ΝΑΡ Θεσσαλονικης

για την κομμουνιστική επαναθεμελίωση

Category Archives: άρθρα

Πρόταση ΑΝΤΑΡΣΥΑ – Βαθύτερα ερωτήματα ανατρεπτικές απαντήσεις

Γράφει ο Αντώνης Δραγανίγος*

Η πολιτική πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ήρθε σε μια περίοδο που κρίνονται τεράστιας σημασίας ζητήματα για τη ζωή του λαού, με επίκεντρο το σφαγείο της δεύτερης αξιολόγησης. Αλλά και που διαμορφώνονται εκ νέου οι λαϊκές διαθέσεις. Η αμηχανία και η απογοήτευση δίνει σιγά-σιγά τη θέση της στα όλο και πιο επίμονα αγωνιστικά σκιρτήματα των πιο πληττόμενων στρωμάτων της κοινωνίας (ελαστικά εργαζόμενοι και εργολαβικοί, αγρότες, συνταξιούχοι κλπ), ενώ παράλληλα αναπτύσσεται ένα κύμα προβληματισμού, αναζήτησης για το «τι έφταιξε» και πάνω από όλα για το τι «μπορεί σήμερα να γίνει».

Σε αυτό ακριβώς το μεταίχμιο φιλοδοξεί η ΑΝΤΑΡΣΥΑ με την πολιτική της πρόταση να επικοινωνήσει με τις πιο πρωτοπόρες διαθέσεις και αναζητήσεις, να «κολυμπήσει» στα ερωτήματα και τις αγωνίες του κόσμου, να «πει» και να «ακούσει», με στόχο η διεργασία αυτή να αποτελέσει «εργαστήρι» για την προετοιμασία ενός νέου σημαντικού βήματος για την «Αριστερά της ανατροπής», του αντικαπιταλιστικού μετώπου που απαιτεί η εποχή μας. Αυτή είναι η ενιαία λογική που σφραγίζει τις δύο διακριτές αλλά παράλληλες πρωτοβουλίες της. Αφενός την πρόσκληση σε όλες τις μαχόμενες δυνάμεις της Αριστεράς για την κοινή δράση για την ανατροπή της νέας βάρβαρης επίθεσης της δεύτερης αξιολόγησης και αφετέρου την πρόταση για «έναν κοινό πολιτικό βηματισμό, την κοινή δράση, τον διάλογο και την πολιτική συνεργασία των αντικαπιταλιστικών, αντιιμπεριαλιστικών, αντιΕΕ δυνάμεων και των δυνάμεων της ανατροπής».

Η μέχρι τώρα εμπειρία από την εξόρμηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι θετική. Ευρύτερος κόσμος κατανοεί ότι η Αριστερά της ανατροπής πρέπει να χτιστεί πάνω σε διαφορετικά θεμέλια από τις διαχειριστικές και κυβερνητικές απάτες και αυταπάτες που έθρεψαν την ηγεμονία του ΣΥΡΙΖΑ.
Τα ερωτήματα είναι μεγάλα και όσο «πλαταίνει» ο κόσμος που συμμετέχει σε μια τέτοια συζήτηση τόσο βαθαίνουν και γίνονται πιο δύσκολα και απαιτητικά. Δεν αρκεί, για παράδειγμα, να προβάλλουμε σήμερα την αναγκαιότητα των στόχων του αντικαπιταλιστικού προγράμματος, πρέπει και να αποδεικνύουμε πιο πειστικά τη δυνατότητα και τις προϋποθέσεις για την υλοποίησή τους. Δεν είναι κανείς «ανυποψίαστος» για να φαντάζεται μια εύκολη και ομαλή πορεία. Τίθενται τα ερωτήματα της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας, της σχέσης μιας πορείας ρήξης με τον ελληνοτουρκικό ανταγωνισμό, η προπαγάνδα πως θα «γίνουμε Συρία» κλπ. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η έκθεση του ΟΟΣΑ και η “αποκλειστικότητα” της Αυγής

του Γιώργου Καλημερίδη

Η Αυγή με ουδέτερο τρόπο παρουσιάζει ότι δέσμευση της χώρας είναι η χρήση κουπονιών, η μετατόπιση δημόσιων κεφαλαίων για το σχολείο σε ιδιωτικούς φορείς. Σε τι διαφέρουν οι συγκεκριμένες προτάσεις για τις οποίες έχει δεσμευτεί η κυβέρνηση, από αυτές του κ. Μητσοτάκη;

Η Αυγή με ουδέτερο τρόπο παρουσιάζει ότι δέσμευση της χώρας είναι η χρήση κουπονιών, η μετατόπιση δημόσιων κεφαλαίων για το σχολείο σε ιδιωτικούς φορείς. Σε τι διαφέρουν οι συγκεκριμένες προτάσεις για τις οποίες έχει δεσμευτεί η κυβέρνηση, από αυτές του κ. Μητσοτάκη;

Στο κυριακάτικο φύλλο της Αυγής στις 12/2 έχουμε δημοσιευμένη, κατά αποκλειστικότητα, μια πρόγευση του τι θα περιλαμβάνει η περιβόητη επαναεπικύρωση της έκθεσης του ΟΟΣΑ για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Αν και η εφημερίδα δεν μας ενημερώνει για την πηγή της, ο αναγνώστης αποκτά ωστόσο μια ουσιαστική ενημέρωση για τις πολιτικές και εκπαιδευτικές κατευθύνσεις των προτάσεων ΟΟΣΑ για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Θα ήταν ενδιαφέρον ασφαλώς να ενημερωθούν οι αναγνώστες της εφημερίδας για την ικανότητα του ιστορικού εντύπου της Αριστεράς να έχει μια τόσο διεισδυτική πρόσβαση στους μηχανισμούς ενός υπερεθνικού ιμπεριαλιστικού οργανισμού, όπως ο ΟΟΣΑ (1).

Πριν προχωρήσουμε, όμως, στο περιεχόμενο των προτάσεων ΟΟΣΑ, όπως παρουσιάζονται στο συγκεκριμένο δημοσίευμα, το πρώτο συμπέρασμα στο οποίο μπορεί, με ασφάλεια, κάποιος να καταλήξει είναι ότι στην πράξη η αναθεώρηση της έκθεσης ΟΟΣΑ για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα είναι εδώ και καιρό ήδη ολοκληρωμένη και γνωστή στην κυβέρνηση. Αυτό που απαιτείται είναι πλέον το πολιτικό αμπαλάρισμα και περιτύλιγμα της πρότασης, προκειμένου να δει και επίσημα το φως της δημοσιότητας. Η έκθεση, όπως θα δείξουμε και παρακάτω, περιλαμβάνει όλες τις αντιδραστικές εκπαιδευτικές θέσεις του διεθνούς εκπαιδευτικού νεοφιλελευθερισμού και από πολλές απόψεις είναι πολύ πιο επιθετική και αντιεκπαιδευτική από αυτή του 2011, καθώς προχωρά στην πολύ πιο συγκεκριμένη εξειδίκευση των γενικών νεοφιλελεύθερων εκπαιδευτικών αρχών της προηγούμενης. Από αυτή την άποψη, το κύριο ζήτημα για την κυβέρνηση είναι το πώς θα δικαιολογήσει την έκθεση, παρά το πώς θα τοποθετηθεί πολιτικά απέναντι σε θέσεις που τις είναι ήδη εδώ και καιρό γνωστές.

Πιο συγκεκριμένα, η κυβέρνηση θα πρέπει να διευκρινίσει στον ελληνικό λαό και στην εκπαιδευτική κοινότητα γιατί δεσμεύτηκε στο Μνημόνιο 3 να ακολουθήσει τη γραμμή του ΟΟΣΑ για τα εκπαιδευτικά ζητήματα, όταν ο ΟΟΣΑ δεν ανήκει στο κουαρτέτο των “δανειστών” και το πολιτικό περιεχόμενο των εκπαιδευτικών θέσεων του είναι γνωστό παγκοσμίως. Ιδιαίτερα το Τμήμα Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ και οι εκπαιδευτικοί του, οι οποίοι ήταν επικριτές της έκθεσης του 2011, θα πρέπει να μας εξηγήσουν τι νεότερο περίμεναν από την επικαιροποίηση της αρχικής έκθεσης και αν πίστευαν πραγματικά ότι διαμέσου του ΟΟΣΑ θα ήταν εφικτό να διασφαλιστούν τα μορφωτικά δικαιώματα της κοινωνικής πλειοψηφίας. Σε κάθε περίπτωση την αποκλειστικότητα της αποκάλυψης αυτή τη φορά δεν την κάνει κάποιο άλλο έντυπο, ώστε να υπάρχει η δυνατότητα της διάψευσης, αλλά η ίδια η εφημερίδα της κυβέρνησης. Αυτό μας κάνει να υποθέσουμε, βάσιμα, ότι τα χρονικά περιθώρια για τους κυβερνώντες έχουν στενέψει απελπιστικά. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Υποταγή και φθηνή εργασία είναι η μαθητεία

Υποταγή και φθηνή εργασία είναι η μαθητεία

Το μεγαλύτερο μέρος των μαθητών που δεν θα μπορούν να τελειώσουν το Γενικό Λύκειο για λίγους (που πρότεινε το πόρισμα Λιάκου και φαίνεται να αποδέχεται το υπουργείο Παιδείας), θα οδηγούνται μέσω της ΕΕΚ στη μαθητεία και στην αγορά εργασίας, ως εργατικό δυναμικό στο όνομα της εκπαίδευσης.

Οι επιχειρήσεις στα σχολεία

Γράφει ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ

Ξεκίνησε με απόφαση του υπουργείου Παιδείας η λειτουργία του τέταρτου έτους μαθητείας των ΕΠΑΛ. Η απόφαση εφαρμόζει το νομικό πλαίσιο που έχει ψηφιστεί απ’ την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αλλά και απ’ τις προηγούμενες κυβερνήσεις, στη βάση των μνημονιακών υποχρεώσεων και των κεντρικών επιλογών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η προώθηση της μάθησης με βάση την εργασία, η μετάβαση της εκπαιδευτικής διαδικασίας απ’ το σχολείο στην επιχείρηση, και η «εκπαίδευση» της νέας εργατικής βάρδιας στην εκμετάλλευση χωρίς φραγμούς, αποτελούν κεντρικές στρατηγικές επιδιώξεις της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την εκπαίδευση – ειδικά την τεχνική επαγγελματική- αλλά και την εργασία. Σε αυτή την κατεύθυνση, κομβικής σημασίας είναι η υλοποίηση του προγράμματος μαθητείας, με το οποίο θα φορέσουν σε μεγάλο κομμάτι νεολαίας φόρμα εργασίας για να πιάνει δουλειά σε Δημόσιο και ιδιωτικές επιχειρήσεις, με πενιχρά εργασιακά – ασφαλιστικά δικαιώματα και μηδενικά συνδικαλιστικά.

Το ενιαίο σύστημα Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης (ΕΕΚ) είναι βασικός στόχος των πολιτικών της ΕΕ και του ΟΟΣΑ, με υπογράμμιση στην κατάρτιση. Αυτό επιβεβαιώνεται και από την υπαγωγή της αντίστοιχης Διεύθυνσης του Υπουργείου Παιδείας στη Δια Βίου Μάθηση. Το μεγαλύτερο μέρος των μαθητών που δεν θα μπορούν να τελειώσουν το Γενικό Λύκειο για λίγους (που πρότεινε το πόρισμα Λιάκου και φαίνεται να αποδέχεται το υπουργείο Παιδείας), θα οδηγούνται μέσω της ΕΕΚ στη μαθητεία και στην αγορά εργασίας, ως εργατικό δυναμικό στο όνομα της εκπαίδευσης. Η προοπτική να αποκτούν πτυχίο ειδικότητας, επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης επιπέδου 5, αφού θα χρειαστεί να πιστοποιηθούν μέσω εξετάσεων από τον ΕΟΠΠΕΠ, θα είναι πλέον από δύσκολη έως ακατόρθωτη. Ωστόσο αφού ο δρόμος απόκτησής του περνά από τη μαθητεία, η συζήτηση για μη υποχρεωτικότητα της είναι προσχηματική. Η βιομηχανία των πιστοποιήσεων θα γίνει το εργαλείο για στρατιές εργαζομένων χωρίς τυπικά προσόντα στο μέλλον.

Τα παραπάνω επιβεβαιώνονται και από τις 6.700 περίπου θέσεις μαθητείας στο δημόσιο τομέα, που ανακοίνωσε με τυμπανοκρουσίες το υπουργείο Παιδείας, για το έτος μαθητείας των ΕΠΑΛ, της μαθητείας των σχολών ΟΑΕΔ και της πρακτικής άσκησης των ΙΕΚ. Μέσω της μαθητείας θέλουν να καλύψουν μεγάλο μέρος των εργασιακών αναγκών του Δημοσίου, αντί να προσλάβουν μόνιμο προσωπικό. Άλλωστε οι μαθητευόμενοι σπουδαστές θα καταχωρούνται στο σύστημα ΕΡΓΑΝΗ του υπουργείου Εργασίας, όπου καταχωρούνται οι προσλήψεις προσωπικού.

Αυτός είναι και ο αντικειμενικός στόχος της μαθητείας. «Ο μαθητευόμενος εκπαιδεύεται σε ειδικότητα βάσει συγκεκριμένου προγράμματος και εξειδικεύεται σε αντικείμενο το οποίο ενδιαφέρει την επιχείρηση σε συνεργασία με το σχολείο και τους εκπαιδευτικούς», αναφέρει το κείμενο για το «Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο για την Αναβάθμιση της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης και της Μαθητείας», που εκπόνησε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Περί θεματικής εβδομάδας κι άλλων ….δαιμονίων

Γράφουν: Γιώτα Ιωαννίδου, Άννα Μπαχτή

Μια μικρή ιστορία….

Οι Θεματικές Εβδομάδες, οι ημέρες αθλητισμού, τα αφιερώματα κλπ δεν αποτελούν –όπως θα έπρεπε- τον κρίκο ανάδειξης ζητημάτων μέσα από το συνολικό, συνεχές στη διάρκεια της χρονιάς εκπαιδευτικό πλαίσιο εξέτασής τους. Αντίθετα, συνιστούν την κάλυψη της απουσίας τους από αυτό.

Οι Θεματικές Εβδομάδες, οι ημέρες αθλητισμού, τα αφιερώματα κλπ δεν αποτελούν –όπως θα έπρεπε- τον κρίκο ανάδειξης ζητημάτων μέσα από το συνολικό, συνεχές στη διάρκεια της χρονιάς εκπαιδευτικό πλαίσιο εξέτασής τους. Αντίθετα, συνιστούν την κάλυψη της απουσίας τους από αυτό.

Κάποτε ένας μακρινός βασιλιάς, σε μια όχι μακρινή εποχή, ανακοίνωσε στους υπηκόους του την περικοπή τροφής από το ήδη περιορισμένο καθημερινό συσσίτιο. Οι αυλικοί του υπερθεμάτιζαν υπέρ της πρωτοποριακής μεθόδου να ανακοινώσει αυτή του την απόφαση μέσω της αναγγελλίας μιας θεματικής ημέρας για την υγιεινή διατροφή, για όλο τον πληθυσμό. Στη διάρκεια αυτής της ημέρας ειδικοί επιστήμονες και οργανισμοί θα συζητούσαν με το λαό για τις διατροφικές του συνήθειες, σε συνάρτηση με την αειφόρο ανάπτυξη και την περιβαλλοντική ισορροπία, με βιωματικό τρόπο. Οι επιστήμονες της βασιλικής αυλής εξήραν τη βασιλική πρωτοβουλία, για την καινοτομία της και το περιθώριο αυτενέργειας που άφηνε για την εφαρμογή της σε ομάδες πολιτών… Ορισμένοι προκαθήμενοι της Εκκλησίας απαίτησαν από το βασιλιά να μην ανακατεύει τα ζητήματα διατροφής με τον άγιο χαρακτήρα της θρησκευτικής νηστείας και δημιουργεί συγχύσεις διατροφικής ταυτότητας και ζητούσαν απαλλαγή από τη συμμετοχή στη συζήτηση. Ο σύλλογος των χορτοφάγων χαιρέτησε την πρωτοβουλία της βασιλικής κυβέρνησης και θεώρησε ότι ανοίγει το δρόμο για τον αυτοκαθορισμό των διατροφικών συνηθειών και την ελεύθερη επιλογή τρόπου διατροφής. Ένας δάσκαλος που υποστηρίζει την ανάγκη της υγιεινής διατροφής χρόνια τώρα, τόλμησε να ρωτήσει δειλά, πώς μπορεί να μάθει σε κάποιο πεινασμένο διατροφικές συνήθειες, κατηγορήθηκε πάραυτα για διατροφοβία, αρνητισμό και έλλειψη διάθεσης ξεβολέματος. Ακόμη και αντιφρονούντες στο βασιλικό καθεστώς έβαλαν το δασκαλάκο στη θέση του, φωνάζοντας: «μιλάς εσύ που όφειλες να παίρνεις τέτοιες πρωτοβουλίες μόνος σου και πριν το βασιλιά»; Κατόπιν έθεσαν εαυτόν στην υπηρεσία του βασιλικού σχεδίου, πυκνώνοντας τους καταλόγους των ειδικών. Ήταν ευκαιρία να διατυπώσουν στο λαό τις διαφωνίες τους επί του διατροφικού ζητήματος.

Και η περικοπή τροφής εφαρμοζόταν σταθερά, αφήνοντας πίσω της όλο και περισσότερους πεινασμένους χωρίς όμως σχεδόν κανείς να συζητά για αυτούς, αφού ήταν πεισμένοι ότι αυτό ήταν ένα αναπόφευκτο φαινόμενο…

Ας έρθουμε όμως στο κοντινό σήμερα

Ποιο είναι το ερώτημα που βάζει και που το απαντά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ με την περίφημη Θεματική Εβδομάδα στα γυμνάσια; Και στη θέση ποιων παλιότερων αντιμετωπίσεων μπαίνει αυτή;

Θεωρητικά ο σκοπός της Θεματικής Βδομάδας είναι να εμπλακούν οι μαθητές με τα σοβαρά ζητήματα της διατροφής, των εξαρτήσεων και των φύλων. Και αυτό μέσα από τα περιεχόμενα, την παιδαγωγική διαδικασία της εκπαίδευσης, την κοινωνική υποστήριξη και τα κατάλληλα εργαλεία και μεθόδους. Έτσι, υποτίθεται ότι θα διερευνήσουν, θα καταλάβουν, θα απορρίψουν νοοτροπίες και στερεότυπα, θα ανιχνεύσουν και θα διαμορφώσουν αντίληψη, συνείδηση και επιλογές.

Μετά την παρέλαση των «θα», ας προσγειωθούμε.

Η ουσία του μέτρου της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ περιορίζεται στο να δοθούν κάποιες πληροφορίες και ερεθίσματα σε αυτά τα ζητήματα και τίποτα περισσότερο. Και αυτό στο περιθώριο της εκπαιδευτικής διαδικασίας, καθώς οι αντίστοιχες θεματολογίες θα αφαιρεθούν από τα διδακτικά αντικείμενα, θα μειωθούν τα εποπτικά μέσα διδασκαλίας τους και θα αφαιρεθεί η δυνατότητα χρήσης ωρών από το κανονικό διδακτικό ωράριο των καθηγητών γι’ αυτά. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Προς σύγκρουση με τη Γερμανία; Άρθρο του Γ. Δελαστίκ

Προς σύγκρουση με τη Γερμανία;

του Γιώργου Δελαστίκ

Πληθαίνουν οι ενδείξεις –ενδείξεις, όχι αποδείξεις– ότι ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ εξελέγη για να προσωποποιήσει την αναμέτρηση με το Βερολίνο. Να ηγηθεί δηλαδή ο Ντόναλντ Τραμπ ενός συνασπισμού ανάλογου με εκείνον, ο οποίος υπήρχε κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, επιχειρώντας να αποτρέψει τη συγκρότηση του Τέταρτου Ράιχ, οικονομικού αυτή τη φορά, της Γερμανίας. Αυτό που υπήρχε και είναι ακόμη υποψία, ενδέχεται να αποδειχθεί πολιτική πραγματικότητα. Θα δούμε τι θα γίνει σύντομα.

«Η ΕΕ είναι κατά βάση το όχημα για να υλοποιήσει τους σκοπούς της η Γερμανία», δήλωσε ο Αμερικανός πρόεδρος Τραμπ σε συνέντευξη που έδωσε στους Τάιμς του Λονδίνου και τη γερμανική Μπιλτ. «Όλα δείχνουν ότι ο Τραμπ ποντάρει ανοιχτά στη διάλυση της ΕΕ», έγραφε προχτές στο κύριο άρθρο της η Αυγή και συνέχιζε γράφοντας ότι ο πρόεδρος της ευρωομάδας, ο Ολλανδός Γερούν Ντέισελμπλουμ, είχε σπεύσει να τονίσει μια μέρα νωρίτερα «η ΕΕ είναι πλέον μόνη της». Αναφερόμενη μάλιστα στα όσα είπε ο Τραμπ για τη Γερμανία, η Αυγή υπογράμμιζε: «Στη σημερινή φάση, καμιά δήλωση δεν θα μπορούσε να είναι πιο ταξική». Από καιρό οι χώρες του ευρωπαϊκού Νότου αισθάνονται να συνθλίβονται από την υπαγόρευση της λιτότητας από το Βερολίνο»! Το ενδιαφέρον κύριο άρθρο της Αυγής καταλήγει γράφοντας ότι το Βερολίνο θα έπρεπε «να εισακούσει όχι τους σοσιαλιστές, όχι την Αριστερά, όχι τους Πράσινους, αλλά τον βαθιά συντηρητικό υποψήφιο πρόεδρο της Γαλλίας Φρανσουά Φιγιόν, που ζητεί μεταξύ άλλων την ομοσπονδοποίηση του χρέους στην Ευρώπη ως εργαλείο για τη διάσωση του ευρώ — και της ΕΕ». Δεν λέει όμως μόνο η Αυγή ότι η υπό συγκρότηση νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν συμπαθεί καθόλου το ευρώ και θα ήθελε να το δει να καταποντίζεται.

Δεν έχουν κανένα πρόβλημα να το πουν και οι προοριζόμενοι για σημαντικές θέσεις στην κυβέρνηση Τραμπ, όπως ο καθηγητής Τεντ Μάλοχ, ο οποίος ενδέχεται να τοποθετηθεί πρεσβευτής των ΗΠΑ στην ΕΕ. Το ευρώ θα μπορούσε να έχει καταρρεύσει μέσα στον επόμενο ενάμιση χρόνο, δήλωσε μιλώντας στο BBC. Δεν είναι όμως μόνο αυτός. Τι να πει κανείς για το υπό αμερικανικό έλεγχο ΔΝΤ; «Εξαιρετικά μη βιώσιμο» χαρακτηρίζει το ΔΝΤ, όπως διέρρευσαν στα μέσα ενημέρωσης πηγές της κυβέρνησης Τραμπ, στην αδημοσίευτη αλλά ήδη γραμμένη νέα έκθεσή του, που θα συζητηθεί στις 6 Φεβρουαρίου στο διοικητικό συμβούλιο του ΔΝΤ. Ο χαρακτηρισμός αυτός αιτιολογείται από το ΔΝΤ για το …2060 (!), όχι μόνο δεν θα έχει μειωθεί κατά τι το χρέος, όπως ισχυρίζεται η ΕΕ, αλλά από 184% του ΑΕΠ, θα έχει φτάσει στο …275% του ΑΕΠ και θα απαιτείται να δίνουμε στους δανειστές το …62% του ΑΕΠ μας εκεί προς το 2060!!! Μιλάμε για απερίγραπτη τρέλα!

Η ουσία της υπόθεσης βρίσκεται όμως αλλού. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Το παιχνίδι της συγγνώμης

Το παιχνίδι της συγγνώμης

της Μαριάννας Τζιαντζή

«Κι οι άντρες κλαίνε», λέει ένα παλιό τραγούδι του Καζαντζίδη. Σήμερα, μετά την ανάρτηση του Άδωνη Γεωργιάδη στο φέσμπουκ με την οποία αναγνωρίζει το Ολοκαύτωμα, μπορούμε να πούμε «κι όμως, κυρία μου, και οι άντρες ζητούν συγγνώμη». Οι πολιτικοί άντρες, εννοείται.

Πολλοί επιδοκίμασαν αυτή τη συγγνώμη, επισημαίνοντας ότι είναι ευθύ και αντρίκιο το να αναγνωρίζει κανείς δημόσια ένα λάθος του. Κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να αλλάζει. Μόνο που το αντισημιτικό φλερτ του Άδωνη (για να το πούμε μαλακά) δεν ήταν μια νεανική τρέλα ούτε προϊόν άγνοιας. Δεν ζούσε σε ένα έρημο νησί του Ειρηνικού ο κ. Γεωργιάδης όταν διαφήμιζε «το υβριστικό για τους Εβραίους βιβλίο του Κώστα Πλεύρη», όπως το χαρακτηρίζει σήμερα. Ήταν άνω των 30 και γνώριζε γραφή και ανάγνωση. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ενορχηστρωμένη επίθεση του κράτους σε μέλη του κινήματος κατά των πλειστηριασμών στη Θεσσαλονίκη

Στόχος το μαχητικό και επικίνδυνο κίνημα

Στόχος το μαχητικό και επικίνδυνο κίνημα

του Χρήστου Αβραμίδη

Ενορχηστρωμένη επίθεση του κράτους σε μέλη του κινήματος κατά των πλειστηριασμών στη Θεσσαλονίκη

Στο στόχαστρο διώξεων με σαφή πολιτικά χαρακτηριστικά βρίσκονται οι αγωνιστές του Συντονισμού Συλλογικοτήτων Θεσσαλονίκης, που δίνουν τη μάχη ενάντια στους πλειστηριασμούς της λαϊκής κατοικίας. Η πολιτική ευθύνη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι ξεκάθαρη και φυσικά δεν μπορεί να κρυφτεί ούτε πίσω από τον φερετζέ της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης ούτε από τη δικαιολογία ανεξέλεγκτων μηχανισμών στον κρατικό μηχανισμό και τους θεσμούς του. Επί Σαμαρά-Βενιζέλου είχαμε διώξεις και καταστολή «κατά παραγγελία» του Φούχτελ, της εργοδοσίας της Χαλυβουργικής και της Ελντοράντο. Επί Τσίπρα-Καμμένου είναι τα συμφέροντα των τραπεζών και των μεγαλοσυμβολαιογράφων που οδηγούν στη δίωξη και τη δικαστική δίωξη σε βάρος των αγωνιστών. Μνημόνιο χωρίς επίθεση στις δημοκρατικές ελευθερίες δε γίνεται. Δε φτάνει μόνο η προπαγάνδα ότι οι πλειστηριασμοί δεν αφορούν δήθεν τη λαϊκή κατοικία. Στόχος είναι να επικρατήσει ο φόβος, η αίσθηση του αδιεξόδου.Γι’ αυτό το σκοπό, οι κρατικοί μηχανισμοί έδειξαν μοναδική ετοιμότητα δράσης και δεν έχασαν στιγμή. Από την επομένη κιόλας της ακύρωσης από τη λαϊκή κινητοποίηση των πλειστηριασμών στις 19/10/2016 άρχισε αυτεπάγγελτα η αστυνομία να συλλέγει «στοιχεία» σε βάρος του μέλους του Συντονισμού Συλλογικοτήτων Ηλία Σμήλιου, δασκάλου, δημοτικού συμβούλου Αμπελοκήπων-Μενεμένης και μέλους του Π.Σ.Ο. της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Ο Η. Σμήλιος στοχοποιείται ως …υποκινητής που σύμφωνα με τις μαρτυρίες τριών αστυνομικών και της προέδρου των συμβολαιογράφων Μπιλίση-Χρουσαλά, φέρεται να έχει παραβιάσει το μισό ποινικό κώδικα: διατάραξη οικιακής ειρήνης, παράνομη βία, παρακώλυση συναγωνισμού, απρόκλητη σωματική βλάβη, διατάραξη κοινής ειρήνης, ως υποκινητής και τελών βιαιοπραγίες. Παράλληλα η αστυνομία διερευνά αν υπάρχουν και άλλοι που συμμετείχαν σε όλα αυτά τα τρομερά…

Η υπόθεση βρίσκεται στη φάση της προανακριτικής εξέτασης με στόχο να οδηγηθεί ο Η. Σμήλιος και πιθανά άλλοι στα δικαστήριο.

Στο μεταξύ είναι σε εξέλιξη αντίστοιχη διαδικασία με βάση ανώνυμη καταγγελία, πάλι για τους πλειστηριασμούς που ακυρώθηκαν στις 19/10/2016. Εκεί εμφανίζεται πάλι ο Η. Σμήλιος να πρωταγωνιστεί σε σημεία και τέρατα, από κοινού αυτή τη φορά με το δικηγόρο Ζήση Κλεισιάρη, πρώην μέλος του ΔΣ του Δικηγορικού Συλλόγου, που συμμετέχει επίσης στο Συντονισμό Συλλογικοτήτων. Η καταγγελία δεν αναπαράγει μόνο το ασφαλίτικο παραμύθι που στη λαϊκή κινητοποίηση βλέπει αποκλειτικά υποκινούμενους ταραξίες. Ο ανώνυμος ρουφιάνος δηλώνει «άνεργος» που περιμένει δεδουλευμένα με μόνη ελπίδα τον πλειστηριασμό της περιουσίας του εργοδότη, αναπαράγοντας έτσι την προπαγάνδα των νον πέιπερ του ΣΥΡΙΖΑ ότι η αντίσταση στους πλειστηριασμούς είναι υπέρ των μεγαλοοφειλετών και κατά των φτωχών. Η σκευωρία γίνεται με τόσο θράσος ώστε δηλώνει ανώνυμος γιατί φοβάται για τη ζωή του. Στην πραγματική ζωή όμως είναι οι φτωχοί που αγωνιούν για την κατάσχεση του σπιτιού τους, όπως στην περίπτωση άπορου ανάπηρου με την πολυμελή οικογένεια που ζήτησε συμπαράσταση για να μην του πάρουν το σπίτι στις 28/9, προκαλώντας και το υποκριτικό ενδιαφέρον της κυβέρνησης.

Όσο περνάει ο καιρός όλο και περισσότεροι άνθρωποι επικοινωνούν με τον Συντονισμό για να ζητήσουν βοήθεια και αλληλεγγύη, απέναντι στις τράπεζες και το κράτος. Τελευταία περίπτωση μία 67χρονη που ζει με τα άνεργα παιδιά της, εκ των οποίων το ένα ΑΜΕΑ, στις Συκιές Θεσσαλονίκης. Σύμφωνα με το Συντονισμό Συλλογικοτήτων το κράτος «εκδίδει κάθε λίγο και λιγάκι εντολή κατάσχεσης της σύνταξης της 67χρονης γυναίκας και δεσμεύει τον χαρακτηρισμένο ως ακατάσχετο τραπεζικό της λογαριασμό…».

Δύο χρόνια «πρώτη φορά Αριστερά» και από το «κανένα σπίτι στο χέρι τραπεζίτη» περάσαμε στις διώξεις για το χατίρι των τραπεζιτών. Διωκόμενος μαζί με άλλους για την «παρέλαση του λαού» το 2011 ο Η. Σμήλιος επί ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, διωκόμενος και σήμερα…

Τα συμπεράσματα που βγάζει κανείς πρέπει να γίνουν οδηγός για δράση. Τώρα είναι η ώρα της αλληλεγγύης, για κάθε λαϊκό άνθρωπο, για κάθε πολιτική οργάνωση και κόμμα, για κάθε σωματείο, σύλλογο, εργατική λέσχη, κάθε συλλογικότητα του αγώνα, με απαίτηση το τέλος των πολιτικών διώξεων. Μια αλληλεγγύη μαχόμενη, γιατί ο αγώνας ενάντια στους πλειστηριασμούς συνεχίζεται με αποφασιστικότητα. Έτσι, η συγκέντρωση ενάντια στις διώξεις που θα πραγματοποιήσει αύριο Δευτέρα 16 Γενάρη, στη 1μ.μ., ο Συντονισμός Συλλογικοτήτων, στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης, αποκτάει ξεχωριστή σημασία. Ανακοινώσεις ήδη έχουν εκδώσει μια σειρά από πρωτοβάθμια σωματεία και φορείς, η ΑΔΕΔΥ, ο Συντονισμός Συλλογικοτήτων Αττικής, οι Παρεμβάσεις Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και η ΛΑΕ.

Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 15.1.2017

4ο συνέδριο νΚΑ: 21 χρόνια μετά… η ιστορία δεν τέλειωσε ακόμη

21 χρόνια μετά… η ιστορία δεν τέλειωσε ακόμηΤου Μάνου Βασιλείου-Αρώνη

Το 4ο συνέδριο της νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση τη βρίσκει να διανύει το 21ο έτος απ’ την ίδρυσή της, ως μετεξέλιξη της ΚΝΕ – ΝΑΡ. Η ανταρσία της ΚΝΕ το ’89 ήρθε να διαψεύσει τα αφηγήματα για το «τέλος της ιστορίας» και να χαράξει έναν διαφορετικό δρόμο από εκείνον της απογοήτευσης και της συναίνεσης. Την εποχή που κατέρρεε ο «υπαρκτός σοσιαλισμός» και οι «από πάνω» ξεχύθηκαν για να πείσουν ότι οι ιδέες του κομμουνισμού διαψεύστηκαν και ότι η ανάγκη της κοινωνίας να ζήσει χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση δεν είναι ρεαλιστική, η ίδρυση του ΝΑΡ και μετέπειτα της νΚΑ άνοιξαν πανιά κόντρα στο ρεύμα. Η φιλοδοξία για την επαναθεμελίωση της κομμουνιστικής στρατηγικής και της επαναστατικής θεωρίας, η προσπάθεια οργάνωσης της πληττόμενης νεολαίας και των εργαζόμενων σε κίνημα ανατροπής, αλλά και η βαθιά πεποίθηση ότι μπορούμε να ζήσουμε καλύτερα απ’ το μέλλον της εκμετάλλευσης που μας ετοιμάζει ο σαπισμένος καπιταλισμός είναι οι αφετηρίες της στράτευσης σε ένα ριζικά διαφορετικό σχέδιο για την αριστερά και την κοινωνία μέχρι και σήμερα.

Στην ανάπτυξη αγώνων, στις ανατροπές και τους σεισμούς του μέλλοντος ιδιαίτερος είναι ο ρόλος της νεολαίας. Όχι τυχαία, η πληττόμενη νεολαία είχε ρόλο μπροστάρη και πυροδότη στις μεγάλες επαναστάσεις και εξεγέρσεις της ιστορίας. Η πληττόμενη νεολαία έχει εξάλλου άμεση σχέση με το μέλλον, αφού οι αλλαγές και οι αναδιαρθρώσεις θα πλήξουν άμεσα το μέλλον της νέας γενιάς. Σήμερα η νέα εργατική βάρδια είναι αυτή που πλειοψηφικά δουλεύει σε συνθήκες ελαστικής εργασίας και επισφάλειας, στις περιόδους που κάνει διάλειμμα απ’ την ανεργία. Αυτή η συνθήκη από κοινού με το ριζοσπαστισμό μεγάλων κομματιών της νεολαίας, αλλά και τη δυνατότητα ανάπτυξης μαχητικών αγώνων από μια γενιά που δεν έχει στιγματιστεί από την απογοήτευση που γέννησαν οι ήττες της προηγούμενης, δείχνουν ότι είναι διαρκές στοίχημα για τις δυνάμεις της επαναστατικής αριστεράς να πρωτοστατήσει η νέα γενιά στις μάχες της εποχής μας, προκειμένου να είναι νικηφόρες. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

νΚΑ: Συνέδριο ελπίδας και κομμουνιστικής τομής

Δείτε εδώ φωτογραφίες από το 4ο Συνέδριο της ν.Κ.Α.

Με μεγάλη επιτυχία ξεκίνησαν οι εργασίες του 4ου Συνεδρίου της νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση την Παρασκευή 13 Γενάρη στη Γεωπονική Σχολή Αθηνών και αναμένεται να ολοκληρωθούν σήμερα Κυριακή, με τη διαδικασία ψηφοφορίας για τις θέσεις και την πολιτική απόφαση του Συνεδρίου, καθώς και την εκλογή νέου Κεντρικού Συμβουλίου της οργάνωσης.

Σε μια εξαιρετικά κρίσιμη καμπή που σηματοδοτεί μια ποιοτικά νέα στροφή της ταξικής πάλης, το 4ο Συνέδριο της νΚΑ έρχεται να αναµετρηθεί στα σοβαρά και µε όλες του τις δυνάµεις µε τις προκλήσεις των καιρών, φιλοδοξώντας να συμβάλει στην αναγκαία ανασυγκρότηση των κοινωνικών και πολιτικών αντιστάσεων, αλλά και ευρύτερα στην υπόθεση της αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής Αριστεράς που θα πηγαίνει τους αγώνες και τα «Όχι» μέχρι τέλους. Το κατάμεστο μεγάλο αµφιθέατρο της Γεωπονικής αποδείχθηκε πολύ µικρό για να χωρέσει το πλήθος των εκατοντάδων νεολαίων (αντιπροσώπων, παρατηρητών και προσκεκληµένων) που έσπευσαν να παρακολουθήσουν την πρώτη μέρα, αναγνωρίζοντας πως η διαδικασία αυτή αποτελεί σημαντικό σταθμό συνολικά για τον κόσμο του αγώνα, για τη νέα γενιά της αντικαπιταλιστικής και κομμουνιστικής αναφοράς.

Μετά από τρεις μήνες πλούσιου προσυνεδριακού διαλόγου, στον οποίο κατατέθηκαν πάνω από 30 κείμενα συμβολής, το Συνέδριο της νΚΑ αναμένεται να αποτελέσει την κορύφωση μίας ζωντανής και πλέριας συζήτησης που προκαλεί έντονο ενδιαφέρον σε ένα ευρύτερο νεολαιίστικο δυναμικό ριζοσπαστικής αναζήτησης.

Στην έναρξη της διαδικασίας την Παρασκευή, ο λόγος δόθηκε στο Σπύρο Χαϊκάλη για την εισήγηση του απερχόμενου Κεντρικού Συμβουλίου, ενώ ακολούθησε η εισήγηση της Πρότασης Θέσεων που καταθέτουν 19 σύντροφοι και συντρόφισσες από τον Νίκο Μαντέλα. Στη διαδικασία παρευρέθηκαν και τοποθετήθηκαν μία σειρά από οργανώσεις με ιδιαίτερη συμβολή στο νεολαιίστικο κίνημα. Πιο συγκεκριμένα χαιρέτησαν κατά αλφαβητική σειρά: η Αριστερή Ανασύνθεση, η Αριστερή Αντικαπιταλιστική Συσπείρωση, η Αριστερή Συσπείρωση, η Αριστερή Ριζοσπαστική Κίνηση, η Ενωτική Πρωτοβουλία Παρέμβασης και Διαλόγου, το ΕΚΚΕ, το ΚΚΕ (μ-λ), η Οργάνωση Επαναστατικής Νεολαίας-ΟΕΝ, η ΟΚΔΕ- Σπάρτακος, η Ανασύνθεση ΟΝΡΑ, η αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε και το ΣΕΚ.

Τέλος, σε κλίμα ιδιαίτερης συγκίνησης, οι εκατοντάδες σύντροφοι και συντρόφισσες που κατέκλυσαν το μεγάλο αμφιθέατρο της Γεωπονικής, τήρησαν ενός λεπτού σιγή στη μνήμη του πολυαγαπημένου συντρόφου Τάκη Τσίτσου, με τη βεβαιότητα πως η μαχητική του στάση ζωής και η ακούραστη στράτευσή του στην υπόθεση της κομμουνιστικής επαναθεμελίωσης θα εμπνέει και θα συντροφεύει το επαναστατικό όραμα της νέας γενιάς.

Εισήγηση και διαδικασίες για συζήτηση, απολογισμό, απόφαση

Το 4ο συνέδριο της νΚΑ ξεκίνησε ιδιαίτερα ελπιδοφόρα την Παρασκευή το απόγευµα με την παρουσίαση της εισήγησης του απερχόμενου γραφείου του Κεντρικού Συμβουλίου από τον Σπύρο Χαϊκάλη. Η εισήγηση περιελάµβανε σηµεία εµβάθυνσης και ανάπτυξης σε σχέση µε τις βασικές στοχεύσεις του συνεδρίου και τους κεντρικούς άξονες συζήτησης του προσυνεδριακού διαλόγου. Παρατίθενται ορισμένα αποσπάσματα από την ομιλία του:

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Υπουργείο Παιδείας: με το λυσάρι του ΟΟΣΑ και της ΕΕ

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει βάλει στο «φουλ» τις μηχανές για την υλοποίηση των συντηρητικών αναδιαρθρώσεων στην εκπαίδευση.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει βάλει στο «φουλ» τις μηχανές για την υλοποίηση των συντηρητικών αναδιαρθρώσεων στην εκπαίδευση

Της Αιμιλίας Τσαγκαράτου*

Οι δηλώσεις του υπουργού Παιδείας Γαβρόγλου τις τελευταίες μέρες του χρόνου που μας πέρασε και οι νομοθετικές – προπαρασκευαστικές πρωτοβουλίες του υπουργείου Παιδείας που βλέπουν το φως το δημοσιότητας με το ξεκίνημα του νέου δείχνουν ότι η κυβέρνηση έχει βάλει στο «φουλ» τις μηχανές για την υλοποίηση των συντηρητικών αναδιαρθρώσεων στην εκπαίδευση. Οι συνεχείς δηλώσεις από την πλευρά του Υπουργείου και των στελεχών του, ακόμα και του πρωθυπουργού στο πρωτοχρονιάτικο μήνυμά του, δείχνουν τη βιασύνη του συστήματος να κλείνει εκκρεμότητες που έχει στην εκπαίδευση, ενώ παράλληλα στοχεύουν στην πολιτική και ιδεολογική εμπέδωση από τους εκπαιδευτικούς και την κοινωνία για την «αναγκαιότητα» των αναδιαρθρώσεων. Οδηγός τους τα πρόσφατα ντοκουμέντα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη «Βελτίωση και τον εκσυγχρονισμό της Εκπαίδευσης», οι «διαπιστώσεις» από τα αποτελέσματα του  πρόσφατου διαγωνισμού της PISA, η Ενδιάμεση Έκθεση του ΟΟΣΑ για την ελληνική εκπαίδευση που από ότι φαίνεται έχει ήδη στα χέρια του ο υπουργός Παιδείας και θα δοθεί επίσημα στη δημοσιότητα στις αρχές Φλεβάρη, ενώ δρομολογείται και η βασική του έκθεση για το 2017.

Ψηλά λοιπόν στην ατζέντα βρίσκονται τα θέματα της αξιολόγησης σχολείων και εκπαιδευτικών, του «εξορθολογισμού» του προσωπικού και των οικονομικών της εκπαίδευσης, η «αυτονομία» και η λογοδοσία των σχολικών μονάδων, οι αναδιαρθρώσεις στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση με αιχμή τις αλλαγές στο Λύκειο και την εφαρμογή της μαθητείας στην Τεχνική Εκπαίδευση. Ήδη ανακοινώθηκε ότι θα υπάρχει νομοθετική ρύθμιση για την αναβάθμιση της Αρχής Διασφάλισης της Ποιότητας στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (ΑΔΙΠΠΔΕ) στο πλαίσιο της εφαρμογής της αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας και της αξιολόγησης σε πρώτη φάση 20.000 στελεχών της εκπαίδευσης, αφού η Αρχή αυτή, που καθιερώθηκε το 2013 επί κυβέρνησης Σαμαρά, είναι αυτή που έχει το συνολικό ρόλο της εποπτείας και της εφαρμογής της αξιολόγησης. Για τα οικονομικά της εκπαίδευσης  θα υπάρξει μια «επιτροπή εμπειρογνώμων από όλα τα κόμματα του συνταγματικού τόξου» για να καταγραφούν κατά τα λεγόμενα του υπουργού «οι πραγματικές ανάγκες που θα πρέπει να καθοριστούν με βάση τα ευρωπαϊκά δεδομένα». Σε απλά ελληνικά, η κυβέρνηση θα υλοποιήσει στον τομέα των δαπανών για την εκπαίδευση αυτό που με έμφαση τονίζουν η ΕΕ και ο ΟΟΣΑ στις πρόσφατες εκθέσεις τους: σημασία δεν έχει το ύψος των δαπανών αλλά η καλύτερη δυνατή χρήση των περιορισμένων πόρων και η αύξηση της αποδοτικότητάς τους. Εκτός όμως από την «ορθολογική» διαχείριση των υλικών πόρων, θα πρέπει να υπάρχει μια αντίστοιχη διαχείριση και στο ανθρώπινο δυναμικό.  Για το θέμα των διορισμών εκπαιδευτικών, στις επίσημες προγραμματικές δηλώσεις του ο  Γαβρόγλου δήλωνε ότι δεν υπάρχει σαφές χρονοδιάγραμμα, «έχουμε καταθέσει το αίτημα γραπτά στους θεσμούς και το διαπραγματευόμαστε». Με την αλλαγή του χρόνου, το υπουργείο Παιδείας ανακοινώνει  ότι θα γίνουν μόνιμοι διορισμοί την τριετία 2018-2020 ο αριθμός των οποίων θα οριστεί σε διυπουργική σύσκεψη την επόμενη εβδομάδα.  Η ανακοίνωση αυτή, που θυμίζει την περίφημη τριετία 2016-2018 για μόνιμους διορισμούς του Φίλη οι οποίοι φυσικά δεν έγιναν ποτέ, από τη μια δεν λέει ότι με ανοιχτό ακόμα το θέμα της αξιολόγησης από τους θεσμούς συζήτηση για διορισμούς δεν μπορεί να γίνει, ενώ από την άλλη μετατοπίζει το βάρος της συζήτησης στον τρόπο που θα γίνουν οι προσλήψεις, δημιουργώντας συνθήκες για μια ακόμα φορά αντιπαράθεσης ανάμεσα στους εκπαιδευτικούς για το πώς και ποιοί θα πρέπει να προσληφθούν. Η συγκεκριμένη συζήτηση είναι σαφές ότι αφορά και τον τρόπο πρόσληψης των αναπληρωτών.

Όσο για τις αλλαγές στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ο υπουργός τονίζει ότι θα γίνουν με βάση τα πορίσματα του διαβόητου «Εθνικού Διαλόγου», ενώ «στοίχημα» αποτελεί για το Υπουργείο Παιδείας η προώθηση της μαθητείας σε μεγάλη έκταση από το Φεβρουάριο και γενίκευση της από την επόμενη σχολική χρονιά.

Τέλος, η «διεξοδική συζήτηση» στην επιτροπή μορφωτικών υποθέσεων της Βουλής το επόμενο διάστημα με όλα τα στελέχη και των προηγούμενων κυβερνήσεων δείχνει πως η κυβέρνηση θα επιδιώξει τη μέγιστη συναίνεση και δέσμευση όλου του μνημονιακού τόξου για το πέρασμα των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων. Όπως εξάλλου δήλωσε ο Γαβρόγλου «αν θέλουμε να πάμε βήματα μπροστά προς ένα στρατηγικό όραμα… πρέπει να βρεθούν και οι απαραίτητες πολιτικές και κοινωνικές συναινέσεις»….

* Η Αιμιλία Τσαγκαράτου είναι μέλος του ΔΣ της ΔΟΕ

Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 7.1.2017

 

Αρέσει σε %d bloggers: