EΔΟΘ: Δηλώσεις μελών της ΛΑΕ που προκαλούν ερωτηματικά…

Πιο συγκεκριμένα τα συνδικαλιστικά στελέχη του ΜΕΤΑ, οι Νίκος Δασκάλου και Μηνάς Μοναστηρίδης, ψήφισαν την παράταξη του ΠΑΣΟΚ για την Εκτελεστική Επιτροπή στην ΕΔΟΘ. Με τις δύο ψήφους των εκπροσώπων του ΜΕΤΑ-ΛΑΕ έχουμε την υφαρπαγή μίας έδρας από τις Παρεμβάσεις. (δείτε περισσότερα εδώ και εδώ)

Στην δήλωση παραίτησής του ο Ν. Δασκάλου ανέφερε ότι έκανε το λάθος να ακολουθήσει τη λογική του μικρότερου κακού. Είναι όμως η υπερψήφιση της παράταξης του ΠΑΣΟΚ με τις κορυφαίες ευθύνες για τον αφοπλισμό του συνδικαλιστικού κινήματος «μικρότερο κακό»; Πολύ περισσότερο όταν αυτό συνδυάζεται με την υφαρπαγή της έδρας των Παρεμβάσεων;

Την παραίτηση του Ν. Δασκάλου ακολούθησε η εμπρηστική δήλωση του Μηνά Μοναστηρίδη (ο όποιος δεν παραιτείται από το ΓΣ της ΕΔΟΘ), που αποτελεί και μνημείο θρασύτητας. (δείτε εδώ)

Η δήλωση είναι άκρως υβριστική και επιθετική απέναντι στις Παρεμβάσεις, ενώ χαρακτηρίζει τις παρεμβάσεις παράταξη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Το βασικότερο όμως είναι ότι όχι μόνο δεν προβαίνει σε κάποιου είδους αυτοκριτική, αλλά επιχειρεί να αποδώσει στις Παρεμβάσεις το γεγονός ότι υπερψήφισε την παράταξη του ΠΑΣΟΚ και υφάρπαξε την έδρα τους. Συγκεκριμένα γράφει ψευδόμενος ότι για την υφαρπαγή της έδρας ευθύνονται οι Παρεμβάσεις που δε ζήτησαν τη συνεργασία του ΜΕΤΑ! Φυσικά από αυτό δεν προκύπτει ότι υποχρεώθηκε να ψηφίσει την παράταξη του ΠΑΣΟΚ… Και μάλιστα μετά από ένα δίμηνο παζάρι…

Η ΛΑΕ και το ΜΕΤΑ, για την ώρα, δεν έχουν πάρει θέση!

Πηγή: Παντιέρα

Advertisements

Απαξίωση των συνδικάτων και εκφυλισμός από τη συναλλαγή ΠΑΣΚ-ΜΕΤΑ στην ΕΔΟΘ και την υφαρπαγή έδρας από τις Παρεμβάσεις

Αγωνιστικές Παρεμβάσεις Κινήσεις Συσπειρώσεις στο δημόσιο Θεσσαλονίκης

http://paremvasi.blogspot.gr/            dimosio.paremvasis@gmail.com

Απαξίωση των συνδικάτων και εκφυλισμός από τη συναλλαγή ΠΑΣΚ-ΜΕΤΑ στην ΕΔΟΘ και την υφαρπαγή έδρας από τις Παρεμβάσεις

Φαινόμενα ακραίου εκφυλισμού που οδηγούν στην απαξίωση των συνδικάτων είδαμε στη συνεδρίαση του Γενικού Συμβουλίου της ΕΔΟΘ/ΝΤ ΑΔΕΔΥ Θεσσαλονίκης για την εκλογή Εκτελεστικής Επιτροπής τη Δευτέρα 11/9. Έγινε φανερό ότι η παράταξη Πρωτοπορία, δηλαδή η ΠΑΣΚ, προκειμένου να βγάλει τρεις έδρες και να βγει πρώτη, ώστε να διεκδικήσει τη θέση του προέδρου της ΕΔΟΘ, είχε προχωρήσει σε συναλλαγή με τους συνδικαλιστές του ΜΕΤΑ (Αριστερή Ριζοσπαστική Ενότητα), δηλαδή της ΛΑΕ. Έτσι τα συνδικαλιστικά στελέχη του ΜΕΤΑ στην ΕΔΟΘ, οι Νίκος Δασκάλου και Μηνάς Μοναστηρίδης, ψήφισαν την Πρωτοπορία, την παράταξη του ΠΑΣΟΚ των μνημονίων, την ΠΑΣΚ του κυβερνητικού και γραφειοκρατικού συνδικαλισμού με το βαρύ παρελθόν και τις ιστορικές ευθύνες για την καθήλωση των σωματείων. Με την ψήφο αυτών των δύο και του εκπροσώπου της παράταξης «Διέξοδος», ΑΦΑΙΡΕΘΗΚΕ η μία έδρα των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ και δόθηκε στην Πρωτοπορία –ΠΑΣΚ, που έτσι εξασφάλισε τρίτη έδρα στην ΕΕ της ΕΔΟΘ. Πρέπει να σημειώσουμε πως με βάση τα εκλογικά αποτελέσματα του συνεδρίου της ΕΔΟΘ και τον αριθμό εκλεγμένων Γενικών Συμβούλων, η ΠΑΣΚ θα εξέλεγε δύο (2) έδρες στην Ε.Ε. και οι Παρεμβάσεις δύο (2). Με τις δύο ψήφους των εκπροσώπων του ΜΕΤΑ-ΛΑΕ έχουμε υφαρπαγή μίας έδρας από τις Παρεμβάσεις και αλλοίωση του εκλογικού αποτελέσματος με τον πιο ακραίο και αντισυνδικαλιστικό τρόπο, της απροκάλυπτης και κάτω από το τραπέζι συναλλαγής του ΜΕΤΑ με την μνημονιακή ΠΑΣΚ.

Το αντάλλαγμα που είναι ορατό –γιατί σίγουρα υπάρχουν κι άλλα, που πολύ καλά κρύβονται- ήταν η υπερψήφιση από την Πρωτοπορία του Ν. Δασκάλου στη θέση του προέδρου του ΓΣ, ο οποίος έχει την ευθύνη να διευθύνει τις συνεδριάσεις. Συνέχεια

Ταξική Πρωτομαγιά στη Θεσσαλονίκη: Μπορεί να πάει αλλιώς…

ΤΑΞΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: Μπορεί να πάει αλλιώς αλλά πρώτα πρέπει ο καθένας να διαλέξει πλευρά

Γράφει ο Παναγιώτης Ξοπλίδης*

Αταλάντευτη είναι η στόχευση για περιεχόμενο και αγώνες που δεν θα ακολουθούν την πεπατημένη του αστικοποιημένου συνδικαλισμού της ήττας, θα ετοιμάζουν δυνάμεις, θα ανεβάζουν τη συζήτηση και το ταξικό περιεχόμενο, θα εκφράζουν τις πιο ανήσυχες και ριζοσπαστικές τάσεις αγώνα μέσα στους εργαζόμενους.

Αταλάντευτη είναι η στόχευση για περιεχόμενο και αγώνες που δεν θα ακολουθούν την πεπατημένη του αστικοποιημένου συνδικαλισμού της ήττας, θα ετοιμάζουν δυνάμεις, θα ανεβάζουν τη συζήτηση και το ταξικό περιεχόμενο.

Η μεγαλύτερη ταξική πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση των τελευταίων χρόνων έγινε φέτος στην Θεσσαλονίκη. Πάνω από 2.500 διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν στην Καμάρα μετά από κάλεσμα της Πρωτοβουλίας για Ταξική Πρωτομαγιά με την συμμετοχή πρωτοβάθμιων σωματείων, συλλογικοτήτων, λαϊκών συνελεύσεων, επιτροπών αγώνα, οργανώσεων της αντικαπιταλιστικής αριστεράς και αναρχικών συλλογικοτήτων. H πορεία που ακολούθησε προς το μνημείο του Καπνεργάτη ήταν ίσως η πλέον μαζική στα 20 σχεδόν χρόνια που διοργανώνεται ταξική Πρωτομαγιά  στην Θεσσαλονίκη σε ανεξαρτησία από τον υποταγμένο αστικοποιημένο, συνδικαλισμό των ΕΚΘ/ΕΔΟΘ.

Η φετινή Πρωτομαγιά στην Θεσσαλονίκη αναμετρήθηκε λοιπόν, με το θεμελιώδες ερώτημα της αναμέτρησης με τον εργασιακό μεσαίωνα, την ανεργία, την άγρια φτώχια  μισθωτών και συνταξιούχων, τις κατασχέσεις της λαϊκής κατοικίας και αποταμίευσης που θα ενταθούν με την νέα συμφωνία κυβέρνησης- ΕΕ-ΔΝΤ- κεφαλαίου.

Η πρώτη απάντηση ήταν εξαιρετικά ευοίωνη δημιουργώντας προϋποθέσεις για την αναγκαία συνέχεια με βήματα στην ταξική ανασυγκρότηση του πολιτικού εργατικού κινήματος. Έρχεται άλλωστε ως συνέχεια της επίσης μεγάλης διαδήλωσης στην φετινή ΔΕΘ και μετά από μια σειρά μάχες που δόθηκαν και δίνονται σε μέτωπα όπως οι πλειστηριασμοί λαϊκής κατοικίας, οι ιδιωτικοποιήσεις, η κυριακάτικη αργία, τα εργατικά ατυχήματα κ.α.

Το “μπλοκ της Καμάρας” στην Θεσσαλονίκη αποτυπώνει ένα ευρύτατο φάσμα συσπείρωσης ταξικών και αγωνιστικών δυνάμεων, σωματείων και αγωνιστικών συλλογικοτήτων με διαφορετικούς βαθμούς συνείδησης, ποικιλία εμπειριών και ίσως στόχων.

Η πραγματική ενότητα κρίνεται καθημερινά (και πολύ περισσότερο στην Πρωτομαγιά) από την συμβολή στην οικοδόμηση ενός ισχυρού ενωτικού αγωνιστικού μπλοκ ρήξης και ανατροπής που θα αναμετρηθεί με τον ταξικό αντίπαλο σε κάθε χώρο δουλειάς και συνολικά.

Η πραγματική ενότητα κρίνεται καθημερινά (και πολύ περισσότερο στην Πρωτομαγιά) από την συμβολή στην οικοδόμηση ενός ισχυρού ενωτικού αγωνιστικού μπλοκ ρήξης και ανατροπής που θα αναμετρηθεί με τον ταξικό αντίπαλο σε κάθε χώρο δουλειάς και συνολικά.

Ακόμα όμως κι από άλλους δρόμους κοινή είναι η αγωνία για τη συγκρότηση άλλου κέντρου αγώνα, έστω και άτυπου, στο επίπεδο του μαζικού κινήματος.

Αταλάντευτη είναι η στόχευση για περιεχόμενο και αγώνες που δεν θα ακολουθούν την πεπατημένη του αστικοποιημένου συνδικαλισμού της ήττας, θα ετοιμάζουν δυνάμεις, θα ανεβάζουν τη συζήτηση και το ταξικό περιεχόμενο, θα εκφράζουν τις πιο ανήσυχες και ριζοσπαστικές τάσεις αγώνα μέσα στους εργαζόμενους. Θα ξεφεύγουν από τις «συμβολικές κινήσεις», την άσφαιρη διαμαρτυρία, θα εμπνέουν και θα έχουν συνέχεια, θα χτίζουν μια νέα αγωνιστική ταξική ενότητα.

Αναντίστοιχη της περιόδου ήταν η στάση δυνάμεων της αριστεράς. Η πορεία του ΠΑΜΕ στην Θεσσαλονίκη ήταν μαζική (αν και μικρότερη από προηγούμενες πρωτομαγιάτικες) αλλά αυτό δεν είναι προφανώς είδηση.

Το ΠΑΜΕ όχι μόνο δεν διαμορφώνει λογική και πρακτική πολιτικού κινήματος και μετώπου ανατροπής με αμεσομεσοπρόθεσμους πολιτικούς στόχους, γιατί είναι δήθεν ενσωματώσιμοι στο σύστημα , αλλά επιμένει αντίθετα  ξανά στον γνωστό και πλήρως αποτυχημένο δρόμο της αντιμετώπισης των συνεπειών και μόνο από την ασκούμενη βάρβαρη πολιτική δηλ. σε ένα κίνημα παζαρέματος των όρων χειροτέρευσης της θέσης των εργαζομένων. Στην ουσία κηρύττει την ηττοπάθεια μέσα στο εργατικό κίνημα για να αποδείξει ότι η μόνη τελικά  διέξοδος είναι η αυτόκεντρη κοινοβουλευτική ενίσχυση του!

Συνέχεια