ΝΑΡ Θεσσαλονικης

για την κομμουνιστική επαναθεμελίωση

Ροδακινοπαραγωγοί: Στην καταστροφή οδηγούνται χιλιάδες οικογένειες

HPIM1745Ρεπορτάζ του ΠΡΙΝ για τις κινητοποιήσεις των ροδακινοπαραγωγών τον περασμένο Ιούλιο

Κορόιδευε η κυβέρνηση τους αγρότες μέχρι και την 1η Ιουλίου

Του ΗΛΙΑ ΚΑΡΑΜΠΑΤΖΑΚΗ

Τα προβλήματα των αγρο­τών δεν είναι κάτι καινού­ριο για την κοινωνία. Σχε­δόν κάθε χρόνο βλέπουμε τους δρόμους να κλείνουν από τα μπλόκα, μέσω των οποίων οι αγρότες προσπαθούν να διεκδι­κήσουν τα δικαιώματα τους. Συνήθως μια καλύτερη τιμή για τα προϊόντα τους.

Αποκλειστικά υπεύθυνες γι’ αυτήν την κατάσταση εί­ναι όλα αυτά τα χρόνια οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, που ακολουθούν μια πολιτι­κή υπέρ των βιομηχάνων. Φυσικά δεν θα μπορούσαν να κάνουν κάτι διαφορετικό, αφού είναι οι πολιτικοί εκ­πρόσωποι των επιχειρήσε­ων. Αλλά η έλλειψη ενδιαφέ­ροντος για την ύπαιθρο και η απαξίωση των αγροτών έ­χουν φέρει την κατάσταση στο απροχώρητο. Πλέον δε μιλάμε για πτώση των τιμών. Δεν λέμε ότι οι αγρότες θα χάσουν ένα κομμάτι του ετήσιου εισοδήματος :τους, αλλά μιλάμε για μια κατα­στροφή η οποία γυρνάει τους πολ­λά χρόνια πίσω.

Αυτή τη στιγμή, οι βιομηχανίες κονσέρβας, με τη δικαιολογία πως υπάρχουν ακόμα αποθέματα από πέρσι δηλώνουν πως θα πάρουν μόνο τη μισή ποσότητα ροδάκινου απ’ όση βρίσκεται στα χωράφια. Η κατάσταση ήταν γνωστή και στους αγρότες αλλά και στην κυβέρνηση ήδη από το χειμώνα . Πριν μπει καν το 2009. Ωστόσο οι αγρότες έ­παιρναν διαβεβαιώσεις από το υ­πουργείο πως δεν θα υπάρξει κα­νένα απολύτως πρόβλημα, πως η κατάσταση είναι ελεγχόμενη. Ακό­μα και μέχρι την 1η Ιουλίου, λίγες μέρες πριν ξεκινήσει η συγκομιδή των ροδάκινων, η κυβέρνηση διά στόματος του υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Κωνσταντίνου Κιλτίδη, δήλωνε πως «το εισόδημα των ροδακινοπαραγωγών θα διασφαλιστεί κατ’ ελάχιστο στα περσινά επίπεδα (που μεσοσταθμικά για το επεξερ­γασμένο ροδάκινο η τιμή κυμάνθη­κε περί τα 25 λεπτά) με τη συνερ­γασία όλων των εμπλεκομένων στην παραγωγική διαδικασία. Οι δε αποζημιώσεις που θα δοθούν α­πό τον ΕΛΓΑ για την κακή ποιότη­τα του συγκομιζόμενου συμπύρηνου ροδάκινου θα διασφαλίζουν α­κόμη περισσότερο το εισόδημα των παραγωγών». Όλα αυτά βέ­βαια με βάση τους κανόνες του υ­γιούς ανταγωνισμού, όπως θέλουν οι κυβερνήσεις να τον ονομάζουν, αν και το καλύτερο θα ήταν «αντα­γωνισμός στις πλάτες των εργαζο­μένων».

Ταυτόχρονα η Ένωση Κονσερβοποιών Ελλάδας (ΕΚΕ) δήλωνε πως δεν μπορεί να κάνει καμία σο­βαρή συζήτηση για την όποια τιμή, αν δεν αποσυρθεί η μισή ποσότητα ροδάκινου. Είναι βέβαια αυτοί που τόσο χρόνια παίζουν στις πλά­τες των αγροτών και κερδίζουν α­πό τον ιδρώτα τους εκατομμύρια ευρώ, αφού είναι γνωστό πως το 65% της κονσέρβας που κυκλοφο­ρεί παγκόσμια προέρχεται από την Ελλάδα και τις Βιομηχανίες της ΕΚΕ.

Οι αγρότες λοιπόν δεν είχαν άλλη λύση από το να βγάλουν τα τρακτέρ στους δρόμους. Πρώτη φορά οι ροδακινοπαραγωγοί Πέλλας και Ημαθίας ήταν μαζί στις κινητοποιήσεις. Ωστόσο στο νομό Ημαθίας η κύρια παραγωγή δεν είναι το συμπύρηνο αλλά το επιτραπέζιο ροδάκινο, στο οποίο δεν αντιμετωπίζεται κανένα πρό­βλημα. Έτσι οι κινητοποιήσεις σταμάτησαν γρήγορα. Ο νομός Πέλλας όμως, ζει από το συμπύ­ρηνο ροδάκινο και το βαμβάκι. Οι βαμβακοπαραγωγοί χτυπήθη­καν το χειμώνα και κινητοποιήθη­καν. Αν αυτό συμβεί και στο ρο­δάκινο ο νομός αυτός παίρνει φωτιά. Έκλεισαν λοιπόν την ε­θνική οδό Θεσσαλονίκης-Έδεσ­σας σε τέσσερα σημεία: Μελίσσι, Μαυροβούνι, Τριφύλλι, και Γυψοχώρι από την Πέμπτη 16 Ιούλη και φαίνονται ανυποχώρητοι. Ή όλοι η παραγωγή και 25 λεπτά ή τίποτα.

Η αρχική τιμή που προτεινόταν στους αγρότες ήταν 16 λε­πτά το κιλό συν αποζημίω­ση, άγνωστο ακόμα πόσο, για τα ροδάκινα που δεν θα πουληθούν. Και φυσικά κα­νένας αγρότης δεν μπορεί να μαντέψει το ποσόν της α­ποζημίωσης. Πόσο μάλλον το 67% του φανταστικού πο­σού. Γιατί πάντα ο ΕΛΓΑ α­ποζημίωνε, αλλά συνήθως το ποσό που έδινε ήταν το 67% αυτού που έλεγε. Αυτό όμως είναι καταστροφικό για τους αγρότες από τη στιγμή που το κόστος παρα­γωγής είναι 15-17 λεπτά. Δεν γίνεται να πουλήσουν στο κόστος. Μετά τις πιέσεις από τις κινητοποιήσεις θα δίνο­νταν ακόμα 3 λεπτά από το ΛΑΕΤ. Και σήμερα έφτασε η τιμή στα 22 λεπτά το κιλό, αλλά πάλι για τη μισή παραγωγή.

Από την πλευρά της κυβέρνη­σης υπάρχει ένας εμπαιγμός, κα­θώς από τη μια μέρα στην άλλη αλλάζει στάση. Κυρίως ψάχνει να βρει ημίμετρα για να ικανοποιήσει και τις δύο πλευρές, αλλά αυτό δε γίνεται. Δεν γίνεται να ικανοποιη­θεί και η δίψα για κέρδος των βιομηχάνων και ο αγώνας για ζωή των αγροτών.

Υπάρχουν όμως προβλήματα και στο εσωτερικό του αγώνα των αγροτών. Για ακόμα μια φορά σε πρώτο πλάνο βρίσκονται οι ξεπου­λημένοι αγροτοπατέρες, που για δικό τους όφελος πάντα πουλάν τους αγώνες.

ΑΓΡΟΤΙΚΟΙ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΙ: ΕΚΦΥΛΙΣΜΟΣ

Όργανα των βιομηχάνων

Οι πρώτοι αγροτικοί συ­νεταιρισμοί ιδρύθηκαν το 1910, με στόχο τους την προστασία των μι­κρών παραγωγών από τους τσιφλικάδες και τους τότε εμπόρους. Ακολούθησαν ωστό­σο περίπου την ίδια πορεία με το σύνολο του εργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος. Από τους μεγαλύτερους και πολλές φορές αιματηρούς αγώ­νες στο εκφυλισμό, την απαξίω­ση και την απονομιμοποίηση στα μάτια του κόσμου.

Η ΕΡΕ μάλιστα, είχε απο­κλείσει από τους συνεταιρισμούς τους Αριστερούς και τους τότε αποκαλούμενους ως «Δη­μοκράτες», οι οποίοι φτιάξαν συνδικαλιστικά όργανα έξω από τους συνεταιρισμούς, τους Αγροτικούς Συλλόγους ανά χω­ριό. Όταν ήρθε στην κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ, έφτιαξε νόμο βάση του οποίου επιτρεπόταν η δημι­ουργία πολλών αγροτικών συλ­λόγων σε κάθε χωριό. Η ΝΔ άρ­παξε τη ευκαιρία και έφτιαξε τους γαλάζιους συλλόγους. Πα­ρόλα αυτά οι σύλλογοι έπαιζαν σημαντικό ρόλο στις κινητοποιή­σεις, καθώς μεγάλο μέρος των παραγωγών κινητοποιούνταν και λειτουργούσε μέσω των συλ­λόγων. Ακολούθησαν όμως κι αυτά καθοδική πορεία, αδρανο­ποιήθηκαν και σήμερα υπάρ­χουν επί της ουσίας μόνο στα χαρτιά. Πολύ λίγοι λειτουργούν ανά την Ελλάδα.

Αργότερα, και μέσω των α­ναθεωρήσεων της ΚΑΠ, η ΕΕ το 1998 αποφάσισε πως για να δια­κινήσει ένας συνεταιρισμός προϊόντα πρέπει να έχει τζίρο 2,5 δισεκατομμύρια δραχμές. Δημιουργήθηκαν λοιπόν οι Κοι­νοπραξίες Αγροτικών Συνεται­ρισμών. Κι εκεί ωστόσο επικράτησαν τα «πράσινα» και «μπλε» ψηφοδέλτια, οι αγροτοπατέρες ηγεμόνευσαν, άλλαξαν τα κατα­στατικά, έφυγε ο κόσμος κι έτσι οι συνεταιρισμοί έχουν μια πολύ άσχημη ιστορία και εικόνα προς τον κόσμο.

Ένα από τα αποτελέσματα είναι και η μη καθετοποίηση της παραγωγής από τους ίδιους τους αγρότες, εκτός από ελάχιστους συνεταιρισμούς. Οι αγρότες δη­λαδή δεν έχουν αναλάβει οι ίδι­οι μέσω των συνεταιρισμών τη διακίνηση και τυποποίηση των προϊόντων τους κι έτσι εξαρτώ­νται σε υπερθετικό βαθμό από τις βιομηχανίες.

Αγώνες φέρνει η πτώση στην τιμή του ροδάκινου

Από την Πέμπτη 16/07 βρίσκονται στους δρόμους με τα τρακτέρ τους, πρώτη φορά σε κοινές κινητοποιήσεις, οι αγρότες των νομών Ημαθίας και Πέλλας, έπειτα από τη λήξη της διήμερης διορίας προς το υ­πουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης για την εξεύρεση λύσης στο πρόβλημα που έχει προκύψει σχετικά με την απορρόφηση του συμπύρηνου ροδάκινου κυ­ρίως. Ο αγροτικός κόσμος των δύο αυτών νομών καλλιεργεί κατά κόρων τη συγκεκριμένη ποικιλία ροδάκινου και παράγει επί της οι πας την κύρια ποσό­τητα στην Ελλάδα.

Τα τελευταία χρόνια ωστόσο, παρατηρούμε μια πτώση στην τιμή του ροδάκινου αν και η ζήτηση παραμένει σε υψηλά επί­πεδα, αφού από τη συγκεκριμέ­νη ποικιλία παράγονται οι κομπόστες. Ενδεικτικά να αναφέ­ρουμε πως φέτος υπολογίζεται η τιμή να κυμανθεί στα επίπεδα των 16 λεπτών του ευρώ ανά κι­λό (το 2008 ήταν στα 0.19), κάτι το οποίο, αν ενσωματώσει κα­νείς στους υπολογισμούς του κάποια πάγια έξοδα (πότισμα, κλάδεμα, αραίωμα, ράντισμα, μεταφορικά, συγκομιδή) μειώνει κατά πολύ το ετήσιο εισόδημα του αγρότη.

Πιο συγκεκριμένα, υπολογί­ζεται ότι φέτος στα δέντρα υ­πάρχουν περίπου 400.000 τόνοι ροδάκινου. Τα εργοστάσια κον­σερβοποιίας (μοναδικός απορ­ροφητής από τη στιγμή που οι αγροτικοί συνεταιρισμοί λει­τουργούν πλέον αποκλειστικά και μόνο σαν μεσάζοντες), επικαλούμενα απόθεμα από πέρσι λένε πως θα δεχτούν μόνο τα μισά κιλά, δηλαδή 200.000 τό­νους. Δηλώνουν μάλιστα ευθαρ­σώς πως ακόμα και αν ένας α­γρότης μαζέψει όλη του την πα­ραγωγή, θα πληρωθεί μόνο τη μισή, γιατί μονό αυτή «χρειάζε­ται» στα εργοστάσια.

Αν προσθέσουμε το τελευ­ταίο στα παραπάνω, τότε αντιλαμβανόμαστε πως καταστρέ­φονται για μεγάλο χρονικό διά­στημα ολόκληροι οικογενειακοί προγραμματισμοί, καθώς πλέον το εισόδημα ενός μέσου αγρότη θα αρχίσει να κυμαίνεται σε πο­λύ χαμηλά επίπεδα, τέτοια που δεν θα είναι δυνατό να καλύπτο­νται ορισμένες από τις δεδομέ­νες ανάγκες ενός ανθρώπου.

Σε συνέντευξη που μας πα­ραχώρησε ο Γιώργος Ασκητής, α­ντιπρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Αραβησσού, κι η ο­ποία θα δημοσιευτεί την επόμε­νη Κυριακή τονίζει τις ευθύνες όλων των κυβερνήσεων που ε­ξυπηρετούν τα συμφέροντα των βιομηχάνων καθώς και της ΕΕ που εφαρμόζει μια «νεοτσιφλικάδικη πολιτική».

Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 26.07.2009

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: