Αρχείο

Archive for the ‘άρθρα’ Category

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταλύτης στην ανατροπή του σκηνικού

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταλύτης στην ανατροπή του σκηνικού

Αντώνης Δραγανίγος

Η 4η Συνδιάσκεψη θα σηματοδοτήσει ένα μεγάλο άνοιγμα σε όλο το δυναμικό που κινείται σε αντικαπιταλιστική, αντιιμπεριαλιστική, αντιδιαχειριστική κατεύθυνση

H 4η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλείται να βάλει το μέτωπο σε μια νέα περίοδο, ώστε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ να παίξει ρόλο καταλύτη σε μια ευρύτερη αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων. Για να δυναμώσει η εργατική λαϊκή αντιπολίτευση στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και ο αγώνας για τη ανατροπή της πολιτικής κεφαλαίου-ΕΕ-ΔΝΤ, για να στραφεί η λαϊκή δυσαρέσκεια και απόγνωση σε ανατρεπτική, αντικαπιταλιστική κατεύθυνση και να μην κερδίσουν οι δυνάμεις του συστήματος, είτε δεξιές, ακροδεξιές, εθνικιστικές –όπως δυστυχώς συμβαίνει σε όλη σχεδόν την Ευρώπη–  ή ακόμα και ο ΣΥΡΙΖΑ και οι «δημοκρατικές δυνάμεις» του, στο όνομα του «μικρότερου κακού» και της μοναδικής «ρεαλιστικής λύσης».

Αυτό προϋποθέτει ορισμένες σαφείς απαντήσεις σε κομβικά πολιτικά ερωτήματα που έχουν τεθεί στην πολιτική διαπάλη την περίοδο αυτή.

Πρώτα από όλα: η πολιτική απάντηση στην δομική κρίση του καπιταλισμού είναι ένα αντικαπιταλιστικό ή ένα ρεφορμιστικό διαχειριστικό πρόγραμμα και μέτωπο; Οι Θέσεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ απαντούν με σαφήνεια. Χρειαζόμαστε ένα «αντικαπιταλιστικό μέτωπο», ένα μέτωπο αναμέτρησης με τις δυνάμεις του κεφαλαίου, της ΕΕ και των άλλων διεθνών ιμπεριαλιστικών μηχανισμών (ΝΑΤΟ κλπ), του κράτους και των κυβερνήσεών τους, που υπερασπίζεται τα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα και ανάγκες, όχι στα πλαίσια αλλά έξω και σε ρήξη με τους βασικούς νόμους του συστήματος, με προοπτική την εξουσία της εργατικής τάξης και των συμμάχων της.

Διαβάστε περισσότερα…

Advertisements

Τομέας Οικολογίας Λέβιτσα (Levica): Εργατικό «όχι» στις εξορύξεις σε όλη την Μακεδονία

Εργατικό «όχι» στις εξορύξεις σε όλη την Μακεδονία

Κείμενο του Τομέα Οικολογίας του κόμματος Λέβιτσα (Levica)

Ένας μεγάλος αγώνας για τη γη και την ελευθέρια έχει ξεκινήσει στην Δημοκρατία της Μακεδονίας, καθώς η επέλαση του κεφαλαίου στα Βαλκάνια λεηλατεί την φύση και τα εργατικά δικαιώματα. Ο τομέας Οικολογίας της οργάνωσης Levica από την γειτονική χώρα έστειλε στο Πριν ανακοίνωση σε σχέση με το ζήτημα των ορυχείων στα νοτιοανατολικά της Δημοκρατίας της Μακεδονίας για την ενημέρωση του αγωνιζόμενου λαού στην Ελλάδα και την συνέχιση των προσπαθειών για συντονισμένους, κοινούς αγώνες.

Η Δημοκρατία της Μακεδονίας μπαίνει σε μια νέα εποχή όσον αφορά στην πλουτοκρατία της. Γίνεται καθημερινά ξεκάθαρο ότι το κεφάλαιο είναι που κυβερνά τη λεγόμενη δημοκρατία μας.  Όταν ακόμα και η απειλή μεγάλης οικολογικής και οικονομικής καταστροφής δεν είναι ικανή να δημιουργήσει ισχυρή αντίσταση στις καταστροφικές δυνάμεις του καπιταλισμού, είναι ώρα να αναρωτηθούμε αν η φιλελεύθερη δημοκρατία έχει αυτά που χρειάζονται για να κάνει την ύπαρξή μας ανεκτή.

Η διαδικασία παραχώρησης γης για ορυχεία στη νοτιοανατολική περιοχή ξεκίνησε 13 χρόνια πριν. Πολυάριθμες μελέτες προμηνύουν τις καταστροφικές οικολογικές συνέπειες που τα 86 νέα ορυχεία θα επιφέρουν καθώς μόνο ένα από αυτά  πρόκειται να παράγει τα μισά τοξικά απόβλητα που παράγονται σήμερα στη Μακεδονία από όλα τα υπάρχοντα ορυχεία μαζί. Η αποψίλωση των δασών, οι γεωτρήσεις και η χρήση εκρηκτικών υλών αποδιοργανώνει τα οικοσυστήματα της περιοχής. Όλα αυτά σε μια χώρα που είναι ήδη ο πρωταθλητής στην Ευρώπη όσον αφορά τους θανάτους από καρκίνο.

Διαβάστε περισσότερα…

ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Πολιτικές και οργανωτικές τομές απέναντι στις προκλήσεις της περιόδου

ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Πολιτικές και οργανωτικές τομές απέναντι στις προκλήσεις της περιόδου

 Νίκος Κρασάκης

Δημοκρατική ανασυγκρότηση σε ενιαίο συνεκτικό αντικαπιταλιστικό μέτωπο

Βαδίζουμε προς την 4η συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε μια ιδιαίτερα σύνθετη και κρίσιμη πολιτική περίοδο. Τα ερωτήματα και οι προκλήσεις της περιόδου ανεβάζουν για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τον πήχη των απαντήσεων. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι αναγκασμένη να προχωρήσει σε σημαντικές πολιτικές και οργανωτικές τομές για να ανταποκριθεί στην περίοδο.

Ως ΝΑΡ πιστεύουμε ότι αυτές οι τομές πρέπει να διαμορφώνουν μια διαδικασία ανασυγκρότησης, ανάπτυξης και μετασχηματισμού της σε ενιαίο αντικαπιταλιστικό πολιτικό μέτωπο με επαναστατική κατεύθυνση και κομμουνιστική ηγεμονία. Οι απαιτούμενες πολιτικές και οργανωτικές τομές δεν είναι δύο ανεξάρτητες διαδικασίες. Συνδέονται διαλεκτικά, επικοινωνούν και πρέπει να αλληλοτροφοδοτούν η μία την άλλη.

Η δημοκρατική λειτουργία και η οργανωτική ανασυγκρότηση, ώστε να ξεπερνιούνται προβλήματα πολυγλωσσίας, διαφορετικών σχεδιασμών και πρακτικών, για την ολόπλευρη ανάπτυξη της δημοκρατίας, για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ των συνελεύσεων των επιτροπών της είναι κρίκος για την αναβάθμιση και το μετασχηματισμό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Χιλιάδες αγωνιστές-μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ή και άλλοι, που στέκονται επιφυλακτικά έξω από αυτήν, ασκούν ισχυρή κριτική και δικαίως στην οργανωτική της κατάσταση.

Διαβάστε περισσότερα…

Κυκλοφόρησε το 6ο τεύχος των Τετραδίων του Μαρξισμού: Θετικές επιστήμες και μαρξισμός στον καπιταλισμό του 21ου αιώνα

Editοrial της Συντακτικής Επιτροπής του περιοδικού θεωρίας ΤΕΤΡΑΔΙΑ ΜΑΡΞΙΣΜΟΥ, τεύχος 06, Άνοιξη 2018

Είναι σύνηθες στο πλαίσιο της πολεμικής της αστικής σκέψης και των διαφόρων παραλλαγών της ενάντια στη μαρξιστική θεωρία, να εκτοξεύεται η κατηγορία περί πεπαλαιωμένων αντιλήψεων που έχουν ξεπεραστεί από την πραγματικότητα και τις τεχνολογικές/κοινωνικές εξελίξεις, γεγονός που καθιστά ανεπαρκές το μεθοδολογικό εργαλείο της υλιστικής αντίληψης και, συνακόλουθα, της πάλης των τάξεων.

Μια παραπλήσια κριτική, πιο κομψά διατυπωμένη, αλλά πάλι με στόχο την ιδεολογική και επιστημονική απαξίωση του μαρξισμού έγκειται στο ότι η μαρξιστική θεωρία αφορά στενά το πεδίο των ανθρωπιστικών επιστημών. Σύμφωνα με αυτή την άποψη στη σφαίρα των “αληθινής” επιστήμης, δεν υπάρχει χώρος για μαρξιστικές προσεγγίσεις, εφόσον οι θετικές επιστήμες δεν αποτελούν πεδίο ιδεολογικής και πολιτικής αντιπαράθεσης, άρα δεν είναι ανοικτές σε ερμηνείες, αλλά αντίθετα συγκροτούνται και κρίνονται αποκλειστικά με ουδέτερα επιστημονικά κριτήρια.

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν

Αναμφίβολα, η σύγχρονη μαρξιστική θεωρία, δεν μπορεί να αγνοήσει τις ραγδαίες αλλαγές των τελευταίων δεκαετιών του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, τόσο σε επίπεδο βάσης, όσο και εποικοδομήματος.

Διαβάστε περισσότερα…

Ταυτότητες διάσπασης του κόσμου της εργασίας

Ταξική συνείδηση και σύγχρονη εξατομίκευση

Μια σειρά αλλαγές έχουν συμβεί τις τελευταίες δεκαετίες στις κοινωνίες του ολοκληρωτικού καπιταλισμού της εποχής μας. Το εργατικό κίνημα δεν κατάφερε να αποκρούσει την επίθεση του κεφαλαίου ενάντια στα εργατικά δικαιώματα, τον κατακερματισμό και την εξατομίκευση στις εργασιακές σχέσεις. Η ελαστικοποίηση και η προσωρινότητα της εργασίας, η μακρόχρονη ανεργία δυσκολεύουν την συγκρότηση σταθερής εργασιακής αναφοράς. Παράλληλα με αυτές τις αλλαγές έχει υποχωρήσει και η ιδέα μιας συνολικής αντίληψης για την κοινωνία και ενός προτάγματος συνολικής επαναστατικής ανατροπής. Από το μεταμοντέρνο «τέλος των μεγάλων αφηγήσεων», αυτές που έχουν πληγεί πιο πολύ είναι ο κομμουνισμός και οι καθολικές απελευθερωτικές δυνατότητες της σύγχρονης εργατικής τάξης με όλη την ποικιλομορφία της. Οι υπόλοιπες –οι εθνικισμοί (κυρίαρχοι ή μειονοτικοί), οι θρησκείες, ο φασισμός– με τις απαραίτητες προσαρμογές, καλά κρατούν, με φόντο την καθημερινή πρακτική και ιδεολογία της δικτατορίας της αγοράς και του εξατομικευμένου και κατακερματισμένου ανθρώπου.

Μέρος αυτής της κατάστασης είναι η εμφάνιση κινημάτων (πολλές φορές μαζικών και μαχητικών) χωρίς μακροπρόθεσμο και συνολικό ορίζοντα, προσκολλημένα στο άμεσο και στο μερικό. Προβλήματα όπως η καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος, ο ρατσισμός και το προσφυγικό, οι διακρίσεις με βάση το φύλο και τον σεξουαλικό προσανατολισμό αντιμετωπίζονται μονοθεματικά και ταυτοτικά. Η καταλήστευση της φύσης ξεκόβεται από την κερδοφορία του κεφαλαίου, η αλληλεγγύη στους πρόσφυγες από τους πολέμους και τον ιμπεριαλισμό, οι διακρίσεις κατά των μεταναστών από την αναζήτηση φτηνής εργατικής δύναμης και οι έμφυλες διακρίσεις από την γενικευμένη εμπορευματοποίηση και εκμετάλλευση του ανθρώπινου σώματος από το κεφάλαιο.

Ο «καθαρός» προλετάριος όντως δεν υπάρχει, είναι μια αφαίρεση. Η πολιτική των ταυτοτήτων δεν αναδεικνύει απλά τις ιδιαιτερότητες συγκεκριμενοποιώντας την εργατική τάξη της εποχής μας, αλλά κραυγάζει τις διαφορές και τους διαχωρισμούς στο εσωτερικό της διαιωνίζοντας τες, έστω και με την αντιστροφή τους, συμπληρώνοντας την αστική πολιτική της διάσπασής της.

Ο «καθαρός» προλετάριος όντως δεν υπάρχει, είναι μια αφαίρεση. Η πολιτική των ταυτοτήτων δεν αναδεικνύει απλά τις ιδιαιτερότητες συγκεκριμενοποιώντας την εργατική τάξη της εποχής μας, αλλά κραυγάζει τις διαφορές και τους διαχωρισμούς στο εσωτερικό της διαιωνίζοντας τες, έστω και με την αντιστροφή τους, συμπληρώνοντας την αστική πολιτική της διάσπασής της

Το νέο που φέρνουν τα επιμέρους ταυτοτικά κινήματα δεν είναι η αντιμετώπιση της εκμετάλλευσης σε όλες της τις εκδηλώσεις αλλά η αποσύνδεσή τους από την εκμεταλλευτική ουσία της αστικής κοινωνίας

Διαβάστε περισσότερα…

Θέσεις για την 4η Συνδιάσκεψη: Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ εφαλτήριο ανατρεπτικών πρωτοβουλιών

Θέσεις για την 4η Συνδιάσκεψη: Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ εφαλτήριο ανατρεπτικών πρωτοβουλιών

Γιώργος Κρεασίδης

Ανάλυση της κοινωνικής και πολιτικής κατάστασης και χάραξη ενός δρόμου αντικαπιταλιστικής ανατροπής, με γνώμονα τα εργατικά λαϊκά δικαιώματα και συμφέροντα, χαρακτηρίζουν τις Θέσεις για την 4η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που δόθηκαν στη δημοσιότητα. Ανειρήνευτη είναι η πάλη ανάμεσα στην εργατική και την αστική «έξοδο» από την βαθιά καπιταλιστική κρίση, τονίζεται.

Με τη δημοσίευση των Θέσεων του Πανελλαδικού Συντονιστικού έχει δρομολογηθεί η διαδικασία της 4ης Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ξεκινά ο διάλογος στις τοπικές και κλαδικές επιτροπές. Παράλληλα, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ επιδιώκει να δώσει στη συζήτηση για τις Θέσεις δημόσια διάσταση με ευρύτερη συμμετοχή των αγωνιστών της μαχόμενης Αριστεράς και του κινήματος.

Εξάλλου με την παρέμβασή της για μια αντικυβερνητική, αντιιμπεριαλιστική, αντιεθνικιστική απάντηση στις εξελίξεις γύρω από το «μακεδονικό» και τις σχετικές δηλώσεις και κινητοποιήσεις οργανώσεων της Αριστεράς, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έδειξε ότι είναι σε θέση να παίρνει πρωτοβουλίες, να συμβάλλει προωθητικά στη συζήτηση και να δρομολογεί κινητοποιήσεις με μαζικά χαρακτηριστικά και ευρύτερη συσπείρωση.

Βάση και αφετηρία της συζήτησης που επιδιώκει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ με τις Θέσεις της 4ης Συνδιάσκεψης είναι η απάντηση της μαχόμενης Αριστεράς και του κινήματος συνολικά στο ερώτημα πώς θα αντιπαλέψουμε την επίθεση κυβέρνησης, ΕΕ και κεφαλαίου, πώς θα υπερασπιστούμε δικαιώματα και θα αποσπάσουμε κατακτήσεις, πώς θα συνδεθεί ο καθημερινός αγώνας με την πάλη για μια κοινωνία με τον πλούτο και την εξουσία στους εργαζόμενους.

Το κείμενο των Θέσεων βάζει το κρίσιμο δίλημμα της περιόδου με σαφή τρόπο: «Μπροστά στους εργαζόμενους και τον λαό ανοίγονται δύο δρόμοι: Είτε οι αστικές μνημονιακές πολιτικές δυνάμεις, παλιές και νέες, θα επιβάλουν τη δική τους ‘’έξοδο’’ από την καπιταλιστική κρίση πάνω στις πλάτες της εργατικής τάξης και του λαού, είτε το εργατικό κίνημα και ο λαός θα επιβάλουν τη δική τους αντικαπιταλιστική διέξοδο αναγκάζοντας τους καπιταλιστές να πληρώσουν το κόστος» (Θέση 37).

 

 Η διέξοδος θα είναι αντικαπιταλιστική

Διαβάστε περισσότερα…

Επιστολή της ΛΑΕ προς την ΑΝΤΑΡΣΥΑ: 10+1 εύλογα ερωτήματα

Γράφει ο Νίκος Ξηρουδάκης

Με ανοικτή επιστολή η Λαϊκή Ενότητα απευθύνει κάλεσμα προς την ΑΝΤΑΡΣΥΑ για κοινή δράση και κεντρική πολιτική συνεργασία, καθώς και δημόσια πρόσκληση για συνάντηση με την ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

«Αναγκαία όσο ποτέ η κοινή δράση και το πολιτικό μέτωπο των δυνάμεων της ριζοσπαστικής Αριστεράς», σημειώνεται στον τίτλο. Η επιστολή παρατίθεται ολόκληρη στη συνέχεια, ας δούμε όμως πρώτα ορισμένα ερωτήματα που εύλογα δημιουργούνται:

1) Αποτελεί άραγε γραπτή απάντηση, έστω βραδυφλεγή, στην περυσινή(!) πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αυτή η ανοιχτή επιστολή; Καθότι, από όσο γνωρίζουμε, ουδέποτε υπήρξε γραπτή απάντηση στην τεκμηριωμένη εκείνη πρόταση η οποία ωστόσο, μιλούσε για κοινή δράση και όχι για κεντρική πολιτική –πόσο μάλλον εκλογική- συνεργασία.

Και όμως, επισπεύδοντες μετά από ένα χρόνο, απαντούν ως αν εκείνοι να έρχονται να κάνουν την πρόταση από μηδενική βάση.

Το ΚΚΕ τουλάχιστον είχε απαντήσει, έστω αρνητικά.

2) Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχει απευθύνει τις εκάστοτε προτάσεις της, για το ασφαλιστικό, για τη δεύτερη αξιολόγηση κλπ, σε όλη τη βεντάλια των δυνάμει συμμάχων και όχι επιλεκτικά σε καθέναν ξεχωριστά. Αντίθετα η πρόταση της ΛΑΕ απευθύνεται μόνο στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Το γεγονός όμως ότι από το ίδιο το πολιτικό περιεχόμενο της επιστολής, γίνεται σαφές ότι μιλάμε για ένα ευρύτερο μέτωπο, δημιουργεί εύλογα το ερώτημα, γιατί αυτή η μονομερής προτίμηση;

Μέχρι τώρα η ΛΑΕ έκανε προτάσεις ή υπήρχαν δηλώσεις και ανακοινώσεις για συνεργασία κατά καιρούς με το Σχέδιο Β’, την Πλεύση Ελευθερίας, το ΕΠΑΜ, το Μέτωπο Νίκης της Ραχήλ Μακρή, με τη Χριστιανική Δημοκρατία κλπ. Με ποιους χώρους συνεχίζονται οι ζυμώσεις; Η απεύθυνση αυτή εγκαταλείπεται και απευθύνεται τώρα στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ επιλεκτικά; Ή κρύβονται προσχηματικές προθέσεις πίσω από την προνομιακή αυτή απεύθυνση;

3) Τα συλλαλητήρια για τη Μακεδονία και η καταγγελλόμενη δεξιά στροφή

-Τα πρόσφατα συλλαλητήρια για τη Μακεδονία, πότε ακριβώς εξετράπησαν και έλαβαν εθνικιστικό χαρακτήρα και τόνο;

-Κάποια αδιανόητα άρθρα που φιγουράρουν στην ΙΣΚΡΑ, σαν αυτό του Στάθη (Σταυρόπουλου) για τον αριστερόστροφο φασισμό, τι χαρακτήρα και τόνο έχουν;

-Άλλα άρθρα, σαν αυτά που επίσης φιλοξενεί η ΙΣΚΡΑ, όπως αυτό –στο μεσοδιάστημα μεταξύ των δύο συλλαλητηρίων: Το συλλαλητήριο από μια εναλλακτική ριζοσπαστική ματιά, δεν στέλνουν κόσμο στο συλλαλητήριο της Αθήνας και του Μίκη;

-Το πρόβλημα είναι ο αλυτρωτισμός των …«Σκοπίων»(sic) ή ο εθνικισμός που φουσκώνει ανεξέλεγκτα με ευθύνη και οργανώσεων ή εντύπων που κάποτε είχαν αναφορά στην αριστερά και δη στην εξωκοινοβουλευτική;

-Γράφει μεταξύ άλλων η επιστολή:

«Στο έδαφος της απογοήτευσης και της αμαύρωσης της Αριστεράς από τις κυβερνητικές πολιτικές, επιχειρείται σήμερα μια μεγάλη ιδεολογική και πολιτική στροφή προς τα δεξιά.»

Ανακύπτει το ερώτημα: Έχει κάποια αυτοκριτική ο χώρος της ΛΑΕ, όχι ασφαλώς με την έννοια του αυτομαστιγώματος αλλά της εξαγωγής των αναγκαίων πολιτικών συμπερασμάτων, για την αναφερόμενη απογοήτευση και αμαύρωση; Ή έστω για την καταγγελλόμενη δεξιά στροφή; Ποια ήταν η στάση του χώρου της ΛΑΕ ή –πολύ περισσότερο- της επίδοξης συμμάχου Πλεύσης Ελευθερίας για τα εθνικιστικά συλλαλητήρια; Μετατοπίζεσαι όλο και δεξιότερα, εγκαλείς και άλλους να το κάνουν και μετά, τραβάς και μια καταγγελία στη δεξιά στροφή… Διαβάστε περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: