ΝΑΡ Θεσσαλονικης

για την κομμουνιστική επαναθεμελίωση

ΝΑΡ: πρόταση ανατρεπτικής κοινής δράσης

Η Πολιτική Επιτροπή του ΝΑΡ που συνεδρίασε στις 10 Ιούλη με θέματα την ανάπτυξη της πάλης και του μαζικού κινήματος στο επόμενο διάστημα, το αναγκαίο περιεχόμενο της πάλης και πρωτοβουλίες μέσα στο κίνημα και τους αγώνες, απευθύνει -με απόφασή της- πρόταση ανατρεπτικής κοινής δράσης στο μαζικό κίνημα και τα μέτωπα, σε όλες τις μαχόμενες δυνάμεις της Αριστεράς και τους αγωνιστές του κινήματος. Επίσης, τοποθετήθηκε για μια σειρά πρωτοβουλίες που εκδηλώθηκαν το προηγούμενο διάστημα.

Αναλυτικά, η πρόταση του ΝΑΡ είναι η εξής:

Προς όλες τις μαχόμενες δυνάμεις της Αριστεράς και τους αγωνιστές του μαζικού κινήματος

Για ανατρεπτική κοινή δράση στο μαζικό κίνημα και στα μέτωπα πάλης Με στόχο την απόκρουση και ανατροπή του αντιδραστικού-αντιλαϊκού πραξικοπήματος Κεφαλαίου, κυβέρνησης, Ε.Ε., ΔΝΤ.

Με όπλο ένα ταξικά ανασυγκροτημένο εργατικό και λαϊκό μαζικό κίνημα.

Συντρόφισσες και σύντροφοι, συναγωνίστριες και συναγωνιστές,

Μαζί με εκατομμύρια εργαζόμενους συμμεριζόμαστε την οργή για τη βάρβαρη επίθεση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, της ΕΕ και του ΔΝΤ, με τη συμφωνία του ΛΑΟΣ και τη συνενοχή της ΝΔ, η οποία επιχειρεί να φορτώσει στους εργαζόμενους και στο λαό το τεράστιο βάρος της πρωτοφανούς και πολύπλευρης καπιταλιστικής κρίσης. Την αγωνία εκατοντάδων χιλιάδων αγωνιστών της Αριστεράς και του μαζικού κινήματος για την έκβαση αυτής της σκληρής αναμέτρησης μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας, η οποία θα κρίνει, για μεγάλο διάστημα, το μέλλον των εργαζομένων, του λαού και των παιδιών μας, το μέλλον του κοινωνικού πολιτισμού.

Απέναντί μας, στη χώρα μας, στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο, παρατάσσεται – παρά τους εσωτερικούς τους ανταγωνισμούς που οξύνονται – μια σύγχρονη Ιερή Συμμαχία για την προάσπιση των κερδών τραπεζών και κεφαλαίου, για την έξοδο από τη δική τους κρίση και για ένα νέο γύρο υπερ-εκμετάλλευσης, με καύσιμη ύλη τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα εργαζομένων και νεολαίας και ιδιαίτερα τη δραματική υποτίμηση της αξίας της εργατικής δύναμης. ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, Μέρκελ και Σαρκοζί, ελληνικό και διεθνές κεφάλαιο, Ευρωπαϊκή Ένωση και ΔΝΤ, σοσιαληστές και δεξιοί, όλοι μαζί στο «μαύρο μέτωπο» κατά των λαών. Κι όμως, ο καπιταλισμός, παρά τα νεοφιλελεύθερα και νεοκεϋνσιανά γιατροσόφια, βουλιάζει στην κρίση. Δεν χρειάζεται άλλη διαχείριση, αλλά επαναστατική ανατροπή. Οι κυρίαρχοι βρυχήθηκαν το… τέλος της ιστορίας. Τώρα είναι αντιμέτωποι με την αρχή του ιστορικού τους τέλους!

Η Ευρωπαϊκή Ένωση από δήθεν «ασφαλές λιμάνι των λαών» αναδεικνύεται σε δυνάστη και καθοδηγητικό κέντρο της αστικής επιδρομής στα εργατικά δικαιώματα. Δεν μεταρρυθμίζεται προς φιλολαϊκή κατεύθυνση, μεταλλάσσεται σε ακόμη πιο αντιδραστική ολοκλήρωση. Γίνεται διαρκώς και περισσότερο μισητή στους εργαζόμενους. Ωριμάζει η ανάγκη της αντικαπιταλιστικής ρήξης–εξόδου της Ελλάδας από την ΕΕ, για τη διάλυσή της και τη δημιουργία μιας άλλης διεθνούς συνεργασίας στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο, σε σοσιαλιστική βάση, προς όφελος των λαών και όχι των πολυεθνικών.

Πικρά αποκαλυπτική για εκατομμύρια εργαζόμενους είναι και η χρεοκοπία των αστικών κομμάτων, του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΛΑΟΣ, που μετατράπηκαν σε πρωτοκολλητές αποφάσεων στα… αγγλικά, που ξεφτιλίστηκαν ως δούλοι του κεφαλαίου, της ΕΕ και του ΔΝΤ, της κάθε… Μίζενς και του κάθε Βατοπεδίου. Η ανάγκη μιας άλλης εργατικής δημοκρατίας-εξουσίας πηγάζει όχι μόνο από τη σημερινή παρακμή της αστικής δημοκρατίας, αλλά και από τις δυνατότητες της σύγχρονης εργατικής τάξης.

Απέναντι σε αυτή την επίθεση η Αριστερά, παρά τη μαχητική της συμμετοχή στους αγώνες, αποδεικνύεται ανεπαρκής. Σε μια εποχή που μόνο μια «νέα ελπίδα» σοσιαλιστικής και κομμουνιστικής χειραφέτησης της κοινωνίας μπορεί ν’ αποτελέσει προοπτική απάντησης στην πολύπλευρη κρίση του καπιταλισμού. Μια «νέα ελπίδα» που μπορεί να εμπνεύσει μια σύγχρονη, ανατρεπτική και επαναστατική Αριστερά, Αριστερά της νίκης και όχι της ήττας, ένα ισχυρό Αντικαπιταλιστικό Εργατικό Μέτωπο. Κατά τη γνώμη μας, απαιτείται επειγόντως συνολική στρατηγική ανασυγκρότηση της Αριστεράς, σε μετωπική, αγωνιστική, επαναστατική και κομμουνιστική κατεύθυνση, μακριά από τη διαχείριση και τη μετατροπή της σε ουρά της σοσιαλδημοκρατίας. Για μια Αριστερά που θα συνδέει την πάλη για την αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης με τον κλονισμό της αστικής κυριαρχίας, ώστε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι να κατανοούν και να επιδιώκουν την αντικαπιταλιστική επανάσταση και την εργατική εξουσία προς το σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό της εποχής μας.

Έχουμε όμως βαθιά πεποίθηση ότι αυτή η ανασυγκρότηση δεν μπορεί να γίνει μακριά και έξω από τη μαχόμενη κοινή δράση εδώ και τώρα για την απόκρουση και ανατροπή της βάρβαρης επίθεσης του κεφαλαίου. Εκεί που κρινόμαστε όλοι, εκεί που αποδεικνύει η Αριστερά την ταξική της χρησιμότητα και αναγκαιότητα. Η έκβαση της κρίσιμης αναμέτρησης της περιόδου θα κριθεί τελικά από τη δυνατότητα του μαζικού, εργατικού και λαϊκού κινήματος να ενωθεί σε νέα αγωνιστική, ταξική βάση και να διαδραματίσει ανατρεπτικό πολιτικό ρόλο. Θα εξαρτηθεί, επομένως, από το αν θα υπερβεί τη σημερινή αδυναμία σε περιεχόμενο, τακτική, μορφές δράσης, ώστε μέσα στους αγώνες να ανασυγκροτηθεί ταξικά. Να ξεπεράσει τον ταξικό και πολιτικό ευνουχισμό, καθώς και τον κατακερματισμό, στον οποίο έχει οδηγηθεί από τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία των ΓΣΕΕ–ΑΔΕΔΥ και την αστικοποιημένη πολιτική τους ηγεσία, με ευθύνες και της Αριστεράς.

Δυνατότητες υπάρχουν, όπως έδειξε ο πολύμηνος σκληρός αγώνας ενάντια στην επιδρομή κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ, με αποκορύφωμα τον κοινωνικό σεισμό της 5ης του Μάη. Οι εργαζόμενοι έδειξαν την ανυπέρβλητη δύναμή τους, μέσα σε ένα περιβάλλον που σφραγίζεται ακόμα από την κυριαρχία «των πάνω» και την αδυναμία «των κάτω». Αλλά οι εργατικές δυνατότητες μπορούν να πάρουν το προβάδισμα και να τους σαρώσουν. Γεγονός που αυξάνει την απαιτητικότητα για πρωτοπόρα, συνειδητή, ταξική παρέμβαση των δυνάμεων της Αριστεράς.

Το ΝΑΡ, με αίσθημα ευθύνης προς τις άλλες αριστερές δυνάμεις, με επίγνωση των ορίων του αλλά και αυτοκριτική για τα δικά του λάθη και αδυναμίες, απευθύνει κάλεσμα προς κάθε αγωνιστή, όλα τα κόμματα, τις οργανώσεις και τις δυνάμεις της Αριστεράς, προς το ευρύ δυναμικό των ανένταχτων αγωνιστών της Αριστεράς και των εργαζομένων που διαφοροποιούνται από την κυρίαρχη πολιτική και θέλουν να παλέψουν. Ενωτικό κάλεσμα με σκοπό την κοινή δράση, μέσα στο μαζικό εργατικό και λαϊκό κίνημα, για την ανάσχεση, απόκρουση και ανατροπή, από τη σκοπιά των εργατικών αναγκών και δικαιωμάτων, της εφαρμοζόμενης από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, την Ε.Ε. και το ΔΝΤ πολιτικής, την οποία στηρίζουν το ΛΑΟΣ και η ΝΔ.

– Απευθυνόμαστε σε όλες τις δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής Αριστεράς με τις οποίες δίνουμε μαζί μάχες. Θέτουμε την πρότασή μας σε κρίση πρώτα από όλα στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Προσβλέπουμε ιδιαίτερα στη θετική συμβολή της.

Απευθυνόμαστε προς το ΚΚΕ, το ΣΥΡΙΖΑ και σε καθεμία από τις συνιστώσες του, πρώτα και κύρια στο μαχόμενο κόσμο τους.

Απευθυνόμαστε σε κάθε συλλογικότητα, κίνηση και πρωτοβουλία, σε όσες αναδείχθηκαν και δραστηριοποιήθηκαν σε αριστερή ριζοσπαστική κατεύθυνση, ειδικά το τελευταίο διάστημα, σε κάθε οργανωτικά ανένταχτο αγωνιστή της Αριστεράς, σε κάθε πρωτοπόρο σχήμα και αγωνιστή του μαζικού κινήματος.

Μια ανατρεπτική κοινή δράση της Αριστεράς μπορεί να εμπνεύσει και να πολιτικοποιήσει το εργατικό και λαϊκό κίνημα δίνοντάς του θετική, αριστερή, αντικαπιταλιστική προοπτική. Μπορεί να απεγκλωβίσει δεκάδες χιλιάδες εργαζομένους που σήμερα ασφυκτιούν και διαφοροποιούνται αυθόρμητα από το ΠΑΣΟΚ, ακόμη και τη ΝΔ, σε μαχητική κατεύθυνση, να ενεργοποιήσει εντέλει τις αστείρευτες λαϊκές-εργατικές δυνάμεις, να γεννήσει νέες συλλογικότητες αγώνα. Αντίθετα, δίχως την κοινή δράση της Αριστεράς πάνω σε ένα αναγκαίο ενωτικό ανατρεπτικό πλαίσιο στόχων πάλης, το μαζικό κίνημα θα αντιμετωπίσει μεγάλες δυσκολίες, η τάση διαφοροποίησης από το αστικό πολιτικό σύστημα είναι πιθανόν να επανεγκλωβιστεί σε αντιδραστικότερη κατεύθυνση και προοπτικά όλες οι δυνάμεις της Αριστεράς να χτυπηθούν πολιτικά αλλά και κατασταλτικά.

Γνωρίζουμε πως οι στρατηγικές και πολιτικές διαφορές μας είναι μεγάλες. Το πρόβλημα είναι η στρατηγική ανεπάρκεια της αριστεράς για την επαναστατική ανατροπή, την εργατική εξουσία και τη νέα κομμουνιστική προοπτική. Τα προβλήματα αυτά δεν ξεπερνιούνται με μια τεχνητή πολιτική ενότητα, πολύ περισσότερο με μια εκλογική συγκόλληση. Αυτό θα οδηγούσε γρήγορα σε διασπάσεις και σε βαθύτερη απογοήτευση. Όμως, η ανάγκη και οι εμπειρίες των εργαζομένων δείχνουν ότι, αξιοποιώντας τις καλύτερες παραδόσεις του αριστερού και κομμουνιστικού κινήματος, μπορούμε να συναντηθούμε σε μια κοινή δράση με περιεχόμενο και δραστηριότητες που θα βοηθούν την αντικαπιταλιστική παρέμβαση και προοπτική της αριστεράς.

Σύντροφοι και συντρόφισσες, συναγωνιστές και συναγωνίστριες,

Η κοινή δράση δεν μπορεί παρά να εκφράζεται στην πάλη για το αναγκαίο πρόγραμμα ρήξης και ανατροπής της επίθεσης. Γι’ αυτό θέτουμε για συζήτηση κι αγώνα ένα πλαίσιο στόχων κοινής δράσης:

– Κατάργηση του Μνημονίου κυβέρνησης, ΕΕ και ΔΝΤ και κάθε νόμου ή μέτρου που απορρέει από αυτό, καθώς και του Προγράμματος Σταθερότητας, από τη σκοπιά των αναγκών και δικαιωμάτων εργαζομένων και νεολαίας. Απειθαρχία-ανυπακοή στις συνθήκες και τους μηχανισμούς της ΟΝΕ, της ΕΕ και του Δ.Ν.Τ. Ούτε ΔΝΤ ούτε και ΕΕ!

– Να μην πληρώσει ο λαός το χιλιοπληρωμένο, ληστρικό, ιμπεριαλιστικό χρέος- Δεν είναι της Ελλάδας των εργαζομένων  και γι’ αυτό να διαγραφεί! Έξοδος από το ευρώ και την ΟΝΕ. Την κρίση να πληρώσει το κεφάλαιο και όχι οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι και η νεολαία.

– Ανατροπή της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, ρήξη-ανατροπή ολόκληρου του σάπιου αστικού πολιτικού κατεστημένου και κάθε επίδοξου διαχειριστή ή σωτήρα της ίδιας πολιτικής, από το μαζικό κίνημα και προς τα αριστερά. Πάλη ενάντια στην αντιδραστική αναδιάταξη του πολιτικού συστήματος.

– Ριζική αναδιανομή του πλούτου σε όφελος του εργατικού και λαϊκού εισοδήματος και σε βάρος των κερδών του κεφαλαίου. Με αυξήσεις σύμφωνα με τις σημερινές ανάγκες, κατώτερο μισθό και σύνταξη 1.400 ευρώ. Ενάντια στον αντιασφαλιστικό νόμο και σε όλο το πλαίσιο που ρίχνει στον Καιάδα τα ασφαλιστικά δικαιώματα. Φορολογία τραπεζών και επιχειρηματικών κερδών από 45% και πάνω. Κατάργηση των φοροαπαλλαγών του κεφαλαίου, δρακόντεια φορολόγηση της μεγάλης περιουσίας. Ριζική μείωση των πολεμικών εξοπλισμών, επιστροφή όλων των ελληνικών στρατευμάτων. Δήμευση εκκλησιαστικής και μοναστηριακής περιουσίας. Κατάργηση των χρεών από πιστωτικές κάρτες και δάνεια των ανέργων και των φτωχών, άρση του αβάσταχτου δανεισμού του λαού. Ίση αμοιβή για ίση δουλειά για όλους τους μετανάστες !

– Ανυπακοή και συνολική ρήξη με το διεθνές σύστημα κερδοσκοπίας και εκμετάλλευσης του κεφαλαίου, με την Ευρωπαϊκή Ένωση του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού. Κατάργηση των Συνθηκών Μάαστριχτ–Λισσαβόνας. Άμεση κοινή δράση με τους εργαζομένους στην Ευρώπη, ιδιαίτερα με εκείνους της Πορτογαλίας, Ιταλίας, Γαλλίας, Ισπανίας.

Το ΝΑΡ υποστηρίζει ότι από τη σκοπιά των εργατικών και λαϊκών συμφερόντων είναι αναγκαία η αντικαπιταλιστική αποδέσμευση–έξοδος από την ΕΕ, η πάλη για τη διάλυσή της, για την επαναστατική ρήξη με όλες τις καπιταλιστικές ολοκληρώσεις, για μια νέα σοσιαλιστική–κομμουνιστική διεθνοποίηση.

– Προάσπιση της εργατικής τάξης από τον εφιάλτη της ανεργίας και την υπερδιόγκωση του εφεδρικού στρατού εργασίας: Κάθε απόλυση και μετερίζι αγώνα!. Ριζική μείωση του χρόνου εργασίας στις 30 ώρες, χωρίς μείωση αποδοχών. Κατάργηση της ελαστικής εργασίας. Επίδομα ανεργίας χωρίς προϋποθέσεις για όλη τη διάρκεια της ανεργίας, ίσο τουλάχιστον με το διεκδικούμενο βασικό μισθό αναγκών. Προστασία, υγεία, ασφάλιση στους ανέργους.

– Εθνικοποίηση με άμεσο πέρασμα στο δημόσιο, με κοινωνικό–εργατικό έλεγχο και χωρίς αποζημίωση, του τραπεζικού συστήματος, των μεγάλων επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας και κοινωνικών υποδομών, καθώς και επιχειρήσεων που κλείνουν. Καμιά ιδιωτικοποίηση, κατάργηση των ΣΔΙΤ. Δημόσια παιδεία, υγεία και κοινωνική προστασία.

– Αντίσταση στην αντιδημοκρατική τρομοκρατική εκστρατεία κατά του μαζικού κινήματος, στον εξοβελισμό της παρέμβασής του στην πολιτική πάλη. Στην αντιδραστική επίθεση κατά του δημοκρατικού δικαιώματος στον ταξικό συνδικαλιστικό, πολιτικό αγώνα και κατά της Αριστεράς. Αντίσταση στον «Καλλικράτη» και στους δήμους-«τοπικό κράτος» και επιχειρήσεις, πάλη ενάντια στην αντιδραστική αναμόρφωση του κράτους, στην ακόμα πιο ολιγαρχική βουλή, στην όξυνση της κρατικής καταστολής.

– Ταξική ανασυγκρότηση του συνδικαλιστικού, μαζικού κινήματος για τον αυτοτελή, από το κράτος, την εργοδοσία, αλλά και τις ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, αγωνιστικό και ενωτικό συντονισμό των ταξικών και αγωνιστικών δυνάμεων, σωματείων, ομοσπονδιών και εργατικών κέντρων. Ανεξάρτητα από το εάν ανήκουν στη δύναμη των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, του ΠΑΜΕ ή εάν συμμετέχουν στο Συντονισμό Πρωτοβάθμιων Σωματείων Ιδιωτικού και Δημόσιου Τομέα, το ΝΑΡ πιστεύει ότι οι ταξικές δυνάμεις δεν πρέπει να συμμετέχουν στα προεδρεία των ΓΣΕΕ–ΑΔΕΔΥ ούτε να υποκύψουν στον εκτονωτικό σχεδιασμό τους. Αντίθετα, πρέπει να δώσουν όλες τους τις δυνάμεις για την κλιμάκωση των εργατικών αγώνων, μέσα από τις γενικές συνελεύσεις των ίδιων των εργαζομένων, για ένα νικηφόρο αγώνα διαρκείας, με αιχμηρό πολιτικό περιεχόμενο και μαχητικές μορφές πάλης. Να συμβάλουν άμεσα για τη δημιουργία ενός ενωτικού και ανεξάρτητου από τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό κέντρου αγώνα των μαχόμενων εργατικών δυνάμεων.

– Δημόσιος διάλογος, αναζήτηση και αντιπαράθεση για τα μεγάλα θεωρητικά και πολιτικά προβλήματα της στρατηγικής και τακτικής του εργατικού κινήματος και της Αριστεράς. Η πλευρά αυτή δεν ταυτίζεται με την κοινή δράση στο κίνημα ούτε η κατάκτηση συμφωνίας σε αυτό το επίπεδο αποτελεί προαπαιτούμενο για την κοινή δράση. Θα συμβάλει όμως στην απάντηση των πιο συνολικών ερωτημάτων που έχει ανοίξει η ίδια η ταξική πάλη.

Συντρόφισσες και σύντροφοι, συναγωνίστριες και συναγωνιστές,

Μια ανατρεπτική κοινή δράση της Αριστεράς δεν μπορεί παρά να δηλώνει ότι δεν αναγνωρίζει το αντεργατικό αντιδραστικό πραξικόπημα, το οποίο καταπάτησε ακόμα και τα ξέφτια της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Δεν αναγνωρίζουμε τις αποφάσεις της κυβέρνησης, καλούμε σε απειθαρχία, μη εφαρμογή των νόμων τους για τα αντιλαϊκά μέτρα. Ανυπακοή παντού ενάντια σε κυβέρνηση–ΕΕ–ΔΝΤ-κεφάλαιο. Στην ισοπεδωτική επίθεση του συστήματος η απάντηση είναι η μαζική και πολιτικοποιημένη εξέγερση των εργαζομένων και της νεολαίας, των ανέργων και όλου του λαού. Ένας αποφασιστικός αγώνας διαρκείας, με απεργιακές μορφές και επιβολή μπλακ–άουτ στη λειτουργία του συστήματος, στηριγμένος σε μια νέα άνθιση όλων των μορφών συλλογικής πάλης, αυτοοργάνωσης και δημιουργίας.

Το ίδιο το μαζικό κίνημα, μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες βάσης, με τα δικά του όργανα και με τους αιρετούς–ανακλητούς εκπροσώπους του, θα πρέπει να καταγγείλει τον κοινοβουλευτικό ολοκληρωτισμό και απολυταρχισμό και να δώσει όλες του τις δυνάμεις για να συγκροτηθεί ένα αντίπαλο δέος, μια «βουλή των από κάτω», δηλαδή ένα δημοκρατικό πανελλαδικό κέντρο αγώνα των συλλογικοτήτων ενός πολιτικού κινήματος εργαζομένων και νεολαίας.

Κατά τη γνώμη του ΝΑΡ, είναι η ανάπτυξη του πολιτικού ρόλου του μαζικού κινήματος αυτή που μπορεί να επιβάλει την αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης και  μια άλλη πορεία για να ανοίξει ο δρόμος για τις αναγκαίες συνολικές και βαθιές επαναστατικές αλλαγές και όχι η αναζήτηση «κεντροαριστερών», «λαϊκών» ή «αριστερών»,  κυβερνήσεων εντός του συστήματος, που οδηγούν σε ενσωμάτωση και ήττα.

Συντρόφισσες και σύντροφοι, συναγωνίστριες και συναγωνιστές,

Εκτιμούμε πως οι στρατηγικές και πολιτικές διαφορές δεν επιτρέπουν σήμερα μια προγραμματική συμφωνία της Αριστεράς, γι’ αυτό άλλωστε εκδηλώνονται διαφορετικές προτάσεις και πρωτοβουλίες είτε σε αντινεοφιλελεύθερη, είτε σε αντιμονοπωλιακή, είτε σε αντικαπιταλιστική κατεύθυνση.

Ωστόσο, αυτές οι στρατηγικές και πολιτικές διαφορές δεν αποτελούν ανυπέρβλητο εμπόδιο για να εκδηλωθεί η επιτακτικά αναγκαία κοινή δράση για την ανατροπή της επίθεσης, με βάση το περιεχόμενο που απαιτείται. Εξάλλου μέσα στην ιστορικής σημασίας πάλη που έχουμε σήμερα μπροστά μας θα αναδειχθούν τα αναγκαία προγράμματα στρατηγικής και τακτικής. Κανείς δεν θα είναι ίδιος όσο εξελίσσεται η ταξική πάλη. Κι όποιοι δεν ανταποκριθούν στις αναγκαιότητές της θα ξεπεραστούν.

Πιστεύουμε επομένως πως επωμιζόμαστε ευθύνες ιστορικών διαστάσεων. Το ΝΑΡ καλεί σε κοινή δράση ώστε από κοινού να αλλάξουμε το συσχετισμό στο εργατικό και λαϊκό μαζικό κίνημα. Σε κοινή δράση που θα περιλάβει και τις διαφορετικές πρωτοβουλίες, που εκδηλώνονται σήμερα και θα εκδηλωθούν στην πορεία. Πρόκειται για ώριμο λαϊκό εργατικό αίτημα. Μια τέτοια ανατρεπτική κοινή δράση θα βρίσκει και τις αναγκαίες μορφές έκφρασης και συσπείρωσης.

Ας είμαστε τολμηροί. Γιατί ο καπιταλισμός αλλάζει και γίνεται απρόβλεπτα επικίνδυνος, αλλά δεν είναι ανίκητος. Γιατί η αντιδραστική επιδρομή κυβέρνησης–ΕΕ–ΔΝΤ-κεφαλαίου μπορεί να ανατραπεί. Γιατί οι εργαζόμενοι και το μαζικό κίνημα μπορούν να πουν την τελευταία λέξη…  _______________________________________________________________________________

Η ΠΕ του ΝΑΡ για το «Αριστερό Βήμα διαλόγου και κοινής δράσης» .

Με την παραπάνω πρόταση του, το ΝΑΡ επιχειρεί να συμβάλει με συλλογικό τρόπο στις γνήσιες διαθέσεις αγωνιστών και διανοουμένων για την κοινή δράση της Αριστεράς.

Στην αγωνία του αριστερού κόσμου, το ΝΑΡ απαντά με ένα σύνολο θέσεων για την κοινή δράση, αναγκαίων για τη νικηφόρα πάλη με τον αντίπαλο. Δεν συμφωνεί με την απόρριψη της κοινής δράσης από το ΚΚΕ, όπως επίσης και με τις προτάσεις ενότητας «στα ελάχιστα κοινά σημεία» από τον ΣΥΝ, τον ΣΥΡΙΖΑ και τάσεών τους.

Η ΠΕ συζήτησε το θέμα της σχέσης του ΝΑΡ με το «Αριστερό Βήμα Διαλόγου και Κοινής Δράσης» με βάση τα κριτήρια περιεχομένου, συγκρότησης και προοπτικής. Εκτιμά ότι το περιεχόμενό του δεν είναι επαρκές για ένα αριστερό ανατρεπτικό πλαίσιο πάλης. Αναφέρεται σε μια «ρεαλιστική πολιτική πρόταση» χωρίς να θέτει στόχο ανατροπής της «χούντας» κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΕΕ-ΔΝΤ. Δεν προσανατολίζεται σε μια συνολική αντιπαράθεση με την ΕΕ, ούτε θέτει το στόχο εξόδου από την ευρωζώνη, ενώ δεν διαχωρίζεται από την συνδικαλιστική γραφειοκρατία των ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ. Είναι πίσω ακόμη και από κατακτήσεις και αντίστοιχα συνθήματα του ταξικού μαζικού κινήματος.

Το ΝΑΡ συμμετέχει, στηρίζει ή θα στηρίξει χωρίς να ταυτίζεται, πρωτοβουλίες που κινούνται στην κατεύθυνση της ενωτικής λογικής που προαναφέραμε, πράγμα που δεν καλύπτεται από την πρωτοβουλία αυτή. Με σεβασμό απέναντι στον κάθε αγωνιστή και διανοούμενο που αναζητά δρόμους σύγκρουσης με την σημερινή βαρβαρότητα, με βάση τις θέσεις και τις πρωτοβουλίες του, με συντροφικό και κριτικό τρόπο, θα συμβάλει στον πολύπλευρο διάλογο που αναπτύσσεται. Στο πλαίσιο αυτό επιδιώκουμε να συμβάλουμε δημιουργικά:

Σε κάθε διαδικασία διαλόγου που επιδρά προωθητικά στην ανάπτυξη ενός πολιτικού νικηφόρου, με ανεξάρτητο – ανατρεπτικό ρόλο, εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος και σε μια ανατρεπτική κοινή δράση, στη βάση ενός, αναγκαίου για την αντιπαράθεση με τον αντίπαλο, πολιτικού πλαισίου.

Στην ταξική ενότητα των εργαζομένων κατά της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, των αστικών κομμάτων, του ΔΝΤ και της ΕΕ, σε ρήξη με τη διασπαστική γραμμή της εργοδοτικής και υποταγμένης στην κυβέρνηση και στο σύστημα, συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας των ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ.

Σε μια συνολική στροφή της Αριστεράς σε αντικαπιταλιστική επαναστατική κατεύθυνση, σε διάκριση με τις, κατά την αντίληψη μας, ιστορικά χρεοκοπημένες λογικές του κοινοβουλευτικού δρόμου, του κυβερνητισμού, της υποταγής στο «ταμπού» της ΕΕ, της περιφρόνησης του αυτοτελούς ρόλου ενός ανατρεπτικού πολιτικού εργατικού κινήματος, αλλά και της επιστροφής είτε στον σοσιαλδημοκρατικό κεϊνσιανισμό είτε στον ταξικά εκφυλισμένο «υπαρκτό σοσιαλισμό».

Advertisements

2 responses to “ΝΑΡ: πρόταση ανατρεπτικής κοινής δράσης

  1. notmymail Ιουλίου 22, 2010 στο 4:30 μμ

    2η συγκέντρωση του “του βήματος διαλόγου για την ενότητα της αριστεράς”: Το re-union της συμβιβασμένης γενιάς των 50+

    Πολύ πρώην, πολλοί πρώην και ως συνήθως και πολύ μακριά από την κοινωνία. Από όλα έχει ο μπαχτσές. Μέχρι και τον πρόεδρο του ευρηματικού σε αφίσες των αρχών της δεκαετίας του 1990, Α.Κ.Ε.Π . Όλη η γενιά της ήττας. Αυτό ήταν συνοπτικά το 2ο re-union παλαιών συμμαθητών και φίλων που έχουν είτε ως χόμπι, είτε ως επαγγελματική ενασχόληση την αριστερά «τους». Αυτό που λέγεται και αριστερό βήμα διαλόγου για την ενότητα (χωρίς κοινή δράση αλλά με αρκετή εικαστική παρέμβαση).

    Την ώρα που μιλούσαν ενότητα για την ενότητα(η μεγαλύτερη μπαρούφα και θα σχολιαστεί παρακάτω με μία κλασσική ρήση), για τους φίλους τους καλλιτέχνες, και γενικά συζητήσεις που θα ταίριαζαν είτε σε χαβαλοπαρέες, είτε σε συζητήσεις για την τέχνη τον 19ο αιώνα, την κοινωνιολογία είτε σε group therapy..

    ..εκείνη την ώρα, 200 μέτρα ποιο κάτω, οι επιτυχόντες του ΑΣΕΠ 2008 είχαν κάνει κατάληψη στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Για όσους μίλησαν μαζί τους, εκεί ήταν η αριστερά.
    Και όχι στους δημοσιοσχεσίτες, ειδικούς του P.R., αιχμάλωτους του κοινωνικού τους κύκλου. Που νομίζουν ότι η κοινωνία κρέμεται από τα χείλη τους και τους περιμένει. Η κοινωνία είναι ήδη αρκετά μπροστά και δεν περιμένει κανένα.

    Ούτε στους απογοητευμένους της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς που θέλοντας να αφήσουν κάποια πολιτική κληρονομιά για τις άλλες γενιές, παγιδεύονται σε εφήμερα σχήματα αποτυχημένων-συμβιβασμένων γραφειοκρατών των «βρώμικων 89 και 90».

    Ούτε στους διάφορους καλλιτέχνες, οι οποίοι μακριά από τα προβλήματα που ταλανίζουν τα εργατικά, φτωχά μικροαστικά αγροτικά στρώματα, ψάχνουν να βρουν νέο ακροατήριο με “πολιτική” χροιά.

    Η αριστερά επίσης δεν βρίσκεται στους γραφειοκράτες με τις περιφερόμενες κοιλιές τους που «αγωνιούσαν» για το ενότητα για την ενότητα της αριστεράς «τους». Κοινώς στο «άλλοθι» τους για να μην χάσουν τις καρέκλες τους( το όριο του 3% γαρ..μακρινό όνειρο για τον ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ). Ποιος άραγε δεν ξεχνά το σλόγκαν «κοιτάξτε μας στα μάτια και ψηφίστε» του τότε προέδρου του ΣΥΝ και νυν πρόεδρου του ΠΑΟ; Με μουσική Φοίβου και ερμηνεία Πασχάλη Τερζή θα είχε γίνει φοβερή επιτυχία!

    Δεν είμαστε αδύναμοι γιατί είμαστε διασπασμένοι. Είμαστε διασπασμένοι γιατί είμαστε αδύναμοι(Λένιν).
    Όταν κυρίες και κύριοι διαλόγου για την ενότητα της αριστεράς (και της σωτηρίας του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ) θα καταλάβετε το νόημα της φράσης του Λένιν, ελάτε να συζητήσουμε. Όχι στα γραφειάκια σας και στις γιορτούλες σας. Αλλά στις αγωνιστικές απεργίες, στις καταλήψεις των χρεοκοπημένων εργοστασίων, στους αγώνες των κατοίκων κατά της ακρίβειας και των διοδίων, στις πορείες των μεταναστών, στα λιμάνια των μηχανικών – ναυτεργατών μέσα στον καπνό των δακρυγόνων. Στο σφυρί και στο αμόνι της ταξικής πάλης. Εκεί «χτίζεται» η αριστερά. Εκεί οι περισσότεροι από εσάς είτε είστε ανεπαρκείς είτε τραγικά απόντες εγκλωβισμένοι στους μικροϋπολογισμούς και στις πρακτικές του βολεμένου μικροαστικού σας μικρόκοσμού.

    Και για να μην λέτε κυρίες και κύριοι του βήματος διαλόγου για την ενότητα της αριστεράς ότι δεν προτείνεται τίποτα, υπάρχουν δύο μη συνεκτικά ιδεολογικά στρατόπεδα.
    Το ένα είναι με την μη αναγνώριση, μη πληρωμή του δημόσιου χρέους.
    Το άλλο με την αποπληρωμή, ή την επιμήκυνση της πληρωμής, ή το «κούρεμα» του δημόσιου χρέους.

    Όπως λέει και ο Σαίξπηρ «δεν μπορείς να υπηρετείς ταυτόχρονα 2 αφέντες». ‘Η ποιο απλά «δεν χωράνε δύο καρπούζια κάτω από την ίδια μασχάλη»..

  2. notmymail Ιουλίου 29, 2010 στο 12:22 μμ

    2η συγκέντρωση του “του βήματος διαλόγου για την ενότητα της αριστεράς”: Το re-union της συμβιβασμένης γενιάς των 50+

    Πολύ πρώην, πολλοί πρώην και ως συνήθως και πολύ μακριά από την κοινωνία. Από όλα έχει ο μπαχτσές. Μέχρι και τον πρόεδρο του ευρηματικού σε αφίσες των αρχών της δεκαετίας του 1990, Α.Κ.Ε.Π . Όλη η γενιά της ήττας. Αυτό ήταν συνοπτικά το 2ο re-union παλαιών συμμαθητών και φίλων που έχουν είτε ως χόμπι, είτε ως επαγγελματική ενασχόληση την αριστερά «τους». Αυτό που λέγεται και αριστερό βήμα διαλόγου για την ενότητα (χωρίς κοινή δράση αλλά με αρκετή εικαστική παρέμβαση).

    Την ώρα που μιλούσαν ενότητα για την ενότητα(η μεγαλύτερη μπαρούφα και θα σχολιαστεί παρακάτω με μία κλασσική ρήση), για τους φίλους τους καλλιτέχνες, και γενικά συζητήσεις που θα ταίριαζαν είτε σε χαβαλοπαρέες, είτε σε συζητήσεις για την τέχνη τον 19ο αιώνα, την κοινωνιολογία είτε σε group therapy..

    ..εκείνη την ώρα, 200 μέτρα ποιο κάτω, οι επιτυχόντες του ΑΣΕΠ 2008 είχαν κάνει κατάληψη στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Για όσους μίλησαν μαζί τους, εκεί ήταν η αριστερά.
    Και όχι στους δημοσιοσχεσίτες, ειδικούς του P.R., αιχμάλωτους του κοινωνικού τους κύκλου. Που νομίζουν ότι η κοινωνία κρέμεται από τα χείλη τους και τους περιμένει. Η κοινωνία είναι ήδη αρκετά μπροστά και δεν περιμένει κανένα.

    Ούτε στους απογοητευμένους της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς που θέλοντας να αφήσουν κάποια πολιτική κληρονομιά για τις άλλες γενιές, παγιδεύονται σε εφήμερα σχήματα αποτυχημένων-συμβιβασμένων γραφειοκρατών των «βρώμικων 89 και 90».

    Ούτε στους διάφορους καλλιτέχνες, οι οποίοι μακριά από τα προβλήματα που ταλανίζουν τα εργατικά, φτωχά μικροαστικά αγροτικά στρώματα, ψάχνουν να βρουν νέο ακροατήριο με “πολιτική” χροιά.

    Η αριστερά επίσης δεν βρίσκεται στους γραφειοκράτες με τις περιφερόμενες κοιλιές τους που «αγωνιούσαν» για το ενότητα για την ενότητα της αριστεράς «τους». Κοινώς στο «άλλοθι» τους για να μην χάσουν τις καρέκλες τους( το όριο του 3% γαρ..μακρινό όνειρο για τον ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ). Ποιος άραγε δεν ξεχνά το σλόγκαν «κοιτάξτε μας στα μάτια και ψηφίστε» του τότε προέδρου του ΣΥΝ και νυν πρόεδρου του ΠΑΟ; Με μουσική Φοίβου και ερμηνεία Πασχάλη Τερζή θα είχε γίνει φοβερή επιτυχία!

    Δεν είμαστε αδύναμοι γιατί είμαστε διασπασμένοι. Είμαστε διασπασμένοι γιατί είμαστε αδύναμοι(Λένιν).
    Όταν κυρίες και κύριοι διαλόγου για την ενότητα της αριστεράς (και της σωτηρίας του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ) θα καταλάβετε το νόημα της φράσης του Λένιν, ελάτε να συζητήσουμε. Όχι στα γραφειάκια σας και στις γιορτούλες σας. Αλλά στις αγωνιστικές απεργίες, στις καταλήψεις των χρεοκοπημένων εργοστασίων, στους αγώνες των κατοίκων κατά της ακρίβειας και των διοδίων, στις πορείες των μεταναστών, στα λιμάνια των μηχανικών – ναυτεργατών μέσα στον καπνό των δακρυγόνων. Στο σφυρί και στο αμόνι της ταξικής πάλης. Εκεί «χτίζεται» η αριστερά. Εκεί οι περισσότεροι από εσάς είτε είστε ανεπαρκείς είτε τραγικά απόντες εγκλωβισμένοι στους μικροϋπολογισμούς και στις πρακτικές του βολεμένου μικροαστικού σας μικρόκοσμού.

    Και για να μην λέτε κυρίες και κύριοι του “βήματος διαλόγου για την ενότητα της αριστεράς” ότι δεν προτείνεται τίποτα, υπάρχουν δύο μη συνεκτικά ιδεολογικά στρατόπεδα.
    Το ένα είναι με την μη αναγνώριση, μη πληρωμή του δημόσιου χρέους.
    Το άλλο με την αποπληρωμή, ή την επιμήκυνση της πληρωμής, ή το «κούρεμα» του δημόσιου χρέους.

    Όπως λέει και ο Σαίξπηρ «δεν μπορείς να υπηρετείς ταυτόχρονα 2 αφέντες». ‘Η ποιο απλά «δεν χωράνε δύο καρπούζια κάτω από την ίδια μασχάλη»..

    Ευχαριστώ για την φιλοξενεία nar4

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: