ΝΑΡ Θεσσαλονικης

για την κομμουνιστική επαναθεμελίωση

Ανεξάρτητη συγκέντρωση του ενωτικού ταξικού ρεύματος στη ΔΕΘ

Somateia-1-1Όπως κάθε χρόνο το συλλαλητήριο στην ΔΕΘ έχει κεντρικό πολιτικό χαρακτήρα όχι μόνο για την κυβέρνηση και το κεφάλαιο, αλλά για όλες τις δυνάμεις του εργατικού κινήματος.

Της ΣΥΛΒΙΑΣ ΚΟΙΛΑΚΟΥ

Η ΠΑΣΚΕ με τη σφραγίδα της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και την παρουσία της ΔΑΚΕ, διοργανώνει μια πολιτική συγκέντρωση, εν μέσω προεκλογικών σεναρίων. Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία αρνούμενη κάθε αγωνιστικό σχεδιασμό, εκφυλίζει το συλλαλητήριο στη ΔΕΘ στα όρια της σικέ «αντιπολίτευσης» του ΠΑΣΟΚ, της ανοχής της κυβέρνησης και του ΣΕΒ. H συμμετοχή εκπροσώπου της, στην επιτροπή για τα Βαρέα και Ανθυγιεινά και η αποχώρηση του, όταν ουσιαστικά ολοκληρώθηκε το έργο της, αποτελεί ένα ακόμα δείγμα γραφής του υποταγμένου  συνδικαλισμού.

Ο ΣΥΡΙΖΑ συμμετέχει στην συγκέντρωση της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, πιστός στην συγκυβέρνηση με τη ΠΑΣΚΕ, χωρίς καμιά διαφοροποίηση από τον υποταγμένο συνδικαλισμό. Το ΠΑΜΕ θα κινηθεί στην πρακτική της κομματικής περιχαράκωσης και της απλής πολιτικής καταγγελίας χωρίς να προβάλει καμιά προοπτική ενωτικών νικηφόρων αγώνων.

Σε ανεξάρτητη συγκέντρωση στην Καμάρα για μια μαχητική ταξική απάντηση του εργατικού κινήματος, καλούν ο Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Αττικής, o ΣΕΦΚ, η Ένωση Ιατρών Νοσοκομείου Ερρίκος Ντυνάν, το Σωματείο Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Θεσσαλονίκης, που σηματοδοτεί πολιτική διαφοροποίηση από τον υποταγμένο συνδικαλισμό και το ΠΑΜΕ. Αντίστοιχο κάλεσμα απευθύνει και η ΠΕΚΟΠ σε όλα τα σωματεία και συλλογικότητες, στο οποίο αναφέρει  «….δεν γινόμαστε ουρά των γραφειοκρατών που τα βρίσκουν διαρκώς με την εργοδοσία και το κράτος, μοιράζουν σαν «κόμματα εξουσίας» τα προνόμια της ταξικής συνεργασίας κι ενώ έχουν το θράσος να μιλούν στο όνομά μας, στο όνομα της εργατικής τάξης, μαχαιρώνουν πισώπλατα κάθε αγώνα μας. Ούτε θα χαριστούμε και σε κείνους που θέλουν μονίμως να μας καπελώνουν, να μετατρέπουν τους αγώνες σε ψήφους κι όταν ξεσπά ένας Δεκέμβρης πηγαίνουν από την αντίπερα όχθη του ποταμιού…»

Η πρωτοβουλία των πρωτοβάθμιων σωματείων εκφράζει μια υπαρκτή τρίτη τάση στο εργατικό κίνημα, που προβάλλει μια διαφορετική λογική στο περιεχόμενο των αγώνων, έναν αγωνιστικό σχεδιασμό ανεξάρτητο από τη συνδικαλιστική  γραφειοκρατία, την αγωνιστική δραστηριότητα των ίδιων των εργαζομένων. Στηρίζεται στην πολύτιμη εμπειρία που αποτυπώθηκε στο συντονισμό των σωματείων για την Κούνεβα, στις 10 Δεκέμβρη, στην Πρωτομαγιά, στο ασφαλιστικό παλιότερα, σε μια σειρά κλαδικών αγώνων.

Η πρωτοβουλία για ανεξάρτητη εργατική συγκέντρωση, πάρθηκε έγκαιρα ώστε να συναντηθεί με μαζικούς όρους με όσα δυνατόν περισσότερα σωματεία, για να  ενισχυθούν τα βήματα συντονισμού, με στόχο την ενότητα στον αγώνα, με ουσιαστικά εργατικά αιτήματα, για την ανατροπή της πολιτικής της κυβέρνησης και του κεφαλαίου. Μεγάλη σημασία έχει και η συγκέντρωση των πρωτοβάθμιων σωματείων ενάντια στις κυβερνητικές εξαγγελίες, στην Αθήνα, την Πέμπτη 10 Σεπτέμβρη.

Ωστόσο, υπάρχουν δυνάμεις στην αντικαπιταλιστική αριστερά που δεν υποστηρίζουν τις πρωτοβουλίες αυτές και τις προσπάθειες για ένα ενωτικό ταξικό τρίτο ρεύμα στο εργατικό κίνημα. Αντί για αυτό, προβάλλουν την «συνδικαλιστική ενότητα»  ως ζήτημα αρχής, ξεκομμένο από τον ρόλο των συνδικάτων. Εκτιμούν πως μπορεί να ασκηθεί πίεση εκ των «έσω» στη ΓΣΕΕ. Η αντίληψη αυτή, που υποστήριξαν σύντροφοι του ΣΕΚ σε συζήτηση της επιτροπής ενάντια στις απολύσεις, φετιχοποιεί την ενότητα, την απονευρώνει από το ταξικό της περιεχόμενο. Οι σύντροφοι του ΣΕΚ θεωρούν ότι με τρία γενικά και «απλά» συνθήματα, μπορεί να οικοδομηθεί η «ενότητα», χωρίς να αντιλαμβάνονται το πολιτικό περιεχόμενο της πρακτικής των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Έτσι το εργατικό περιεχόμενο συσπείρωσης, υποτάσσεται στην αιτηματολογία του υποταγμένου συνδικαλισμού. Μετατρέπεται σε συμπληρωματικό στοιχείο της δράση του, υποτάσσεται στις τακτικές του ΠΑΣΟΚ και ΝΔ που κυριαρχούν στις συνδικαλιστικές ηγεσίες. Η λογική αυτή περιορίζει την στάση της αριστεράς στη συμμετοχή στις συγκεντρώσεις της ΓΣΕΕ, ως πολιτική ουρά της. Αδυνατεί να κερδίζει εργαζόμενους από την επιρροή του υποταγμένου συνδικαλισμού και του ΠΑΜΕ, δεν μπορεί να αλλάξει τους συσχετισμούς στο εργατικό κίνημα, ούτε δημιουργεί όρους αποτελεσματικής αναμέτρησης με την αστική πολιτική. Δεν παίρνει υπόψη την μετάλλαξη της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, το διασπαστικό της ρόλο στους αγώνες. Παραβλέπει και υποτιμά την ανάγκη για βήματα στο συντονισμό των σωματείων. Κινδυνεύει να ξεκοπεί από τα πιο μαχητικά τμήματα του εργατικού κινήματος και τις τάσεις αμφισβήτησης από τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Όμως η ενότητα στη βάση των εργαζόμενων μπορεί να επιβληθεί με την παρουσία και την πολιτική απειλή ενός ισχυρού τρίτου ρεύματος στο εργατικό κίνημα, που θα απευθύνεται με ηγεμονικούς όρους σε συνδικάτα και αγωνιστές που ακολουθούν τη ΓΣΕΕ και το ΠΑΜΕ.

Οι δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, που επαγγέλλονται την ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος πρέπει να συμβάλλουν στην επιτυχία της ενωτικής ανεξάρτητης συγκέντρωσης στην Καμάρα, αξιοποιώντας άλλωστε την πετυχημένη εμπειρία της εργατικής Πρωτομαγιάς στην Αθήνα. Πρέπει από κοινού να δουλέψουν για την ενίσχυση της ταξικής αγωνιστικής ενότητας οικοδομώντας πραγματικά βήματα άμεσα.

Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 2.08.2009

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: