ΔΕΘ 2017: Κάλεσμα συνδικαλιστών για διοργάνωση ταξικής διαδήλωσης

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΜΕΛΩΝ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΑΞΙΚΗΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗΣ ΣΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΔΕΘ 2017

ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ για ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ της ΔΙΑΔΗΛΩΣΗΣ την Τρίτη 22 Αυγούστου, 7μ.μ., στην ΕΔΟΘ

Ένα χρόνο μετά την μεγάλη συγκέντρωση της Καμάρας και τη διαδήλωση της ΔΕΘ το 2016, το εργατικό και λαϊκό κίνημα της πόλης μετράει βήματα ταξικής συσπείρωσης, αγώνων και νικών σε επιμέρους μάχες.

Η περσινή διαδήλωση, πιάνοντας το νήμα από σημαντικούς αγώνες όπως το πολύμορφο κίνημα ενάντια στα μνημονιακά μέτρα, την μάχη της Χαλκιδικής ενάντια στην el dorado, την εργατική χειραφέτηση της ΒΙΟΜΕ, δημιούργησε τις προϋποθέσεις για την αναγκαία συνέχεια με βήματα στην ταξική ανασυγκρότηση.

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΜΕΛΩΝ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΑΞΙΚΗΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗΣ ΣΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΔΕΘ 2017Το “μπλοκ της Καμάρας” αποτύπωσε ένα ευρύτατο φάσμα συσπείρωσης ταξικών και αγωνιστικών δυνάμεων, σωματείων και αγωνιστικών συλλογικοτήτων με  ποικιλία εμπειριών και  στόχων. Ακόμα όμως κι από άλλους δρόμους κοινή είναι η αγωνία για τη συγκρότηση άλλου κέντρου αγώνα στο επίπεδο του μαζικού κινήματος. Αταλάντευτη είναι η στόχευση για περιεχόμενο και αγώνες που δεν θα ακολουθούν την πεπατημένη του αστικοποιημένου και κυβερνητικού συνδικαλισμού της ήττας, που θα ετοιμάζουν δυνάμεις, θα εκφράζουν τις πιο ανήσυχες και ριζοσπαστικές τάσεις αγώνα μέσα στους εργαζόμενους. Θα ξεφεύγουν από τις «συμβολικές κινήσεις», την άσφαιρη διαμαρτυρία, θα εμπνέουν και θα έχουν συνέχεια, θα χτίζουν μια νέα αγωνιστική ταξική ενότητα. Θα εκφράζουν τη διάχυτη αγανάκτηση και οργή των εργατικών λαϊκών στρωμάτων ενάντια στο μνημονιακό καθεστώς που επιβάλλουν κυβερνήσεις και κεφάλαιο. Είναι προφανώς και αυτό αναντίστοιχο των απαιτήσεων της εποχής και έχει κάνει μικρά και ανολοκλήρωτα βήματα στη κατεύθυνση ανάπτυξης μαζικών αγώνων. Ωστόσο στην παρούσα συγκυρία, μέσα στην κατάσταση εκφυλισμού του αστικοποιημένου συνδικαλισμού δείχνει να συσπειρώνει με σταθερό τρόπο ένα μπλοκ  αγώνα και στις επιμέρους μάχες:

  •     στους αγώνες σε δύσκολους κλάδους του ιδιωτικού τομέα (εμπόριο, επισιτισμός) όπως η κυριακάτικη αργία, οι απολύσεις, τα εργατικά ατυχήματα/δολοφονίες κ.α.,
  •          στους επίμονους αγώνες στην εκπαίδευση, την υγεία, τους δήμους με μάχες ενάντια στη διάλυση των κοινωνικών αγαθών,
  •          στους αγώνες της νεολαίας για να μη ζήσει σε συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα,
  •          στον αντιφασιστικό-αντιρατσιστικό αγώνα,
  •          στις μάχες για τη γη και το περιβάλλον,
  •          στο κίνημα ενάντια στους πλειστηριασμούς που δημιούργησε ήδη μια σημαντική «ρωγμή» στο μέτωπο της αρπαγής της λαϊκής κατοικίας και περιουσίας από τράπεζες και κράτος,  ως αποτέλεσμα  του ανυποχώρητου αγώνα χωρίς ημερομηνία λήξης, χωρίς ξεπουλήματα και διαπραγματεύσεις «για το μοίρασμα της φτώχειας μας».

Είναι λοιπόν, ανάγκη των καιρών το πνεύμα του ανυποχώρητου αγώνα να περάσει σ’ όλο το εργατικό και λαϊκό κίνημα και να γίνει επικίνδυνο για την πολιτική τους συνολικά.  Δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση παρά μόνο ο αποφασιστικός, αδιαπραγμάτευτος, ανυποχώρητος αγώνας για κάθε ζήτημα, σε κάθε χώρο δουλειάς, κάθε γειτονιά. Με σύνδεση των «μικρών» και καθημερινών μαχών με τη συνολική αντιπαράθεση με την αστική στρατηγική υπέρβασης της κρίσης. Αναγκαίος κρίκος σε αυτήν την προσπάθεια είναι η αναμέτρηση και η ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που ετοιμάζει νέο γύρο επίθεσης με τα 113 «προαπαιτούμενα μέτρα» ενόψει της 3ης αξιολόγησης, με το δικαίωμα στην απεργία να μπαίνει στο στόχαστρο. Με αγωνιστική ταξική ενότητα και το απαραίτητο πρόγραμμα θα ανατρέψουμε το αντιδραστικό πλαίσιο της ΕΕ και του Ευρώ.

Είναι απαραίτητος ο σχεδιασμός και η ανάληψη αγωνιστικών, επιθετικών και δυναμικών πρωτοβουλιών για όλα τα ζητήματα, τόσο αυτά που έρχονται αλλά και όλα αυτά που έχουν ήδη επιβάλει με τα ευρωμνημόνια στους εργαζομένους, συνολικά στον λαό και την νεολαία σε όλα τα επίπεδα. Το “μπλοκ της Καμάρας” στην παρούσα φάση δεν έχει διαμορφωμένα χαρακτηριστικά και σταθερή συγκρότηση, δείχνει όμως τις δυνατότητες αυτού του δρόμου. Για πιο μόνιμα χαρακτηριστικά και δομές στη λειτουργία ενός ταξικού κέντρου αγώνα  χρειάζεται να συγκροτηθούν καλύτερα και πιο στέρεα πρώτα από όλα  τα αγωνιστικά ταξικά σωματεία, να συνδεθούν με όλες τις αγωνιστικές συλλογικότητες, τις επιτροπές αγώνα που είτε δρουν, είτε εμφανίζονται στη δράση με αφορμή κάποιο θέμα.

Οι αλλαγές που έρχονται θα είναι κατακλυσμιαίες και αν θέλουμε άμεσα να αποκρούσουμε την αντεργατική επίθεση και στη συνέχεια να την ανατρέψουμε  θα πρέπει σήμερα να σπάσουμε το φράγμα της απογοήτευσης, των αυταπατών αλλά και των υπαρκτών ανεπαρκειών. Είναι η στιγμή να διαλέξουμε πλευρά. Η ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση και διαδήλωση στα εγκαίνια της ΔΕΘ στις 9 Σεπτέμβρη του 2017 με διοργάνωση από ταξικά σωματεία, αγωνιστικές συλλογικότητες και επιτροπές αγώνα θα είναι ένα ακόμα βήμα στο δρόμο της ταξικής ανασυγκρότησης και του ανυποχώρητου αγώνα.

  1. Αγαπητός Θανάσης, δάσκαλος, μέλος Δ.Σ. Β΄ Συλλόγου Εκπ/κών Π.Ε. Θεσ/νίκης, περιφερειακός σύμβουλος Κεν. Μακεδονίας
  2. Αδάμου Αντώνης, περιφερειακός σύμβουλος Θεσσαλίας-«Αριστερή Παρέμβαση Θεσσαλίας-ΑΝΤΑΡΣΙΑ για την Ανατροπή»
  3. Αλβανούδη Ζωή, μέλος Δ.Σ. Β΄ Συλλόγου Εκπ/κών Π.Ε. Θεσ/νίκης
  4. Αλεφαντή Μελίνα, μέλος της Attack στην ανεργία και την επισφάλεια
  5. Αμπάτης Διονύσης, μέλος Δ.Σ. του Συλλόγου Εργαζομένων στα Φροντιστήρια Καθηγητών, μέλος του Δ.Σ. της ΟΙΕΛΕ
  6. Αντύπας Βαγγέλης, μέλος Συλλόγου Φοιτητών Ηλεκτρολόγων Μηχανολόγων ΑΠΘ, ΕΑΑΚ
  7. Αντωνίου Αγγελική, μέλος Γενικού Συμβουλίου της ΟΤΟΕ
  8. Αντωνόπουλος Παύλος, καθηγητής, πρόεδρος Ε΄ΕΛΜΕ Αθήνας
  9. Αρβανιτάκη Αγγελική, μέλος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ημαθίας
  10. Αρλαπάνου Λένα, ΛΑΝΤΖΑ στον Επισιτισμό – Τουρισμό Συνέχεια

Διαβάστε στο ΠΡΙΝ την Κυριακή 9 Ιούλη: Αντικαπιταλιστική οργή κατά του G20

Αντικαπιταλιστική οργή κατά του G20
Ρήξη στους δρόμους του Αμβούργου, ρωγμές εντός της συνόδου
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Απεργίες σε εμπόριο-τουρισμό|Δ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ
Ο Γενιτσαρισμός ως ανώτατο στάδιο της συστημικής «Αριστεράς»|Π. ΜΑΥΡΟΕΙΔΗΣ
Εμβάθυνση της ΕΕ σημαίνει ένταση εκμετάλλευσης και αυταρχισμού|Δ. ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ
Αθώος και ελεύθερος ο Τάσος Θεοφίλου
ΔΗΜ. ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ:Αντιδραστική σαπίλα πίσω από τη φρέσκια μπογιά|Δ.ΜΑΡΚΟΥ
Όταν ο Περισσός ήταν κατά της ρήξης|Γ.ΦΩΤΙΟΥ
Αποπροσανατολισμός από ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ|Γ. ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΣ
4ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΝΑΡ:Αντικαπιταλιστική ανατροπή, νέα κομμουνιστική ελπίδα
Παρουσίαση των θέσεων της ΠΕ|επιμέλεια Γ. ΕΛΑΦΡΟΣ
 
ΠΡΙΝΗΔΟΝ
Συνέδριο ΟΛΜΕ:Πρόταση αγώνα απο τις Παρεμβάσεις|Σ.ΣΤΕΦΑΝΙΔΟΥ
Θ.ΣΚΑΜΝΑΚΗΣ:Νέες καταχωρίσεις
Μ.ΤΖΙΑΝΤΖΗ:Το «Survivor» γίνεται θρησκεία
Λ.ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ:Μείωση της ανεργίας δια της απαξίωσης της εργασίας
Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ
ΟΤΑ:Η κυβερνητική πολιτική δολοφονεί και απολύει|Γ.ΜΟΥΡΜΟΥΡΗΣ, Κ. ΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ,ΜΠ. ΣΥΡΙΟΠΟΥΛΟΣ
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Κατασχέσεις και υπερφορολόγηση «πνίγουν» το λαό|Μ.ΒΑΣΙΛΑΣ
ΔΙΕΕΞΟΔΟΣ:Τρία άρθρα διαλόγου|Γ. ΠΕΡΑΚΑΚΗΣ, Θ. ΒΟΥΡΕΚΑΣ,Θ. ΚΑΝΙΑΡΗΣ
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Μεταθανάτιοι ύμνοι για έναν καναλάρχη|Μ. ΤΖΙΑΝΤΖΗ
ΚΙΝΗΣΗ ΙΔΕΩΝ
Σελιδοδείκτης:Για το σχολείο των αναγκών και δικαιωμάτων|Χ. ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥ
ΔΙΕΘΝΗ
Διαδηλωτές στο Αμβούργο:»Κλείστε τον καπιταλισμό»|Α.ΧΑΤΖΗΣΤΕΦΑΝΟΥ

Δεν «γιορτάζουμε» την αντιδραστική, νεοφιλελεύθερη EE. Παλεύουμε εναντίον της! Τρίτη 28/3, 6μμ, Άγαλμα Βενιζέλου

Ανακοίνωση για τα 60 χρόνια της ΕΟΚ/Ευρωπαϊκής Ένωσης

Δεν «γιορτάζουμε» την επέτειο της αντιδραστικής, νεοφιλελεύθερης EE.

Παλεύουμε εναντίον της

Δεν «γιορτάζουμε» την επέτειο της αντιδραστικής, νεοφιλελεύθερης EE.  Παλεύουμε εναντίον τηςΣυγκεντρώσεις – διαδηλώσεις την Τρίτη 28 Μάρτη:

  • Αθήνα: 6:00 μμ, Προπύλαια – γραφεία ΕΕ
  • Θεσσαλονίκη: 6μμ Άγαλμα Βενιζέλου

Στις 25 Μάρτη συμπληρώνονται 60 χρόνια από την ίδρυση της ΕΟΚ, που μετεξέλιξή της είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση, εργαλείο των ιμπεριαλιστών και του μεγάλου κεφαλαίου της Ευρώπης για την προώθηση των συμφερόντων τους παγκόσμια, για το χτύπημα της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων.

Ιδιαίτερα μετά τη συνθήκη του Μάαστριχτ (1992), με όλες τις συμφωνίες και οδηγίες που ακολούθησαν (Σένγκεν, Λισαβόνα, Μπολκενστάιν κ.λπ.), με το Σύμφωνο Σταθερότητας και την υιοθέτηση του κοινού νομίσματος (Ευρώ), η ΕΕ μετατράπηκε σ’ ένα πλήρως αντεργατικό, αντιλαϊκό εργαλείο, που επιβάλει στις εργατικές τάξεις και τους λαούς της Ευρώπης μόνιμη λιτότητα και φτωχοποίηση, κατεδάφιση των εργατικών, κοινωνικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων, ιμπεριαλιστικούς πολέμους και επεμβάσεις, ρατσισμό, σύνορα–φρούρια, στρατόπεδα συγκέντρωσης και δολοφονημένους μετανάστες, εθνικισμό και φασισμό, μετατροπή χωρών σε αποικίες χρέους.

Όλα αυτά έγιναν πολύ χειρότερα με το ξέσπασμα της παγκόσμιας κρίσης και ειδικότερα σε χώρες όπως η Ελλάδα, που μπήκαν άμεσα υπό το καθεστώς των Μνημονίων, επιτηρούμενων ασφυκτικά από το «διευθυντήριο» της Κομισιόν, του Γιούρογκρουπ, των ευρωπαίων ιμπεριαλιστών δανειστών και συμμάχων/εκπροσώπων του μεγάλου κεφαλαίου.

Την ίδια στιγμή, το αντιδραστικό «οικοδόμημα» της ΕΕ τρίζει από πολλές πλευρές. Συνέχεια

Παρεμβάσεις στο Δημόσιο: Οι εξελίξεις, τα μέτρα και η αγωνιστική μας απάντηση (Μάρτης 2017)

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ –ΚΙΝΗΣΕΙΣ –ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ στο ΔΗΜΟΣΙΟ

http://paremvaseisdimosiou.blogspot.gr/            dimosio.paremvasis@gmail.com

Οι εξελίξεις, τα μέτρα και η αγωνιστική μας απάντηση

Μάρτης 2017

Η συμφωνία κυβέρνησης-θεσμών για πρωτογενή πλεονάσματα 1,75% του ΑΕΠ για το 2017 και 3,5% από το 2018 (περίπου 7 δις κάθε χρόνο) για μεσοπρόσθεσμο διάστημα (δηλαδή για 2-10 χρόνια) επιβεβαιώνει πως έχει ήδη συμφωνηθεί, με τη στήριξη όλου του αστικού πολιτικού προσωπικού που ψήφισε ή στηρίζει το 3ο Μνημόνιο, η επιβολή ενός νέου Μνημονίου κάθε χρόνο!

Η ουσιαστική συμφωνία της κυβέρνησης για ψήφιση μέτρων μετά το 2018, χρονιά που υποτίθεται θα τελείωναν τα Μνημόνια, ισοδυναμεί με την προαναγγελία ενός 4ου Μνημόνιου. Κυβέρνηση, ΕΕ και ΔΝΤ έχουν συμφωνήσει στην πραγματικότητα να υποθηκεύσουν το μέλλον του λαού. Ωστόσο, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ παρουσιάζει τις ενδοκαπιταλιστικές αντιθέσεις ως άλλοθι για να παραστήσει ότι δήθεν διαπραγματεύεται και να δώσει την εντύπωση ότι ο λαός μπορεί να περιμένει κάτι θετικό.

Το σίριαλ των διαπραγματεύσεων για τη 2η αξιολόγηση και η εφαρμογή των ψηφισμένων μνημονιακών μέτρων διαμορφώνουν εφιαλτικές εξελίξεις για τους εργαζόμενους και το λαό. Τίποτα θετικό δεν μπορεί να αναμένει κανείς από τη διαπραγμάτευση για το κλείσιμο της 2ης αξιολόγησης. Το μόνο που κρίνεται είναι η έκταση και ο ρυθμός των περικοπών και η ταχύτητα καταστροφής των εισοδημάτων και της ζωής όλων μας.

Κόβουν έναν ακόμη μισθό!

Το αφορολόγητο φαίνεται ότι θα κινηθεί ακόμα και κάτω από τα 6.000 ευρώ (5.900 είναι το σενάριο που κυριαρχεί), δηλαδή θα μειωθεί κατά 2.700 ευρώ. Αυτό ισοδυναμεί με λήστευση 600 ευρώ το χρόνο, περίπου έναν μισθό νεοδιόριστου, από όλους τους χαμηλόμισθους και τους χαμηλοσυνταξιούχους. Η υπολογιζόμενη μείωση κατά 50 ευρώ το μήνα έρχεται να προστεθεί στις μειώσεις μισθού που επιβλήθηκαν με την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών από το Γενάρη του 2017. Πρόκειται για μια συνεχή διαδικασία μείωσης του μισθού/εισοδήματος με ποικίλα μέτρα περικοπών ώστε να «κρύβεται» η συνολική έκταση της μείωσής του.

Η μείωση του αφορολόγητου, απολύτως αντίθετα με τους κυβερνητικούς ισχυρισμούς, θίγει τους χαμηλόμισθους, αφού καλείται να πληρώσει όποιος έχει μηνιαίο μισθό/εισόδημα από 500 ευρώ και πάνω. Μάλιστα η επιβάρυνση είναι η ίδια ποσοτικά στην αύξηση του φόρου τόσο για τους χαμηλόμισθους με ετήσιο εισόδημα 9.000 όσο και για αυτούς που έχουν εισόδημα 30.000-50.000 και πάνω ευρώ το χρόνο.

Καταργούν την προσωπική διαφορά. Κόβουν τις συντάξεις έως και 30%

Με την κατάργηση της προσωπικής διαφοράς στις συντάξεις και τον επανυπολογισμό τους με βάση το νόμο Κατρούγκαλου, οι συντάξεις πάνω από 700 ευρώ οδηγούνται σε μείωση της τάξης του 30% και μέχρι 363 ευρώ. Η μείωση  αυτή έρχεται να προστεθεί στη μείωση του εισοδήματος των συνταξιούχων που πλήττονται διπλά και από τα δύο μέτρα!

Άλλωστε, στο ασφαλιστικό, οι θεσμοί απαιτούν νέες δραματικές περικοπές στην κρατική χρηματοδότηση που θα οδηγήσει σε νέες μειώσεις και κατάρρευση ότι έχει απομείνει από τις συντάξεις, τα εφάπαξ και τις ασφαλιστικές παροχές. Ενώ σήμερα δίνεται το 10% του κρατικού προϋπολογισμού στην ενίσχυση του ασφαλιστικού, οι θεσμοί απαιτούν μείωση της ενίσχυσης στο 2%, που είναι ο ΜΟ των χωρών της ΕΕ.

Η κατάργηση της προσωπικής διαφοράς στις συντάξεις είναι η προαναγγελία των επόμενων περικοπών και στους μισθούς με την κατάργηση της προσωπικής διαφοράς που υπάρχει στο μισθό με το τελευταίο μισθολόγιο, στα μέτρα του κόφτη για την επόμενη αξιολόγηση.

Επίθεση στο δημόσιο Συνέχεια

Εκδήλωση της ΔιΕΕξόδου Θεσ/νίκης με θέμα «ΕΕ: Τα κέρδη πάνω από τους ανθρώπους»

Εικόνα

Ανακοίνωση της Αγροτοδιατροφικής επιτροπής της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σχετικά με την εξέλιξη του αγώνα των αγροτών και το κλείσιμο των μπλόκων.

 Να συνεχίσουμε τον αγώνα,

για τη συγκρότηση αγωνιστικού μετώπου ρήξης και ανατροπής,

για την αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης

Αγρότισσες, αγρότες, κτηνοτρόφοι

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ήταν ειλικρινέστατη σε όλες τις συναντήσεις που πραγματοποιήθηκαν με την «πανελλαδική επιτροπή των μπλόκων» και τα διάφορα «συντονιστικά» των αγροτών. «Κανένα αίτημα του κινήματος δεν πρόκειται να ικανοποιηθεί γιατί είμαστε πιστοί στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην υλοποίηση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, γιατί υποκλινόμαστε στη μηχανή του χρέους που καταβροχθίζει το πλούτο που παράγουμε, γιατί δεν παρεκκλίνουμε από τη «δημοσιονομική προσαρμογή» και τους «ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς», γιατί λατρεύουμε τους νόμους της αγοράς και των τραπεζών και γιατί βάζουμε πλάτη στις απαιτήσεις των επενδυτών με το μητρώο αγροτών και αγροτικών εκμεταλλεύσεων που ψηφίσαμε πέρσι για τη συγκέντρωση γης και παραγωγής σε λίγα χέρια».

Είναι ξεκάθαρο λοιπόν ότι το λειψό πολιτικό περιεχόμενο των κινητοποιήσεων με τα αιτήματα επιβίωσης αποκομμένα από τη σύγκρουση με την Ευρωπαϊκή Ένωση και την συγκυβέρνηση σήμερα και όχι στο αόριστο μέλλον, καθιστούν τις κινητοποιήσεις εύκολα διαχειρίσιμες. Συνέχεια

Η έκθεση του ΟΟΣΑ και η “αποκλειστικότητα” της Αυγής

του Γιώργου Καλημερίδη

Η Αυγή με ουδέτερο τρόπο παρουσιάζει ότι δέσμευση της χώρας είναι η χρήση κουπονιών, η μετατόπιση δημόσιων κεφαλαίων για το σχολείο σε ιδιωτικούς φορείς. Σε τι διαφέρουν οι συγκεκριμένες προτάσεις για τις οποίες έχει δεσμευτεί η κυβέρνηση, από αυτές του κ. Μητσοτάκη;

Η Αυγή με ουδέτερο τρόπο παρουσιάζει ότι δέσμευση της χώρας είναι η χρήση κουπονιών, η μετατόπιση δημόσιων κεφαλαίων για το σχολείο σε ιδιωτικούς φορείς. Σε τι διαφέρουν οι συγκεκριμένες προτάσεις για τις οποίες έχει δεσμευτεί η κυβέρνηση, από αυτές του κ. Μητσοτάκη;

Στο κυριακάτικο φύλλο της Αυγής στις 12/2 έχουμε δημοσιευμένη, κατά αποκλειστικότητα, μια πρόγευση του τι θα περιλαμβάνει η περιβόητη επαναεπικύρωση της έκθεσης του ΟΟΣΑ για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Αν και η εφημερίδα δεν μας ενημερώνει για την πηγή της, ο αναγνώστης αποκτά ωστόσο μια ουσιαστική ενημέρωση για τις πολιτικές και εκπαιδευτικές κατευθύνσεις των προτάσεων ΟΟΣΑ για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Θα ήταν ενδιαφέρον ασφαλώς να ενημερωθούν οι αναγνώστες της εφημερίδας για την ικανότητα του ιστορικού εντύπου της Αριστεράς να έχει μια τόσο διεισδυτική πρόσβαση στους μηχανισμούς ενός υπερεθνικού ιμπεριαλιστικού οργανισμού, όπως ο ΟΟΣΑ (1).

Πριν προχωρήσουμε, όμως, στο περιεχόμενο των προτάσεων ΟΟΣΑ, όπως παρουσιάζονται στο συγκεκριμένο δημοσίευμα, το πρώτο συμπέρασμα στο οποίο μπορεί, με ασφάλεια, κάποιος να καταλήξει είναι ότι στην πράξη η αναθεώρηση της έκθεσης ΟΟΣΑ για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα είναι εδώ και καιρό ήδη ολοκληρωμένη και γνωστή στην κυβέρνηση. Αυτό που απαιτείται είναι πλέον το πολιτικό αμπαλάρισμα και περιτύλιγμα της πρότασης, προκειμένου να δει και επίσημα το φως της δημοσιότητας. Η έκθεση, όπως θα δείξουμε και παρακάτω, περιλαμβάνει όλες τις αντιδραστικές εκπαιδευτικές θέσεις του διεθνούς εκπαιδευτικού νεοφιλελευθερισμού και από πολλές απόψεις είναι πολύ πιο επιθετική και αντιεκπαιδευτική από αυτή του 2011, καθώς προχωρά στην πολύ πιο συγκεκριμένη εξειδίκευση των γενικών νεοφιλελεύθερων εκπαιδευτικών αρχών της προηγούμενης. Από αυτή την άποψη, το κύριο ζήτημα για την κυβέρνηση είναι το πώς θα δικαιολογήσει την έκθεση, παρά το πώς θα τοποθετηθεί πολιτικά απέναντι σε θέσεις που τις είναι ήδη εδώ και καιρό γνωστές.

Πιο συγκεκριμένα, η κυβέρνηση θα πρέπει να διευκρινίσει στον ελληνικό λαό και στην εκπαιδευτική κοινότητα γιατί δεσμεύτηκε στο Μνημόνιο 3 να ακολουθήσει τη γραμμή του ΟΟΣΑ για τα εκπαιδευτικά ζητήματα, όταν ο ΟΟΣΑ δεν ανήκει στο κουαρτέτο των “δανειστών” και το πολιτικό περιεχόμενο των εκπαιδευτικών θέσεων του είναι γνωστό παγκοσμίως. Ιδιαίτερα το Τμήμα Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ και οι εκπαιδευτικοί του, οι οποίοι ήταν επικριτές της έκθεσης του 2011, θα πρέπει να μας εξηγήσουν τι νεότερο περίμεναν από την επικαιροποίηση της αρχικής έκθεσης και αν πίστευαν πραγματικά ότι διαμέσου του ΟΟΣΑ θα ήταν εφικτό να διασφαλιστούν τα μορφωτικά δικαιώματα της κοινωνικής πλειοψηφίας. Σε κάθε περίπτωση την αποκλειστικότητα της αποκάλυψης αυτή τη φορά δεν την κάνει κάποιο άλλο έντυπο, ώστε να υπάρχει η δυνατότητα της διάψευσης, αλλά η ίδια η εφημερίδα της κυβέρνησης. Αυτό μας κάνει να υποθέσουμε, βάσιμα, ότι τα χρονικά περιθώρια για τους κυβερνώντες έχουν στενέψει απελπιστικά. Συνέχεια

Περί θεματικής εβδομάδας κι άλλων ….δαιμονίων

Γράφουν: Γιώτα Ιωαννίδου, Άννα Μπαχτή

Μια μικρή ιστορία….

Οι Θεματικές Εβδομάδες, οι ημέρες αθλητισμού, τα αφιερώματα κλπ δεν αποτελούν –όπως θα έπρεπε- τον κρίκο ανάδειξης ζητημάτων μέσα από το συνολικό, συνεχές στη διάρκεια της χρονιάς εκπαιδευτικό πλαίσιο εξέτασής τους. Αντίθετα, συνιστούν την κάλυψη της απουσίας τους από αυτό.

Οι Θεματικές Εβδομάδες, οι ημέρες αθλητισμού, τα αφιερώματα κλπ δεν αποτελούν –όπως θα έπρεπε- τον κρίκο ανάδειξης ζητημάτων μέσα από το συνολικό, συνεχές στη διάρκεια της χρονιάς εκπαιδευτικό πλαίσιο εξέτασής τους. Αντίθετα, συνιστούν την κάλυψη της απουσίας τους από αυτό.

Κάποτε ένας μακρινός βασιλιάς, σε μια όχι μακρινή εποχή, ανακοίνωσε στους υπηκόους του την περικοπή τροφής από το ήδη περιορισμένο καθημερινό συσσίτιο. Οι αυλικοί του υπερθεμάτιζαν υπέρ της πρωτοποριακής μεθόδου να ανακοινώσει αυτή του την απόφαση μέσω της αναγγελλίας μιας θεματικής ημέρας για την υγιεινή διατροφή, για όλο τον πληθυσμό. Στη διάρκεια αυτής της ημέρας ειδικοί επιστήμονες και οργανισμοί θα συζητούσαν με το λαό για τις διατροφικές του συνήθειες, σε συνάρτηση με την αειφόρο ανάπτυξη και την περιβαλλοντική ισορροπία, με βιωματικό τρόπο. Οι επιστήμονες της βασιλικής αυλής εξήραν τη βασιλική πρωτοβουλία, για την καινοτομία της και το περιθώριο αυτενέργειας που άφηνε για την εφαρμογή της σε ομάδες πολιτών… Ορισμένοι προκαθήμενοι της Εκκλησίας απαίτησαν από το βασιλιά να μην ανακατεύει τα ζητήματα διατροφής με τον άγιο χαρακτήρα της θρησκευτικής νηστείας και δημιουργεί συγχύσεις διατροφικής ταυτότητας και ζητούσαν απαλλαγή από τη συμμετοχή στη συζήτηση. Ο σύλλογος των χορτοφάγων χαιρέτησε την πρωτοβουλία της βασιλικής κυβέρνησης και θεώρησε ότι ανοίγει το δρόμο για τον αυτοκαθορισμό των διατροφικών συνηθειών και την ελεύθερη επιλογή τρόπου διατροφής. Ένας δάσκαλος που υποστηρίζει την ανάγκη της υγιεινής διατροφής χρόνια τώρα, τόλμησε να ρωτήσει δειλά, πώς μπορεί να μάθει σε κάποιο πεινασμένο διατροφικές συνήθειες, κατηγορήθηκε πάραυτα για διατροφοβία, αρνητισμό και έλλειψη διάθεσης ξεβολέματος. Ακόμη και αντιφρονούντες στο βασιλικό καθεστώς έβαλαν το δασκαλάκο στη θέση του, φωνάζοντας: «μιλάς εσύ που όφειλες να παίρνεις τέτοιες πρωτοβουλίες μόνος σου και πριν το βασιλιά»; Κατόπιν έθεσαν εαυτόν στην υπηρεσία του βασιλικού σχεδίου, πυκνώνοντας τους καταλόγους των ειδικών. Ήταν ευκαιρία να διατυπώσουν στο λαό τις διαφωνίες τους επί του διατροφικού ζητήματος.

Και η περικοπή τροφής εφαρμοζόταν σταθερά, αφήνοντας πίσω της όλο και περισσότερους πεινασμένους χωρίς όμως σχεδόν κανείς να συζητά για αυτούς, αφού ήταν πεισμένοι ότι αυτό ήταν ένα αναπόφευκτο φαινόμενο…

Ας έρθουμε όμως στο κοντινό σήμερα

Ποιο είναι το ερώτημα που βάζει και που το απαντά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ με την περίφημη Θεματική Εβδομάδα στα γυμνάσια; Και στη θέση ποιων παλιότερων αντιμετωπίσεων μπαίνει αυτή;

Θεωρητικά ο σκοπός της Θεματικής Βδομάδας είναι να εμπλακούν οι μαθητές με τα σοβαρά ζητήματα της διατροφής, των εξαρτήσεων και των φύλων. Και αυτό μέσα από τα περιεχόμενα, την παιδαγωγική διαδικασία της εκπαίδευσης, την κοινωνική υποστήριξη και τα κατάλληλα εργαλεία και μεθόδους. Έτσι, υποτίθεται ότι θα διερευνήσουν, θα καταλάβουν, θα απορρίψουν νοοτροπίες και στερεότυπα, θα ανιχνεύσουν και θα διαμορφώσουν αντίληψη, συνείδηση και επιλογές.

Μετά την παρέλαση των «θα», ας προσγειωθούμε.

Η ουσία του μέτρου της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ περιορίζεται στο να δοθούν κάποιες πληροφορίες και ερεθίσματα σε αυτά τα ζητήματα και τίποτα περισσότερο. Και αυτό στο περιθώριο της εκπαιδευτικής διαδικασίας, καθώς οι αντίστοιχες θεματολογίες θα αφαιρεθούν από τα διδακτικά αντικείμενα, θα μειωθούν τα εποπτικά μέσα διδασκαλίας τους και θα αφαιρεθεί η δυνατότητα χρήσης ωρών από το κανονικό διδακτικό ωράριο των καθηγητών γι’ αυτά. Συνέχεια

Πολιτική πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (22.1.2017)

Πολιτική πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

  • ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΙΝΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΒΗΜΑΤΙΣΜΟ, ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ, ΤΟΝ ΔΙΑΛΟΓΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΩΝ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΩΝ, ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΩΝ, ΑΝΤΙ-ΕΕ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ
  • ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ
  • ΓΙΑ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ

Στη βάση της πολιτικής απόφασης της 3ης Συνδιάσκεψης, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ διατυπώνει σήμερα την πρότασή της για τον διάλογο, τον κοινό βηματισμό και την πολιτική συνεργασία, που απευθύνεται στις δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής, αντιιμπεριαλιστικής, αντιΕΕ αριστεράς και τις πολύμορφες δυνάμεις που κινούνται σε λογική ανατροπής και έρχονται σε ρήξη με τις λογικές της διαχείρισης του συστήματος. 

 

Α. Οι πολιτικές εξελίξεις

Στη βάση της πολιτικής απόφασης της 3ης Συνδιάσκεψης, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ διατυπώνει σήμερα την πρότασή της για τον διάλογο, τον κοινό βηματισμό και την πολιτική συνεργασία, που απευθύνεται στις δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής, αντιιμπεριαλιστικής, αντιΕΕ αριστεράς

Στη βάση της πολιτικής απόφασης της 3ης Συνδιάσκεψης, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ διατυπώνει σήμερα την πρότασή της για τον διάλογο, τον κοινό βηματισμό και την πολιτική συνεργασία, που απευθύνεται στις δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής, αντιιμπεριαλιστικής, αντιΕΕ αριστεράς

Οι πυκνές και σημαντικές πολιτικές εξελίξεις της περιόδου (δεύτερη αξιολόγηση με καταιγιστικά μέτρα ενάντια στον λαό και η ανάγκη ανάπτυξης των εργατικών και λαϊκών αντιστάσεων,  όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και των πολεμικών κινδύνων στην περιοχή) δημιουργούν την ανάγκη για διαμόρφωση εναλλακτικής λύσης  σε ρήξη με την πολιτική του κεφαλαίου, της ΕΕ και του ΔΝΤ, απέναντι στον ισχυρισμό όλων των αστικών και μνημονιακών κομμάτων ότι δεν υπάρχει εναλλακτική (ΤΙΝΑ).

Η πολύμορφη επίθεση περιλαμβάνει: το χτύπημα των συνδικαλιστικών ελευθεριών και κατακτήσεων, με το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, τις νέες περικοπές μισθών και συντάξεων, την παράδοση των «κόκκινων δανείων» στα κοράκια των αγορών, τους μαζικούς πλειστηριασμούς της λαϊκής κατοικίας, τον «αυτόματο κόφτη», τους δημοσιονομικούς κανόνες της ευρωζώνης και της ΕΕ. Με αυτή την πολιτική χτυπιούνται οι δημοκρατικές ελευθερίες και καταχτήσεις. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ έχει ενστερνιστεί και υλοποιεί την βαθιά αντιλαϊκή πολιτική, με στόχο να σώσει τους καπιταλιστές και τους τραπεζίτες από τη κρίση του συστήματος τους, προσπαθώντας να πείσει ότι η πολιτική αυτή είναι μονόδρομος και για τα λαϊκά στρώματα. Αντιγράφει όλες τις προηγούμενες μνημονιακές αστικές κυβερνήσεις.

Την ίδια στιγμή η  ΕΕ, που αποτελεί το «όραμα» της ελληνικής ολιγαρχίας για μισό και πάνω αιώνα,  βιώνει την μεγαλύτερη από ποτέ οικονομική, πολιτική, ιδεολογική και κοινωνική κρίση. Μετά το ελληνικό και το βρετανικό, ήρθε και το ιταλικό ΟΧΙ για να επιβεβαιώσει όχι μόνο ότι το «κοινό ευρωπαϊκό όραμα» αποτελεί  πλέον εφιάλτη για την εργατική τάξη και τους λαούς της Ευρώπης, αλλά και ότι δυναμώνει η δυνατότητα να αμφισβητηθεί μαζικά ο «μονόδρομος της ΕΕ» από εργατική σκοπιά.

Την ίδια στιγμή, ζούμε την όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών (ΗΠΑ, ΕΕ, Ρωσία) και των αστικών τάξεων στην περιοχή μας, την επέκταση των πολέμων και του δράματος της προσφυγιάς, τον ανταγωνισμό των αστικών τάξεων Ελλάδας και Τουρκίας. Η ελληνική κυβέρνηση εμπλέκεται ενεργά στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και ανταγωνισμούς. Γίνεται ο καλός στρατιώτης του ΝΑΤΟ, ενισχύει τον ιμπεριαλιστικό άξονα ΗΠΑ-Ισραήλ, από κοινού με την Αίγυπτο και την Κύπρο. Τμήμα αυτής της πολιτικής είναι και η συμφωνία ΕΕ- Τουρκίας, την οποία στηρίζει και υλοποιεί η ελληνική κυβέρνηση που μετατρέπει το Αιγαίο σε «πεδίο μάχης» κατά των προσφύγων και μεταναστών, με καταδιώξεις από το ΝΑΤΟ, τη FRONTEX και τους συνοριοφύλακες Ελλάδας και Τουρκίας, με στρατόπεδα συγκέντρωσης και ιδιαίτερη προσφυγική γκετοποίηση στα νησιά του Αν. Αιγαίου.

Με βάση τα παραπάνω, κρίσιμο ζήτημα αποτελεί η συσπείρωση των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων που επιδιώκουν την ανατροπή αυτής της επίθεσης, την απελευθέρωση της εργατικής τάξης και του λαού από την μέγγενη των ευρωμνημονίων και της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, της  ΕΕ και ΔΝΤ, την ανεξαρτησία από τους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς, που επιδιώκουν να ανοίξει ένας άλλος δρόμος για την κοινωνική πλειοψηφία.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ διαπιστώνει ότι σήμερα, παρά τις αναγνωρισμένες και σεβαστές διαφορές που υπάρχουν ανάμεσα στις δυνάμεις που κινούνται σε αντικαπιταλιστική, αντιιμπεριαλιστική, αντιΕΕ κατεύθυνση, και τις ευρύτερες δυνάμεις ανατροπής, που απορρίπτουν τις λογικές «φιλολαϊκής» διαχείρισης του καπιταλισμού, είναι αναγκαίο, ώριμο και ρεαλιστικό να υπάρξει τουλάχιστον ένας κοινός συνολικός πολιτικός βηματισμός με ανοικτή την δυνατότητα της πολιτικής συνεργασίας.

 Για το λόγο αυτό διατυπώνουμε την πολιτική αυτή πρόταση για τον κοινό πολιτικό βηματισμό και την πολιτική συνεργασία, που  αφορά:

α) Μορφές μόνιμης κοινής δράσης στα πλαίσια της λογικής του αγωνιστικού μετώπου ρήξης και ανατροπής στους κοινωνικούς χώρους,

β) Κοινή συμμετοχή σε μόνιμες δράσεις που αφορούν κορυφαία πολιτικά ζητήματα όπως η Ε.Ε,  το θέμα των λαϊκών ελευθεριών κα

γ) Η από κοινού συμβολή στην ενίσχυση των κοινωνικοπολιτικών συσπειρώσεων και σχημάτων (συνδικαλιστικό κίνημα, Περιφέρειες, Δήμους, νεολαία, κίνημα ενάντια στους πλειστηριασμούς),

δ) ένας ευρύτερος συστηματικός διάλογος, για τα μεγάλα ζητήματα του αντικαπιταλιστικού προγράμματος, της αριστεράς και του μετώπου που απαιτεί η εποχή μας.

Πιο συγκεκριμένα:

Β. Για την πάλη για την ανατροπή της επίθεσης και την ανασυγκρότηση του κινήματος

Τα βήματα της πολιτικής συνεργασίας περνούν πρώτα από όλα μέσα από την κοινή δράση στο κίνημα, για να ανατραπεί η επίθεση, για να μην περάσουν τα μέτρα της «δεύτερης αξιολόγησης» και όλες οι υπόλοιπες αναδιαρθρώσεις. Η προσπάθεια αυτή αφορά προφανώς ευρύτερες δυνάμεις, αλλά σε κάθε περίπτωση οι δυνάμεις στις οποίες απευθύνεται η παρούσα πρόταση κοινού πολιτικού βηματισμού είναι αναγκαίο να δράσουν από κοινού και ενοποιητικά για την οικοδόμηση ενός ισχυρού αγωνιστικού μετώπου αντιπολίτευσης, ρήξης, ανατροπής.

Συνέχεια

Αποφάσεις του Πανελλαδικού Συντονιστικού Οργάνου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (22.1.2017)

ΑΝΤΑΡΣΥΑ

ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΟΥ, ΚΥΡΙΑΚΗ 22/1/2017

Α. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

  1. To Πανελλαδικό Συντονιστικό συνεδριάζει σε μια περίοδο που όλα τα μεγάλα και σοβαρά ζητήματα της πολιτικής διαπάλης έχουν ανοίξει και σε σημαντικό βαθμό θα κριθούν το επόμενο χρονικό διάστημα: τo βάθεμα της οικονομικής κρίσης τόσο παγκόσμια όσο και στην χώρα μας,  η κρίση της ΕΕ, η όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών μέχρι του σημείου πολεμικών απειλών και η αντιδραστικοποίηση του  πολιτικού συστήματος ως απάντηση στο βάθεμα της πολιτικής κρίσης, που συνοδεύεται και με τις τάσεις ενίσχυσης της ακροδεξιών και ρατσιστικών δυνάμεων  σε ΗΠΑ και Ευρώπη, αποτελούν το γενικότερο περιβάλλον μέσα στο οποίο εξελίσσεται η πολιτική διαπάλη στην χώρα μας και διεθνώς.

ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΟΥ, ΚΥΡΙΑΚΗ 22/1/2017Στην Ελλάδα, βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα σημαντική καμπή των πολιτικών εξελίξεων. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ κλιμακώνει την επίθεση για την υλοποίηση των μέτρων της πρώτης αξιολόγησης και την συζήτηση για την δεύτερη, κατάσταση που προκαλεί τάσεις οργής αλλά και απογοήτευσης σε τμήματα του λαού.

Στα δυο χρόνια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η εργατική τάξη και ο λαός μέσα από τις πικρές τους εμπειρίες κατανοούν ότι η πολιτική «ούτε ρήξη-ούτε υποταγή», η «κατάργηση των μνημονίων μέσα στην ευρωζώνη και την ΕΕ», η «σκληρή διαπραγμάτευση με τους δανειστές», η «ταξική συνεργασία» για μια «δίκαιη ανάπτυξη» οδηγούν τελικά στην κλιμάκωση της αστικής, μνημονιακής επίθεσης στα λαϊκά στρώματα.

Όμως η μετακίνηση του κόσμου προς τα αριστερά, προς μια αντικαπιταλιστική πολιτική ρήξης με τις δυνάμεις του κεφαλαίου, την ΕΕ και τους δανειστές,  δεν είναι ούτε αυτόματη, ούτε εύκολη υπόθεση. Για να υπάρξει η μετατόπιση αυτή χρειάζονται πρωτοβουλίες που να δυναμώνουν την αντίσταση για να έχουμε νίκες και βήματα στην ταξική ανασυγκρότηση του κινήματος, προβολή της αντικαπιταλιστικής τακτικής και στρατηγικής απέναντι στα άλυτα ζητήματα και τις αντιφάσεις που υπάρχουν και μέσα και στον κόσμο που «σπάει» από τον ΣΥΡΙΖΑ, ενωτικές πρωτοβουλίες  με αυτόν τον κόσμο και μέσα στους αγωνιστές και τις δυνάμεις που με τους δικούς τους δρόμους κινούνται σε κατεύθυνση ρήξης και ανατροπής της κυρίαρχης πολιτικής, για να αλλάζει ο συσχετισμός και να ξεπεραστεί η  ηττοπάθεια και η απογοήτευση.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, παρά την συνεισφορά της στην ανάπτυξη του κινήματος και των αγώνων, δεν έχει κατορθώσει να μπει μπροστά και να συμβάλλει στην αντεπίθεση του εργατικού και λαϊκού κινήματος.  Συζητώντας και ξεπερνώντας, με ενωτικό και συντροφικό τρόπο, λάθη και αδυναμίες της προηγούμενης περιόδου, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ μπορεί και πρέπει να παίξει πρωτοπόρο ρόλο απέναντι στην κυβερνητική πολιτική, την ΕΕ, τον πόλεμο με κινηματικές και πολιτικές πρωτοβουλίες. Η πολιτική πρόταση που καταθέτει για κοινό βηματισμό,  διάλογο και την πολιτική συνεργασία των δυνάμεων της αντικαπιταλιστικής, αντιιμπεριαλιστικής, αντιΕΕ αριστεράς και τις πολύμορφες δυνάμεις που κινούνται σε λογική ανατροπής και έρχονται σε ρήξη με τις λογικές της διαχείρισης του συστήματος απαντάει σ’ αυτή την ανάγκη.

Το ΠΣΟ καλείται με την συζήτηση και τις αποφάσεις του, που θα συζητηθούν εν συνεχεία σε όλη την κλίμακα των οργάνων και τοπικών επιτροπών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, να συμβάλλει στην ανασυγκρότηση της προσπάθειάς μας, στην άμεση ενίσχυση της συλλογικής δράσης, με σχέδιο και αποφασιστικότητα.

Β. Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΒΑΘΑΙΝΕΙ ΔΙΕΘΝΩΣ

  1. Οι βασικές εκτιμήσεις του ΠΣΟ του Σεπτέμβρη για την διεθνή κατάσταση του καπιταλισμού ισχύουν και μάλιστα η σημασία τους ενισχύεται, ενώ νέα στοιχεία έχουν εμφανιστεί.

Συνέχεια