Γ. Ασκητής: Στα μπλόκα κόντρα στους νεοτσιφλικάδες

Δεν ικανοποίησαν τα αιτήματα των ροδακινοπαραγωγών κυβέρνηση-βιομήχανοι, θέλοντας να τους πάρουν πίσω ότι κέρδισαν στα μπλόκα. Μεγάλες ευθύνες των γραφειοκρατών αγροτοσυνδικαλιστών, που είναι υποταγμένοι στους βιομήχανους, λέει στο ΠΡΙΝ ο Γιώργος Ασκητής, αντιπρόεδρος του αγροτικού συνεταιρισμού της Αραβησσού, καθώς και στέλεχος του ΕΚΚΕ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Συνέντευξη στον ΗΛΙΑ ΚΑΡΑΜΠΑΤΖΑΚΗ

Για ποιο λόγο ξεκίνησαν κινητοποιήσεις οι ροδακινοπαραγωγοί των νομών Πέλλας και Ημαθίας;

-Καταρχήν, στην αγροτική οικονομία και γενικά στις περιοχές που υπάρχει με­γάλη δραστηριότητα στην παραγωγή, παρουσιάζονται φαινόμενα συγκρούσεων. Στις δυναμικές καλλιέργειες υπάρχει η μεγαλύτερη ληστεία σε βάρος των αγρο­τών από τους βιομηχάνους. Αυτή τη στιγμή υπολογίζε­ται ότι στα δέντρα βρίσκο­νται 400.000-420.000 τόνοι ροδάκινου και οι βιομηχα­νίες είπαν ότι θα απορρο­φήσουν τη μισή παραγωγή. Δηλαδή 170.000-200.000 τόνους, γιατί λένε έχουν α­πόθεμα από τα προηγούμε­να χρόνια. Επίσης έλεγαν ότι θα πάρουν την μισή πο­σότητα και μάλιστα σε πολύ χαμηλή τιμή, στα 16 λεπτά! Το υπουργείο μας έλεγε για ένα διάστημα ότι δεν θα υπάρξει κανένα απολύτως πρόβλημα και πως σίγουρα θα διασφαλιστεί η περσινή τιμή των 25 λεπτών, αλλά λί­γο πριν ξεκινήσουν οι κινητοποιήσεις α­ναιρέθηκαν όλα. Ο Σ. Χατζηγάκης απέρριψε όλα μας τα αιτήματα και ο διευθυντής του ΕΛΓΑ Ν. Κατσαρός αρνήθηκε να υπο­γράψει το οτιδήποτε σχετικό με αποζημιώ­σεις.

– Ποιο ήταν το κύριο αίτημα;

– Να κατοχυρωθεί η τιμή των 0,25 το κιλό για το σύνολο της παραγωγής.

– Ωστόσο οι κινητοποιήσεις σταμάτησαν. Ικανοποιήθηκαν τα αιτήματα;

– Όσον αφορά το κύριο αίτημα δεν ικανο­ποιήθηκε. Η κυβέρνηση μας υποσχέθηκε 22 λεπτά το κιλό για τη μισή παραγωγή. Η άλλη μισή θα αποσυρθεί με μια αποζημίω­ση από τον ΕΛΓΑ, που τώρα μάθαμε ότι αντί για 17 λεπτά που μας έλεγαν θα πάει στα 11! Αλλά και για τη μισή παραγωγή που έλεγαν ότι θα αγοραστεί 22 λεπτά, τα 18 θα έβαζαν οι βιομήχανοι κονσέρβας και τα υπόλοιπα 4 η κυβέρνηση μέσα από το λογαριασμό ΛΑΕΤ. Αλλά τώρα οι βιο­μήχανοι υπαναχωρούν! Ότι κερδίσαμε στα μπλόκα πάνε να το πάρουν πίσω! Αυ­τή η κατσαπλιάδικη πολιτική χωρίς όρια δεν θα περάσει, σε μια χώρα παράγει το 65% της κομπόστας παγκόσμια. Τον δρό­μο για τα μπλόκα τώρα τον ξέρουμε!

– Από τη στιγμή που γνωρίζατε το πρόβλημα από το χειμώνα, γιατί δεν επιλέξατε να κινητοποιηθείτε τότε μαζί με τους υπόλοιπους αγρότες;

– Κοίταξε. Τότε είχαμε διαβεβαιώσεις πως δε θα υπάρξει κανένα πρόβλημα και πως είναι κατοχυρωμένη η ελάχιστη τιμή των 0,25 λεπτών. Για το συντονισμό τώρα μιας τέτοιας κινητοποίησης, όλων των καλ­λιεργητών, όλων των προϊόντων, όλων των περιοχών, χρειάζεται αναβάθμιση του συνδικαλιστικού και συνεταιριστικού κινή­ματος. Αλλά αυτή τη στιγμή υπάρχει μια διάλυση, αν και γίνονται προσπάθειες σοβαρές. Υπάρχουν αυτόκλητοι εκπρόσωποι, γραφειοκράτες, οι οποίοι παλαιότερα δεν υπερασπίζονταν να τα συμφέροντα των αγροτών αλλά άλλων, λόγω των χρη­μάτων που ένα διάστημα είχαν πέσει στον αγροτικό τομέα. Η διάβρωση είναι φοβε­ρή. Οι αγρότες δεν είναι πλέον στο προ­σκήνιο και όλοι αυτοί οι αυτόκλητοι σωτή­ρες και τα όργανα, που κάποτε υπήρχαν για να προστατεύουν τους αγρότες, σήμε­ρα τους είναι εντελώς ξένα.

-Και η κυβέρνηση;

– Η ΝΔ δεν κάνει τίποτα για τους αγρότες. Όταν κυβερνούσε το ΠΑΣΟΚ ερχόταν στα μπλόκα για ψηφοθηρικούς λόγους και μας χάιδευε τα αυτιά. Αφότου ήρθε αυτή στην κυβέρνηση, λέμε «κάθε πέρσι και καλύτερα». Είδες τι έκανε με τους βαμβακάδες. Βλέπεις τι γίνεται και τώρα με εμάς. Πολιτική που υποτάσσεται στις ανάγκες των βιομηχάνων και όχι των αγροτών. Και από πάνω μιλάει και για κινητοποιήσεις υποκινούμενες.

– Όσο ήταν κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ, τι πολι­τική ακολουθούσε;

– Και το ΠΑΣΟΚ την πολιτική της ΕΕ α­κολουθεί. Κόμμα αστικό και κόμμα εξου­σίας είναι, δεν μπορεί να κάνει αλλιώς. Και το ΠΑΣΟΚ ουδέποτε σχεδίασε την α­γροτική οικονομία, γιατί πολύ απλά δεν το συνέφερε να το κάνει. Και προχθές που ήρθαν στο μπλόκο για δήθεν υποστήριξη, ο κόσμος τους αποδοκίμαζε και τους πολι­τικούς και τους συνδικαλιστές του.

Επί ΠΑΣΟΚ φτιάχτηκε η Διεπαγγελματική, δηλαδή μια συμφωνία ειρηνικής συνύπαρξης των αγροτών με τους βιομη­χάνους, όπου κάθονται στο τραπέζι οι πρόεδροι των ομάδων παραγωγών μαζί με τους επιχειρηματίες και το κράτος παίζει το ρόλο του διαιτητή. Κάτι δηλαδή σαν Πόντιος Πιλάτος, λες και έχουμε κοινά συμφέροντα. Και το πρώτο πράγμα που έ­κανε η Διεπαγγελματική ήταν να ρίξει την τιμή ασφάλειας του προϊόντος από 96 δραχμές το κι­λό στις 75. Έγινε δηλαδή μια συμφωνία «κυρίων», α­πό ένα όργανο υποταγμένο στις απαιτήσεις τις βιομη­χανίας.

-Ποιο είναι το μερίδιο ευθύνης της ΕΕ;

– Η ΕΕ έχει παρέμβει κατά καιρούς με τις αναθεωρή­σεις της ΚΑΠ (Κοινή Αγρο­τική Πολιτική), διέλυσε τους αγροτικούς συνεταιρισμούς. Έφτιαξε τις ομάδες παραγωγών και έβγαλε εκτός παραγωγής τους μι­κρούς παραγωγούς, δηλαδή αυτούς που χρησιμοποιού­σαν τη γεωργία σαν συ­μπλήρωμα εισοδήματος. Επί της ουσίας δηλαδή, μι­λάμε για μια νεοτσιφλικάδικη πολιτική που επιβάλλει η ΕΕ. Και πάνω σ’ αυτή, κα­θαρίζουν σιγά – σιγά όλες τις εκτατικές καλλιέργειες (δηλαδή αυτές που καλλιεργούνται σε μεγάλες εκτάσεις). Με τα καπνά τελείωσαν κάνοντας ολική α­πόσυρση, απαξίωσαν πλήρως το βαμβάκι και τώρα τους έμεινε το ροδάκινο. Αλλά ο κόσμος χρεώθηκε για να ζήσει, για να α­γοράσει μηχανήματα και χωράφια. Και τώρα μένει απ’ έξω και δεν έχει τι να κά­νει. Έχουν μείνει όλοι οι μεσήλικες πάνω στα χωριά, η νεολαία δεν ξέρει τι να κά­νει. Αν μείνει για να καλλιεργήσει τη γη, δεν θα μπορέσει να ζήσει. Αλλά από την άλλη δεν μπορεί να πάει και στις πόλεις των ανέργων.

– Πώς οργανώθηκε η φετινή κινητοποίηση;

– Ο τρόπος που επιλέγουμε είναι καταρ­χήν το κλείσιμο των δρόμων με τα αγροτι­κά και τα τρακτέρ μας. Είναι ο μόνος δρό­μος που μπορούμε να ακολουθήσουμε και για να μας ακούσουν και για να τους πιέ­σουμε, αφού πλέον το συνδικαλιστικό κί­νημα περνάει κρίση και τα όργανα του εί­ναι ξεπουλημένα. Από εκεί κι ύστερα, υ­πάρχει η συνέλευση στο μπλόκο και η συ­ντονιστική επιτροπή, η οποία όμως απαρ­τίζεται από αυτόκλητους, που δεν εξελέγη­σαν από κανέναν κάτι το οποίο κάνει τον κόσμο να αγανακτεί. Αυτοί όλοι ήταν πα­λιά και στη Διεπαγγελματική και χωρίς καμιά διαδικασία, παρέκαμψαν ακόμα και τους προέδρους των συνεταιρισμών και αυτοδιορίστηκαν στη συντονιστική.

Εμείς από την άλλη, πιστεύουμε πως πρέπει η όποια συντονιστική να εκλέγεται από τις συνελεύσεις των μπλόκων και να είναι ανακλητή. Γιατί τώρα υπάρχει σοβα­ρό πρόβλημα, με τους αγροτοπατέρες. Με αυτό τον τρόπο δεν πάμε πουθενά.

ΠΑΛΗ ΓΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΟ ΚΙΝΗΜΑ

Πολύ σημαντικός ο αγώνας των εποχιακών εργατριών

– Για ποια πράγματα πρέπει να παλέψουν σή­μερα οι αγρότες;

– Αρχικά πρέπει να παλέψουμε σκληρά για τη δημοκρατία στη λειτουργία των συνεται­ρισμών και του συνδικαλισμού. Πρέπει να φτιαχτούν σύλλογοι αγροτικοί, ή όπως αλ­λιώς θα ονομάζονται, δεν κολλάω στον τίτλο, σε κάθε Δήμο. Αλλά αυτό θέλει πάρα πολύ δουλειά. Επίσης, πέραν της τιμής των προϊό­ντων, πρέπει να έχουμε πληρωμένα τα εφό­δια. Δεν είναι δυνατόν σήμερα οι αγρότες να αγοράζουν μπεκάκια, σύρματα, φυτά και ό,τι άλλο χρειάζονται. Πρέπει λοιπόν να δί­νεται όλο το κεφάλαιο που χρειάζεται, από τη στιγμή που το προϊόν δεν είναι αποτέλε­σμα χόμπι αλλά επαγγελματικής δουλειάς. Αυτό θα δώσει άλλη ώθηση. Και κυρίαρχα, ο αγρότης πρέπει να συνεταιριστεί ξανά.

– Υπάρχει διάθεση για κοινή όραση με τους υπόλοιπονς εργαζόμενους και τη νεολαία;

– Όχι. Απεναντίας, υπάρχει η αντίληψη που καλλιεργείται από την αστική τάξη, ότι δη­λαδή δε μας ενδιαφέρει τι κάνουν οι άλλοι κλάδοι. Αρκετοί θεωρούν τους άλλους ερ­γαζόμενους και εχθρούς τους. Αλλά όλο αυ­τό οφείλεται στην έλλειψη κινήματος.

Τώρα τελευταία πήγε να γίνει κάτι. Έγινε μια κατάληψη του ΙΚΑ Γιαννιτσών από τις ε­ποχιακές εργάτριες, για την οποία μάλιστα δώσαμε και όλες μας τις δυνάμεις σαν ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Σαν εποχιακές εργάτριες κυρίως εννοούμε τις γυναίκες που δουλεύουν το καλοκαίρι στα κονσερβοποιία και τα διαλογιστήρια. Και λέμε εργάτριες γιατί σχεδόν όλο αυτό το προσωπικό είναι γυναίκες. Πρώ­τη φορά, καταφέραμε και μαζέψαμε 300 αν­θρώπους σε μια διαδικασία-συζήτηση στο Εργατικό Κέντρο Γιαννιτσών. Αυτοί τώρα θέλουν στις συγκεκριμένες γυναίκες να μην κολλάνε ένσημα, αν είναι ασφαλισμένες σε κάποιο ταμείο, κυρίως ΟΓΑ ή ΙΚΑ. Αλλά μ’ αυτόν τον τρόπο συμπληρώνουν εισόδημα 2.000 οικογένειες. Δουλεύουν το καλοκαίρι, παίρνουν ένσημα και από 500 ευρώ και το χειμώνα μπαίνουν στο ταμείο ανεργίας. Αν λοιπόν δεν δουλέψουν κιόλας τα εργοστάσια από τα ροδάκινα, ένα 98% αυτών των εργα­τριών δε θα δουλέψει και δε θα πάει ούτε στο ταμείο ανεργίας. Και ο νομός το χειμώνα θα πάρει φωτιά από την ανέχεια.

Θέλω δηλαδή να σου πω ότι μέσα από το κίνημα δημιουργούνται οι αντιλήψεις. Αλλιώς περνάει η διαστρέβλωση και η ^αστι­κή αντίληψη από το καθεστώς και τα μέσα που διαθέτει. Τίποτα χαρίζεται. Αυτό πρέ­πει να καταλάβουμε. Όλα κατακτώνται.

– Πώς η Αριστερά μπορεί να παρέμβει στους αγρότες;

– Η Αριστερά λέει πράγματα, αλλά λέει πράγματα που ο κόσμος τα ξέρει. Το ζήτημα είναι παραπέρα τι γίνεται. Πρέπει η Αριστερά να παλέψει για αναβάθμιση του κινή­ματος με επαναστατικούς όρους. Γιατί οι βιομήχανοι βασίζονται στη δύσκολη κατά­σταση που είμαστε. Η Αριστερά πρέπει να παρέμβει δυναμικά, με πρόγραμμα και σε καθημερινή βάση. Μόνο έτσι μπορούν να γίνουν πολλά, γιατί και το αγροτικό έχει μια πολυπλοκότητα. Είναι κάπως διαφορετικά τα πράγματα από το εργατικό κίνημα.

Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 2.8.09

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s