Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλλει την αντιδημοκρατική νέα δίωξη σε βάρος αγωνιστών του κινήματος ενάντια στους πλειστηριασμούς στη Θεσσαλονίκη

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλλει την απαράδεκτη και αντιδημοκρατική νέα δίωξη σε βάρος αγωνιστών του κινήματος ενάντια στους πλειστηριασμούς της λαϊκής περιουσίας και κατοικίας. Η στοχοποίηση του Ζήση Κλεισιάρη, πρώην μέλους του Δ.Σ. του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης με την Εναλλακτική Πρωτοβουλία και του Ηλία Σμήλιου, πρόεδρο του Ζ΄ Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Θεσσαλονίκης και δημοτικού συμβούλου Αμπελοκήπων-Μενεμένης ουσιαστικά στρέφεται κατά της δράσης του Συντονισμού Συλλογικοτήτων Θεσσαλονίκης ενάντια στους πλειστηριασμούς. Εντάσσεται στο ίδιο σχέδιο με τις διώξεις αγωνιστών ενάντια στους πλειστηριασμούς σε Πρέβεζα και Άργος.

Με τη μήνυση μεγαλοσυμβολαιογράφου επιχειρείται να στηθεί ένα κατηγορητήριο για βαριά αδικήματα (διέγερση κατά των νόμων, παράνομη βία, παρακώλυση συναγωνισμού) για να ποινικοποιηθεί ο αγώνας για το στοιχειώδες δικαίωμα του φτωχού λαού στην κατοικία που έχουν βάλει στο στόχαστρο οι τράπεζες και οι γύπες των φαντς.

Οι δηλώσεις Ντράγκι που απαιτεί να «λυθεί το πρόβλημα» των πλειστηριασμών δεν δείχνει μόνο τη δυσαρέσκεια των κορακιών και των κερδοσκόπων τραπεζών-ΕΕ-ΔΝΤ που ορέγονται τη λαϊκή κατοικία. Δείχνουν και την αποτελεσματική δυναμική του κινήματος που κατάφερε να ακυρώσει σε πολύ σημαντικό βαθμό ένα μνημονιακό μέτρο, ένα από τα πιο σκληρά προαπαιτούμενα. Κυβέρνηση και ΕΕ, τραπεζίτες και κοράκια ενοχλούνται από το μήνυμα ότι οι ενωτικοί και μαχητικοί αγώνες μπορούν να σταματάνε τη μνημονιακή λεηλασία, ότι δεν είναι η μοίρα μας να γίνουμε σαν λαός θύματα της κερδοσκοπίας που θέλει να αρπάξει τα σπίτια, τα χωράφια, την περιουσία των λαϊκών ανθρώπων.

Η δράση του Συντονισμού Συλλογικοτήτων Θεσσαλονίκης ενάντια στους πλειστηριασμούς, τις κατασχέσεις λογαριασμών, τις διακοπές παροχής ρεύματος, νερού και αερίου ενοχλεί την κυβέρνηση και τα συμφέροντα που υπηρετεί, γιατί δείχνει ότι η οικονομική βία σε βάρος του λαού, των εργαζομένων, των φτωχών και των ανέργων μπορεί να έχει αντίπαλο. Φοβούνται τον ξεσηκωμό της κοινωνικής πλειοψηφίας. Γι’ αυτό μαζί με τη λάσπη και τη χυδαία συκοφαντία που έχουν εξαπολύσει τα παπαγαλάκια του Μαξίμου και των τραπεζών ενάντια στο κίνημα που αντιπαλεύει τους πλειστηριασμούς, επιστρατεύεται και η αστυνομική καταστολή και οι δικαστικές διώξεις.

Ο σάπιος κόσμος του κεφαλαίου, των τραπεζών που ρουφάνε το αίμα της κοινωνίας, των κερδοσκόπων, των κορακιών-μεγαλοσυμβολαιογράφων και του μνημονιακού πολιτικού κατεστημένου που είναι αγκαλιά με τα φαντς επιδιώκουν με την εφαρμογή της αθλιότητας των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών να προσπεράσουν την αντίσταση της κοινωνίας. Το εργατικό και λαϊκό κίνημα, η αγωνιζόμενη νεολαία, η μαχόμενη κοινωνική και πολιτική Αριστερά πρέπει να δώσουν τη μάχη της αλληλεγγύης και της υπεράσπισης των αγωνιστών. Τη μάχη για να δυναμώσει το κίνημα υπεράσπισης της λαϊκής κατοικίας και περιουσίας, το φωτεινό παράδειγμα ότι οι εργατικοί και λαϊκοί αγώνες είναι που θα αλλάξουν τη ζωή μας και θα μας ελευθερώσουν από τη θηλειά των μνημονίων, του χρέους, του ευρώ και της ΕΕ.

  • Να σταματήσει τώρα κάθε προκαταρκτικής εξέτασης και δίωξη, να αποσυρθούν όλες οι κατηγορίες
  • Κατάργηση ηλεκτρονικών πλειστηριασμών και κατασχέσεων
  • Πραγματική προστασία της λαϊκής κατοικίας και περιουσίας. Ακατάσχετο της πρώτης κατοικίας. Διαγραφή χρεών των λαϊκών νοικοκυριών προς τράπεζες και κράτος
Advertisements

ΑΝΤΑΡΣΥΑ Χαλκιδικής: Στις 9 Νοέμβρη όλοι στα Δικαστήρια Θεσσαλονίκης, δίπλα στους διωκόμενους αγωνιστές

Στις 9 Νοέμβρη ξεκινά η δίκη 21 αγωνιστών του κινήματος της Χαλκιδικής, για την υπόθεση εμπρησμού στο εργοτάξιο των Σκουριών. Η υπόθεση αυτή στάθηκε ως αφορμή για να στηθεί μία βιομηχανία διώξεων απέναντι στο κίνημα της Χαλκιδικής, για να τρομοκρατηθούν οι αγωνιστές, για να κατασταλούν δικαιώματα και ελευθερίες, για να στηθεί ένας μηχανισμός ενάντια σε κάθε ενεργό πολίτη που αντιστεκόταν στην καταστροφή του τόπου του.

Ο μηχανισμός αυτός, πρωτόγνωρος τόσο για την τοπική όσο και για το σύνολο της κοινωνίας, λειτουργούσε με βία, καταστολή, παράνομη λήψη γενετικού υλικού και προφυλακίσεις. Τις μέρες που ακολούθησαν τον «εμπρησμό», η αστυνομία μπούκαρε σε σπίτια και εξαφάνιζε αγωνιστές με τις οικογένειές τους να μένουν σε αγωνία, χωρίς πληροφόρηση. Δημιουργήθηκε, για πρώτη φορά σε τέτοια μεγέθη, τράπεζα γενετικών δεδομένων. Στις 7 Μάρτη του 2013 η αστυνομία εισέβαλε στην Ιερισσό, με ολόκληρο στρατό από ΜΑΤ και ΟΠΚΕ, αποδεικνύοντας ότι στοχοποιεί ολόκληρη την κοινωνία. Λίγες μέρες μετά, πραγματοποιήθηκαν 2 προφυλακίσεις με fast track δικαιοσύνη, με χαλκευμένες κατηγορίες ενώ θα ακολουθούσαν ακόμα 2 προφυλακίσεις το επόμενο διάστημα.

Οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, με όλες τους τις μορφές, είχαν δείξει ότι «η επένδυση θα προχωρήσει με κάθε κόστος». Μία φράση που ακούστηκε από κομματικούς και κυβερνητικούς παράγοντες αλλά και από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό, Α. Σαμαρά. Και όταν μία κυβέρνηση κινείται με το δόγμα αυτό, χάνονται οι ελευθερίες και τα δικαιώματα. Καταστρέφεται η Δημοκρατία. Για μία ακόμη φορά, αποδείχθηκε ότι οι πολιτικές των κομμάτων εξουσίας και των κυβερνήσεων που σχηματίζουν, χαράζονται από τα συμφέροντα του κεφαλαίου και των εταιρειών. Και το κόστος αυτό, το πλήρωσαν και το πληρώνουν ακριβά, ακόμη και σήμερα, οι αγωνιστές του κινήματος της Χαλκιδικής.

Η σημερινή κυβέρνηση, σαν γνήσιος συνεχιστής ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, αποδεικνύει καθημερινά ότι κινείται ενάντια στο κίνημα και τους αγωνιστές. Η Eldorado του Μπόμπολα λαμβάνει τη μία άδεια μετά την άλλη, οι συλλήψεις και η καταστολή συνεχίζονται και η τοπική κοινωνία εξακολουθεί να βρίσκεται σε κατάσταση ομηρίας και εκβιασμών. Στόχος του ΣΥΡΙΖΑ ήταν να κοιμίσει την τοπική κοινωνία με υποσχέσεις και μεγάλα λόγια. Κατέληξε στο να εκβιάζει τους αγωνιστές χρησιμοποιώντας την νομιμότητα που δημιούργησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Λαφαζάνης, Σκουρλέτης και Σταθάκης, με συνεχείς και μονόπλευρες υποχωρήσεις, με την υπογραφή της CETA,  με τα εγκαίνια του ΣΜΑ Ευκαρπίας, απέδειξαν σε ποια πλευρά ανήκουν.

Στις 9 Νοέμβρη δεν δικάζονται, μόνο, 21 αγωνιστές της Χαλκιδικής. Δικάζεται ολόκληρη η κοινωνία. Δικάζεται κάθε ελεύθερος νους. Δικάζονται οι αγώνες και τα κινήματα. Δε μπορούμε να επιτρέψουμε σε κανέναν να βρεθεί μόνος του απέναντι στα γρανάζια του συστήματος που στήθηκε από το κεφάλαιο και τους υποτελείς του.

Καλούμε όλους να στηρίξουν τον δίκαιο αγώνα της Χαλκιδικής και να συμπαρασταθούν στους αγωνιστές.

Καλούμε όλους στις 9 Νοεμβρη στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης για να δηλώσουμε ότι δε μένει κανένας μόνος του.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ Θεσσαλονίκης: αλληλεγγύη στο διωκόμενο αγωνιστή Γιώργο Τζαμαδάνη

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Θεσσαλονίκης εκφράζει την αμέριστη υποστήριξή της στον Γιώργο Τζαμαδάνη, ποιητή και επίτιμο δικηγόρο, μέλος και επανειλημμένα υποψήφιο βουλευτή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, γνωστό στην κοινωνία της πόλης μας για την αγωνιστική κοινωνική και συνδικαλιστική δράση του. Ο Γιώργος Τζαμαδάνης δικάζεται στις 13 Νοέμβρη 2017 στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Νεάπολης Λασιθίου για «διακεκριμένη φθορά ξένης περιουσίας που προορίζεται για κοινό όφελος». Πίσω από αυτήν τη βαρύγδουπη κατηγορία, βρίσκεται η αναγραφή συνθήματος ενάντια στην πολιτική κυβέρνησης ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ και η συμβολική υποστολή σημαίας της ΕΕ από μνημείο πεσόντων αγωνιστών του ’21 κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου τον Σεπτέμβρη του 2015. Δηλαδή η κατάδειξη των υπευθύνων για την κοινωνική καταστροφή που συντελείται σήμερα στη χώρα μας για τα εργαζόμενα και λαϊκά στρώματα.

Η πράξη του Γιώργου Τζαμαδάνη δεν ήταν παράνομη, ήταν δίκαιη και ανταποκρινόταν στην πλειοψηφική πεποίθηση των εργαζομένων και της νεολαίας ότι οι μνημονιακές πολιτικές της φτώχειας και της εξαθλίωσης έχουν συγκεκριμένους υπευθύνους. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ τότε, έχοντας μόλις υπογράψει το τρίτο Μνημόνιο, ισχυριζόταν ότι θα αντιστάθμιζε τις επιπτώσεις του μ’ ένα «παράλληλο πρόγραμμα». Δύο χρόνια μετά, είναι προφανές ότι το νέο Μνημόνιο ήταν εξίσου καταστροφικό με τα παλιά. Στο πλαίσιό του, η δημόσια περιουσία όντως υπέστη «φθορές», όχι όμως από αγωνιστές όπως ο Γ. Τζαμαδάνης, αλλά από την ίδια την πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που ξεπουλάει τα πάντα, από τα αεροδρόμια ως τα πιο βασικά αγαθά (ενέργεια, νερό, δημόσιους χώρους κλπ).

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Θεσσαλονίκης καλεί τους εργαζόμενους και τη νεολαία της πόλης να δείξουν την αλληλεγγύη τους στο Γιώργο Τζαμαδάνη και να υψώσουν φραγμό απέναντι στον αυταρχισμό. Κανένας αγωνιστής και αγωνίστρια δεν πρέπει να μένει μόνος του να αντιμετωπίζει την καταστολή. Τα δημοκρατικά δικαιώματα και οι ελευθερίες είναι αδιαπραγμάτευτα και η προστασία τους συνδέεται με την αναγκαία πάλη για την ανατροπή της πολιτικής κυβερνήσεων-ΕΕ. Απαιτούμε την αθώωση του Γιώργου Τζαμαδάνη, αγωνιζόμαστε για την ενίσχυση και διεύρυνση των θεμελιωδών συλλογικών δικαιωμάτων και ελευθεριών.

Kαταγγελία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Θεσσαλονίκης για την απρόκλητη δολοφονική επίθεση της αστυνομίας στη διαδήλωση ενάντια στη φιέστα ΣΕΒ-κυβέρνησης

Αποτέλεσμα της βάρβαρης επίθεσης των ΜΑΤ με χημικά και γκλομπ στο μπλοκ του Συντονισμού Συλλογικοτήτων Θεσσαλονίκης ήταν ο τραυματισμός του στελέχους του ΝΑΡ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Κώστα Ξενόπουλου,

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Θεσσαλονίκης καταγγέλλει την κυβέρνηση που φέρει ακέραιη την πολιτική ευθύνη για την απρόκλητη επίθεση που δέχθηκε η διαδήλωση διαμαρτυρίας ενάντια στην διεξαγωγή της φιέστας του Συνδέσμου Βιομηχάνων Β Β. Ελλάδας για την “ανταγωνιστικότητα και τις επενδύσεις”, με καλεσμένο τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα. Αποτέλεσμα της βάρβαρης επίθεσης των ΜΑΤ με χημικά και γκλομπ στο μπλοκ του Συντονισμού Συλλογικοτήτων Θεσσαλονίκης ήταν ο τραυματισμός του στελέχους του ΝΑΡ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Κώστα Ξενόπουλου, που δέχθηκε δολοφονικό χτύπημα με γκλομπ στο κεφάλι. Ο σύντροφος μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όπου υποβλήθηκε σε πολλαπλά ράμματα.

Δεν πρόκειται για “λάθος της αστυνομίας”. Ο μόνος τρόπος για να “γιορτάσουν” η κυβέρνηση με τους ομοτράπεζους της είναι να τρομοκρατήσουν τον λαό, με σκοπό να συνεχίσουν την λεηλασία εργατικών δικαιωμάτων, φύσης και δημόσιου πλούτου. Στο summit 2017 χορηγοί μεταξύ άλλων ήταν η Τράπεζα Πειραιώς, η Ελληνικός Χρυσός και τα ΕΛ.ΠΕ. που λεηλατούν τα σπίτια του λαού, το περιβάλλον και δεν διστάζουν ακόμα και να στήνουν παρακρατικό φακέλωμα πολιτών. Αυτοί είναι οι συνδαιτημόνες του πρωθυπουργού, αυτή και η “ανταγωνιστικότητα” που οδηγεί την κοινωνική πλειοψηφία στην εξαθλίωση.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που στήριξε το κάλεσμα του Συντονισμού Συλλογικότητων Θεσσαλονίκης για την διαδήλωση διαμαρτυρίας, συμμετέχει στους αγώνες της πόλης για την υπεράσπιση των λαϊκών, εργατικών αναγκών και θα συνεχίσει να το κάνει ακόμα πιο αποφασιστικά. Αυτοί που φοβούνται είναι η κυβέρνηση, οι τραπεζίτες και οι βιομήχανοι γιατί ξέρουν ότι ο λαός οργανώνει και πάλι την αντίσταση του με στόχο την ανατροπή της πολιτικής τους. Μοναδικός τρόπος για να συνεχίσουν την λεηλασία είναι η καταστολή και η ολοκληρωτική αυταρχική θωράκιση όπως και σε όλες τις χώρες της ΕΕ.

Θα συνεχίσουμε στο δρόμο του ανυποχώρητου αγώνα, σπάζοντας και την αστυνομική βαρβαρότητα, για να διεκδικήσουμε τον πλούτο που σήμερα λεηλατούν τα κοράκια του κεφαλαίου και το πολιτικό προσωπικό της

ΑΝΤΑΡΣΥΑ Θεσσαλονίκης

 

Απόφαση του Πανελλαδικού Συντονιστικού Οργάνου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (24.9.2017)

ΑΠΟΦΑΣΗ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΟΥ ΑΝΤΑΡΣΥΑ 24/9/17

  1. Το ΠΣΟ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ συνεδριάζει σε μια κρίσιμη συγκυρία γεμάτη δυνατότητες για την αντικαπιταλιστική Αριστερά και το κίνημα συνολικά στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς

Από την μια μεριά βρισκόμαστε μπροστά στην συνέχιση / κλιμάκωση της επίθεσης της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ στον λαό, με «άξονα» την εφαρμογή των μέτρων της δεύτερης και το άνοιγμα της τρίτης αξιολόγησης, με  αφήγημα την «επιστροφή στην κανονικότητα», δηλαδή την προκλητική ανακήρυξη σε «κανονικότητα» της διατήρησης και του βαθέματος της μνημονιακής βαρβαρότητας.

Από την άλλη η γενική κατάσταση του καπιταλισμού δέκα χρόνια μετά το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης στις ΗΠΑ δεν δείχνει σημάδια υγείας και αντίθετα βρίσκεται αντιμέτωπος με το φάσμα μιας νέας ύφεσης, ενώ οι αντιθέσεις μέσα στους κόλπους των ιμπεριαλιστικών κέντρων δυναμώνουν. Αυτό είναι το γενικό περίγραμμα της περιόδου.

Α.        Για την διεθνή κατάσταση

  1. Ένα περίπου χρόνο μετά την ανάδειξη Τραμπ στις ΗΠΑ, κλιμακώνεται η πολεμοκάπηλη πολιτική απέναντι σε όποια χώρα θεωρεί αντίπαλο. Βενεζουέλα, Β. Κορέα, Ιράν έχουν μπει στο στόχαστρο των ΗΠΑ, με τελευταίο δείγμα την ανατριχιαστική ομιλία του Τραμπ στην ΓΣ του ΟΗΕ. Μέσα στις ίδιες τις ΗΠΑ οι αντιφάσεις και οι αντιθέσεις οξύνονται. Οι αμφιβολίες για την οικονομική πολιτική, για την ουσία της πολιτικής «Αmerica first», της δυνατότητας να εφαρμόσει πολιτικές «προστατευτισμού» -όπως υποσχόταν- στην εποχή της καπιταλιστικής «παγκοσμιοποίησης», η ευστάθεια του πολιτικού συστήματος, οι σχέσεις με την ακροδεξιά, αλλά και η εξωτερική πολιτική  (απόσυρση από την συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα, όξυνση της επιθετικής ρητορικής στα «ανοιχτά μέτωπα» με Ρωσία, Βόρεια Κορέα, Κίνα, Ιράν κλπ) οξύνουν τις αντιθέσεις στους κόλπους του αμερικάνικου κεφαλαίου ενώ δεν δείχνουν έως τώρα να μπορούν να εδραιώσουν την ηγετική θέση του αμερικάνικου καπιταλισμού στο παγκόσμιο σύστημα.

Πολύ επικίνδυνη παραμένει η κατάσταση και στην Μ. Ανατολή. Η διαφαινόμενη οριστική ήττα και κατάρρευση του ISIS, και η εμπλοκή του ιμπεριαλιστικού παράγοντα οδηγεί σε νέους ανταγωνισμούς: φέρνει πιο κοντά την αντιπαράθεση ανάμεσα στα κράτη και τους συνασπισμούς κρατών που πολεμάνε στο Ιράκ και την Συρία για το μέλλον ολόκληρης της περιοχής, ενισχύοντας και όχι αδυνατίζοντας τον πολεμικό κίνδυνο! Άλλωστε τα μέτωπα στην περιοχή (απομόνωση του Κατάρ, πόλεμος στην Υεμένη κλπ) παραμένουν ενεργά. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ υποστηρίζει το δικαίωμα του Κουρδικού λαού στην αυτοδιάθεση και συγκρούεται με όλες τις δυνάμεις που εκβιάζουν για να αναβληθεί το δημοψήφισμα στο ιρακινό Κουρδιστάν

Συνολικά ο πολεμικός κίνδυνος αυξάνεται και οι παγκόσμιοι εξοπλισμοί κλιμακώνονται, εξέλιξη που υπογραμμίζει την ανάγκη οικοδόμησης ενός πλατιού, μαχητικού, διεθνιστικού και αντιιμπεριαλιστικού αντιπολεμικού κινήματος, για την ειρήνη, την αλληλεγγύη και την ισότιμη συνεργασία των λαών, στο Αιγαίο, την Αν. Μεσόγειο, την Ευρώπη και όλο τον κόσμο

Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, η κρίση της ΕΕ, με κορυφαίο σύμπτωμα το BREXIT, κάθε άλλο παρά έχει ξεπεραστεί. Οι κυρίαρχες δυνάμεις προσανατολίζονται σε ενίσχυση της ολοκλήρωσης του ιμπεριαλιστικού πυρήνα, την βαθύτερη θεσμοποίηση της καπιταλιστικής επίθεσης (θέσπιση υπουργού οικονομικών), την γενικευμένη επιτροπεία για όλους, τις «πολλαπλές ταχύτητες», την στρατιωτικοποίηση της ΕΕ. Για αυτό το αντιΕΕ ρεύμα θα ενισχύεται και η συμβολή μας σε αυτή την μάχη αποκτά καθοριστική σημασία.

Οι «λύσεις» που προτείνει η αστική τάξη έχουν συνήθως γρήγορη «ημερομηνία λήξης». O Μακρόν προβλήθηκε ως ο άλλος «σωτήρας» – πρότυπο, για τον καπιταλισμό και την ΕΕ. Όμως η δημοτικότητα του καταρρέει, και η εργατική αντίσταση δυναμώνει όπως έδειξε η γενική απεργία και οι μαζικές διαδηλώσεις της 12 Σεπτέμβρη.. Οι μαζικές και μαχητικές διαδηλώσεις  στο Αμβούργο ενάντια στη Σύνοδο των G20 το καλοκαίρι, δείχνουν την δυνατότητα μιας νέας ανόδου των αντιστάσεων. Αλλά και στην άλλη όχθη, στις ΗΠΑ, είναι χαρακτηριστικό ότι η φασιστική πρόκληση στο Σαρλότσβιλ τον Αύγουστο με τη δολοφονία της Χέδερ Χάγιερ έβγαλε στους δρόμους ένα μαχητικό, ενωτικό αντιφασιστικό κίνημα, όπου για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες μαζικά συνδικάτα παίζουν πρωτοποριακό ρόλο (πχ το συνδικάτο των λιμενεργατών του Σαν Φρανσίσκο).

Σαν αποτέλεσμα των παραπάνω τα κυρίαρχα έως τώρα κόμματα του παραδοσιακού δικομματισμού στην Ευρώπη  διέρχονται μια βαθιά κρίση χωρίς, όμως, οι αστικές δυνάμεις να παραιτούνται από την στρατηγική των αντιδραστικών «μεταρρυθμίσεων» και τομών, δηλαδή των διαρκών αντιλαϊκών τομών  που κλιμακώνονται (όπως συμβαίνει, για παράδειγμα, στη Γαλλία). Η ιδεολογική επίθεση του συστήματος, με πρόσφατο παράδειγμα, την αντικομουνιστική υστερία ταύτισης ναζισμού-κομμουνισμού, έχει ως στόχο να προλάβει στην γέννησή τους τα ριζοσπαστικά ρεύματα που μπορεί να γεννηθούν. Σε κάθε περίπτωση μόνο η ισχυρή ανάπτυξη του εργατικού και λαϊκού κινήματος και μιας αντικαπιταλιστικής αριστεράς που αμφισβητεί την κυρίαρχη αστική πολιτική μπορούν να ανοίξουν τον δρόμο για ριζική αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ χαιρετίζει τις κινητοποιήσεις στην Καταλονία και σε όλο το ισπανικό κράτος που υπερασπίζονται το δημοψήφισμα από τη σκοπιά της εξυπηρέτησης των λαϊκών αναγκών και της ανεξαρτησίας από τους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς, απέναντι στην καταστολή του Ραχόι και την πολιτική της ΕΕ. Η κρίση γύρω από το δημοψήφισμα στην Καταλονία είναι άλλη μια επιβεβαίωση της αδυναμίας των παραδοσιακών πολιτικών κομμάτων να σταθεροποιήσουν την κατάσταση.

Η ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

  1. Η πολυδιαφημισμένη από την κυβέρνηση «έξοδος στις αγορές» του καλοκαιριού στην πραγματικότητα ανέδειξε ανάγλυφα τα προβλήματα του ελληνικού καπιταλισμού και της διαχείρισης του ΣΥΡΙΖΑ. Με επιτόκιο 0,3% χαμηλότερο απ’ ότι απέσπασε ο Σαμαράς λίγο πριν την κατάρρευσή του, θα χρειαστούν, σύμφωνα με τα αστικά επιτελεία, τριάντα χρόνια μνημονιακής βαρβαρότητας για να φτάσουν σε επιτόκια που θα κάνουν το ελληνικό χρέος «βιώσιμο». Οι ρυθμοί ανάπτυξης σέρνονται κοντά στο μηδέν, ενώ τα οικονομικά νούμερα δεν βγαίνουν (υστέρηση 2 δισ στους φόρους, ιλιγγιώδης αύξηση του ιδιωτικού χρέους προς τράπεζες, ταμεία κλπ), εξέλιξη που φέρνει πιο κοντά τα βαριά αντιλαϊκά μέτρα που προβλέπονταν για το 2019 και το 2020.

Η κυβέρνηση έχει ανάγει σε ουσιαστικό πυρήνα της πολιτικής της την εφαρμογή των μνημονιακών μέτρων των δύο πρώτων αξιολογήσεων και τις διαπραγματεύσεις για την τρίτη, με βασικά σημεία:

α) Τις  αλλαγές στον συνδικαλιστικό νόμο, με ριζική αλλαγή του τρόπου κήρυξης των απεργιών, που ουσιαστικά καταργεί το δικαίωμα στην απεργία, την μείωση της συνδικαλιστικής προστασίας, καθώς και μέτρα αλλαγής του «θεσμού της διαιτησίας» (μέχρι την Άνοιξη).

β) Την καταιγίδα των ιδιωτικοποιήσεων με γενικό ξεπούλημα  σε ΕΑΒ, ΕΛΒΟ, ΔΕΣΦΑ, την ΕΓΝΑΤΙΑ, ΟΛΘ αλλά και άλλα μεγάλα λιμάνια και μαρίνες, ΤΡΑΙΝΟΣΕ, ΔΕΗ / ΑΔΜΗΕ,  ΕΥΑΘ / ΕΥΔΑΠ, μεγάλα ακίνητα κλπ..

γ) Την  επέκταση, γενίκευση και εμπέδωση της επισφαλούς-προσωρινής εργασίας που, μέσα από διάφορα προγράμματα σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, επιδιώκει να «καμουφλάρει» την ανεργία.

δ) Τις αλλαγές στο δημόσιο με  πυρήνα τους  το προχώρημα της «αξιολόγησης» δηλαδή του συστήματος ελέγχου, τρομοκράτησης και διαρκούς διάσπασης των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά και των απολύσεων, πρώτα από όλα συμβασιούχων

ε) Τις αλλαγές στην πρόνοια, με την τρόικα να έχει βάλει στο στόχαστρο  τα επιδόματα των πολύτεκνων, των μακροχρόνια ασθενών και των άλλων εξαιρετικά ευάλωτων στρωμάτων της ελληνικής κοινωνίας.

στ) Εξαιρετικά κρίσιμες και με μεγάλη πολιτική σημασία είναι οι αλλαγές που δρομολογούνται στο σύνολο της εκπαίδευσης, με βάση τις κατευθύνσεις της ΕΕ, την επικαιροποιημένη Έκθεση του ΟΟΣΑ, τα παραδοτέα των μνημονίων και την πλήρη συναίνεση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ κλπ. Συνιστούν μια τεράστια αντιδραστική τομή βάθους. Πρόκειται για το σύνολο της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης που είχε αναχαιτιστεί με τους αγώνες και προωθεί γοργά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ με το χρονοδιάγραμμα των παραδοτέων του 2015.

ζ) Στο χώρο και το περιβάλλον όλα γίνονται βορρά στα χέρια των επενδυτών. Τα τερατουργήματα  στο ελληνικό και η δολοφονική «επένδυση» στις σκουριές, οι φαραωνικές «τουριστικές επενδύσεις» και η εξάντληση των φυσικών πόρων, η επέλαση των ανεμογγενητριών σε κάθε βουνό και –πάνω από όλα οι  επερχόμενες γεωτρήσεις και εξορύξεις υδρογονανθράκων στο Ιόνιο, την Κρήτη κλπ είναι μερικά μόνο δείγματα της καταστροφικής πολιτικής «πρώτα οι επενδύσεις», που εφαρμόζει η κυβέρνηση με τα χειροκροτήματα της ΝΔ και του ΣΕΒ. Η   σημασία της πάλης για την προστασία του περιβάλλοντος αναβαθμίζεται και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα αναλάβει σχετικές πρωτοβουλίες σε όλα τα επίπεδα.

η) Σοβαρή είναι η όξυνση της συνολικής οικονομικής βίας ενάντια στον λαό. Η όποια προστασία της πρώτης κατοικίας παρέχει ο νόμος Κατσέλη τελειώνει το 2017. Ο συνδυασμός αυτός με το αίσχος των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών, οι εκατοντάδες χιλιάδες πλέον κατασχέσεις λογαριασμών δημιουργούν μια αφόρητη κατάσταση για την μεγάλη πλειοψηφία της εργατικής τάξης και του λαού. Χρειάζεται όξυνση της πάλης απέναντι στην μαύρη συμμαχία κυβέρνησης-τρόικα-τραπεζιτών και  μαχητικά δράση για να γίνει πράξη το σύνθημα «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη»!

θ) Τέλος εκτός από τα μέτρα που συζητιούνται τώρα είναι και όλα τα τραγικά που έχουν ήδη ψηφιστεί και δεν πρέπει να θεωρήσουμε την μάχη για να ανατραπούν τελειωμένη. (μείωση του αφορολόγητου και των συντάξεων, ασφαλιστικό κλπ). Πόσο μάλλον που πιθανότατα έχει ήδη συμφωνηθεί τα μέτρα αυτά να έρθουν νωρίτερα, ήδη από το 2018. Επομένως η μάχη αυτή είναι μπροστά μας,

ι) Ο αντεργατικός κατήφορος της κυβέρνησης εκφράζεται και με την επίθεση στους πρόσφυγες τις απελάσεις, την ακύρωση της μετακίνησής τους προς τις χώρες της ΕΕ, την απομάκρυνσή τους από τις πόλεις, την ανοιχτή μετατροπή των camps σε στρατόπεδα συγκέντρωσης χωρίς παροχή υπηρεσιών.

Στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής η κυβέρνηση συνεχίζει την  επικίνδυνη πολιτική ευθυγράμμισης με ΗΠΑ / ΝΑΤΟ ΕΕ και τον άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Αιγύπτου-Ισραήλ, με στόχο την

 αναβάθμιση της θέσης και του ρόλου της ελληνικής ολιγαρχίας στην διεκδίκηση των ενεργειακών πόρων και των δρόμων μεταφοράς τους στην ευρύτερη περιοχή.. Παρά τα μνημόνια και την συντριβή του λαού διατηρεί τις πολεμικές δαπάνες στο 2% του ΑΕΠ πολύ πάνω από το μέσο όρο όλων των χωρών του ΝΑΤΟ!!

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ

  1. Με βάση τα παραπάνω η πολιτική συγκυρία ενέχει σοβαρούς κινδύνους αλλά και δυνατότητες. Το προχώρημα χωρίς αντιστάσεις της ευρωμνημονιακής βαρβαρότητας έχει τον κίνδυνο μιας βαθύτερης ήττας του εργατικού κινήματος. Αλλά από την άλλη η ύπαρξη μεγάλων τμημάτων των εργαζόμενων που δεν συμβιβάζονται με την κατάσταση αποτελεί μια μεγάλη πρόκληση. Έτσι η δράση μας για το επόμενο διάστημα εδράζεται  σε τρεις βασικές εκτιμήσεις:

Πρώτον: η οικονομική κατάσταση δεν σταθεροποιείται παρά το κυβερνητικό success story, και η φτωχοποίηση των εργατικών και λαϊκών στρωμάτων συνεχίζεται και μεγαλώνει, μετά από 7 χρόνια μνημονιακής επίθεσης.

Δεύτερο: η επίθεση θα κλιμακωθεί και η φθορά της κυβέρνησης είναι αναπόφευκτη, χωρίς όμως να έχει σε καμία περίπτωση «τελειώσει» η δυνατότητα του ΣΥΡΙΖΑ να συσπειρώσει τμήμα των δυνάμεών του.

Τρίτο: οι πολιτικοί συσχετισμοί δεν είναι «τελειωμένοι» και ακίνητοι. Αντίθετα. Υπάρχει ρεαλιστική δυνατότητα για μια αλλαγή των συσχετισμών προς τα αριστερά, καθώς υπάρχουν χιλιάδες αγωνιστές που θέλουν να παλέψουν, αν και δεν μπορούν  να βρουν εύκολα τρόπους να εκφραστούν αγωνιστικά, και παράλληλα αναζητούν πολιτική απάντηση κατεύθυνση της αριστεράς της ανατροπής, χωρίς να τους καλύπτει η ρεφορμιστική αριστερά ΚΚΕ και ΛΑΕ.

Άρα με βάση τα παραπάνω και για το επόμενο διάστημα η ΑΝΤΑΡΣΥΑ προσανατολίζεται στα παρακάτω:

  1. Πολιτικός μας στόχος για την περίοδο είναι να ενταθεί η πάλη ενάντια στα ευρωμνημόνια και τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις, να ηττηθεί και τελικά να ανατραπεί η επίθεση της κυβέρνησης και κάθε κυβέρνηση που ακολουθεί την αντιλαϊκή μνημονιακή πολιτική με τη δύναμη του λαϊκού ξεσηκωμού, να βαθύνει η κρίση του ΣΥΡΙΖΑ και όλου του πολιτικού συστήματος. Να συμβάλλουμε με την παρέμβασή μας ώστε να στραφεί ο κόσμος προς τα αριστερά, με βαθύτερη συνειδητοποίηση των αιτιών της πορείας του ΣΥΡΙΖΑ, ανώτερη σχετικά με τα προηγούμενα χρόνια οργάνωση του λαού, προσέγγιση των ιδεών και του προγράμματος της αντικαπιταλιστικής ανατροπής.

Το επιχείρημα, που ακούγεται όλο και πιο πολύ, ότι ο αγώνας για την ανατροπή της αντιδραστικής πολιτικής και της κυβέρνησης οδηγεί στον Μητσοτάκη, είναι ένα ακόμα δείγμα του κυβερνητικού κατήφορου. Ο ΣΥΡΙΖΑ ακολουθεί την ίδια βάρβαρη πολιτική με της ΝΔ. Η πολιτική του, που ασκείται στο όνομα της αριστεράς, είναι αυτή που ανοίγει τον δρόμο στην ΝΔ, από την οποία  ζητάει «εθνική συναίνεση» για το χρέος και δημιουργεί προϋποθέσεις μιας ευρύτερης διαδικασίας «εθνικής ενότητας». Ο λαός θα γυρίζει την πλάτη και στους δύο και στα ψεύτικα διλήμματα τους, «στηρίξτε Τσίπρα να μην έρθει ο Μητσοτάκης».

Η ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΣΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΛΑΪΚΟ ΚΙΝΗΜΑ / ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΡΗΗΞΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ.

  1. Υπάρχουν σοβαρές δυνατότητες ανάπτυξης των αγώνων το επόμενο διάστημα Η μεγάλη κινητοποίηση των ΟΤΑ το αποδεικνύει, όπως και οι άλλες αγώνες του τελευταίου εξαμήνου.

Σαν βασικά μέτωπα μπορούν να θεωρηθούν:

  • Η μάχη ενάντια στην κατάργηση του δικαιώματος στην απεργία, της κατάργησης των συλλογικών συμβάσεων, της επισφάλειας και της ελαστικής εργασίας σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Για μόνιμη και σταθερή δουλειά, μαζικές προσλήψεις, ενάντια στις απολύσεις των συμβασιούχων.
  • Για αυξήσεις στους μισθούς με άμεση επαναφορά στα 751 κατώτερο μισθό, ΣΣΕ, και πλήρη εργασιακά δικαιώματα για την νέα γενιά με κατάργηση του αίσχους να πληρώνεται η νεολαία με χαμηλότερο μισθό, ενάντια στην απλήρωτη εργασία, τις αποολύσεις και την εργοδοτική αυθαιρεσία.
  • Ενάντια στις μαζικές ιδιωτικοποιήσεις και την επέλαση του κεφαλαίου στον δημόσιο χώρο και το περιβάλλον, για εθνικοποιήσεις χωρίς αποζημίωση και εργατικό λαϊκό έλεγχο των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας
  • Ενάντια στην αξιολόγηση και τις αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις στο δημόσιο

– Ενάντια στους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς τις κατασχέσεις και την οικονομική βία ενάντια στον λαό, με πλήρη προστασία της λαϊκής περιουσίας και γενναία σεισάχθεια των χρεών των λαϊκών στρωμάτων.

  • Παλεύουμε για μια αποκλειστικά δημόσια, δωρεάν ενιαίο δωδεκάχρονο σχολείο, που θα συνδυάζει τη γενική παιδεία, με επιστημονικές και τεχνικές γνώσεις με βάση τις κοινωνικές λαϊκές ανάγκες, θα καλλιεργεί την κριτική – δημιουργική σκέψη ενάντια στην πειθάρχηση και την υποταγή, για πραγματική δυνατότητα ελεύθερης πρόσβασης σε μια ενιαία πανεπιστημιακή εκπαίδευση.

 

  1. Αναπτύσσουμε το επόμενο διάστημα την δράση μας στην αντιφασιστική, αντιρατσιστική πάλη με άξονα την απαίτηση για καταδίκη σε ισόβια της ναζιστικής δολοφονικής συμμορίας και αιχμή το κλείσιμο των γραφείων της. Απαιτούμε ανοιχτά σύνορα και πόλεις για τους πρόσφυγες, να καταργηθεί η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας, να σταματήσουν οι ρατσιστικές επθέσεις και η ισλαμοφοβία. Ενισχύουμε τις ενωτικές μας πρωτοβουλίες που καταφέρνουν να συσπειρώνουν όχι μόνο τις δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ αλλά πολύ ευρύτερα κομμάτια του κινήματος και της μαχόμενης αριστεράς, αξιοποιώντας τη θετική εμπειρία από τις διαδηλώσεις της 18η Μάρτη και το 2ημερο αντιφασιστικών διαδηλώσεων για την επέτειο της δολοφονίας του Φύσσα στις οποίες αποφασιστικό ρόλο έπαιξαν οι συλλογικότητες στις οποίες δρουν οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (ΣΥΠΡΟΜΕ, ΚΕΕΡΦΑ).

– Πρωτοστατούμε στην αντιΕΕ πάλη, συμβάλλοντας και στη δράση της ΔΙΕΕΞΟΔΟΥ.  Συμβάλλουμε το αίτημα της εξόδου από την ΕΕ να γίνεται υπόθεση των λαϊκών στρωμάτων, δένουμε κάθε διεκδίκηση με το κομβικό αυτό στόχο, συμβάλλουμε στο άπλωμα και την ενίσχυση της ΔΙΕΕΞΟΔΟΥ και με νέες δυνάμεις.

– Επιδιώκουμε σταθερά την ανάπτυξη της  αντιπολεμικής, αντιιμπεριαλιστικής, διεθνιστικής δράσης

 Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ το επόμενο χρονικό διάστημα πρέπει να πάρει πρωτοβουλίες συμβολής στην πάλη του λαού και της νεολαίας πάνω σε αυτά τα βασικά μέτωπα, στην ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος, στα πλαίσια της λογικής του «αγωνιστικού μετώπου ρήξης ανατροπής». Με έμφαση στην θετική διεκδίκηση βελτίωσης της θέσης των εργαζόμενων, στην σύνδεση των διεκδικήσεων με το αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα, την από τα κάτω συγκρότησης σε ρήξη με τον υποταγμένο κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό, στις μαχητικές μορφές δράσης, αξιοποιώντας τόσο την θετική εμπειρία από σημαντικούς αγώνες που ξέσπασαν (ΟΤΑ, Ναυτεργάτες), όσο και την αρνητική εμπειρία των τελευταίων χρόνων, όταν ο σχεδιασμός και η οργάνωση των αγώνων έμενε τελικά στα χέρια της γραφειοκρατίας..

Χρειαζόμαστε εκείνη την συσπείρωση δυνάμεων, εκείνα τα «κέντρα αγώνα», και τελικά ένα ενιαίο «κέντρο αγώνα» που θα δίνουν έναν άλλο βηματισμό στο εργατικό και λαϊκό κίνημα, θα δίνουν διέξοδο στον κόσμο που θέλει να παλέψει.

  • Κρίσιμο ζήτημα είναι η ενότητα των δυνάμεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο εργατικό κίνημα. Κρίκος για αυτό η συγκρότηση της συνδικαλιστικής γραμματείας.
  • Σημαντικό ζήτημα είναι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ να οργανώνει την αυτοτελή της πολιτική παρέμβαση σε κάθε μέτωπο και αγώνα που ξεσπάει.
  • Στην κατεύθυνση αυτή, ενόψει της εφαρμογής των μέτρων της δεύτερης αξιολόγησης και των βάρβαρων μέτρων της τρίτης, και παρά την ουσιαστικά αρνητική στάση που εισπράξαμε σε άλλες απόπειρες, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα αναλάβει ενωτικές πρωτοβουλίες στη βάση των στόχων και μετώπων πάλης που αναφέρονται παραπάνω, προς όλες τις δυνάμεις της μαχόμενης αριστεράς, το ΚΚΕ, τη ΛΑΕ, κάθε μαχόμενη συλλογικότητα  και το χώρο της εργατικής αυτονομίας, με την πιο κατάλληλη μορφή,  για την μαχητική κοινή δράση μέσα στο κίνημα και τους αγώνες, πάνω στη βάση της λογικής και του πλαισίου του αγωνιστικού μετώπου ρήξης ανατροπής. Σε αυτή την κατεύθυνση θα καλέσουμε να συμβάλλουν και οι δυνάμεις στις οποίες απευθυνόμαστε για την πολιτική συνεργασία. Αυτό σημαίνει πρωτοβουλίες που συμβάλλουν στην μέγιστη δυνατή συσπείρωση δυνάμεων για την στήριξη των αγώνων που βρίσκονται σε εξέλιξη. Στήριξη για τις απεργίες στις τράπεζες και στα ΜΜΕ που προσπαθούν να σώσουν τα ασφαλιστικά ταμεία. Είναι μάχη που ανοίγει το ζήτημα ανατροπής του νόμου Κατρούγκαλου και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στηρίζοντας τις πρωτοβουλίες οργάνωσης αυτών των απεργιών στη βάση μπορεί να τους δώσει την πραγματική διάσταση που έχουν. Στήριξη για την απεργία στα Νοσοκομεία στις 11 Οκτώβρη και σύνδεση με τον αγώνα στους Δήμους και στα Σχολεία. Η γενίκευση της μάχης για προσλήψεις είναι επιθετική ανατροπή της αντεργατικής πολιτικής της αξιολόγησης. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα εντείνει τις προσπάθειες να συμβάλλει στην οργάνωση και το συντονισμό της πάλης από τα κάτω με τη δημιουργία και ενίσχυση τόσο κλαδικών συντονιστικών όπως στα νοσοκομεία, στην εκπαίδευση και  αλλού, όσο και ενός συνολικού συντονιστικού αγώνα  Μπορεί οι ηγεσίες της Αριστεράς να υποτιμούν αυτό το καθήκον και να περιορίζονται σε συμβολικές κινήσεις με κριτήριο την αύξηση της κοινοβουλευτικής τους εκπροσώπησης, υπάρχουν όμως χιλιάδες αγωνιστές και αγωνίστριες που κατανοούν τη δυνατότητα και την ανάγκη να παρθούν πρωτοβουλίες για την οργάνωση της αντίστασης και των μαχών. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πρέπει να αναδειχθεί σε δύναμη που πρωτοστατεί συστηματικά και επίμονα σ’ αυτήν την προσπάθεια.

ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ / Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΚΑΙ Η ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΣΤΗΝ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ / ΠΟΛΟΥ.

  1. Η πάλη αυτή για να έχει πολιτικά αποτελέσματα και να επιδρά στον συσχετισμό δυνάμεων, πρέπει να δένεται με το συνολικό πολιτικό αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα αλλά και συνολικότερα την επαναστατική και κομμουνιστική φυσιογνωμία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στα πλαίσια και τα όρια που καθορίζει ο μετωπικός χαρακτήρας του εγχειρήματος, καθώς μέσα στην συνεχιζόμενη ιστορική κρίση του καπιταλισμού, αναδεικνύεται διαρκώς η ανάγκη για βαθύτερη και πιο στρατηγική συγκρότηση των αντικαπιταλιστικών δυνάμεων για να μάχονται πολιτικά ιδεολογικά την επίθεση του κεφαλαίου, να απαντάνε στα ερωτήματα του κόσμου που ψάχνει προς τα αριστερά, να δίνουν προοπτική στα ρεύματα που γεννιούνται από τα αδιέξοδα, τα όρια και την κρίση του ρεφορμισμού.

Για αυτό  η ΑΝΤΑΡΣΥΑ το επόμενο χρονικό διάστημα βάζει σαν στόχο να αναπτύξει την πολιτική της δράση και παρέμβαση:

  • να επεξεργαστεί και να προβάλλει το πρόγραμμά της, αξιοποιώντας και την πορεία προς την τέταρτη Συνδιάσκεψη.
  • να αξιοποιήσει τα 100 χρόνια από τον Οκτώβρη με στόχο να γίνουν βήματα σε μια πιο βαθιά, επαναστατική και κομμουνιστική φυσιογνωμία (διακήρυξη για τον Οκτώβρη, εκδηλώσεις, ημερίδα με διεθνείς συμμετοχές)

Παράλληλα η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πρέπει να δυναμώσει την αυτοτελή της παρέμβαση σε κάθε μέτωπο, κίνημα και πολιτικό γεγονός, ενισχύοντας την αυτοτέλειά της.

  1. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ανέλαβε τον Ιανουάριο πολιτική πρωτοβουλία «Για ένα κοινό πολιτικό βηματισμό, την κοινή δράση, τον διάλογο και την πολιτική συνεργασία των αντικαπιταλιστικών, αντιιμπεριαλιστικών, αντι-ΕΕ δυνάμεων και των δυνάμεων της ανατροπής» με στόχο την συσπείρωση δυνάμεων πάνω στο αναγκαίο πρόγραμμα, στην πορεία για της συγκρότηση του αντικαπιταλιστικού μετώπου / πόλου.

Εκτιμάμε ότι η πρωτοβουλία αυτή, όπως και αυτή για την κοινή δράση, βρήκε θετική ανταπόκριση σε σημαντικό κομμάτι αγωνιστών της  βάσης της αριστεράς, καθώς «συνδέεται» και επικοινωνεί με τις αναζητήσεις προς τα αριστερά ενός τμήματος  που έχει εγκαταλείψει τον ΣΥΡΙΖΑ, προσπαθεί να υπερβεί τα αδιέξοδα άλλων ρεφορμιστικών προτάσεων και αναζητά στην κατεύθυνση μιας σύγχρονης αντικαπιταλιστικής, αντιιμπεριαλιστικής και ανατρεπτικής αριστεράς.

Παρόλα αυτά διαπιστώνουμε ότι στα πλατιά ρεύματα που εγκαταλείπουν τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και τις δυνάμεις που προέρχονται από αυτόν, η πολιτική και οργανωτική ρήξη δεν σημαίνει αυτόματα και ιδεολογική μετατόπιση προς μια πιο βαθιά αντικαπιταλιστική κατεύθυνση. Πολλά ζητήματα  παραμένουν αξεκαθάριστα και θολά,  συνυπάρχουν αριστερές αντικαπιταλιστικές και διαχειριστικές/ρεφορμιστικές αντιλήψεις. Για αυτό απαιτείται να αποφύγουμε τόσο την απογοήτευση και την παραίτηση, την υπόκλιση στις αντιφατικές απόψεις που υπάρχουν στα ρεύματα αυτά, τον σεχταρισμό και την ανυπομονησία. Χρειάζεται σταθερότητα στην κατεύθυνση και πλατύ άνοιγα στον κόσμο αυτό.

Σε ό,τι αφορά τις οργανωμένες πολιτικές δυνάμεις και ρεύματα, αναδείχθηκε η δυνατότητα μιας συμφωνίας πάνω σε στόχους του προγράμματος της πολιτικής πρότασης χωρίς, όμως, συνολικά να έχουνε ξεπεραστεί οι προγραμματικές διαφορές, αλλά κυρίως χωρίς να αποτυπώνεται μια επιλογή στήριξης ενός μετωπικού βήματος για την πολιτική συνεργασία των δυνάμεων της αντικαπιταλιστικής, αντιιμπεριαλιστικής αντιΕΕ αριστεράς.

Όμως οι καιροί απαιτούν  ένα διαφορετικό επίπεδο κοινής δράσης, και μια ανώτερη,  δέσμευση και αποφασιστικότητα, καθώς και άμεσες πρωτοβουλίες για έναν πόλο στην ελληνική κοινωνία που θα εμπνεύσει και θα δώσει διέξοδο στον κόσμο που παλεύει ενάντια στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ,  που υπερβαίνει τα όρια και τις διαχειριστικές αυταπάτες της ρεφορμιστικής αριστεράς.

Με βάση όλα τα παραπάνω η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα συνεχίσει την πολιτική της πρωτοβουλία, με στόχο ένα νέο και ορατό βήμα συσπείρωσης δυνάμεων που κινούνται σε αντικαπιταλιστική, αντιιμπεριαλιστική, αντιδιαχειριστική κατεύθυνση. Η έμφαση είναι στην «από τα κάτω» απεύθυνση και στην συσπείρωση εκείνων των δυνάμεων και αγωνιστών που πιο αποφασιστικά κινούνται σε αυτήν την κατεύθυνση, γιατί μόνο έτσι μπορεί να συσπειρώνεται ένα όλο και μεγαλύτερο και ταλαντευόμενο εύρος δυνάμεων και αγωνιστών.

Αξιοποιούμε κάθε δυνατότητα και δρόμο στην κατεύθυνση αυτή. Η διεύρυνση των ριζοσπαστικών αντικαπιταλιστικών πολιτικοσυνδικαλιστικών σχημάτων σε εργατικούς χώρους και γειτονιές με μάχιμο κόσμο, η διεύρυνση  των πολιτικών πρωτοβουλιών σε βασικά μέτωπα (πχ αντιΕΕ, αντιρατστικό κλπ) αποτελούν τέτοιους δρόμους που μας δίνουν σημαντικές δυνατότητες καθώς η ΑΝΤΑΡΣΥΑ συμμετέχει και συμβάλλει σε ένα ισχυρό δίκτυο συλλογικοτήτων με σημαντική επίδραση και επεξεργασίες που μπορεί ν αποτελέσει τον κορμό των αντιστάσεων.

Παράλληλα συνεχίζουμε την «πολιτική πρωτοβουλία» με στόχο την συσπείρωση δυνάμεων και αγωνιστών πάνω στην βάση της πρότασης για την πολιτική συνεργασία, στην κατεύθυνση ενίσχυσης του αντικαπιταλιστικού πόλου/ μετώπου με κοινά συμφωνημένη μορφή (πχ σύσκεψη και κείμενο υπογραφών),  με εκδηλώσεις σε γειτονιές και χώρους πανελλαδικά, με την συμμετοχή αγωνιστριών και αγωνιστών  δυνάμεων και ρευμάτων που απευθυνθήκαμε το προηγούμενο διάστημα με αφορμή της πολιτική μας πρόταση – και με θαρραλέο άνοιγμα προς τον κόσμο αυτό για την γνώμη και την συμμετοχή του και στην πορεία για την Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Ο κύκλος εκδηλώσεων στις γειτονιές θα ανοίξει με κεντρική εκδήλωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην Αθήνα που θα δώσει έμφαση και ώθηση σε αυτή την προσπάθεια.

Η πολιτική μας πρότασή μας δεν έχει σχέση με εκλογικούς σχεδιασμούς. Στέκεται και τοποθετείται καθαρά πάνω στο αναγκαίο πολιτικό περιεχόμενο που εξοπλίζει το κίνημα και την αριστερά στην μάχη της με την αστική πολιτική και την διαχωρίζει από τις λογικές «φιλολαϊκής διαχείρισης του καπιταλισμού». Εντάσσεται στην πολιτική της συγκρότησης του αντικαπιταλιστικού μετώπου / πόλου, με βάση τις αποφάσεις της Συνδιάσκεψης. Με αυτή την  βάση αντιμετωπίζουμε όλες τις πολιτικές μας παρεμβάσεις, τις πολιτικές πρωτοβουλίες ή τις εκλογές.

  1. Με βάση τα παραπάνω τα κομβικά ζητήματα για την αντεπίθεση του εργατικού και λαϊκού κινήματος το επόμενο διάστημα είναι η επιμονή σε μαχητικούς, ενωτικούς αγώνες που έχουν στόχο την ανατροπή των μέτρων της τρίτης αξιολόγησης και γενικά, με από τα κάτω συγκρότηση πέρα από τα όρια του  εργοδοτικού, κυβερνητικού συνδικαλισμού και παράλληλα η σύνδεση αυτών των αγώνων με το αντικαπιταλιστικό πολιτικό πρόγραμμα ώστε να αλλάζει ο συσχετισμός δυνάμεων σε βάρος της αστικής πολιτικής και των διαχειριστικών αυταπατών.

Όμως οι δυνάμεις της αριστεράς δεν ανταποκρίνονται σε αυτές τις ανάγκες.

  • Η ΛΑΕ αποκρυσταλλώνει όλο και πιο καθαρά μια διαχειριστική λογική που αντιλαμβάνεται την «απαλλαγή από τα μνημόνια» και την «μετάβαση στο εθνικό νόμισμα» σαν μέσα την ενίσχυση της «ανταγωνιστικότητας της οικονομίας», την «επενδυτική έκρηξη», την «παραγωγική ανασυγκρότηση» μέσα το πλαίσιο των καπιταλιστικών σχέσεων και της ΕΕ. Με ένα «μετριοπαθές» κοινωνικό πρόγραμμα (λελογισμένες αυξήσεις στον «βασικό μισθό», σε σύνδεση με την μεγέθυνση της καπιταλιστικής παραγωγής) τείνει περισσότερο σε μια λογική ενός «νέου κοινωνικού συμβολαίου» με τμήματα του κεφαλαίου, παρά με αγώνα ενάντια στο κεφάλαιο, την ΕΕ και τους μηχανισμούς τους. Επιμένει να θέτει σαν βασικό στόχο την «αριστερή κυβέρνηση», χωρίς να παίρνει υπόψη την κατάληξη της εμπειρίας της «αριστερής κυβέρνησης» του ΣΥΡΙΖΑ.

Με βάση τα παραπάνω η πολιτική της πρόταση συμπυκνώνεται σε ένα «μέτωπο  των «αντιμνημονιακών, πατριωτικών, δημοκρατικών δυνάμεων» με το Σχέδιο Β και την Πλεύση Ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου, η οποία δεν αυτοπροσδιορίζεται καν σαν αριστερή, με βασικό  στόχο τις εκλογές και κριτήριο την κοινοβουλευτική  εκπροσώπηση.

– Το ΚΚΕ αρνήθηκε δυστυχώς οποιαδήποτε συνάντηση με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, επιμένοντας σε μια σεχταριστική γραμμή απέναντι στις άλλες δυνάμεις της αριστεράς, τη στιγμή που συναντιέται χωρίς πρόβλημα με αστικές πολιτικές δυνάμεις. Μέσα από το τελευταίο Συνέδριο του βάθυνε τον προηγούμενο προσανατολισμό του, που συμπυκνώνεται στην άρνηση του αγώνα για τους πολιτικούς στόχους που έρχονται σε συνολική ρήξη με την αστική πολιτική στο σήμερα. Η ρητή άρνηση  μέχρι και η πολεμική να υιοθετηθεί ο στόχος για ρήξη / έξοδο από την ΕΕ και η παραπομπή του στην περίοδο μετά την λαϊκή εξουσία, η λαθεμένη ταύτιση των αντιφατικών αντιΕΕ ρευμάτων που αναπτύσσονται στους λαούς της Ευρώπης με τον αστικό ακόμα και ακροδεξιό ευρωσκεπτικισμό, είναι δείγματα αυτής της αντιμετώπισης. Στο εργατικό κίνημα παρά την αγωνιστική στάση σε χώρους δουλειάς και κλάδους, η πρακτική και ο σχεδιασμός του στο κίνημα δεν καθοδηγούνται από το στόχο της ανατροπής της επίθεσης και έτσι αντικειμενικά δεν ξεφεύγουν από τα όρια της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας. Με την πολιτική αυτή το ΚΚΕ δεν συμβάλλει να ωριμάσει και να οικοδομηθεί μια «εναλλακτική λύση» στον μονόδρομο του κεφαλαίου και της ΕΕ.

Η ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΚΑΙ Η ΠΟΡΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ

  1. Η πορεία προς την 4η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, δεν θα είναι μια εσώστρεφη διαδικασία. Φιλοδοξούμε να αποτελέσει σταθμό για όλον τον μαχόμενο κόσμο και όλη την αριστερά, χωρίς υποβάθμιση των διαφορών και χωρίς τις λογικές των «μπλοκ» και των «εσωτερικών εχθρών». Σταθμό για την ανάπτυξη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, την πλατιά δημοκρατική συζήτηση όλου του δυναμικού της, το πλατύ άνοιγμα σε νέες δυνάμεις.

Παράλληλα και στην πορεία για την Συνδιάσκεψη πρέπει να λύνονται τα πιο σοβαρά και επείγοντα οργανωτικά ζητήματα. Η συζήτηση στις ΤΕ το καλοκαίρι, πέρα από τις διαφορές ανέδειξε τα πιο ουσιαστικά ζητήματα της χαμηλής πολιτικής συζήτησης, της αδύναμης ενοποίησης πάνω σε μια προοπτική, της έλλειψης σχεδίου για τον χώρο, της χαμηλής στράτευσης. Φιλοδοξούμε στην πορεία για την Συνδιάσκεψη να λύνονται αυτά τα προβλήματα.

Πρώτο βήμα είναι η συγκροτημένη και ενιαία προσπάθεια να δυναμώσει η δραστηριοποίηση των ΤΕ  με πρόγραμμα δράσης στον χώρο τους, να λειτουργήσουν οι πιο βασικές από τις επιτροπές (συνδικαλιστική γραμματεία, γραφείο τύπου, επιτροπή κοινωνικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων).

Αποφασιστική σημασία για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχει η λειτουργία των ΚΕ που υπάρχουν και η συγκρότηση νέων. Η ΚΣΕ επιφορτίζεται να πάρει όλα εκείνα τα μέτρα που απαιτούνται για την οργάνωση αυτής της προσπάθειας σε συνεργασία με τη συνδικαλιστική γραμματεία.

  • Να γίνουν βήματα για την ενοποίηση των δυνάμεών μας στα κρίσιμα μέτωπα (εργατικό, αντιφασιστικό κλπ).
  • Με την ανάπτυξη της δημοκρατικής, ενωτικής και μετωπικής λειτουργίας σαν την βασική μέθοδο λειτουργίας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και παράλληλα τον σεβασμό των αποφάσεων της πλειοψηφίας όπου δεν έχει επιτευχθεί η αναγκαία σύνθεση και με αναλογική εκπροσώπηση όλων των τάσεων στα όργανα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με τρόπο που θα καθορισθεί και από τη συζήτηση ενόψει της 4ης Συνδιάσκεψης.

Το ΠΣΟ προκηρύσσει την Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τις 31 Μάρτη- 1 Απρίλη 2018

******** ******** ******** ******** ******** ******** ******** ******** ******** ******** ******** Συγκροτήθηκε συνδικαλιστική γραμματεία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

  1. Αποτελείται καταρχήν από 15 συντρόφους και είναι φυσικά ανοιχτή σε όσους επιθυμούν να συμμετέχουν. Είναι οι κάτωθι:

Βαφειάδου Ελένη

Τουλγαρίδης Κώστας

Πάλλιου Χριστίνα

Ευσταθίου Ταξιάρχης

Κοντομάρης Σπύρος

Συλαϊδής Βασίλης

Αγγελόπουλος Γιάννης

Πίττας Κώστας

Αναστασιάδης Τάσος

Ρίζος Μιχάλης

Βαϊνάς Παντελής

Κρικιγιάννης Γιώργος

Τζαμουράνης Δημήτρης

Αυθίνος Παντελής

Βάσσης Διονύσης

2. Η επιτροπή θα συνεδριάζει κάθε 1η και 3η Τετάρτη του μήνα, στις 7μμ στα γραφεία του ΕΚΚΕ (αρχής γενομένης από Τετάρτη 4 Οκτώβρη)

3. Θα αναλάβει τη δημιουργία ειδικού link στο site της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, για το ανέβασμα υλικών εργατικής παρέμβασης από τους κλάδους και χώρους δουλειάς, άρθρα και αναλύσεις, πληροφοριακό υλικό

4. Με βάση και την απόφαση του ΠΣΟ θα βοηθήσει στην πιο αποτελεσματική παρέμβαση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στιος διάφορες κλαδικές και πιο γενικές εργατικές μάχες (πχ την απεργία των υγειονομικών στις 11 Οκτώβρη, τη μάχη ενάντια στην αξιολόγηση στο δημόσιο, τη στήριξη του μαζικού κινήματος και των αγωνιστών στη Χαλκιδική ενάντια στην Ελ Ντοράντο κλπ)

5. Θα συμβάλλει στην οργάνωση μεγάλης συνέλευσης αγώνα με την παρουσία όλου του δυναμικού της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, των συντονισμών και των πρωτοβουλιών που συμμετέχει, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΝΟΜΟ και τα μέτρα της 3ης αξιολόγησης, στο τέλος Οκτώβρη.

6. Θα διερευνήσει περαιτέρω τη δυνατότητα Πανελλαδικής Εργατικής Συνδιάσκεψης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, πριν την 4η Συνδιάσκεψη του μετώπου, που αποφασίστηκε στο ΠΣΟ της 24/9/2017.

Η ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ

 

Πρωτοβουλίες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για κίνημα ανατροπής και συσπείρωση δυνάμεων

    Πρωτοβουλίες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για κίνημα ανατροπής και συσπείρωση δυνάμεων

Tου Αντώνη Δραγανίγου

Σε μια περίοδο πυκνών διαδικασιών, αγωνιστικών και πολιτικών πρωτοβουλιών θα μπει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με αποκορύφωμα την πορεία για την 4η Συνδιάσκεψή της που προβλέπεται να πραγματοποιηθεί την Άνοιξη του 2018. Μια περίοδος που «άνοιξε» με τις μεγάλες διαδηλώσεις στη ΔΕΘ και ειδικά στην Καμάρα, με τη μαζική και μαχητική παρουσία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε όλη την πορεία και στην κατάληξη της στην είσοδο της ΔΕΘ (βλέπε σελ. 17). Βάση για τη δράση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ το ερχόμενο διάστημα είναι η εκτίμηση για το βάθος και το εύρος της αστικής μνημονιακής επίθεσης, που θα ξεδιπλωθεί από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ και για το ότι η οικονομική κατάσταση δεν σταθεροποιείται, καθώς, παρά το success story Τσίπρα, τα οικονομικά στοιχεία «δεν βγαίνουν», κυρίως λόγω της όλο και πιο μεγάλης φτωχοποίησης του λαού. Τέλος, βασίζεται στην πεποίθηση ότι οι πολιτικοί συσχετισμοί δεν είναι «τελειωμένοι» και ακίνητοι. Αντίθετα. Υπάρχει δυνατότητα για μια αλλαγή των συσχετισμών προς τα αριστερά, καθώς υπάρχουν χιλιάδες αγωνιστές που δεν τα παρατάνε, θέλουν να παλέψουν αν και δεν μπορούν να βρουν εύκολα τρόπους να εκφραστούν αγωνιστικά, και παράλληλα αναζητούν πολιτική απάντηση σε ανατρεπτική κατεύθυνση, χωρίς να τους καλύπτει ο κομφορμισμός του ΚΚΕ και η φυσιογνωμία της ΛΑΕ.

Στόχος λοιπόν το επόμενο διάστημα είναι να ενταθεί η πάλη ενάντια στα μνημόνια και τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις, να ηττηθεί και τελικά να ανατραπεί η κυβέρνηση με τη δύναμη του ταξικού εργατικού λαϊκού κινήματος και ξεσηκωμού, να βαθύνει η κρίση του ΣΥΡΙΖΑ και όλου του πολιτικού συστήματος, να στραφεί ο κόσμος προς τα αριστερά, με βαθύτερη συνειδητοποίηση των αιτιών της πορείας του ΣΥΡΙΖΑ, ανώτερη σχετικά με τα προηγούμενα χρόνια οργάνωση του λαού, προσέγγιση των ιδεών και του προγράμματος της αντικαπιταλιστικής ανατροπής.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ: 4 χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα | Όλοι στις αντιφασιστικές διαδηλώσεις – Σαβ. 16.09 στο άγ. Βενιζέλου, 11πμ

Κάλεσμα ΑΝΤΑΡΣΥΑ

ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΒΑΘΙΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΤΟΝ.

ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΘΑΝΕΙ ΜΟΝΟΣ ΤΣΑΚΙΣΕ ΤΟΝ.

Συμπληρώνονται τέσσερα χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα μετά από την οργανωμένη και καθοδηγημένη, από την ηγεσία της ναζιστικής Χρυσής Αυγής, επίθεση των Ταγμάτων Εφόδου της.

Οι κινητοποιήσεις που οργανώνονται από αντιφασιστικές και αντιρατσιστικές οργανώσεις, φορείς, συνδικάτα και συλλογικότητες, στις 16 και 18 Σεπτέμβρη, αποτελούν φόρο τιμής στη θυσία του Παύλου και ταυτόχρονα την απάντηση του κινήματος ενάντια στη φασισιστική απειλή, το ρατσισμό και τον πόλεμο στην Ελλάδα, στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ και σε όλο τον κόσμο. 
Τέσσερα χρόνια μετά, και ενώ η δίκη ακόμα συνεχίζεται, όλοι οι εμπλεκόμενοι στις δολοφονίες σουλατσάρουν ελεύθεροι και προκαλούν με την απαράδεκτη ανοχή του δικαστικού συστήματος και της κυβέρνησης. Ο ίδιος δικαστής που άφησε ελεύθερο τον φύρερ Μιχαλολιάκο κλείνει στη φυλακή χωρίς κανένα στοιχείο την Ηριάννα και τον Παντελή. Τα ίδια Τάγματα Εφόδου που σκότωσαν τον Παύλο Φύσσα και τον Λουκμάν κόντεψαν να σκοτώσουν και τον Αλέξη Λάζαρη δίπλα από τα Κεντρικά Γραφεία – ορμητήρια στη Μεσογείων. Οι ίδιοι νεοναζί βουλευτές που θα έπρεπε να βρίσκονται στα κελιά των φυλακών φιγουράρουν με υπουργούς της κυβέρνησης σε κοινές πολεμοκάπηλες περιοδείες στα ακριτικά νησιά και υποδέχτηκαν στα γραφεία τους στη Βουλή τον Μάθιου Χάινμπαχ επικεφαλής της δολοφονικής επίθεσης στη Χέδερ Χάγιερ στο Σάρλοτσβιλ των ΗΠΑ.
Οι πρόσφατες εξελίξεις σε Ευρώπη και Αμερική δεν αφήνουν κανένα περιθώριο εφησυχασμού. 
Οι νεοναζί στις ΗΠΑ, αποτελούν ενεργό κομμάτι του μηχανισμού του Τραμπ. Δολοφόνησαν την Χέδερ Χάγιερ στις 12 Αυγούστου σε αντιφασιστική συγκέντρωση στη Σαρλοτσβίλ. Στην Ευρώπη ηγεσία της ΕΕ οργανώνει συνέδρια –όπως αυτό στην Εσθονία- που βγάζουν λάδι τον ναζισμό στο όνομα της αντιδραστικής και ανιστόρητης εξίσωσης «κομμουνισμού-ναζισμού», δηλαδή του ναζιστικού τέρατος με τον μεγαλειώδη αντιφασιστικό αγώνα των λαών, ενώ η ακροδεξιά και οι φασίστες, παρά τις εκλογικές αποτυχίες τους, κλιμακώνουν τις επιθέσεις χύνοντας το δηλητήριο του ρατσισμού, της ισλαμοφοβίας ενάντια σε πρόσφυγες και μετανάστες.
Οι ρατσιστικές πολιτικές του Τραμπ και της ΕΕ-φρούριο, η ρατσιστική συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας, ο επίσημος αντικομουνισμός, η λιτότητα, τα μνημόνια, οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στη Μ. Ανατολή και στον Ειρηνικό, οι καταστάσεις «έκτακτης ανάγκης» που καταπατούν και τα στοιχειώδη δημοκρατικά δικαιώματα στρώνουν τον δρόμο στην ακροδεξιά και την φασιστική απειλή.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ είναι συνένοχη. Υλοποιεί πιστά τη ρατσιστική συμφωνία ΕΕ – Τουρκίας με φυλακίσεις προσφύγων σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και απελάσεις – επαναπροωθήσεις στην «ασφαλή χώρα» Τουρκία. Συνεχίζει την ιμπεριαλιστική πολεμοκάπηλη πολιτική του τριγώνου με Αίγυπτο και Ισραήλ, παραχωρεί τη βάση στη Σούδα για τους βομβαρδισμούς των ΗΠΑ στη Συρία και το δίδυμο Καμένος – Κοτζιάς αποτελεί τη «σύνδεση φιλίας» με τον ίδιο τον Τράμπ. 
Ο φασισμός, ο ρατσισμός, ο αντικομμουνισμός είναι τα τέρατα που γεννά ο ίδιος ο καπιταλισμός μέσα στην κρίση του! Είναι τα αποκρουστικά εργαλεία που χρησιμοποιεί για να χτυπήσει την πάλη των λαών, να διασπάσει και να διαλύσει το εργατικό και λαϊκό κίνημα, να κηλιδώσει την προοπτική μιας άλλης κοινωνίας χωρίς κρίσεις, εκμετάλλευση, πολέμους! Είναι η φόβος για το μέλλον ενός νέου γύρου εξεγέρσεων, που θάρθει σαν απάντηση στην αντιδραστική πολιτική του κεφαλαίου για το ξεπέρασμα της κρίσης του.
 Μπορούμε να τους σταματήσουμε! Το αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα μεγαλώνει και δυναμώνει στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και στην Αμερική. Η δολοφονία της Χέδερ ξεσήκωσε εκατοντάδες χιλιάδες αμερικάνους σε όλη την Αμερική ενάντια στο Τραμπ και την ιμπεριαλιστική, ρατιστική και σεξιστική πολιτική του.  Η ακροδεξιά στην Ευρώπη ήρθε αντιμέτωπη με το κίνημα σε Γαλλία, Αυστρία, Ολλανδία κ.α. Στην ίδια την Ελλάδα, το αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα ανάγκασε τη ΝΔ να ξεκινήσει τη δίκη των νεοναζί δολοφόνων και το ίδιο βρέθηκε από την πρώτη μέρα στο πλευρό των προσφύγων ενάντια στα σχέδια ΕΕ και κυβέρνησης Τσίπρα.
Συνεχίζουμε ενωτικά και μαχητικά ενάντια σε φασισμό, ρατσισμό και στις πολιτικές του κεφαλαίου, ΕΕ, ΔΝΤ, κυβέρνησης που τα γεννάει.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στηρίζει, συμμετέχει και καλεί σε μαζική συμμετοχή στις κινητοποιήσεις στις 16 και 18 Σεπτέμβρη.
Το Σάββατο 16 Σεπτέμβρη, Στην Αθήνα στις 6 μμ, διαδηλώνουμε από το Σύνταγμα προς τα Γραφεία της ΕΕ, την Αμερικάνικη Πρεσβεία και περικυκλώνουμε τα Γραφεία-ορμητήριο της Χρυσής Αυγής Μεσογείων. Στη Θεσσαλονίκη στις 12μ στο άγαλμα Βενιζέλου.
Τη Δευτέρα 18 Σεπτέμβρη, στις 5 μμ, διαδηλώνουμε από το μνημείο της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι.
          Στη φυλακή, μέχρι να ολοκληρωθεί η δίκη και για πάντα, όλοι οι νεοναζί δολοφόνοι της Χρυσής Αυγής. Να κλείσουν τα Κεντρικά Γραφεία τους στη Μεσογείων και σε κάθε πόλη και γειτονιά.
          Να διαλυθούν οι σκοτεινοί μηχανισμοί σε αστυνομία, στρατό, δικαιοσύνη που στηρίζουν και καλύπτουν τους φασίστες.
          Όχι στη ρατσιστική συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας που υλοποιεί η Ελλάδα. Να ανοίξουν τα σύνορα στους πρόσφυγες. Να κλείσουν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Να ανοίξουν οι πόλεις για τους πρόσφυγες: άσυλο, στέγη, σίτιση, υγεία, παιδεία, δουλειές για όλους τους πρόσφυγες.
          Όχι στο πόλεμο. Να σταματήσουμε τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις σε Μ. Ανατολή και Ειρηνικό. Καμία ελληνική συμμετοχή. Να κλείσουν οι Βάσεις. Έξω το ΝΑΤΟ. Διεθνιστική αλληλεγγύη των λαών.  
          Να ανατρέψουμε τη μνημονιακή πολιτική του κεφαλαίου, της ΕΕ και ΔΝΤ, της κυβέρνησης και όλων των αστικών κομμάτων που οδηγεί στη φτωχοποίηση και εξαθλίωση ντόπιους, πρόσφυγες και μετανάστες.
 
κατεβάστε την προκήρυξη σε μορφή pdf

Αντιφασιστικό συλλαλητήριο για τα 4 χρόνια από τη δολοφονία του Π. Φύσσα. Σαβ. 16/9, αγ. Βενιζέλου, 11 π,μ (αφίσα & προκήρυξη)

Διαβάστε το κάλεσμα – κατεβάστε το σε μορφή pdf:
Συνέχεια

Να μπει τέλος στην δυσοσμία του κεφαλαίου και την ασυδοσία του παρακράτους στην Δυτική Θεσσαλονίκη

ανακοίνωση της Τοπικής Επιτροπής Κορδελιού-Ευόσμου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Σε παρακρατικό μηχανισμό παραπέμπει η πρωτοφανής ενέργεια της διαφημιστικής εταιρίας OneTeam με πελάτη τα Ελληνικά Πετρέλαια, να φακελώσει και να στοχοποιήσει πολίτες, συλλογικούς και κινηματικούς φορείς, δημοτικούς συμβούλους, πολιτικές δυνάμεις. Το ογκώδες έγγραφο περιέχει μια ατέλειωτη λίστα που χαρτογραφεί τις αντιδράσεις της τοπικής κοινωνίας απέναντι στη δυσοσμία και την ατμοσφαιρική ρύπανση στο δήμο Κορδελιού-Ευόσμου και τη δυτική Θεσσαλονίκη γενικότερα.Την ζοφερή εικόνα συμπληρώνουν οι συνταγές για μια προπαγανδιστική εκστρατεία που θα αξιοποιεί και προσβάσεις σε θεσμικούς φορείς για να επιβάλλει την αθώωση των ΕΛΠΕ για το θέμα της ατμοσφαιρικής ρύπανσης και την άνευ όρων λειτουργία τους.

Την υπόθεση έφεραν στο φως το κοινωνικό κίνημα των κατοίκων που παλεύει για την προστασία του περιβάλλοντος και όχι φυσικά οι ελεγκτικοί μηχανισμοί με τους βαρύγδουπους τίτλους, ανεξάρτητες αρχές, συνήγοροι του πολίτη κλπ που όπως όλοι οι κρατικοί θεσμοί είναι στρατευμένοι στην ασυδοσία και την κερδοσκοπία του κεφαλαίου.

Αυτή είναι η κατάντια των δημοκρατικών ελευθεριών στην εποχή των μνημονίων και της υποταγής των πάντων στην επιχειρηματικότητα. Η ανάπτυξη που υπόσχεται η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, συνεχίζοντας το ολέθριο έργο των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και λοιπών, δε σημαίνει μόνο υπερεκμετάλλευση και ζωή σε πόλεις και χωριά που γίνονται χαβούζες, από το Κορδελιό και τις Σκουριές ως το Σαρωνικό. Σημαίνει και τη βάρβαρη καταπάτηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και το μαζικό φακέλωμα όχι μόνο από τους ασφαλίτικους μηχανισμούς, αλλά και από την περίφημη ιδιωτική πρωτοβουλία. Γιατί δεν ανέχεται το ελεύθερο φρόνημα και την κοινωνική δράση όσων θεωρούν ότι η μοίρα μας δεν είναι ο αργός θάνατος που φέρνει η βιομηχανική ρύπανση. Φοβούνται, όχι άδικα, ότι αυτή η δράση δε θα αργήσει να ενεργοποιήσει την κοινωνική πλειοψηφία.
Συνέχεια

Κάλεσμα ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Όλοι στην ανεξάρτητη εργατική διαδήλωση στη ΔΕΘ, Σαβ. 9/9, Καμάρα, 6μμ

Ανακοίνωση ΑΝΤΑΡΣΥΑ Θεσσαλονίκης

Αντίσταση και αγώνας ενάντια στα 113 προαπαιτούμενα, πάλη για την ανατροπή της πολιτικής κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ

Όλοι στην ανεξάρτητη εργατική διαδήλωση στη ΔΕΘ, Σαβ. 9/9, Καμάρα, 6μμ

Η ομιλία Τσίπρα στα εγκαίνια της ΔΕΘ θα σηματοδοτήσει το ξεκίνημα μιας νέας φάσης της σκληρής μνημονιακής πολιτικής σε βάρος της νεολαίας και των εργαζομένων. Η επιβολή των 113 προαπαιτουμένων μνημονιακών μέτρων στο όνομα της 3ης αξιολόγησης δείχνει ότι πυξίδα της κυβέρνησης παραμένει σταθερά το μνημόνιο, που σχεδιάζεται και υλοποιείται με την ΕΕ και το ΔΝΤ. Σε αυτή την γραμμή ετοιμάζεται να ανακοινώσει νέο μπαράζ ιδιωτικοποιήσεων, ενώ έρχεται ο Μακρόν για να διεκδικήσει τη μερίδα του λεόντος από το ξεπούλημα. Παιδεία, υγεία, κοινωνικές υπηρεσίες του δημοσίου βρίσκονται ξανά στο στόχαστρο, ο εμπαιγμός και οι απολύσεις συμβασιούχων είναι άμεσο κυβερνητικό σχέδιο, η ανακύκλωση της ανεργίας με προγράμματα εκμετάλλευσης παραδίνουν τους εργαζόμενους στην ελαστική εργασία. Η φορομπηξία και τα χαράτσια, οι πλειστηριασμοί της λαϊκής κατοικίας και περιουσίας αναβαθμίζονται σε ηλεκτρονικοί για να παρακαμφθεί το λαϊκό κίνημα. Ο αντισυνδικαλιστικός νόμος που ετοιμάζει η κυβέρνηση θέλει να καταργήσει ουσιαστικά το δικαίωμα στην απεργία και τη δημοκρατική λειτουργία των συνδικάτων, ακριβώς για να υλοποιήσει αυτήν την αντιλαϊκή πολιτική χωρίς αντίπαλο, όπως φαντάζεται.

Μαζί με αυτά τα σκληρά μέτρα, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ εμφανίζεται «πιστός στρατιώτης» των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών ΗΠΑ-ΕΕ-ΝΑΤΟ. Σε αυτό το τοπίο η καταστολή, οι διώξεις και η ανοχή στη δράση των φασιστών με σκοπό να τρομοκρατήσει και να διαιρέσει το λαϊκό κόσμο. Εδώ στηρίζεται και η ρατσιστική αντιμετώπιση από τη μεριά του κράτος των προσφύγων και των μεταναστών, που δίνει αέρα στη δράση των ρατσιστικών και φασιστικών ομάδων του παρακράτους.

Η ανάπτυξη που τάζει το παραμύθι του Τσίπρα και της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν είναι απλά βασισμένη στη φτώχεια, την σκληρή εκμετάλλευση και την ανασφάλεια, τα θεμέλια δηλαδή της κερδοφορίας του κεφαλαίου όπως φάνηκε φέτος στον τουρισμό και σε άλλους κλάδους. Είναι ποτισμένη και με το αίμα της εργατικής τάξης που έχασε 11 παιδιά της μέσα στο μήνα Αύγουστο, όλα σε «εργατικά ατυχήματα»-εργοδοτικά εγκλήματα…

Είναι γελασμένη η κυβέρνηση που πιστεύει ότι η δική της επιλογή να υλοποιεί τη μνημονιακή πολιτική, ισοδυναμεί με την αποδοχή της βαρβαρότητας που φέρνει η πληρωμή του χρέους και τα μνημόνια. Που δήθεν τελειώνει το 2018, αλλά δεσμεύει τη χώρα μέχρι το 2060 και βλέπουμε… Ο μόνος που αμφισβήτησε, κλόνισε και κέρδισε νίκες απέναντι στην σκληρή πολιτική των μνημονίων ήταν ο αγώνας των εργαζομένων και του λαού. Αυτό το δρόμο να βαδίσουμε ξανά.

Γίνεται φανερό ότι για πάρουμε πίσω τα κλεμένα, για να ξαναμιλήσουμε για δουλειές με αξιοπρέπεια και δικαιώματα, για αυξήσεις, για παιδεία, υγεία, ρεύμα και νερό, για απελευθέρωση από τα χαράτσια, πρέπει να σπάσει η αντιλαϊκή πολιτική, να αποτύχει η εφαρμογή των 113 μέτρων, η 3η αξιολόγηση, και συνολικά το μνημονιακό πρόγραμμα. Το λαϊκό κίνημα, με καρδιά ένα μαχητικό εργατικό κίνημα που βάζει τα δικαιώματα μπροστά, είναι η ελπίδα σήμερα για την κοινωνική πλειοψηφία. Μια δύναμη δηλαδή που θα αναδείξει τις λαϊκές και εργατικές διεκδικήσεις, θα αγωνιστεί για τη νίκη και όχι την τιμή των όπλων, θα ενώσει τους εργαζόμενους σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, ελαστική και μη εργασία, ντόπιους και μετανάστες. Θα παλέψει για τους αναγκαίους πολιτικούς στόχους, να ηττηθεί η κυβέρνηση, να καταργηθούν μνημόνια και εφαρμοστικοί νόμοι, να διαγραφεί το χρέος, να αποδεσμευτεί η χώρα από ευρώ και ΕΕ. Ένα εργατικό κίνημα απελευθερωμένο από τα δεσμά του εργοδοτικού, κυβερνητικού και φιλο-ΕΕ συνδικαλισμού της ΓΣΕΕ κ.ά., με τη δημοκρατία των συνελεύσεων, το συντονισμό των πρωτοβάθμιων σωματείων και των αγώνων, την αποφασιστικότητα για σύγκρουση με την αντιλαϊκή πολιτική.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα δώσει αυτή τη μάχη και καλεί στην ανεξάρτητη εργατική συγκέντρωση στα εγκαίνια της ΔΕΘ που θα γίνει το Σάββατο 9/9 στην Καμάρα στις 6μμ.