Για τον Κομμουνισμό «μαχητική σημαία όλων των ελευθεριών»! Η Ομιλία Δ. Δεσύλλα στην εκδήλωση του ΝΑΡ για τα 100 χρόνια της Οκτωβριανής Επανάστασης

Η Ομιλία Δημ. Δεσύλλα στην εκδήλωση του Ν.Α.Ρ. για τα 100 χρόνια της Οκτωβριανής Επανάστασης (12-11-2017)

Σύντροφοι – σες, Συναγωνιστές -τριες!

Είμαστε σήμερα εδώ για να τιμήσουμε τα 100χρονα της μεγάλης Οκτωβριανής Επανάστασης, που συγκλόνισε τον 20ο αιώνα. Όχι για να αποθεώσουμε, υμνήσουμε ή να θρηνήσουμε τον «σοσιαλισμό» που δεν γνωρίσαμε. Αλλά για να στοχαστούμε βαθύτερα, να τιμήσουμε έμπρακτα, δηλαδή κριτικά και αυτοκριτικά, τα εκατομμύρια πρωτοπόρους εργάτες και φτωχούς αγρότες, τους μπολσεβίκους και τον Λένιν. Που με την προλεταριακή σοσιαλιστική επανάσταση του Οκτώβρη 1917, έκαναν τη θεωρία πράξη, έσπασαν το δήθεν αήττητο της αστικής τάξης. Ενέπνευσαν παγκοσμίως την πίστη στις δυνάμεις και τις δυνατότητες της Εργατικής Τάξης να πάρει την εξουσία και να χειραφετηθεί. Άνοιξαν απάτητους δρόμους, στη βασανιστική πορεία της ανθρωπότητας να απελευθερωθεί από τα δεσμά της πείνας και του πολέμου, της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης, της αλλοτρίωσης και της αποξένωσης. Για τον Κομμουνισμό «μαχητική σημαία όλων των ελευθεριών», όπως εύστοχα διακήρυξε το διάσημο καλλιτεχνικό ζευγάρι των Ισιδώρας Ντάνκαν – Σεργκέϊ Γεσένιν με εκδηλώσεις σε Ευρώπη και Αμερική (γι΄ αυτό οι Αμερικάνοι αφαίρεσαν την ιθαγένεια από την Ντάνκαν)!

Αντλούμε συμπεράσματα και διδάγματα, για το σήμερα και τη δική μας πορεία, από τη διπλή εμπειρία της νίκης και της ήττας του Οκτώβρη. Όχι μόνο της  νίκης, ή μόνο

 των πρωτοποριακών κατακτήσεων και μετασχηματισμών στη μετεπαναστατική περίοδο και της μεγάλης συμβολής στην αντιφασιστική νίκη, όπως κάνουν οι οπαδοί της ακινησίας, της αυτάρκειας και της ανεπάρκειας. Όχι μόνο της κατάρρευσης και της τελικής ήττας, όπως κάνουν οι ποικιλώνυμοι σοβιετολόγοι και αντικομμουνιστές, οι απολογητές και μαχητικοί προπαγανδιστές του τέλους της ιστορίας και της «ΤΙΝΑ» (δεν υπάρχει εναλλακτική λύση) απέναντι στον σημερινό, ολοκληρωτικό καπιταλισμό. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι πρόσφατα εξαπέλυσαν μια παγκόσμια κατάπτυστη εκστρατεία εξίσωσης και ταύτισης «κομμουνισμού – ναζισμού». Γιατί ξέρουν καλά ότι η ήττα δεν είναι τελεσίδικη και οριστική. Γιατί φοβούνται ότι η επανάσταση θα ξαναρθεί, βαθύτερη και πιο απειλητική. Γιατί δεν έχουν πρόταση θετική. Γι΄ αυτό ακριβώς επιχειρούν να αμαυρώσουν την ακτινοβολία, την επικαιρότητα και κυρίως τη σύγχρονη ανατρεπτική – επαναστατική δυναμική του Οκτώβρη. Να την ταυτίσουν με την αντίστροφη μετάβαση και την τελική κατάρρευση ή ακόμα με τις διώξεις και εκτελέσεις των μπολσεβίκων από τον Στάλιν και τη σταλινική ηγεσία. Να συκοφαντήσουν τον Μαρξ και τον Μαρξισμό, τη θεωρία και πρακτική της κοινωνικής απελευθέρωσης, που συγκινεί και εμπνέει τα πιο ανήσυχα και φωτεινά μυαλά της ανθρωπότητας.

Σαν τον μυθικό Ανταίο, που έπαιρνε νέα δύναμη από τη γη, εμείς, ως Ν.Α.Ρ. για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση, αντλούμε νέα δύναμη από τον Οκτώβρη και από τη γήϊνη βεβαιότητα, ότι η εργατική επανάσταση όχι απλώς θα ξαναγίνει, αλλά θα είναι νικηφόρα μέχρι το τέλος, μέχρι τη σύγχρονη κομμουνιστική κοινωνία. Πιστεύουμε στέρεα σ΄ αυτό, για πολλούς λόγους: Γιατί η δομική κρίση και η βαρβαρότητα του ολοκληρωτικού καπιταλισμού έχει απογειωθεί, η βασική αλλά και όλες οι αντιθέσεις του έχουν παροξυνθεί. Η πόλωση πλούτου – φτώχειας και αφθονίας τροφίμων – πείνας είναι εκρηκτική (οκτώ άνδρες κατέχουν πλούτο όσο ο μισός πλανήτης, 3,6 δισεκατομμύρια άνθρωποι). Η χολέρα του φασισμού και η απειλή ενός γενικευμένου πολέμου προβάλλει εφιαλτική. Η επίθεση κυβέρνησης – Ε.Ε. – κεφαλαίου είναι στρατηγική. Η σύγχρονη Εργατική Τάξη είναι τώρα δύναμη παγκόσμια πλειοψηφική, ασύγκριτα πιο μορφωμένη και ποιοτική, κατακερματισμένη μεν, αλλά μπορεί στα στρατηγικά της συμφέροντα να ενωθεί. Οι «ενδιάμεσες» διαχειριστικές – κυβερνητικές λύσεις, τύπου ΣΥΡΙΖΑ, έχουν χρεωκοπήσει και εξευτελιστεί. Τυχόν επανάληψή τους θα είναι ολέθρια και πιο τραγική. Οι καλύτεροι μεταρρυθμιστές είναι οι επαναστάτες, μας λέει η μακρόχρονη πείρα η εργατική: Αν παλεύεις για ολόκληρο το «καρβέλι» του πλούτου, που σου ανήκει – αξίζει – αναλογεί, τότε μόνο μπορείς να κερδίσεις την απαραίτητη «φέτα» για την επιβίωση την καθημερινή. Αν παλεύεις μόνο για τη «φέτα» ψωμί στο όνομα του «ρεαλισμού», τότε θα πάρεις μόνο όσα ψίχουλα τινάζει από το τραπέζι της η «ευεργεσία» η εργοδοτική και η «φιλευσπλαχνία» της Φωτίου και του Τσίπρα η κρατική! Με βάση όλα αυτά, αυτοπροσδιοριζόμαστε ως Επαναστατική Αριστερά και δεν ετεροκαθοριζόμαστε από την διαχειριστική και ρεφορμιστική Αριστερά. Τα συμπεράσματα και διδάγματα του Οκτώβρη είναι για τη δική μας πορεία, τα εξής, συνοπτικά:

  • ΠΡΩΤΟ: Οι μπολσεβίκοι και ο Λένιν νίκησαν τον Οκτώβρη του 1917, γιατί είχαν: Επίκαιρη και επαρκή ανάλυση για τον καπιταλισμό της εποχής τους και «συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης». Στρατηγική στόχευση την εργατική εξουσία και τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό. Επαναστατική και νικηφόρα τακτική απέναντι στον Κ
    ερένσκι και στον πόλεμο τέτοια, που υπηρετούσε τη στρατηγική. Βαθιά πίστη στον επαναστατικό ρόλο του προλεταριάτου και στα Σοβιέτ των εργατών, των αγροτών και των στρατιωτών. Κυρίως είχαν ένα μάχιμο επαναστατικό κόμμα, που τα συμπύκνωνε όλα αυτά. Που στηριζόταν στη συνειδητή επαναστατική πειθαρχία στο σκοπό και στην εργατική δημοκρατία στις γραμμές του. Κόμμα συντρόφων – ομοϊδεατών – επαναστατών, με βαθύ αλληλοσεβασμό μεταξύ τους και όχι ομοσπονδία ή συνομοσπονδία ομάδων, φραξιών, μικροαστικών και ανταγωνιστικών εγωϊσμών και υπεροψιών, με αυτοσκοπό την ανάδειξη της διαφορετικότητας και όχι της καθοριστικής επαναστατικής σύνθεσης και ενότητας.
  • ΔΕΥΤΕΡΟ: Ο κόκκινος Οκτώβρης ηττήθηκε τελικά, γιατί από ένα σημείο και μετά – με σημείο καμπής την επικράτηση της σταλινικής ηγεσίας – έχασε την επαναστατική προωθητική του δύναμη στην ταξική πάλη που γινόταν για την επικράτηση και κυριαρχία των μη εκμεταλλευτικών και επαναστατικών οικονομικών, κοινωνικών και πολιτικών σχέσεων πάνω στις εκμεταλλευτικές – μη επαναστατικές, στην κρίσιμη μεταβατική περίοδο προς την κομμουνιστική κοινωνία. Γιατί η κοινωνικοποίηση ακρωτηριάστηκε σε κρατικοποίηση, τα σοβιέτ απονεκρώθηκαν, ο εργατικός έλεγχος εξορίστηκε και έγινε μονοπρόσωπη διεύθυνση και Τεϊλορισμός, ο διεθνισμός έγινε καρικατούρα υπεράσπισης της «σοσιαλιστικής» πατρίδας, το κόμμα ταυτίστηκε με το
  •  κράτος και έφαγε τα καλύτερα παιδιά του, η επαναστατική δικτατορία του προλεταριάτου (κατά τον Μαρξ) έγινε κρατική – κομματική δικτατορία επί του προλεταριάτου. Έτσι, η μεταβατική κίνηση προς τη νέα κοινωνία αναποδογύρισε, αντιστράφηκε, με τελική κατάληξη την κατάρρευση και την ανοικτή καπιταλιστική παλινόρθωση, με τους πλιατσικολόγους ολιγάρχες – πρώην κομματικούς και κρατικούς γραφειοκράτες.
  • ΤΡΙΤΟ: Σήμερα αναδεικνύεται η πρωταρχικότητα της κριτικής και επαναστατικής επαναθεμελίωσης του εργατικού και κομμουνιστικκού κινήματος, η συμβολή στην ανάπτυξη της επαναστατικής θεωρίας του Μαρξισμού, ως όρος και προϋπόθεση για την εργατική αντεπίθεση και την επανεξόρμηση των απελευθερωτικών ιδεών. Γίνεται άμεση η ανάγκη απέναντι στο καθηλωτικό και ψαρωτικό, καπιταλιστικό «ΤΙΝΑ» να αντιτάξουμε το εργατικό και νεανικό, επαναστατικό «ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ» της εποχής μας. Γι΄ αυτό, θέτουμε τον στόχο για μια νέα κομμουνιστική ελπίδα, με ένα σύγχρονο πρόγραμμα και κόμμα της κομμουνιστικής απελευθέρωσης στην εποχή μας. Καλούμε σε ισότιμο διάλογο και συμμετοχή για την αποφασιστική συγκέντρωση όλων των συνειδητών δυνάμεων που εμπνέονται από την κομμουνιστική αναγκαιότητα, τάση και δυνατότητα της εποχής και που θέλουν να συμβάλουν σε μια συνολική κομμουνιστική στρατηγική απάντηση: με την επαναστατική αντικαπιταλιστική τακτική και την εργατική πολιτική που θα την υπηρετεί, για το άλμα της εργατικής αντικαπιταλιστικής επανάστασης με κομμουνιστικό περιεχόμενο. Χωρίς στάδια, ενδιάμεσες καταστάσεις, διαχειριστικές απάτες και κυβερνητικές αυταπάτες για έναν «καπιταλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο». Με τον ρεαλισμό της ανατροπής και όχι με τη μιζέρια του μικρότερου κακού και του «εφικτού» που τα έκανε όλα ανέφικτα. Η συγκέντρωση των συνειδητών δυνάμεων θα συμβάλει παράλληλα και ουσιαστικά και στον αναγκαίο ευρύτερο διάλογο και κοινή δράση των δυνάμεων της Ανατρεπτικής και Κομμουνιστικής Αριστεράς. Ως Ν.Α.Ρ. για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση, θα συμβάλουμε με το 4ο Συνέδριό  μας και με την επικαιροποίηση της «Πρότασης Προγραμματικής Διακήρυξης» του 3ου Συνεδρίου. Μεγάλη συμβολή έχει, με τον δικό της τρόπο, η έκδοση και κυκλοφορία των «Τετραδίων Μαρξισμού», που τη στηρίζουμε ολόθερμα.
  • ΤΕΤΑΡΤΟ: Η τομή και το ποιοτικό άλμα της επανάστασης και η πάλη για την επαναστατική ανατροπή της αστικής εξουσίας – κυριαρχίας γίνεται σήμερα «λυδία λίθος» και βασικό κριτήριο για την αντικαπιταλιστική και κομμουνιστική Αριστερά. Η άρνησή της, σημαίνει τελικά άρνηση του κοινωνικού μετασχηματισμού.
    Ο σημερινός χαρακτήρας της επανάστασης καθορίζεται διαλεκτικά από: α) το ποιος την κάνει, β) τι ανατρέπει και γ) τι χτίζει μετά την ανατροπή της αστικής εξουσίας – κυριαρχίας. Γι΄ αυτό, στις θέσεις του 4ου Συνεδρίου μας, μιλάμε για Εργατική Αντικαπιταλιστική Επανάσταση με σύγχρονο Κομμουνιστικό περιεχόμενο. Κοινωνικό υποκείμενό της θα είναι η πρωτοπόρα εργατική τάξη και η συμμαχία της με ευρύτερα λαϊκά κοινωνικά στρώματα (ειδικά εκείνα που φτωχοποιούνται), με την ηγεμονία των εργατικών απελευθερωτικών τάσεων και όχι φυσικά μια Ομοσπονδία ή ένας συντονισμός κάποιων διάσπαρτων κινημάτων, δήθεν «νέων υποκειμένων», που θα αντικαταστήσουν την εργατική τάξη που έχασε τάχα τον επαναστατικό ρόλο της. Το αντικαπιταλιστικό αυθόρμητο, που αναπτύσσεται στους αγώνες, μπορεί να γίνει συνειδητό, με την αλληλεπίδραση και την ηγεμονία των συνειδητών επαναστατικών δυνάμεων, διαφορετικά θα καθηλωθεί – ενσωματωθεί.
  • ΠΕΜΠΤΟ: Η πείρα όλων των επαναστάσεων έδειξε, ότι η εργατική εξουσία εγκαθιδρύεται μετά τη νίκη της επανάστασης. Η εργατική κυβέρνηση συνιστά αποτέλεσμα του ξεσπάσματος και της νίκης της επανάστασης. Δεν ισχύει το αντίστροφο, ότι η επανάσταση αποτελεί προϊόν και επόμενο βήμα μιας εργατικής κυβέρνησης. Η τραγική κατάληξη της διαχειριστικής κυβερνητικής λύσης του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και η γενικότερη σχετική εμπειρία – ιστορική αλλά και πρόσφατη, όπως για παράδειγμα, στη Λατινική Αμερική – υπογραμμίζουν το λαθεμένο χαρακτήρα των αντιλήψεων που αναδεικνύουν και ιεραρχούν το ζήτημα της κυβέρνησης ως βασικό κρίκο – δρόμο της επαναστατικής μετάβασης και αποκόπτουν την «πάλη για την κυβέρνηση» από την συνολική πάλη για την πολιτική εξουσία. Εξουσία εργατική, που δεν θα χρησιμοποιήσει, αλλά θα τσακίσει – συντρίψει την γραφειοκρατική – στρατιωτική αστική κρατική μηχανή.

          Η πορεία από τη σημερινή κατάσταση στην Επανάσταση (Επαναστατική Τακτική) δεν θα είναι μια αυτόματη γραμμική εξέλιξη. Θα είναι διαλεκτικά αναπτυσσόμενη, με τομές και καμπές στη συνειδητοποίηση και οργάνωση της εργατικής τάξης και των συμμάχων της. Βασικοί πυλώνες της επαναστατικής τακτικής είναι: α) Ένα συνεκτικό Αντικαπιταλιστικό πολιτικό πρόγραμμα πάλης και β) το Υποκείμενό της, το Αντικαπιταλιστικό Εργατικό Μέτωπο, ως η διαλεκτική αλληλεπίδραση Επαναστατικής – Κομμουνιστικής Πρωτοπορίας, Μετώπου – πόλου της αντικαπιταλιστικής Επαναστατικής Αριστεράς (εδώ συμβάλλει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ) και του Αγωνιστικού Μετώπου Ρήξης και Ανατροπής, με θεμέλιο ένα πολιτικά ανατρεπτικό και ταξικά ανασυγκροτημένο εργατικό κίνημα. Η αυτοτελής παρέμβαση του Αντικαπιταλιστικού Εργατικού Μετώπου και Προγράμματος είναι κρίσιμη προϋπόθεση για την ταξική ενότητα, τη συγκέντρωση πλατύτερων δυνάμεων και την κοινή δράση της μαχόμενης Αριστεράς.

          Με αυτά τα συμπεράσματα και διδάγματα, με αυτές τις σκέψεις και θέσεις ως Ν.Α.Ρ. για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση τιμάμε τον κόκκινο Οκτώβρη. Από τη σκοπιά του μέλλοντός του και από τη σκοπιά των ευθυνών μας να συμβάλουμε στο παρόν για τις νέες επαναστάσεις της εποχής μας.

Ο Δημήτρης Δεσύλλας είναι μέλος της Πολιτικής Επιτροπής του Ν.Α.Ρ. για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s