Αρχείο

Archive for Νοέμβριος 2013

Εισήγηση της Πολιτικής Επιτροπής στο 3ο Συνέδριο του ΝΑΡ

Α. ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΟΙ ΜΕ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΒΑΡΒΑΡΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ – ΟΙ ΝΕΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Συντρόφισσες και σύντροφοι                                   

Σε κάθε γωνιά του πλανήτη δίνουν και παίρνουν οι σκέψεις και οι ανησυχίες για το «που πάνε τα πράγματα». Ο φόβος διασταυρώνεται με την ελπίδα, το «δεν πάει άλλο» με το «δεν ξέρω πώς θα πάει αλλιώς»! Σε αυτή την εποχή του πανίσχυρου τρόμου και της αναγεννώμενης ελπίδας, ο καπιταλισμός, έχοντας εξαντλήσει το περιβάλλον του και έχοντας εξαντληθεί και ο ίδιος, επιζεί τρώγοντας τις ίδιες του τις σάρκες. Εντός του όμως αναπτύσσονται οι υλικοί όροι για την μετάβαση στον αμέσως επόμενο κοινωνικό σχηματισμό. Δίχως αυτή την τάση, η εκτίμηση και η πεποίθησή μας ότι «τα πράγματα μπορούν να πάνε αλλιώς» θα έμοιαζαν θεολογική προφητεία!

Αυτά γράφουμε στην εισαγωγή της Πρότασης Προγραμματικής Διακήρυξης επιχειρώντας να δώσουμε το στίγμα της εποχής μας. Και μιλώντας στις Θέσεις ειδικά για την Ελλάδα τονίζουμε ότι «είμαστε σε μια περίοδο πρωτοφανούς κοινωνικής καταστροφής, με πρώτο θύμα την εργατική τάξη κι ευρύτερα τον λαό». Αντιμέτωποι με την κοινωνική και πολιτική αντεπανάσταση, που εκδηλώνει ο αστικός συνασπισμός εξουσίας, για να απαντήσει στη βαθιά ιστορική κρίση του ελληνικού καπιταλισμού.

Εκτιμήσαμε ότι η δυναμική της περιόδου θα σπρώχνει αντικειμενικά είτε προς αντικαπιταλιστικές ανατρεπτικές απαντήσεις είτε προς μια επικίνδυνη αντιδραστική αναμόρφωση του συνολικού σκηνικού. Θα διαπεράσει όλα τα πολιτικά σχέδια, θα παροξύνει τις αντιφάσεις των ενδιάμεσων τοποθετήσεων και θα επανακαθορίσει τη στρατηγική πρωτοβουλία των κινήσεων. Σήμερα, η οργή και η δυσαρέσκεια της πληττόμενης κοινωνικής πλειονότητας δυσκολεύονται να συγκροτηθούν με όρους ανατροπής. Αλλά και η αστική τάξη δυσκολεύεται, παρά την αυταρχική θωράκιση, να συνεχίσει να ηγεμονεύει και βρίσκεται με μειωμένη δυνατότητα για κοινωνικές συμμαχίες. Με αυτή την έννοια, η αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης και της αντιδραστικής καπιταλιστικής ανασυγκρότησης για να ξεπεράσει το κεφάλαιο την κρίση του αποτελεί το πραγματικό πολιτικό διακύβευμα της περιόδου. Υπό ορισμένες προϋποθέσεις μπορεί να παίξει ισχυρό ρόλο ή και να ηγεμονεύσει, στις πλατιές αγωνιστικές τάσεις δίνοντας τη δυνατότητα για είσοδο σε επαναστατικά γεγονότα. Η αμηχανία μπροστά στη συνειδητοποίηση της ισχύος του αντιπάλου μπορεί να δώσει τη θέση της σε μια ανώτερη πολιτική και κοινωνική συγκρότηση. Η συσπείρωση μιας ευρείας αντικαπιταλιστικής-επαναστατικής πρωτοπορίας, με καθοριστικό ρόλο των δυνάμεων της νέας κομμουνιστικής προοπτικής, αποτελεί ζητούμενο σήμερα για τον κλονισμό της αστικής ηγεμονίας και κυριαρχίας.

Το πρώτο μας καθήκον είναι να απομυστικοποιήσουμε τις αιτίες της εφιαλτικής κοινωνικής καταιγίδας, που πλήττει σήμερα την εργατική τάξη, τους εργαζόμενους, τον κόσμο που βρέθηκε στην ανεργία και στην καταστροφή, τα φτωχομεσαία στρώματα. Η αστική προπαγάνδα όταν δεν εμφανίζει την κρίση περίπου ως ακραίο φυσικό φαινόμενο, επιμένει στην ενοχοποίηση του λαού ή στην ανάδειξη των «στρεβλώσεων» της ελληνικής κοινωνίας που πρέπει να «μεταρρυθμιστεί». Άλλες απόψεις σημαδεύουν την Μέρκελ και τους μερκελιστές, τους κακούς που διοικούν μια Ευρωπαϊκή Ένωση που μπορεί να αλλάξει, τους τραπεζίτες και το παρασιτικό κεφάλαιο, τους κλέφτες πολιτικούς, την κλεπτοκρατία, την αποβιομηχάνιση κλπ.

Ακόμα και όταν υπάρχουν ψήγματα ή τμήματα αλήθειας σε παρόμοιες απόψεις, δεν επαρκούν για να εξηγήσουν, πολύ περισσότερο για να φωτίσουν το δρόμο της ανατροπής. Ολοένα και περισσότεροι αναζητούν βαθύτερες απαντήσεις για τις αιτίες μιας επιδρομής που κρατά χρόνια και δεν λέει να σταματήσει, που άφησε «μισό» όχι μόνο το μισθό, αλλά άρπαξε τα δημοκρατικά δικαιώματα, την περηφάνια και το χαμόγελο ενός ολόκληρου λαού και πρώτα και κύρια των νέων. Μιας επιδρομής, που ειδικά στην Ελλάδα, δεν είναι απλά λιτότητα, ύφεση, περικοπές κλπ. αλλά μια υπεραντιδραστική τομή βάθους, μια αντεργατική ανασυγκρότηση του κεφαλαίου για να ξεπεράσει την κρίση του, με κύματα αντεργατικών αναδιαρθρώσεων που βαθαίνουν τον ολοκληρωτικό καπιταλισμό.

Στην Πρόταση Προγραμματικής Διακήρυξης και στις Θέσεις, αλλά και στα δύο σώματα που προηγήθηκαν, έχουμε γράψει και πει πολλά για την καπιταλιστική κρίση και την επίθεση του κεφαλαίου. Σήμερα θέλουμε να υπογραμμίσουμε, αναπτύξουμε, διευκρινίσουμε ορισμένες πλευρές:

1.  Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια βαθιά δομική κρίση με πλανητική επίδραση, κρίση του ολοκληρωτικού καπιταλισμού της εποχής μας, που διαμορφώθηκε μετά την μεγάλη κρίση του 1973. Η αδυναμία του συστήματος να ξεπεράσει τις βαθύτερες αντιφάσεις του, παρά τον μετασχηματισμό του προηγούμενου σταδίου του μονοπωλιακού καπιταλισμού/ιμπεριαλισμού στο στάδιο του ολοκληρωτικού καπιταλισμού, αναδεικνύουν τον ιστορικό χαρακτήρα της σημερινής καπιταλιστικής κρίσης. Από εδώ προκύπτουν τόσο η οξύτητα, η διάρκεια, όσο και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που έχει η συγκεκριμένη κρίση. Δεν μπήκε σε κρίση απλά μια «μορφή διαχείρισης» (ο νεοφιλελευθερισμός), αλλά το σύνολο των ποιοτικών μετασχηματισμών που διαμόρφωσαν τον ολοκληρωτικό καπιταλισμό.

Δεν αποκόβουμε την κρίση από τον πυρήνα της εκμετάλλευσης. Βάση της κρίσης αποτελεί η επανεμφάνιση, με γενικευμένο και σφοδρό τρόπο, της πτωτικής τάσης του μέσου ποσοστού κέρδους.

2. Στο 1ο συνέδριο του ΝΑΡ το 1998, σε μια περίοδο που κυριαρχούσε η καπιταλιστική ευφορία από την ώθηση που έδωσε η κατάρρευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού» και η ισχυρή Ελλάδα, μιλήσαμε για τον ολοκληρωτικό καπιταλισμό, τονίζοντας ότι αποτελεί νέο στάδιο ανάπτυξης και κρίσης του καπιταλισμού. Αν και τα επόμενα χρόνια της δυναμικής όσο και στρεβλής καπιταλιστικής ανάπτυξης στην Ελλάδα διαμόρφωσαν την απατηλή εικόνα μιας απρόσκοπτης ενδυνάμωσης του ελληνικού κι ευρύτερα του ευρωπαϊκού καπιταλισμού (η οποία δεν άφησε ανεπηρέαστες και τις δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς), στο 2ο συνέδριο (2006) εντοπίσαμε και ασχοληθήκαμε με την καπιταλιστική κρίση, ενώ στο πανελλαδικό σώμα του 2008 έγινε μια προσπάθεια διαμόρφωσης εργατικού αντικαπιταλιστικού προγράμματος απάντησης στην κρίση. Ιδιαίτερη προσπάθεια μελέτης έγινε στο Πανελλαδικό Σώμα το 2011.

3. Σήμερα πρέπει να μελετήσουμε παραπέρα τον τρόπο που επιχειρεί το κεφάλαιο να απαντήσει στην κρίση, ειδικά στην Ελλάδα και ευρύτερα, όντας στο στάδιο του ολοκληρωτικού καπιταλισμού:

– Η πρωτοφανής ένταση της επίθεσης στην εργασία, η προσπάθεια σφετερισμού απλήρωτης εργασίας μέσω νέων συνδυασμών απόσπασης απόλυτης και σχετικής υπεραξίας, η καταβαράθρωση των εργασιακών σχέσεων (ακόμα και με κτύπημα των συλλογικών συμβάσεων), η απουσία κάθε προστασίας του εργαζόμενου στο τόπο δουλειάς και η επιβολή ενός καθεστώτος πλήρους εργοδοτικής δεσποτείας

– Ο περιορισμός του μοντέλου της πλήρους και σταθερής απασχόλησης προς όφελος της μερικής, εκ περιτροπής, εποχιακής και ασταθούς. Οι μισοδουλειές και η εκτεταμένη ανεργία, η πλήρης ρευστοποίηση των ορίων ανάμεσα στην εργασία και την ανεργία.

– Η άσκηση μιας άνευ προηγουμένου οικονομικής βίας σε βάρος των εργαζομένων. Κατασχέσεις καταθέσεων και σπιτιών, διακοπή ηλεκτρισμού, η αναίρεση ακόμα και θέσφατων του καπιταλισμού, όπως το κούρεμα των λαϊκών αποταμιεύσεων.

– η παραπέρα τάση ενίσχυσης των γιγαντιαίων πολυεθνικών πολυκλαδικών μονοπωλίων και του ρόλου τους, η συγκεντροποίηση της παραγωγής και του πλούτου. Με παράλληλη καταστροφή των αυτοαπασχολούμενων ή μεγάλου μέρους των πολύ μικρών, κυρίως οικογενειακών, επιχειρήσεων, που σε χώρες όπως η Ελλάδα αποτελούσαν μια «ιδιομορφία» του καπιταλιστικού σχηματισμού.

– η στήριξη με τρισ. ευρω και η ενίσχυση του ρόλου του διεθνούς χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου

– η παραπέρα προώθηση της άμεσης υπαγωγής όλων των τομέων της κοινωνικής ζωής στο κεφάλαιο (υπηρεσίες αναπαραγωγής, περιβάλλον, ψηφιακός κόσμος) και η γενική εμπορευματοποίηση – εκμετάλλευση (μέσω των ιδιωτικοποιήσεων) όλων των τομέων: κοινωφελείς υπηρεσίες, δημόσια έργα και αγαθά (Υγεία), δημόσια γη/περιβάλλον

– Η πλήρης προσαρμογή του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος σε επιχειρηματικό και αυταρχικό μηχανισμό διαμόρφωσης ικανοτήτων και συμπεριφορών απόλυτα συμβατών με τις επιχειρούμενες αναδιαρθρώσεις στο πεδίο της εργασίας

– η υπεραντιδραστική ανασυγκρότηση του αστικού κράτους στρατηγείου και του πολιτικού συστήματος και η τάση προς τον κοινοβουλευτικό ολοκληρωτισμό στη σφαίρα της πολιτικής. Η ενίσχυση των πολύπλευρων κατασταλτικών μηχανισμών, με ταυτόχρονη υπερανάπτυξη του επιχειρηματικού υπερκράτους, των ιδεολογικών μηχανισμών (ΜΜΕ), ενώ παραχωρούνται άμεσα στο κεφάλαιο λειτουργίες ακόμα και του «σκληρού πυρήνα» του κράτους (είσπραξη φόρων, ποινικό σύστημα, ακόμα και ο πόλεμος)

= η αντιδραστική στροφή και στη σφαίρα των ιδεών, του πολιτισμού, η τάση να κυριαρχεί στις κοινωνικές σχέσεις ο άγριος ανταγωνισμός και ο εκφασισμός

–  η επιμονή στο νεοφιλελεύθερο (ή σοσιαλφιλελεύθερο) πολιτικό μοντέλο διαχείρισης, η απόρριψη κεϊνσιανών απαντήσεων που άνθισαν στο προηγούμενο στάδιο του καπιταλισμού και ξεπεράστηκαν ιστορικά

– η εμπέδωση μιας νέας αρχιτεκτονικής στη σχέση εθνικού κράτους-ολοκληρώσεων, καθώς μέσα από τα μνημόνια, τις αποικιοκρατικού τύπου δανειακές συμβάσεις, τα μνημόνια που τις συνοδεύουν και την διεθνή επιτροπεία κρίσιμα στοιχεία της κρατικής λειτουργίας καθορίζονται κατευθείαν από τους μηχανισμούς της ΕΕ και τους άλλους υπερεθνικούς θεσμούς του κεφαλαίου (ΕΚΤ, ΠΟΕ, ΔΝΤ), αξιοποιώντας τα βουνά κρατικών χρεών προς τα ηγεμονικά καπιταλιστικά κράτη, τους διεθνείς οργανισμούς τους και τους τραπεζικούς κολοσσούς

– η μετατροπή ολόκληρων κρατών σε Ειδικές Οικονομικές Ζώνες ή η εγκαθίδρυση σε περιοχές κρατών τέτοιων Ζωνών

–  η προώθηση της αντιδραστικής καπιταλιστικής ολοκλήρωσης της ΕΕ (παρότι αναπτύσσονται και φυγόκεντρες τάσεις)

– το ξαναμοίρασμα των αγορών και κυρίως των περιοχών εξαγωγών κεφαλαίου και άντλησης υπεραξίας, αλλά και λεηλασίας φυσικών πόρων

– η διαρκής τάση προς τον πόλεμο (περιφερειακού χαρακτήρα σήμερα) και την πολεμική προετοιμασία

αποκαλύπτουν ότι το κεφάλαιο προσπαθεί να απαντήσει με ένα πελώριο κύμα αναδιαρθρώσεων σ’ όλους τους τομείς που ενισχύει και βαθαίνει στο έπακρον τα αντιδραστικά χαρακτηριστικά του νέου σταδίου του ολοκληρωτικού καπιταλισμού. Αυτήν την πολιτική ακολουθούν όλες οι αστικές κυβερνήσεις, ανεξάρτητα από το αν είναι δεξιές ή σοσιαλδημοκρατικές. Γι’ αυτό κατά την γνώμη μας η συνολική απόκρουση και ανατροπή της επίθεσης, δεν μπορεί παρά να είναι αντικαπιταλιστική – εργατική. Διαβάστε περισσότερα…

Advertisements

ΚΑΛΕΣΜΑ στην ΕΡΤ3

ert3Μία ακόμη μαύρη μέρα ξημέρωσε σήμερα για την Ελλάδα. Η κυβέρνηση έριξε και πάλι μαύρο στις ζωές μας, στοχεύοντας ευθέως στη καρδιά της Ενημέρωσης και της Δημοκρατίας. Μετά την εισβολή των ΜΑΤ στο Ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής στην Αθήνα,  οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ -3 καλούμε τον κόσμο σήμερα Πέμπτη 7/11/13 στις 16:00 στο κτήριο της τηλεόρασης της ΕΡΤ-3 στη Λ. Στρατού 1,  για να  δώσουμε όλοι μαζί  τον αγώνα για μια Ελεύθερη Δημόσια Ραδιοτηλεόραση.

Η παρουσία όλων είναι πολύτιμη και απαραίτητη.

Η ΣΙΩΠΗ ΤΗΣ ΕΡΤ ΕΙΝΑΙ Η ΣΙΩΠΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

 .

Οι εργαζόμενοι της Ελεύθερης ΕΡΤ-3 που ακόμη αγωνίζονται

Επέμβαση-εισβολή των ΜΑΤ στην ΕΡΤ-ραδιομέγαρο

ERT12Με τον γνωστό πια -μαφιόζικο- τρόπο, η κυβέρνηση της καταστολής και του αυταρχισμού, χτύπησε νύχτα, στις 4.00, την ΕΡΤ. Κλούβες με πολλές διμοιρίες ΜΑΤ εισέβαλαν στο ραδιομέγαρο της Αγ. Παρασκευής και εκκένωσαν την ΕΡΤ, συλλαμβάνοντας τους εργαζόμενους που βρίσκονταν στο κτίριο. Το κτίριο έχει καταληφθεί και αποκλειστεί από τις κατασταλτικές δυνάμεις της αστυνομίας. Η φωνή της ελεύθερης ΕΡΤ σίγησε στις 4.20 π.μ. Κλειστή και η Λ. Μεσογείων από διμοιρίες λίγο μετά την Πλ. Αγ. Παρασκευής. Εκατοντάδες είναι οι συγκεντρωμένοι στην οδό Μεσογείων. Σωματεία και φορείς, συλλογικότητες και οργανώσεις καλούν σε μαζική συγκέντρωση στην Αγ, Παρασκευή τώρα. Ώρα με την ώρα πληθαίνει ο κόσμος που συγκεντρώνεται για συμπαράσταση στους εργαζόμενους της ΕΡΤ. Διαβάστε περισσότερα…

Για μια σύγχρονη Κομμουνιστική στρατηγική και επαναστατική τακτική: Για την κατάργηση της υπάρχουσας τάξης πραγμάτων

995560_10151977757907436_61493074_nΔΕΥΤΕΡΑ 11 ΝΟΕΜΒΡΗ, 18:00
ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ
(αιθ. Μπεναρόγια)

ομιλητές: 
Αντώνης Δραγανίγος, μέλος της Πολιτικής Επιτροπής του ΝΑΡ
Αποστόλης Ασπράγκαθος, μέλος της νΚΑ Θεσ/νίκης

[θα παρέμβουν αγωνιστές της Αριστεράς, του κινήματος και της μαχόμενης διανόησης]

Η εκδήλωση πραγματοποιείται στα πλαίσια των πολιτικών πρωτοβουλίων για το 3ο συνέδριο του ΝΑΡ (30,31/11-1/12)

Κατηγορίες:εκδηλώσεις

6 Νοέμβρη: Όλοι στην Απεργία!

ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΤΩΡΑ– ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 6 ΝΟΕΜΒΡΗapergia_geniki

Προκήρυξη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την Πανεργατική Απεργία της 6 Νοέμβρη:

.

ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ – ΕΕ – ΔΝΤ, ΟΧΙ ΝΕΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ, ΑΝΕΡΓΙΑ, ΦΤΩΧΕΙΑ, ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

Μια ακόμα αποφασιστική περίοδος, στον πόλεμο που έχουμε, ανοίγεται μπροστά μας.

Η κυβέρνηση επιδιώκει να πείσει ότι «διαπραγματεύεται» με την τρόικα να «μην υπάρξουν νέα μέτρα και νέο μνημόνιο». Όμως τα βάρβαρα μέτρα, είναι ήδη αποφασισμένα και προχωράνε. Πίσω από το παραμύθι της «επαναδιαπραγμάτευσης» νέος καταιγισμός μέτρων ετοιμάζεται. Διαβάστε περισσότερα…

Ανακοίνωση ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την επίθεση στο Ν.Ηράκλειο

Η επαγγελματικού τύπου δολοφονική επίθεση κατά μελών της Χρυσής Αυγής στο Νέο Ηράκλειο λειτουργεί αντικειμενικά ως μια μεγάλη προβοκάτσια υπέρ της κυβέρνησης και του κράτους, εξυπηρετεί τα σχέδια αντιδραστικής θωράκισης του συστήματος με όπλο και την ανιστόρητη θεωρία των «δύο άκρων». Όχι μόνο δεν αντιμετωπίζει το φασισμό, αλλά τον ενισχύει πολύπλευρα. Ο φασισμός κτυπιέται μόνο μέσα από τον μαζικό αγώνα των εργαζομένων και της νεολαίας, στις γειτονιές, τα σχολεία, στους χώρους δουλειάς.
Η συγκεκριμένη εγκληματική ενέργεια, από οπουδήποτε κι αν προέρχεται, είναι εχθρική και ξένη προς το μαζικό κίνημα και την Αριστερά. Η Αριστερά ούτε με πρακτικές «ξεκαθαρίσματος λογαριασμών» έχει σχέση, ούτε με εν ψυχρώ δολοφονίες. Διαβάστε περισσότερα…

Ανακοίνωση για την επίθεση στο Νέο Ηράκλειο

Νοέμβριος 4, 2013 1 Σχολιο

anakoinosiΗ χτεσινή μαφιόζικου τύπου δολοφονική επίθεση κατά μελών της «Χρυσής Αυγής» στο Νέο Ηράκλειο, με αποτέλεσμα δύο νεκρούς και ένα τραυματία, λειτουργεί αντικειμενικά ως μια μεγάλη προβοκάτσια υπέρ της κυβέρνησης και του κράτους. Ο χρόνος και ο χώρος τέλεσης της δολοφονικής επίθεσης, τη στιγμή που ξεδιπλώνεται η βάρβαρη επίθεση της άθλιας συγκυβέρνησης στους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα και αναπτύσσεται ένα μαχητικό αντιφασιστικό ρεύμα, μόνο τυχαία δεν είναι. Εξυπηρετεί την αντιδραστική θεωρία των «δύο άκρων» και τα σχέδια αυταρχικής θωράκισης του συστήματος, το οποίο προσπαθεί να χτυπήσει τις μαχόμενες δυνάμεις της αριστεράς και να ανακόψει το αντιφασιστικό κίνημα που αναπτύχθηκε μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τους νεοναζί της «Χρυσής Αυγής» και να σπείρει το φόβο στους εργαζόμενους και το λαό. Διαβάστε περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: