρότι ήδη το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ προχωρούν τα σχέδια στρατιωτικής περικύκλωσης του ρωσικού καπιταλισμού. Ιδιαίτερη σημασία έχει η ανοικτή υποστήριξη του BREXIT από τον Τραμπ (ακολούθησε μια σαφής τοποθέτηση εξόδου της Μέι) και οι επιθετικές δηλώσεις κατά της Γερμανίας. Όσον αφορά την περιοχή η διοίκηση Τραμπ διακηρύσσει ότι θα ενισχύσει τις ήδη πολύ στενές σχέσεις ΗΠΑ – Ισραήλ και θα θέσει στο στόχαστρο ξανά το Ιράν.

Η εκλογή Τραμπ και οι νέες αντιδραστικές τάσεις που εκφράζει είναι γέννημα του κλονισμού που έχει επιφέρει η καπιταλιστική κρίση, της κρίσης της αμερικανικής διεθνούς ηγεμονίας και του αμερικανικού πολιτικού συστήματος, καθώς και των βαθιών κοινωνικών ρηγμάτων μέσα στις ΗΠΑ (με την μεγάλη αύξηση της ψαλίδας μεταξύ πλούτου και φτώχειας στη μισθωτή εργασία και στην περιθωριοποίηση) και τείνει σε παρόξυνση των αντιθέσεων σε όλα τα επίπεδα: πρωτίστως κεφάλαιο – εργασία (καθώς η όξυνση των ενδοκαπιταλιστικών ανταγωνισμών θα οδηγήσει και σε επιχείρηση έντασης της εκμετάλλευσης), ηγεμονικά καπιταλιστικά κράτη κατά λαών, αλλά και με όξυνση του ανταγωνισμού των κεφαλαίων σε διεθνές επίπεδο, αλλά και εθνικό (βλ. αντιδράσεις κατά Τραμπ και από ισχυρά αστικά τμήματα των ΗΠΑ).

Ανάλογες τάσεις εκφράζονται και στην Ευρώπη, με την ενίσχυση των εθνικιστικών ακροδεξιών κομμάτων με το αστικό Brexit κλπ. Στο πλαίσιο του ολοκληρωτικού καπιταλισμού και της αστικής προσπάθειας για την υπέρβαση της κρίσης σε βάρος της εργασίας διαμορφώνονται δύο αντιδραστικά αστικά ρεύματα, τα οποία προωθούν την ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων και την εμβάθυνση της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης: ένα ρεύμα αστικού κοσμοπολιτισμού που επιχειρεί ανάπτυξη και εμβάθυνση των μέχρι τώρα μορφών της καπιταλιστικής διεθνοποίησης (με αναφορές στην αστική δημοκρατία και την ελεύθερη αγορά, χαρακτηριστική η ομιλία Ομπάμα), – κι ένα ρεύμα αντιδραστικού νεοεθνικισμού που επιχειρεί να περάσει τις ίδιες αντιλαϊκές πολιτικές με ένα μανδύα εθνικής συσπείρωσης/υποστήριξης και συντηρητικής αναδίπλωσης, ενισχύοντας το εθνικά εξορμών κεφάλαιο, ένα ρεύμα που στην παρούσα φάση επιχειρεί να καπηλευτεί και τη δυσαρέσκεια ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων (κι εργαζομένων), παρότι δεν έχει καμία σχέση με τα συμφέροντά τους.

Χρειάζεται παραπέρα συζήτηση και προβληματισμός για την πορεία διαμόρφωσης αυτών των ρευμάτων, ξεκαθαρίζοντας πως και τα δύο είναι εχθρικά και επικίνδυνα για τους εργαζόμενους και τους λαούς. Το εργατικό κίνημα και η μαχόμενη Αριστερά δεν μπορούν να γίνουν ουρά κανενός από τα δύο, αλλά πρέπει να χαράξουν αυτοτελή ταξική ανατρεπτική γραμμή.

2. Την ίδια ώρα συνεχίζεται η οικονομική και πολιτική κρίση του ευρωπαϊκού καπιταλιστικού κέντρου (BREXIT, ιταλικό δημοψήφισμα). Η κρίση αυτή μπορεί να βαθύνει, καθώς πλησιάζουν οι γαλλικές, ολλανδικές, γερμανικές και ιταλικές εκλογές, μέσα σε μεγάλα οικονομικά προβλήματα για τις περισσότερες χώρες.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αρέσει σε %d bloggers: