ΑΝΤΑΡΣΥΑ των αγώνων-ΑΝΤΑΡΣΥΑ της νεολαίας

Ακόμη κι αν για πρώτη φορά κατεβαίνει στις εκλογές, η Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή έχει ήδη δείξει το πρόσωπό της στους αγώνες. Οι πολιτικές οργανώσεις και το ανεξάρτητο αντικαπιταλιστικό δυναμικό που τη συναπαρτίζουν πρωτοστάτησαν στα κινήματα των τελευταίων χρόνων. Κι όσοι βρέθηκαν εκεί γνωρίζουν πως αυτή η θέση δεν αποτελεί μια υπερφίαλη προεκλογική διατύπωση.

Της ΣΟΦΙΑΣ ΤΣΑΔΑΡΗ*

Ας θυμηθούμε τις απεργίες των δασκάλων, το κίνημα στην υγεία, τους ΟΤΑ όπου από το περιεχόμενο έως τις μορφές και τη συνελευσιακή συγκρότηση στη βάση κάθε κλάδου αποτελέσαμε το πολιτικό νεύρο. Ας θυμηθούμε την πρωτοβουλία των σωματείων για το ασφαλιστικό, την αλληλεγγύη στην Κ. Κούνεβα, τη μαχητική στάση στις απεργίες της Πρωτομαγιάς και του Δεκέμβρη όπου ο εργοδοτικός συνδικαλισμός των ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ αποκάλυπταν το πραγματικό του πρόσωπο.

.

Ο Δεκέμβρης αποτέλεσε την κορυφή ενός παγόβουνου εκτεινόμενου σε πολύ μεγάλο βάθος. Αρκεί να δει κανείς την τελευταία δεκαετία από τα κινήματα ενάντια στην παγκοσμιοποίηση και την ελληνική και αντιπολεμική εκδοχή τους στη Θεσσαλονίκη του 2003 έως τα φοιτητικά και νεολαιίστικα κινήματα και ιδιαίτερα την καμπή που σηματοδοτήθηκε από τον γαλλικό αγώνα ενάντια στο σύμφωνο της πρώτης απασχόλησης (CPE) τροφοδοτώντας και τον ελληνικό Μάη – Ιούνη του 2006˙ την ανατροπή της αναθεώρησης του Συντάγματος του 2007, το ιταλικό «ανώμαλο κύμα» και τον ελληνικό –και διεθνή – Δεκέμβρη.

Σε μια εποχή όπου ζητείται αντιπολίτευση, αλλά ζητείται και Αριστερά όχι μόνο στους επιμέρους αγώνες αλλά συνολικά πολιτικά, θεωρητικά, πολιτισμικά, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποτελεί ένα ελπιδοφόρο βήμα. Επικοινωνεί και συνδέεται με όλες τις προσπάθειες ανασυγκρότησης της αριστεράς και επαναθεμελίωσης του σύγχρονου κομμουνιστικού οράματος που εκκινούν  από την περίοδο των «καταρρεύσεων» και προβάλλουν ως το μόνο αντίπαλο δέος στους προφήτες της αγοράς και του «τέλους της ιστορίας».  Τώρα που η καπιταλιστική κρίση οξύνει ολοένα και περισσότερο τα διλήμματα, τον φόβο, την αγανάκτηση, τώρα που προβάλλει κυνικά η δυνατότητα του ατομικού δρόμου κι ακόμη πιο πολύ ως αναγκαία η συλλογική απάντηση, δε χωρά η αποχή και η ολιγωρία.

Υπάρχει γόνιμο έδαφος για την ανάπτυξη μιας σύγχρονης παρέμβασης της αντικαπιταλιστικής αριστεράς στην κατεύθυνση ενός μαζικού ανατρεπτικού κινήματος της νεολαίας. Σε αυτό βάζουν πλάτη οι δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς σε κάθε χώρο, ιδιαίτερα στα πανεπιστήμια μέσα από την ΕΑΑΚ. Σε αυτό επιδιώκει να βάλει πλάτη η ΑΝΤΑΡΣΥΑ συνολικά με τη συγκρότησή της. Στον αντίποδα των αστικών μονόδρομων της υποταγής και της ενσωμάτωσης, της ανέξοδης και αδιέξοδης, χαλαρής και δήθεν αγωνιστικής στάσης που προτείνει ο ΣΥΝ, της ήττας που διαπερνάει το ΚΚΕ και ξεδιάντροπα προβάλλει σε κάθε αγώνα.

Δε μας χωρούν οι προτάσεις του αστικού πολιτικού συστήματος, είναι δρόμοι ενσωμάτωσης της αγανάκτησης με στόχο τη σταθεροποίηση, με στόχο την εκ νέου νομιμοποίηση της αντιδραστικής επίθεσης της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, της ΕΕ. Η ΕΕ πρέπει να καταδικαστεί μαζί με τις δυνάμεις που τη στηρίζουν. Οι ελληνικές κυβερνήσεις στηρίζονται σε αυτήν και τη στηρίζουν˙ και είναι τόσο αξεδιάλυτα συνυφασμένα το εθνικό με το διεθνές πεδίο που μόνο ως γόρδιος δεσμός μπορεί να λυθεί αυτή η σχέση: από τη σκοπιά της ρήξης, της αντικαπιταλιστικής αποδέσμευσης, της επανάστασης με διεθνιστικά χαρακτηριστικά.

Είναι εποχή να συνεχίσουμε την ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε κάθε επίπεδο. Όχι μόνο απέναντι στην κυβέρνηση του αίματος και της αντίδρασης της ΝΔ (η οποία προκλητικά έθεσε την Μ. Γιαννάκου ως επικεφαλής στο ευρωψηφοδέλτιο), αλλά και στο ΠΑΣΟΚ της συνδιαχείρησης, το ΠΑΣΟΚ της δεξιάς κριτικής στη ΝΔ, αυτό που πρωτοστάτησε στις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις. Είναι εποχή για να συνεχίσουμε την ΑΝΤΑΡΣΥΑ εντός της αριστεράς. Για τη συγκρότηση του τρίτου πόλου, για μια αριστερά που θα κάνει υλική δύναμη ανατροπής τους αγώνες και θα μπορεί να αρθρώνει σύγχρονο κομμουνιστικό λόγο σε κριτική σχέση με το παρελθόν, εφορμώντας πιο δυνατή για τους αγώνες του μέλλοντος. Σε αυτήν την αριστερά, την άλλη Αριστερά της Ανατροπής, ας ανάψουμε το πράσινο φως. Στις εκλογές, τους αγώνες, κάθε κοινωνική και πολιτική μάχη.

Από τους αγώνες της νεολαίας στα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ που συγκρούστηκαν με τις κατευθύνσεις της ΕΕ στην εκπαίδευση, για να φτάσουν να μπλοκάρουν ολόκληρη τη συνταγματική αναθεώρηση το Φλεβάρη του 2007, ως τα Δεκεμβριανά του 2009, πηγάζουν αντιφατικά ρεύματα πολιτικοποίησης μιας νέας γενιάς. Τώρα που η καπιταλιστική κρίση οξύνει ολοένα περισσότερο τα διλήμματα, τον φόβο, την αγανάκτηση δε χωρά η ολιγωρία, δεν απαντά η αποχή.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ως εγχείρημα στην κατεύθυνση του πόλου της ανεξάρτητης αντικαπιταλιστικής αριστεράς βρίσκεται στον αντίποδα της υποταγής και του ατομικού δρόμου, που πλασάρουν οι αστικές δυνάμεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Δε μας καλύπτει η κοινοβουλευτική αριστερά των ΚΚΕ και ΣΥΝ που εν τέλει συνηγορούν στην ενσωμάτωση και την καταστολή των αγώνων. Στις Ευρωεκλογές και στους αγώνες της επόμενης ημέρας θέλουμε να ενισχύσουμε το ρεύμα της Ανατροπής που γεννιέται. Ως νΚΑ, με τη συμμετοχή μας στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ και αυτοτελώς, επιδιώκουμε να εκφράσουμε την ανάγκη της κομμουνιστικής επαναθεμελίωσης σε μια εποχή με αντιφάσεις και πολλές δυνατότητες – προκειμένου οι αγώνες να μπορέσουν να φτάσουν ως την τελική νίκη.

* Η Σοφία Τσάδαρη είναι μέλος της νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση και υποψήφια της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις ευρωεκλογές

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s