Αρχείο

Archive for the ‘άρθρα’ Category

Θέσεις για την 4η Συνδιάσκεψη: Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ εφαλτήριο ανατρεπτικών πρωτοβουλιών

Φεβρουαρίου 19, 2018 Σχολιάστε

Γιώργος Κρεασίδης

Ανάλυση της κοινωνικής και πολιτικής κατάστασης και χάραξη ενός δρόμου αντικαπιταλιστικής ανατροπής, με γνώμονα τα εργατικά λαϊκά δικαιώματα και συμφέροντα, χαρακτηρίζουν τις Θέσεις για την 4η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που δόθηκαν στη δημοσιότητα. Ανειρήνευτη είναι η πάλη ανάμεσα στην εργατική και την αστική «έξοδο» από την βαθιά καπιταλιστική κρίση, τονίζεται.

Με τη δημοσίευση των Θέσεων του Πανελλαδικού Συντονιστικού έχει δρομολογηθεί η διαδικασία της 4ης Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ξεκινά ο διάλογος στις τοπικές και κλαδικές επιτροπές. Παράλληλα, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ επιδιώκει να δώσει στη συζήτηση για τις Θέσεις δημόσια διάσταση με ευρύτερη συμμετοχή των αγωνιστών της μαχόμενης Αριστεράς και του κινήματος.

Εξάλλου με την παρέμβασή της για μια αντικυβερνητική, αντιιμπεριαλιστική, αντιεθνικιστική απάντηση στις εξελίξεις γύρω από το «μακεδονικό» και τις σχετικές δηλώσεις και κινητοποιήσεις οργανώσεων της Αριστεράς, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έδειξε ότι είναι σε θέση να παίρνει πρωτοβουλίες, να συμβάλλει προωθητικά στη συζήτηση και να δρομολογεί κινητοποιήσεις με μαζικά χαρακτηριστικά και ευρύτερη συσπείρωση.

Βάση και αφετηρία της συζήτησης που επιδιώκει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ με τις Θέσεις της 4ης Συνδιάσκεψης είναι η απάντηση της μαχόμενης Αριστεράς και του κινήματος συνολικά στο ερώτημα πώς θα αντιπαλέψουμε την επίθεση κυβέρνησης, ΕΕ και κεφαλαίου, πώς θα υπερασπιστούμε δικαιώματα και θα αποσπάσουμε κατακτήσεις, πώς θα συνδεθεί ο καθημερινός αγώνας με την πάλη για μια κοινωνία με τον πλούτο και την εξουσία στους εργαζόμενους.

Το κείμενο των Θέσεων βάζει το κρίσιμο δίλημμα της περιόδου με σαφή τρόπο: «Μπροστά στους εργαζόμενους και τον λαό ανοίγονται δύο δρόμοι: Είτε οι αστικές μνημονιακές πολιτικές δυνάμεις, παλιές και νέες, θα επιβάλουν τη δική τους ‘’έξοδο’’ από την καπιταλιστική κρίση πάνω στις πλάτες της εργατικής τάξης και του λαού, είτε το εργατικό κίνημα και ο λαός θα επιβάλουν τη δική τους αντικαπιταλιστική διέξοδο αναγκάζοντας τους καπιταλιστές να πληρώσουν το κόστος» (Θέση 37).

 

 Η διέξοδος θα είναι αντικαπιταλιστική

 Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ είναι κυβέρνηση δουλικής εξυπηρέτησης των αστικών συμφερόντων. Έχει πάρει το «χρίσμα» από ΕΕ και ΗΠΑ, από ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, εκτιμούν οι Θέσεις.

Οι Θέσεις του ΠΣΟ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (ολόκληρες στο http://www.antarsya.gr) εκτιμούν πως διαψεύδονται οι εκτιμήσεις για σταθεροποίηση στην Ελλάδα και διεθνώς. Αναζητώντας την αντικειμενική βάση της αντιλαϊκής πολιτικής, υπογραμμίζουν πως δέκα χρόνια από το ξέσπασμα της καπιταλιστικής κρίσης, η συνταγή με τις διασώσεις των τραπεζών από κρατικό χρήμα σε συνδυασμό με τις νεοφιλελεύθερες «μεταρρυθμίσεις», δηλαδή αντιδραστικές καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις σε όλα τα πεδία, δε βάζουν το σύστημα σε τροχιά ανάπτυξης. Σε αυτό το έδαφος οξύνονται οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και πολλαπλασιάζονται οι πολεμικές εστίες, ενώ αναβαθμίζεται ο πολύμορφος αυταρχισμός στις κοινωνίες. Όψη της πολιτικής κρίσης είναι και η εμφάνιση της ακροδεξιάς και των φασιστών.

Κάτω από την επιφάνεια των καθησυχαστικών διαβεβαιώσεων, το δήθεν «ξεπέρασμα της κρίσης» δεν είναι παρά μια αναιμική ανάκαμψη, ενώ η προοπτική μιας νέας ύφεσης είναι κάτι παραπάνω από υπαρκτή. Ο σημερινός καπιταλισμός, εκτιμούν οι Θέσεις, δεν επιδέχεται λύσεις «κεϋνσιανού τύπου», γι’ αυτό η σοσιαλδημοκρατία συντάσσεται στο νεοφιλελευθερισμό και ο ΣΥΡΙΖΑ ακολουθεί αυτόν το δρόμο. Η αντικαπιταλιστική πρόταση λοιπόν πηγάζει από την οξύτητα και το χαρακτήρα των αντιθέσεων του σημερινού καπιταλισμού. Διαβάστε περισσότερα…

Advertisements

Κοινή δήλωση αριστερών οργανώσεων για Μακεδονικό

Φεβρουαρίου 4, 2018 Σχολιάστε
Κοινή δήλωση  αριστερών  οργανώσεων  για Μακεδονικό

Γιώργος Κρεασίδης

Θετικό βήμα ενάντια στα εθνικιστικά συλλαλητήρια, τα σχέδια ΝΑΤΟ – ΕΕ και την κυβερνητική πολιτική.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ανέλαβε τις προηγούμενες μέρες μια σημαντική πρωτοβουλία συμβολής της μαχόμενης Αριστεράς σε μια μαζική εργατική και διεθνιστική απάντηση στις ραγδαίες εξελίξεις που προκαλεί το νατοϊκό σχέδιο ένταξης της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ, με διευθέτηση  του θέματος του ονόματος. Απευθύνθηκε στα κόμματα και τις οργανώσεις της μαχόμενης Αριστεράς, προτείνοντας τη διαμόρφωση κοινής δήλωσης και τη στήριξη πρωτοβουλιών. Στη σύσκεψη που καλέστηκε συμμετείχαν πέρα από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η ΑΡΑΝ, η ΔΕΑ, το ΚΚΕ (μ-λ), η ΟΚΔΕ, το ΕΕΚ, η ΑΡΚ, το Ξεκίνημα, ο Εργατικός Αγώνας, ο Σύλλογος Γ. Κορδάτος και η Ένωση Δικαίων, η Κομμουνιστική Τάση και η ΟΡΜΑ. Η συζήτηση ανέδειξε, μέσα από ουσιαστική συζήτηση και τη συμβολή όλων, την ανάγκη διαμόρφωσης μιας άμεσης πολιτικής απάντησης στον αμερικανονατοϊκό σχεδιασμό για τα Βαλκάνια, τις κυβερνητικές επιλογές και τον εθνικισμό που ουσιαστικά λειτουργεί ενισχυτικά στις φιλοδοξίες της ελληνικής άρχουσας τάξης.

Σαν ένα πρώτο άμεσο βήμα, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και οι οργανώσεις που την αποτελούν, η ΑΡΚ, η ΔΕΑ-Κόκκινο Δίκτυο, η ΟΝΡΑ Ανασύνθεση, το Ξεκίνημα, η Κομμουνιστική Τάση, υπέγραψαν κοινή δήλωση καταγγελίας των εθνικιστικών συλλαλητηρίων, του αυριανού στην Αθήνα και της Θεσσαλονίκης στις 21/1, με τοποθέτηση αντιιμπεριαλιστική-αντιΝΑΤΟική και εναντίωσης στην κυβερνητική πολιτική.

«Οι ακροδεξιοί διοργανωτές, η ρητορική μίσους, τα εθνικιστικά συνθήματα, οι αναφορές στη ‘’σωτηρία’’ από ‘’το στρατό και τα σώματα ασφαλείας’’, η εμφάνιση της εγκληματικής ναζιστικής συμμορίας Χρυσής Αυγής ήταν τα βασικά χαρακτηριστικά του συλλαλητηρίου της 21ης Γενάρη. Αυτά άνοιξαν τον δρόμο για την επέλαση των δολοφονικών ταγμάτων εφόδου της Χρυσής Αυγής και άλλων φασιστοειδών στους δρόμους της Θεσσαλονίκης, με αποτέλεσμα την άγρια επίθεση στον Κοινωνικό Χώρο ‘’Σχολείο’’, τον εμπρησμό της κατάληψης Libertatia και τις ανοιχτές απειλές σε αγωνιστές», τονίζεται στην κοινή δήλωση, ενώ ξεκαθαρίζεται: «Καμία σχέση δεν έχει η καλλιέργεια του εθνικισμού με οποιαδήποτε αγωνιστική ή αντιιμπεριαλιστική ‘’διάθεση’’. Αυτά τα συλλαλητήρια είναι εχθρικά προς το λαϊκό εργατικό κίνημα και την αριστερά. Προσπαθούν να στρέψουν την οργή της εργατικής τάξης και του λαού από τη φτώχεια και τα μνημόνια προς τον εθνικισμό, την δεξιά και την ακροδεξιά. Όποιος συμμετέχει σε αυτά ή τα στηρίζει, συνειδητά η ασυνείδητα, δίνει έδαφος στην καλλιέργεια του εθνικισμού, του σκοταδισμού και του φασισμού».

Βασική εκτίμηση των οργανώσεων που συνυπογράφουν τη δήλωση είναι πως «τα συμφέροντα του εργαζόμενου λαού στη χώρα μας είναι αντίθετα τόσο με τις επιδιώξεις της ελληνικής αστικής τάξης όσο και με τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ στην περιοχή, που υπηρετεί πλήρως η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ».

Όσο για το ζήτημα της ονοματολογίας, θεωρούν πως ουσιαστικά «αφορά, την προσπάθεια να λυθούν οι ‘’εκκρεμότητες’’ για την ένταξη της γειτονικής χώρας στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ». Καλούν τέλος σε μια διεθνιστική ενωτική πάλη των εργαζομένων ενάντια στις αστικές τάξεις, για έξοδο από το ΝΑΤΟ και μάχη με τον ιμπεριαλισμό, τον εθνικισμό, τον πόλεμο, το φασισμό.

Απέναντι σε αυτή την πρωτοβουλία η ΛΑΕ κράτησε σαφείς αποστάσεις. Παρά τη μετατόπιση του Αριστερού Ρεύματος στην εκδήλωση «διαφωνίας» με τα εθνικιστικά συλλαλητήρια (ιεραρχώντας όμως ως «βασικό πρόβλημα τον αλυτρωτισμό της γείτονος»!) και το κάλεσμα (την Παρασκευή) της ΛΑΕ στη χτεσινή αντιφασιστική κινητοποίηση, δε στρατεύεται συνολικά στην αποφασιστική κοινή δράση που θα απαντήσει στον αντιδραστικό εθνικισμό και την κυβερνητική πολιτική.

Το ΚΚΕ δεν απάντησε στην πρωτοβουλία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, υποτιμώντας την ανάγκη, αλλά και τις υπαρκτές δυνατότητες συσπείρωσης ευρύτερων δυνάμεων απέναντι στον εθνικισμό και το νατοϊκό σχεδιασμό. Παράλληλα σε συνδικαλιστικές οργανώσεις όπως η ΑΔΕΔΥ και η ΟΕΝΓΕ, το ΠΑΜΕ καταψήφισε τις προτάσεις των Παρεμβάσεων για καταδίκη του εθνικισμού, του ιμπεριαλισμού και της κυβερνητικής συστράτευσης μαζί του, χωρίς να προτείνουν μια εναλλακτική θέση. Στο όνομα της «καθαρότητας», με τη στάση του ΚΚΕ μένει χωρίς αντίπαλο δέος από το μαζικό κίνημα η αντιδραστική εκστρατεία στροφής στον εθνικισμό και πολιτική ουράς στα ιμπεριαλιστικά σχέδια, τη στιγμή που απαιτείται αποφασιστική ενωτική δράση.

Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 4.2.2018

Μαχητική και μαζική η απεργιακή απάντηση

Ιανουαρίου 13, 2018 Σχολιάστε
Μαχητική και μαζική η σημερινή απεργιακή απάντηση

Σκορπίζουν ανέμους, θα θερίσουν θύελλες.

Δυναμική, μαχητική και μαζική ήταν η πρώτη, σημερινή απεργιακή απάντηση των εργαζομένων στο αντιλαϊκό αντεργατικό πολυνομοσχέδιο της κυβέρνησης και ειδικά στη διάταξη που επιχειρεί να αποτρέψει την προκήρυξη απεργιών από πρωτοβάθμια σωματεία. Χιλιάδες εργαζόμενοι, άνεργοι, νέοι διαδήλωσαν σήμερα στους δρόμους της Αθήνας και άλλων πόλεων, παρότι η απεργία δεν ήταν καθολική και η συμμετοχή σε αυτή ήταν πολύ δύσκολη, καθώς ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ΕΚΑ είχαν αρνηθεί να καλέσουν. Η κυβέρνηση, μάλιστα, δε δίστασε να χτυπήσει με ΜΑΤ και χημικά τους διαδηλωτές των πρωτοβάθμιων σωματείων.

Έχει ιδιαίτερη σημασία πως ήταν η πρώτη απεργιακή απάντηση μετά από πολύ καιρό –η τελευταία ήταν το 2009(!)– η οποία έγινε όχι μόνο χωρίς τη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ, αλλά ενάντια στην υποταγή και στην πολιτική τους κατεύθυνση. Αναδεικνύεται έτσι, μέσα σε πολύ μεγάλες δυσκολίες, η δυνατότητα του ταξικού εργατικού κινήματος να ανοίξει έναν άλλο δρόμο στην ανάπτυξη της εργατικής πάλης, με το τιμόνι να βρίσκεται στα πρωτοβάθμια σωματεία, στις ενωτικές γενικές συνελεύσεις, στις επιτροπές αγώνα και στο συντονισμό τους, με κριτήριο τα δικαιώματα και τις ανάγκες εργαζομένων, ανέργων και νεολαίας.

Μαχητική και μαζική ήταν η συγκέντρωση στα Προπύλαια, στις 12 μ.μ., την οποία κάλεσε η Πρωτοβουλία Πρωτοβάθμιων Σωματείων για συντονισμό και η οποία κατευθύνθηκε, με συμμετοχή περίπου 1.500 διαδηλωτών, μέσω Σταδίου προς το Σύνταγμα. Στην κεφαλή της πορείας υπήρχαν πανό της Πρωτοβουλίας Πρωτοβάθμιων, ακολουθούσε το πανό της ΠΕΝΕΝ, το μπλοκ του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών, συλλόγων εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας (δάσκαλοι), όπως του «Αριστοτέλη», του «Κ. Σωτηρίου», ΕΛΜΕ, σχημάτων και κινήσεων από τον ιδιωτικό τομέα, ενώ ακολουθούσαν μπλοκ πολιτικών οργανώσεων, όπως της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, του ΕΕΚ, της Λαϊκής Αντίστασης, του Κόκκινου Δικτύου Λαϊκή Ενότητα, το πανό της Ροσινάντε κλπ. Όταν οι συγκεντρωμένοι έφτασαν στο Σύνταγμα παρέμειναν συντεταγμένοι, καθώς εκείνη την ώρα στο χώρο βρίσκονταν οι διαδηλωτές του ΠΑΜΕ.

Στη συνέχεια και καθώς το ΠΑΜΕ αποχώρησε, η πορεία από τα Προπύλαια αναπτύχθηκε μπροστά στον Άγνωστο Στρατιώτη. Οι μπροστινές αλυσίδες κινήθηκαν για να ανέβουν τα σκαλάκια και να αναρτήσουν πανό που έγραφε «Κάτω τα ξερά σας από την απεργία – Πρωτοβουλία Πρωτοβάθμιων Σωματείων», αλλά ανακόπηκαν από δυνάμεις της αστυνομίας. Στη συνέχεια και καθώς οι συγκεντρωμένοι δεν αποχωρούσαν, οι αστυνομικές δυνάμεις, ενισχυμένες και από διμοιρίες της ΥΑΤ (ΜΑΤ) προσπάθησαν να τους διαλύσουν βγάζοντας κλομπ και χτυπώντας άγρια. Όταν και πάλι οι διαδηλωτές αντιστέκονταν, έριξαν χημικά μέσα στον κόσμο!

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ όχι μόνο κλιμακώνει τη μνημονιακή επίθεση, όχι μόνο πάει να καταργήσει την απεργία, αλλά αντιγράφει και τις κατασταλτικές πρακτικές των κυβερνήσεων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, λαμβάνοντας εξάλλου τα συγχαρητήρια του Α. Γεωργιάδη της ΝΔ.

Μεγάλη ήταν η συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στην Ομόνοια, συγκεντρώνοντας 6 με 7 χιλιάδες διαδηλωτές. Η πορεία ανέβηκε τη Σταδίου, με πυκνά μπλοκ και συνθήματα όπως «Στο γύψο δε θα βάλετε την απεργία, καμία υποταγή στην πλουτοκρατία», «Κάτω τα χέρια απ’ του λαού το βιος – Όλοι στον αγώνα, κανείς συμβιβασμός». Στην κεφαλή της πορείας βρισκόταν πανό Εργατικών Κέντρων και Ομοσπονδιών που έγραφε «Να υπερασπιστούμε το μοναδικό μας όπλο: Το δικαίωμά μας στην απεργία. Βασικό μισθό 751 ευρώ και επαναφορά των κλαδικών ΣΣΕ. Απαγόρευση των πλειστηριασμών».

 

Φωτογραφίες του Μιχάλη Μιλτσακάκη 

Πηγή: Prin.gr – Εφημερίδα ΠΡΙΝ

 

Για το αναγκαίο άλμα στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Δεκέμβριος 27, 2017 Σχολιάστε
Για το αναγκαίο άλμα στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Tου Νίκου Κρασάκη

Αποτελεί αυτονόητο γεγονός ότι το ζήτημα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ συζητήθηκε εκτενώς στο συνέδριο του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση. Οι αποφάσεις που ελήφθησαν φιλοδοξούν να συμβάλλουν σε ένα νέο άλμα στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ, σε ένα νέο βήμα συγκέντρωσης δυνάμεων στην κατεύθυνση του μετώπου/πόλου της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποτελεί σημαντική κατάκτηση για την αντικαπιταλιστική Αριστερά στη χώρα μας — και όχι μόνο. Παρά τα λάθη και τις αντιφάσεις της, έχει κατοχυρωθεί στους εργαζόμενους και στον αριστερό κόσμο ως η μοναδική συγκροτημένη προσπάθεια που επιχειρεί να διαμορφώσει αγωνιστικές και αντικαπιταλιστικές απαντήσεις στην περίοδο. Έχει συμβάλλει στο να μείνει ζωντανή η ελπίδα της εργατικής και λαϊκής αντεπίθεσης, της ανάπτυξης ενός ισχυρού αντικαπιταλιστικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία. Στην επόμενη φάση της αποστοίχισης σημαντικού μέρους της εργατικής-λαϊκής βάσης του ΣΥΡΙΖΑ και της ολοένα μεγαλύτερης ανάδειξης των ορίων που έχουν άλλες διαχειριστικές λύσεις, μπορεί και πρέπει να γίνει πόλος συσπείρωσης όλου του μαχόμενου κόσμου που αναζητά μια άλλη μαχόμενη ανατρεπτική αριστερά.

Για να μπορέσει, όμως, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ να εμπνεύσει και να υποδεχθεί όλο αυτό το δυναμικό θα πρέπει να προχωρήσει σε μια αποφασιστική τομή στην κατεύθυνση της ανάπτυξης, της ανασυγκρότησης και του μετασχηματισμού της. Το κρίσιμο ζήτημα είναι η επιλογή ανάμεσα στην οικοδόμηση ενός αυτοτελούς κοινωνικοπολιτικού ρεύματος –με αντικαπιταλιστική κατεύθυνση και επαναστατική ηγεμονία, που φυσικά θα επικοινωνεί και θα συνδέεται με τις πιο πλατιές λαϊκές διαθέσεις– και την καθήλωση στο όνομα των «συμμαχιών», στην αναζήτηση κάποιου ρεφορμιστικού πολιτικού προγράμματος, σχεδίου και ρεύματος ως οχήματος για να «αναρριχηθεί» προς το πολιτικό σκηνικό, με «συμμαχίες κορυφής» χωρίς αρχές και προοπτική.
Η θετική απάντηση στο ερώτημα αυτό προϋποθέτει τη συνειδητή προσπάθεια για τη συσπείρωση και την οργάνωση των πρωτοποριών που γεννιούνται μέσα στους αγώνες και η κοινωνική γείωση με τα πιο φτωχά εργατικά και λαϊκά στρώματα. Το βάθεμα, την τεκμηρίωση, την προβολή και την εκλαΐκευση του αντικαπιταλιστικού προγράμματος, σε πολιτική και προγραμματική αυτοτέλεια από τα ρεφορμιστικά ρεύματα. Τη διεύρυνση και μετασχηματισμό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην κατεύθυνση του αντικαπιταλιστικού μετώπου/πόλου με νέους αγωνιστές, δυνάμεις και ρεύματα από τον χώρο της αντικαπιταλιστικής, αντιιμπεριαλιστικής, αντι-ΕΕ Αριστεράς. Τη δημοκρατική λειτουργία και οργανωτική ανασυγκρότηση, ώστε να ξεπερνιούνται προβλήματα πολυγλωσσίας και διαφορετικών σχεδιασμών, για την ενιαία μετωπική ΑΝΤΑΡΣΥΑ των συνελεύσεων, των επιτροπών και των μελών της.

Η πορεία προς την 4η Συνδιάσκεψη πρέπει να σηματοδοτήσει αυτή την κατεύθυνση. Οι συνελεύσεις των τοπικών και κλαδικών επιτροπών πρέπει να γίνουν με ανοικτό κάλεσμα, ως αντικαπιταλιστικές συνελεύσεις, προς ένα δυναμικό το οποίο μπορεί να παρακολουθήσει και να συμβάλει στη διαδικασία ή και να ενταχθεί στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Πρέπει να αποτελέσουν αποφασιστικό βήμα στην ουσιαστική συζήτηση και πολιτική ενοποίηση της ίδιας.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ μπορεί να γίνει καταλύτης μιας ευρύτερης συσπείρωσης των αντικαπιταλιστικών, αντιιμπεριαλιστικών, αντι-ΕΕ, ανατρεπτικών δυνάμεων, με κρίκους το θέμα της ΕΕ, την προτεραιότητα των εργατικών-λαϊκών δικαιωμάτων, ενάντια σε ευρωμνημόνια-κεφάλαιο-ιμπεριαλισμό-πόλεμο, ενάντια στη διαχείριση του συστήματος, με σαφή αντικυβερνητική στάση. Επιδιώκουμε την πολιτική συνεργασία με εκείνες τις δυνάμεις που τείνουν να υπερβούν το όριο της διαχειριστικής λογικής και κινούνται σε αντικαπιταλιστική κατεύθυνση, διαχωριζόμενες με σαφήνεια από εκείνες που τείνουν να το αναπαράγουν, περιοριζόμενες σε μια νεο-διαχειριστική, νεο-συριζαίικη λογική, στη βάση της πρότασης κοινού βηματισμού και πολιτικής συνεργασίας που έχει καταθέσει. Το πολιτικό αυτό κριτήριο είναι ενιαίο για κάθε αναμέτρηση που προϋποθέτει συνολική πολιτική και προγραμματική συνεργασία. Επομένως, ισχύει και για τις εκλογικές μάχες, για τις οποίες πρέπει ρητά να απορριφθεί κάθε λογική «αυτονόμησης» από τη συνολική πολιτική γραμμή στο όνομα της κοινοβουλευτικής έκφρασης.

Βηματοδότη και καρδιά της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της πορείας για το αντικαπιταλιστικό μέτωπο/πόλο επιδιώκουμε να αποτελέσει η διαδικασία και τελικά η ίδρυση του κομμουνιστικού φορέα, τη δρομολόγηση του οποίου επιβεβαίωσε, με συγκεκριμένα μάλιστα μέτρα, το 4ο συνέδριο του ΝΑΡ. Ένας σύγχρονος κομμουνιστικός φορέας, με το ανέβασμα του πήχη της συζήτησης, με τη συνοχή και την οργάνωσή του, με τη μετωπική του λογική, πολλαπλασιάζει τα βήματα προς την ανάπτυξη και τη διεύρυνση του μετώπου. Το δίλημμα δεν είναι «κόμμα ή μέτωπο». Σήμερα δεν μπορεί να επιβιώσει ένα «μέτωπο-χυλός», ούτε βέβαια ένα μέτωπο «προσωπείο» μιας οργάνωσης.

Το συνέδριο του ΝΑΡ υπερβαίνει το άγονο αυτό ερώτημα στην κατεύθυνση μιας ανώτερης σύνδεσης κόμματος-μετώπου. Που είναι και η μόνη διέξοδος.

Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 17.12.2017

Πέρασε στη βουλή η (ν)τροπολογία για τους πλειστηριασμούς, δεν θα περάσει στους δρόμους

Δεκέμβριος 25, 2017 Σχολιάστε
Πέρασε στη βουλή η (ν)τροπολογία δεν θα περάσει στους δρόμους

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΡΕΑΣΙΔΗΣ

Η κυβερνητική αναδίπλωση στο παραπέντε, δείχνει τη μεγάλη λαϊκή αντίθεση

Στην πρώτη σοβαρή δοκιμασία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ εξελίχτηκε την Πέμπτη η ψήφιση στη Βουλή της τροπολογίας Κοντονή για την ποινικοποίηση της δράσης του κινήματος ενάντια στους πλειστηριασμούς λαϊκής κατοικίας. Η αιτιολογική έκθεση της ευρω-χουντικής τροπολογίας είναι μνημείο θράσους, καθώς σαν «δημόσιο συμφέρον» ορίζει την «ενίσχυση της ρευστότητας του χρηματοπιστωτικού συστήματος και αποφυγή ανάγκης νέας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών»!

Έντρομοι οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ζητούσαν να αποσυρθεί η τροπολογία, η οποία στην πρώτη της μορφή προέβλεπε τη δίωξη ακόμα και της απλής σκέψης για δημόσια διαφωνία με τους πλειστηριασμούς «οπουδήποτε και οποτεδήποτε», μετατρέποντας την σε ιδιώνυμο αδίκημα. Οι θρασύδειλοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, πολλοί από τους οποίους για εκλογικούς λόγους κάποτε φώναζαν «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη», νιώθουν τη λαϊκή πίεση ενάντια σε αυτό το ακραίο μέτρο.

Υπάρχει εξάλλου μια διαφορά σε σχέση με άλλα μνημονιακά μέτρα που ψηφίζονται δήθεν με το ζόρι, λόγω τρόικας ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ, χωρίς να έχει η κυβέρνηση την «ιδιοκτησία», όπως βεβαιώνει η σχετική προπαγάνδα. Αναπτύσσονται σημαντικοί αγώνες απέναντι στους πλειστηριασμούς λαϊκής κατοικίας και γενικότερα την οικονομία βία των κατασχέσεων που ρημάζει μισθούς, συντάξεις, μικροκαταθέσεις του φτωχού κόσμου, όταν η ολιγαρχία μένει στο απυρόβλητο των οφσόρ. Αυτοί εμποδίζουν τους πλειστηριασμούς και καθώς είναι οργανωμένοι από τα κάτω, με συλλογικότητες αγώνα, μαχητικά πρωτοβάθμια σωματεία και το συντονισμό τους, δεν υπάρχει δυνατότητα καπελώματος και εκτόνωσης, με όργανα όπως η ΓΣΕΕ. Πρόκειται λοιπόν για ένα σκληρό μνημονιακό μέτρο που η εφαρμογή του έχει κολλήσει, σπάζοντας την ηττοπάθεια και τη μοιρολατρία.
Υπάρχει κάτι πολύ πιο αποτελεσματικό λοιπόν από τα υποκριτικά λόγια παρηγοριάς της κυβέρνησης. Και είναι αυτός ο αποτελεσματικός αγώνας, που λειτουργεί σαν παράδειγμα για τον αναγκαίο δρόμο απέναντι στην εφαρμογή των μνημονίων, ξεκινώντας από τα μέτρα της 3ης αξιολόγησης. Όλα αυτά έχουν δημιουργήσει το βαρύ κλίμα στο ΣΥΡΙΖΑ που ζει με τον εφιάλτη σκηνών κατάσχεσης σπιτιών τύπου Ισπανίας στην αμέσως επόμενη προεκλογική περίοδο.

Το βράδυ της Πέμπτης έπεσαν οι μάσκες για πολλούς. Η κυβέρνηση καταθέτοντας την τροπολογία της ντροπής σε ένα άσχετο νομοσχέδιο για τους ψυχικά ασθενείς, δεν έβαλε ούτε μια λέξη για την προστασία της πρώτης κατοικίας των λαϊκών στρωμάτων. Η περίφημη άτυπη συμφωνία που υποτίθεται ότι έγινε με τις τράπεζες και λήγει με το 2017, απλά δεν υπάρχει, όπως βεβαίωσε το Νοέμβρη ο πρόεδρος Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών Νίκος Καραμούζης κατά τη διάρκεια συνάντησης με τον πρόεδρο της Βουλής Ν. Βούτση. Εξάλλου ούτε η Τρόικα δέχεται κάτι τέτοιο, ούτε επιτρέπεται από το τρίτο μνημόνιο. Φυσικά η δρακόντεια νομοθεσία δεν αφορά μια χούφτα πλούσιων, αλλά τα εκατομμύρια των χρεωμένων στις τράπεζες.

Ανάξια λόγου αποδείχτηκε η δήθεν εσωκομματική αντιπολίτευση των «53», Φίλη κ.ά., καθώς αρκέστηκε στην απόσυρση του άρθρου που έκανε ιδιώνυμο αδίκημα τη δημόσια διαφωνία με τους πλειστηριασμούς και ψήφισε με την ουρά στα σκέλια την ποινικοποίηση της δράσης του κινήματος. Οι απειλές του Τσακαλώτου ότι θα πέσει η κυβέρνηση και μετά «Βουλή γιοκ» για πολλούς από αυτούς, ήταν πειστικό επιχείρημα, μαζί με τα υπόλοιπες μνημονιακές αιτιάσεις ότι δεν αφήνει η Τρόικα και θα πέσουν έξω οι τράπεζες. Μέρες ΠΑΣΟΚ του ΓΑΠ θύμισε ο ΣΥΡΙΖΑ, που έδειξε να κλονίζεται και να καταφεύγει στο έσχατο εργαλείο της καταστολής.
Στο Σύνταγμα, όπου είχαν συγκεντρωθεί διαδηλωτές του Συντονισμού Συλλογικοτήτων Αττικής, πρωτοβουλιών κατά των πλειστηριασμών, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, της ΛΑΕ και όπου έφτασε πορεία του ΠΑΜΕ, η επίδειξη αυταρχισμού έφτασε στο σημείο ώστε τα ΜΑΤ να εμποδίσουν ακόμα και στον Δ. Κουτσούμπα και τους βουλευτές του ΚΚΕ να προχωρήσουν προς τη Βουλή. Όσο για τη ΝΔ και το Κίνημα Αλλαγής των ΠΑΣΟΚ-Ποτάμι δεν τόλμησαν να καταψηφίσουν το ακραίο αυταρχικό μέτρο, δηλώνοντας «παρών». Εξάλλου είχαν ψηφίσει σε πρώτη φάση τα μέτρα αυτά μαζί με το τρίτο μνημόνιο το καλοκαίρι του 2015.
Η κυβέρνηση σύντομα θα δει ότι η μεγάλη δοκιμασία δεν ήταν αυτή στη Βουλή των υπάκουων βολεμένων, αλλά στο δρόμο και τους αγώνες. Αποφασισμένο εμφανίζεται το Πανελλαδικό Δίκτυο Συλλογικοτήτων και Πρωτοβουλιών κατά των Πλειστηριασμών, τονίζοντας σε ανακοίνωσή του πως «έγκλημα είναι το ν’ αρπάζεις σπίτια και όχι το να τα σώζεις από τ’ αρπακτικά!». Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ξεκαθαρίζει πως «υπέρτερο συμφέρον» δεν είναι παρά «το δίκιο των εργαζόμενων και όχι το ‘’δίκιο’’ των θεσμών και του κεφαλαίου, των τραπεζών και των καπιταλιστών».

Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 23.12.2017

Πρωτοβουλίες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για κίνημα ανατροπής και συσπείρωση δυνάμεων

Σεπτεμβρίου 21, 2017 Σχολιάστε
    Πρωτοβουλίες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για κίνημα ανατροπής και συσπείρωση δυνάμεων

Tου Αντώνη Δραγανίγου

Σε μια περίοδο πυκνών διαδικασιών, αγωνιστικών και πολιτικών πρωτοβουλιών θα μπει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με αποκορύφωμα την πορεία για την 4η Συνδιάσκεψή της που προβλέπεται να πραγματοποιηθεί την Άνοιξη του 2018. Μια περίοδος που «άνοιξε» με τις μεγάλες διαδηλώσεις στη ΔΕΘ και ειδικά στην Καμάρα, με τη μαζική και μαχητική παρουσία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε όλη την πορεία και στην κατάληξη της στην είσοδο της ΔΕΘ (βλέπε σελ. 17). Βάση για τη δράση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ το ερχόμενο διάστημα είναι η εκτίμηση για το βάθος και το εύρος της αστικής μνημονιακής επίθεσης, που θα ξεδιπλωθεί από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ και για το ότι η οικονομική κατάσταση δεν σταθεροποιείται, καθώς, παρά το success story Τσίπρα, τα οικονομικά στοιχεία «δεν βγαίνουν», κυρίως λόγω της όλο και πιο μεγάλης φτωχοποίησης του λαού. Τέλος, βασίζεται στην πεποίθηση ότι οι πολιτικοί συσχετισμοί δεν είναι «τελειωμένοι» και ακίνητοι. Αντίθετα. Υπάρχει δυνατότητα για μια αλλαγή των συσχετισμών προς τα αριστερά, καθώς υπάρχουν χιλιάδες αγωνιστές που δεν τα παρατάνε, θέλουν να παλέψουν αν και δεν μπορούν να βρουν εύκολα τρόπους να εκφραστούν αγωνιστικά, και παράλληλα αναζητούν πολιτική απάντηση σε ανατρεπτική κατεύθυνση, χωρίς να τους καλύπτει ο κομφορμισμός του ΚΚΕ και η φυσιογνωμία της ΛΑΕ.

Στόχος λοιπόν το επόμενο διάστημα είναι να ενταθεί η πάλη ενάντια στα μνημόνια και τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις, να ηττηθεί και τελικά να ανατραπεί η κυβέρνηση με τη δύναμη του ταξικού εργατικού λαϊκού κινήματος και ξεσηκωμού, να βαθύνει η κρίση του ΣΥΡΙΖΑ και όλου του πολιτικού συστήματος, να στραφεί ο κόσμος προς τα αριστερά, με βαθύτερη συνειδητοποίηση των αιτιών της πορείας του ΣΥΡΙΖΑ, ανώτερη σχετικά με τα προηγούμενα χρόνια οργάνωση του λαού, προσέγγιση των ιδεών και του προγράμματος της αντικαπιταλιστικής ανατροπής.

EΔΟΘ: Δηλώσεις μελών της ΛΑΕ που προκαλούν ερωτηματικά…

Σεπτεμβρίου 17, 2017 Σχολιάστε

Πιο συγκεκριμένα τα συνδικαλιστικά στελέχη του ΜΕΤΑ, οι Νίκος Δασκάλου και Μηνάς Μοναστηρίδης, ψήφισαν την παράταξη του ΠΑΣΟΚ για την Εκτελεστική Επιτροπή στην ΕΔΟΘ. Με τις δύο ψήφους των εκπροσώπων του ΜΕΤΑ-ΛΑΕ έχουμε την υφαρπαγή μίας έδρας από τις Παρεμβάσεις. (δείτε περισσότερα εδώ και εδώ)

Στην δήλωση παραίτησής του ο Ν. Δασκάλου ανέφερε ότι έκανε το λάθος να ακολουθήσει τη λογική του μικρότερου κακού. Είναι όμως η υπερψήφιση της παράταξης του ΠΑΣΟΚ με τις κορυφαίες ευθύνες για τον αφοπλισμό του συνδικαλιστικού κινήματος «μικρότερο κακό»; Πολύ περισσότερο όταν αυτό συνδυάζεται με την υφαρπαγή της έδρας των Παρεμβάσεων;

Την παραίτηση του Ν. Δασκάλου ακολούθησε η εμπρηστική δήλωση του Μηνά Μοναστηρίδη (ο όποιος δεν παραιτείται από το ΓΣ της ΕΔΟΘ), που αποτελεί και μνημείο θρασύτητας. (δείτε εδώ)

Η δήλωση είναι άκρως υβριστική και επιθετική απέναντι στις Παρεμβάσεις, ενώ χαρακτηρίζει τις παρεμβάσεις παράταξη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Το βασικότερο όμως είναι ότι όχι μόνο δεν προβαίνει σε κάποιου είδους αυτοκριτική, αλλά επιχειρεί να αποδώσει στις Παρεμβάσεις το γεγονός ότι υπερψήφισε την παράταξη του ΠΑΣΟΚ και υφάρπαξε την έδρα τους. Συγκεκριμένα γράφει ψευδόμενος ότι για την υφαρπαγή της έδρας ευθύνονται οι Παρεμβάσεις που δε ζήτησαν τη συνεργασία του ΜΕΤΑ! Φυσικά από αυτό δεν προκύπτει ότι υποχρεώθηκε να ψηφίσει την παράταξη του ΠΑΣΟΚ… Και μάλιστα μετά από ένα δίμηνο παζάρι…

Η ΛΑΕ και το ΜΕΤΑ, για την ώρα, δεν έχουν πάρει θέση!

Πηγή: Παντιέρα

Αρέσει σε %d bloggers: