ΝΑΡ Θεσσαλονικης

για την κομμουνιστική επαναθεμελίωση

Η αριστερά της εποχής μας και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Η επαναστατική Αριστερά και το ενωτικό της εγχείρημα θα αντιπαρατεθούν με κάθε εμπλοκή δυνάμεων της Αριστεράς στις διεργασίες σταθεροποίησης του πολιτικού συστήματος

Του ΑΓΓΕΛΟΥ ΧΑΓΙΟΥ

Αναβαθμισμένη μάχη οι ευρωεκλογές

«ΣΚΛΗΡΗ» ΨΗΦΟΣ Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Οι Ευρωεκλογές του Ιούνη 2009 είναι ποιοτικά διαφορετικές από όλες τις προηγούμενες διότι το περιεχόμενο τους περιλαμβάνει όλα τα επίδικα ζητήματα της κρίσης, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του πολιτικού συστήματος και του τοπίου στο εργατικό κίνημα και την Αριστερά.

Στο πλαίσιο αυτό αναβαθμίζεται το περιεχόμενο και η πολιτική σημασία τους και όλες οι πολιτικές δυνάμεις έχουν ξεκινήσει τη μάχη με συνολικά πολιτικά κριτήρια και με στόχο να διαμορφώσουν τον καλύτερο δυνατό συσχετισμό για τα πολιτικά τους σχέδια. Η εκλογική συμπεριφορά και η ψήφος των πολιτών, επομένως, δεν θα είναι τόσο χαλαρή όπως σε προηγούμενες ευρωεκλογές.

Για την αστική πολιτική το ζητούμενο είναι η σταθεροποίηση – νομιμοποίηση της αντεργατικής πολιτικής κεφαλαίου – ΕΕ και η προετοιμασία ενιαίας στρατηγικής και πολιτικής λύσης του συστήματος ικανής να περάσει τη νέα αντεργατική επίθεση. Είναι χαρακτηριστικές, μεταξύ των άλλων, οι προσπάθειες ενσωμάτωσης της λαϊκής διαμαρτυρίας με την ενίσχυση των Οικολόγων- Πράσινων, του ΛΑΟΣ από ορισμένα κέντρα και ορισμένων «νέων» σχηματισμών, όπως η «Δράση» και οι «Δημοκρατικοί».

Η ΝΔ εισπράττει το μεγαλύτερο κόστος της κρίσης του αστικού δικομματισμού, της διαφθοράς του συστήματος και της σκανδαλολογίας. Δεν δείχνει ικανή να ανακάμψει και, σε συνθήκες εσωστρέφειας – κρίσης λόγω της φθοράς της πολιτικής της, θα επιχειρήσει να πέσει στα μαλακά στις ευρωεκλογές και να διαχειριστεί την πιθανή ήττα και στις επόμενες εθνικές εκλογές. Την ίδια στιγμή, βέβαια, εξαγγέλλει τη νέα αντιλαϊκή επίθεση αμέσως μετά τις ευρωεκλογές.

Το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να μετατρέψει σε δημοψήφισμα τις ευρωεκλογές για να αποκτήσει πολιτικό – εκλογικό προβάδισμα σε κυβερνητική λύση. Ενώ προηγείται σταθερά στις δημοσκοπήσεις δεν μπορεί να δημιουργήσει όραμα αλλαγής και πλειοψηφικό κοινωνικό ρεύμα νίκης. Η αμφισβήτηση της στρατηγικής του καταγράφεται και στις δημοσκοπήσεις. Στην ευρύτερη λαϊκή συνείδηση κυριαρχεί η αντίληψη ότι και η δική του πολιτική εξυπηρετεί το κεφάλαιο και την ΕΕ.

Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, μετά τη δημοσκοπική του άνοδο, επανέρχεται στα κοινωνικά και πολιτικά του όρια και είναι σίγουρο ότι μετά τις ευρωεκλογές θα μπει σε κρίση όχι μόνο λόγω της ταλάντευσης του απέναντι στο ΠΑΣΟΚ, αλλά και λόγω κρίσης της συνολικής του στρατηγικής που εκδηλώνεται στη σχέση του με το κίνημα αλλά και με την εσωκομματική αντιπαράθεση στο ΣΥΝ.

Το ΚΚΕ επιδιώκει να κυριαρχήσει στην Αριστερά και γι αυτό αναπαράγει τον πόλεμο στο χώρο της και προς τα δεξιά και, κυρίως, προς τα αριστερά του. Αποτελεί για ορισμένα στρώματα εργαζομένων ένα αποκούμπι στην αντιδραστική θύελλα. Ταυτόχρονα, όμως, γίνεται φανερό σε μαχόμενα τμήματα εργαζομένων και νεολαίας ότι δεν μπορεί να χαράξει ριζοσπαστική γραμμή νικηφόρων ταξικών αγώνων και ανασυγκρότησης της Αριστεράς.

Έχουμε συνείδηση ότι η ψήφος και η υποστήριξη στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποτελεί δύσκολη και «σκληρή» επιλογή και θα κριθεί βασικά από το περιεχόμενο της.

Οι επερχόμενες ευρωεκλογές αποτελούν ένα πεδίο αναμέτρησης για το νεοσύστατο ελπιδοφόρο μετωπικό εγχείρημα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Μια θετική εκλογική καταγραφή συμβάλλει στο άνοιγμα δρόμων για την προώθηση συνολικά της γραμμής του αντικαπιταλιστικού επαναστατικού πόλου της Αριστεράς. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πρέπει να προβάλλει μια καθαρά ανατρεπτική αντικαπιταλιστική γραμμή απέναντι στην κρίση και την πολιτική αστάθεια. Ιδιαίτερες οι ευθύνες του ΝΑΡ.

Η συγκρότηση της Αντικαπιταλιστικής Αριστερής Συνεργασίας για την Ανατροπή αποτέλεσε ένα νέο σημαντικό βήμα, που δικαιολογημένα δημιουργεί αισιοδοξία και ελπίδα σε ένα ευρύτερο δυναμικό αγωνιστών που αναζητούν μια άλλη Αριστερά. Έστειλε ένα σαφέστατο μήνυμα ότι ένα σημαντικό τμήμα του κόσμου της επαναστατικής, αντικαπιταλιστικής και σύγχρονα κομμουνιστικής Αριστεράς, των πρωτοπόρων αγωνιστών του εργατικού, νεολαιίστικου και λαϊκού κινήματος, της αριστερής αναζήτησης στο επίπεδο της θεωρίας και του πολιτισμού, αποφάσισαν να κάνουν «ΑΝΤΑΡΣΙΑ» όχι μόνο απέναντι στο σύστημα, αλλά και στις τάσεις υποταγής, συμβιβασμού και ανακύκλωσης των ηττημένων λογικών της δορυφοροποίησης στον ρεφορμισμό και του αδιέξοδου κινηματικού και μικροκομματικού κατακερματισμού. Με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν δημιουργείται ο ανεξάρτητος πόλος της επαναστατικής – αντικαπιταλιστικής Αριστεράς -αυτό είναι πιο σύνθετο καθήκον, ωστόσο, προωθείται η λογική του. Γίνεται προσπάθεια να αναβαθμισθεί και να ενισχυθεί –κοινωνικά και πολιτικά- η κατεύθυνση που άνοιξε το Μέτωπο Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΜΕΡΑ). Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν είναι απλώς το άθροισμα των οργανώσεων που ανέλαβαν την πρωτοβουλία. Είναι το πρώτο βήμα αλλαγής του αριστερού τοπίου με τη λογική και τη γραμμή της μετωπικής συγκρότησης της Αριστεράς της ανατροπής.

Η μάχη των ευρωεκλογών δίνει μια δυνατότητα για να φτάσει αυτή η λογική σε όσο το δυνατόν περισσότερους εργαζόμενους και νέους, για να στρατευτούν όσο το δυνατόν περισσότεροι αγωνιστές της Αριστεράς και του κινήματος στη μάχιμη γραμμή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Ένα μήνα πριν τις ευρωεκλογές επιδίωξη μας είναι να κερδίσουμε την ψήφο, την υποστήριξη και τη συμμετοχή όσο γίνεται περισσότερων εργαζομένων και νέων στις μάχες που είναι μπροστά μας και, επομένως, ο εκλογικός στόχος πρέπει να υπερβαίνει σαφώς το άθροισμα της εκλογικής καταγραφής των δύο βασικών ρευμάτων που συγκροτούν την ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Ένα καλό εκλογικό αποτέλεσμα, ωστόσο, δεν προκύπτει απλά ως άθροισμα μιας πρωτοπόρας συμμετοχής στο κίνημα και μιας καλής εκλογικής καμπάνιας. Απαιτείται μια πιο σύνθετη πολιτικά και ιδεολογικά παρέμβαση.

Η έκρηξη της καπιταλιστικής κρίσης, που ενισχύει την κρίση εκπροσώπησης και τη γενικότερη φθορά του αστικού πολιτικού συστήματος και του δικομματισμού, δημιουργούν για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια νέες δυνατότητες για την ανάπτυξη της εργατικής πάλης και την προβολή της αντικαπιταλιστικής –εργατικής πολιτικής σε πρωτοπόρα τμήματα της τάξης. Αυτή η τάση μπορεί να καταγραφεί και στην εκλογική μάχη, εκτός από τις αναμετρήσεις του κινήματος. Καλούμαστε να αποδείξουμε ότι είναι προς το συμφέρον του εργατικού κινήματος να παίρνει αντικαπιταλιστική κατεύθυνση η πλατιά αποδοκιμασία της αντιδραστικής πολιτικής της κυβέρνησης ΝΔ και της ΕΕ, καθώς και του ΠΑΣΟΚ ως δεύτερου πυλώνα αυτής της πολιτικής.

Αυτή η δυνατότητα προκύπτει από το δομικό και ιδιαίτερο χαρακτήρα της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης που εκφράζει τις βαθύτερες τάσεις σύγκρουσης του ολοένα και πιο κοινωνικά παραγόμενου τεράστιου πλούτου, με την ολοένα και πιο προκλητικά άνιση ιδιωτική ιδιοποίησή του από το κεφάλαιο και την ατομική ιδιοκτησία στον πλούτο, στο χρόνο, στο μέλλον, στο σήμερα και το αύριο δισεκατομμυρίων παραγωγών σε ολόκληρο τον κόσμο. Είναι μια κρίση-σταθμός με μακροπρόθεσμες συνέπειες στην εξέλιξη της ταξικής πάλης και στην εργατική συνείδηση. Η αμφισβήτηση στα δόγματα της νεοφιλελεύθερης και συνολικά αστικής ιδεολογίας (ιδιωτικό κατά δημοσίου, ελεύθερη αγορά κ.λπ.), καθώς και σε δομικά στοιχεία του αστικού πολιτικού συστήματος (κοινωνικές συμμαχίες, μορφή κομματικών σχηματισμών κ.λπ.) οδηγεί ευρύτερα στρώματα εργαζομένων και των νέων στο συμπέρασμα ότι ο καπιταλισμός δεν έχει απαλλαγεί από τις κρίσεις και δεν μπορεί να τις ξεπερνά βελτιώνοντας τη ζωή τους.

Η ανάγκη ολόπλευρης ιδεολογικής – πολιτικής προετοιμασίας για τη μάχη ενάντια στο σύγχρονο εργατικό μεσαίωνα και το νέο εξοντωτικό πρόγραμμα σταθερο-λιτότητας διαρκείας για να «ξεπεραστεί η κρίση», όπως διατάζουν και επιτηρούν το Σύμφωνο Σταθερότητας, η ΕΕ και το κεφάλαιο και υλοποιεί η ΝΔ με τη συναίνεση του ΠΑΣΟΚ, πρέπει να βρεθεί στο κέντρο της εξόρμησης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Κρίσιμα μέτωπα της νέας επίθεσης είναι η μείωση των πραγματικών μισθών, η απορύθμιση των εργασιακών σχέσεων, η αναδιάρθρωση των αγορών για διευκόλυνση της διείσδυσης των πολυεθνικών μονοπωλίων και μια νέα αναμόρφωση του ασφαλιστικού συστήματος πάνω στα χνάρια των προηγούμενων αντιλαϊκών νόμων Σιούφα Σουφλιά, Ρέππα και Πετραλιά. Τα μέτρα αυτά συνοδεύει μια νέα αντιδραστική επιδρομή κατά των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών με την επιχείρηση κατάργησης του πανεπιστημιακού ασύλου, την καταστολή- ποινικοποίηση των εργατικών αγώνων, την δικαστική συνδρομή στην εργοδοτική αυθαιρεσία, την ενίσχυση όλων των μηχανισμών κρατικής καταστολής, παρακολούθησης και χαφιεδισμού.

Η αστική τάξη και τα κόμματα της αξιοποιούν την οικονομική κρίση για να επιταχύνουν την επιβολή των αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων. Προβάλουν ως «αναγκαίο κακό» την κοινωνικοποίηση των ζημιών και την ιδιωτικοποίηση των κερδών, ώστε να ανακάμψει ο «επιχειρηματικός τομέας» και να «δουν καλύτερες μέρες» και οι εργαζόμενοι. Η μαύρη τρύπα, ωστόσο, στα δημόσια οικονομικά δημιουργήθηκε από την ίδια την κυβέρνηση Κ. Καραμανλή που μείωσε τη φορολογία του κεφαλαίου για να αυξήσει την κερδοφορία του. Τα 28 δισ. ευρώ που χαρίζει η κυβέρνηση Κ. Καραμανλή στους τραπεζίτες επικαλούμενη την αντιμετώπιση της κρίσης αποτέλεσαν την σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της δημοσιονομικής κρίσης.

Μπροστά στη νέα αντιλαϊκή επίθεση ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ δεν προετοιμάζουν, δεν ενεργοποιούν τους εργαζόμενους. Στην πραγματικότητα αποδέχονται τη λογική της ανταγωνιστικότητας, της συναίνεσης για την ανάπτυξη και παραιτούνται από κάθε ουσιαστική διεκδίκηση. Αυτό φανερώνει η τακτική τους για υποβάθμιση του πολιτικού και αγωνιστικού περιεχομένου της Πρωτομαγιάς, σε συνέχεια της σταθερής γραμμής επιδίωξης ταξικής συνεργασίας με τον ΣΕΒ και την κρατική εργοδοσία, με αποτέλεσμα τη ρήξη με τα εργατικά συμφέροντα.

Στις συζητήσεις – εξορμήσεις μας διαπιστώνουμε συχνά ότι η νέα κλιμάκωση της καπιταλιστικής επίθεσης δημιουργεί κλίμα αμηχανίας, φόβου και συχνά υποχώρησης σε σημαντικά τμήματα των εργαζομένων και της νεολαίας και αυτό περιορίζει προς το παρόν την τάση για κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες. Με τη ζωντανή εμπειρία των εργατικών αγώνων και του Δεκέμβρη, να βαθύνουμε τη συζήτηση και να αναδείξουμε την ελπιδοφόρα προοπτική των νέων κοινωνικών εκρήξεων που επηρεάζει τους σχεδιασμούς τις αντιθέσεις και τη γραμμή των δυνάμεων του αστικού συνασπισμού και πρέπει να επηρεάσει και τη γραμμή της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς. Οι διευρυνόμενες τάσεις αγανάκτησης, οργής, απείθειας και ρήξης, αποτελούν την άλλη πλευρά των τάσεων υποχώρησης και είναι αυτές που προκαλούν φόβο στον αστικό συνασπισμό εξουσίας και την ελπίδα στην αντικαπιταλιστική και επαναστατική Αριστερά. Στην Ευρώπη, στη Λατινική Αμερική και στη χώρα μας, οι απεργίες, οι λαϊκές και νεολαιίστικες κινητοποιήσεις επιβεβαιώνουν την εκτίμηση αυτή.

Να ανταποκριθούμε, επομένως, στην ανάγκη συνολικής αντιπαράθεσης με την αστική πολιτική και ιδεολογία. Να βαθύνει το ρήγμα με την αντεργατική πολιτική κεφαλαίου – ΕΕ, να εμποδιστεί η αποκατάσταση των ρωγμών του πολιτικού συστήματος που προκάλεσαν οι εργατικοί – νεολαιίστικοι αγώνες και ιδιαίτερα ο Δεκέμβρης. Να αναδειχτεί ο πολιτικός στόχος για την ανατροπή της αντεργατικής στρατηγικής του συστήματος και της προετοιμασίας πολιτικής λύσης, που θα αναλάβει να περάσει το νέο πακέτο επίθεσης και να καταστείλει το κίνημα και τις αντικαπιταλιστικές τάσεις του. Πολιτικός στόχος που πατά γερά στα πόδια του όταν τίθεται από τη σκοπιά της αντικαπιταλιστικής επαναστατικής απάντησης στην κρίση.

Σημαντικό μέτωπο στην αντιπαράθεση αυτή αποτελεί η αποκάλυψη της πολιτικής, του ρόλου και του ταξικού χαρακτήρα της ΕΕ, ως σφαγείο των εργατικών λαϊκών δικαιωμάτων και ως πολιτικός ιμπεριαλιστικός οργανισμός καταστολής κάθε ριζοσπαστικής ανατρεπτικής τάσης στην Ευρώπη και στον κόσμο. Την ώρα που το κύρος και οι πολιτικές της ΕΕ αμφισβητούνται όλο και πιο μαζικά, εξελίσσεται από ΝΔ – ΠΑΣΟΚ και ευρύτερα τις αστικές δυνάμεις η επιχείρηση αποκατάστασης της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, συγκαλύπτοντας την ουσία της στρατηγικής απάντησης του ευρωπαϊκού καπιταλισμού για την υπέρβαση της κρίσης. Η αντίκρουση της αναστύλωσης της ΕΕ αποτελεί κρίσιμο πεδίο συνολικής πολιτικής παρέμβασης της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς και του μαζικού κινήματος σε όλα τα μέτωπα της οικονομίας, της εκπαίδευσης, της δημοκρατίας.

Από τη σκοπιά αυτή η επαναστατική Αριστερά καλείται να συμβάλει όχι μόνο σε αγώνες αλλά σε μια γραμμή υπέρβασης του κατακερματισμού, έτσι ώστε να προσανατολίζονται – συγκεντρώνονται όλα τα μαχόμενα τμήματα της περιόδου, σε ένα ενιαίο κοινωνικοπολιτικό ρεύμα – κίνημα μαχητικής εργατικής αντιπολίτευσης απόκρουσης, ρήξης και ανατροπής. Που θα προβάλλει – διεκδικεί ένα αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα στόχων πάλης. Που θα οξύνει την αστάθεια του πολιτικού συστήματος, θα βαθαίνει την αδυναμία του να συσπειρώνει τον κόσμο στην αστική πολιτική και στα κόμματα του και θα οξύνει τις ενδοαστικές αντιθέσεις προς όφελος του κινήματος.

Απαιτείται, επομένως, να αναπτυχθεί μέχρι τέλους η αντιπαράθεση στην κυβέρνηση της ΝΔ που, αν και παραπαίει, δεν διστάζει να κλιμακώνει την αντιλαϊκή της επίθεση σε όλα τα μέτωπα και να προετοιμάζει, αμέσως μετά τις ευρωεκλογές, νέο πακέτο αντεργατικών μέτρων σε συμφωνία με την ΕΕ. Να αποκαλύπτονται, ταυτόχρονα, οι «σφήνες» του ΛΑΟΣ για συνολική δεξιά μετατόπιση του σκηνικού.

Καθοριστικό στοιχείο της εκλογικής – πολιτικής παρέμβασης και της ίδιας της φυσιογνωμίας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι να διαλύει τις αυταπάτες για τη σοσιαλδημοκρατία και να αποκαλύπτει τα κεντροαριστερά σενάρια. Το ΠΑΣΟΚ, βασικός πυλώνας του συστήματος, εμφανίζεται απέναντι στο κεφάλαιο ως υπεύθυνη και αποτελεσματική δύναμη διαχείρισης της αντεργατικής πολιτικής υιοθετώντας, ταυτόχρονα, όλα τα αντιδραστικά δόγματα στο όνομα της «ασφάλειας των πολιτών», της «καταπολέμησης της βίας» κλπ. Επιχειρεί να διεμβολίσει την Αριστερά –κυρίως τον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ- και να διασφαλίσει έστω από ένα κομμάτι του υποστήριξη ή ανοχή σε κεντροαριστερή κυβερνητική λύση. Η επαναστατική Αριστερά και το ενωτικό της εγχείρημα θα χρειαστεί να αποδείξουν την ετοιμότητα αποκάλυψης – αντιπαράθεσης με κάθε εμπλοκή δυνάμεων της Αριστεράς στις διεργασίες σταθεροποίησης του πολιτικού συστήματος. Τη δυνατότητα της να αξιοποιεί για το κίνημα και την Αριστερά τις ανακατατάξεις, τους τριγμούς και τις ρωγμές στο πολιτικό σύστημα και το πρόβλημα των αστικών κέντρων να δρομολογήσουν σταθερή πολιτική λύση.

Άλλη αριστερή κουλτούρα και στρατηγική

ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΕΠΙΔΡΑΣΗΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΟ ΚΚΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην εκλογική εξόρμηση και την επόμενη μέρα καλείται να ανταποκριθεί στην απαιτητικότητα του αριστερού κόσμου και να δώσει συγκεκριμένα δείγματα μιας άλλης κουλτούρας και μιας άλλης στρατηγικής για την Αριστερά. Να αναλάβει δεσμεύσεις με τη συμμετοχή των ίδιων των αγωνιστών, για αλλαγή του αριστερού τοπίου με άλλα κριτήρια αυτοτέλειας της επαναστατικής Αριστεράς και συμβολής στην αναγκαία κοινή δράση των αριστερών δυνάμεων. Η εμπειρία μας έχει αποδείξει ότι τα ζητήματα αυτά είναι κρίσιμα και για τη συσπείρωση του αντικαπιταλιστικού δυναμικού και για την εκλογική – πολιτική υποστήριξη του κόσμου της Αριστεράς.

Ως ΝΑΡ, υποστηρίζουμε το ενωτικό εγχείρημα για να αποκτήσουν ανεξάρτητο, βαθύτερο και πιο σταθερό πολιτικό προσανατολισμό τα βήματα ανασύνταξης στο κίνημα του αντικαπιταλιστικού δυναμικού και της μετωπικής δράσης των αντικαπιταλιστικών οργανώσεων, κόντρα στις τάσεις δορυφοροποίησης ή ουράς στα ρεύματα της ρεφορμιστικής Αριστεράς ή της αναρχοαυτονομίας, στην πορεία για το μέτωπο – πόλο της αντικαπιταλιστικής – επαναστατικής Αριστεράς. Η γραμμή αυτή ενταγμένη στη στρατηγική της επανάστασης και της κομμουνιστικής απελευθέρωσης μπορεί να διαμορφώνει συνολικό σχέδιο και προοπτική μιας άλλης Αριστεράς, με νέες δυνατότητες διαχωρισμού αλλά και κοινής δράσης με το ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και μιας ορισμένης επίδρασης στα ρεύματα αυτά.

Στη βάση αυτή μπορούμε να απευθυνθούμε στον κόσμο του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ που προβληματίζεται για τη στάση του απέναντι στο πολιτικό – κυβερνητικό σχέδιο του ΠΑΣΟΚ, για τη διαχειριστική στρατηγική του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στην ΕΕ, στο πολιτικό σύστημα και στο κίνημα.

Από τη σκοπιά αυτή μπορούμε να συζητήσουμε και με αγωνιστές του χώρου του ΚΚΕ που αμφισβητούν τις στρατηγικές του επιλογές για το σοσιαλισμό, που αντιλαμβάνονται ότι δεν έχει ανατρεπτική πρακτική και ότι λειτουργεί ως ανάχωμα σε κάθε κοινωνική και πολιτική τάση προς τα αριστερά. Που βλέπουν ότι είναι ανεπαρκής επιλογή για τα μαχόμενα τμήματα εργαζομένων και νεολαίας (Δεκέμβρης, δάσκαλοι, φοιτητικό κίνημα) η επιλογή του «κόμματος» ως αποκούμπι στην αντιδραστική θύελλα που έρχεται.

ΚΡΙΣΙΜΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ

Μάχη για ένα πραγματικά νέο εργατικό κίνημα

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

Το ΝΑΡ έχει ιδιαίτερη ευθύνη να συμβάλει και με την αυτοτελή παρέμβαση του στην εκλογική μάχη και στην ευρύτερη πολιτική συζήτηση – εξόρμηση στον κόσμο των αγώνων και της Αριστεράς. Οι οργανώσεις και τα μέλη του ΝΑΡ θα απευθυνθούν με προσωπικές συζητήσεις, συσκέψεις, εξορμήσεις και εκδηλώσεις: Στον κόσμο που υποστήριξε και ψήφισε το ΜΕΡΑ στις προηγούμενες εκλογές. Στο δυναμικό της διάσπασης ΚΝΕ – ΚΚΕ του ΄89 και τον κόσμο που συμμετείχε στο ΝΑΡ. Στους πρωτοπόρους αγωνιστές του κινήματος, ειδικά στον κόσμο των σχημάτων. Στο δυναμικό που ήρθε στο προσκήνιο τον Δεκέμβρη, αλλά και σε όλους τους μεγάλους αγώνες που προηγήθηκαν, σε συλλογικότητες που συνέχισαν τη δράση τους. Ειδικά στη νεολαία, σπουδαστική και εργατική, ιδιαίτερα σε αυτή που είναι συγκεντρωμένη σε μεγάλους χώρους. Και βέβαια, με ιδιαίτερη έμφαση στην εργατική τάξη και ειδικά σε κλάδους και μονάδες που πλήττονται από την κρίση.

Θα προβάλουμε με όλες μας τις δυνάμεις το κοινό κεκτημένο της Αντικαπιταλιστικής Αριστερής Συνεργασίας για την Ανατροπή και ταυτόχρονα με ενωτικό τρόπο θα μιλήσουμε ανοικτά – συντροφικά και με σαφήνεια για τις διαφορετικές απόψεις και αντιθέσεις που έχουν τη βάση τους στα διαφορετικά ιδεολογικοπολιτικά ρεύματα που συγκροτούν το ενωτικό εγχείρημα. Η μετωπική αντικαπιταλιστική εργατική πολιτική του ΝΑΡ μπορεί και πρέπει, με όρους ενότητας και ηγεμονίας, να μετασχηματίζει τα θετικά στοιχεία του κινηματικού αντικαπιταλισμού στην αναζήτησή του για μια γενικότερη ανατρεπτική πολιτική παρέμβαση.

Είναι ανάγκη, επίσης, να αναδείξουμε δύο ζητήματα που, κατά τη γνώμη μας, η αντιμετώπιση τους θα δώσει νέα ώθηση στην πορεία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και στις εκλογές και την επομένη ημέρα.

Το πρώτο αφορά στο εργατικό κίνημα και στην ανάγκη να ανασυγκροτηθεί ριζικά σε ταξική – χειραφετητική βάση σε μορφές και περιεχόμενο, δημιουργώντας μια πραγματικά νέα και αξιόμαχη -απέναντι στο κεφάλαιο- δύναμη. Γιατί μια Αριστερά που δεν προωθεί την αυτοτελή συγκρότηση –παρέμβαση των πρωτοπόρων ταξικών τάσεων του κινήματος και δεν στηρίζεται σε αυτές δεν μπορεί να συμβάλει αποφασιστικά σε νικηφόρους αγώνες, δεν μπορεί να αναπτύξει και τη δική της μετωπική συγκρότηση και αυτοτελή πολιτική παρέμβαση. Απαιτείται, την περίοδο αυτή, να εκδηλωθεί αποφασιστικά, με δημοκρατικό τρόπο και με μαζική συμμετοχή μια πρωτοβουλία συσπείρωσης όλων των δυνάμεων που επιδιώκουν την ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος με σκοπό την άνοδο του πολιτικού και μαζικού επιπέδου της ταξικής πάλης, ανάγκη που για τους εργαζόμενους αποτελεί όρο επιβίωσης.

Το δεύτερο αφορά στην αναγκαιότητα ιδιαίτερης συσπείρωσης και αυτοτελούς συμβολής στο κίνημα και στην Αριστερά των δυνάμεων και των αγωνιστών της κομμουνιστικής προοπτικής και επαναθεμελίωσης. Ιστορικά έχει αποδειχτεί ότι κάθε κρίση του συστήματος, ανάλογης έκτασης και ποιότητας με την τρέχουσα, είναι επίσης στιγμή κρίσης – δοκιμασίας για το εργατικό κίνημα και την Αριστερά, για τα θεωρητικά τους εργαλεία, την φυσιογνωμία, τη σύνδεση με τις μάζες και το ρόλο στο κίνημα, την οργανωτική συγκρότηση και, πάνω απ’ όλα, την πολιτική γραμμή – δηλαδή τη γραμμή πρακτικής σύνδεσης της στρατηγικής με την τακτική. Για να δοθεί απάντηση στην αστική στρατηγική υπέρβασης της κρίσης με ανασυγκρότηση του καπιταλισμού σε ακόμη πιο εκμεταλλευτική και καταπιεστική βάση, είναι ανάγκη η Αριστερά να ανασυγκροτηθεί σε επαναστατική βάση, με αξιακό – θεωρητικό πλούτο και συνενώνοντας σε μια πολιτική γραμμή ρήξης, ανατροπής και κομμουνιστικής επαναθεμελίωσης κάθε ριζοσπαστικό – αντικαπιταλιστικό σκίρτημα και τάση.

Το ΝΑΡ έχει ευθύνη, με βάση τις ανάγκες του κινήματος και της μετωπικής συγκρότησης της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, να αναλάβει και να συμβάλει σε πρωτοβουλίες για μια νέα εκκίνηση – εξόρμηση διαλόγου και πρωτοπόρας δράσης των ιδεών, της πολιτικής και της οργάνωσης μιας σύγχρονης επαναστατικής κομμουνιστικής Αριστεράς, που έχει ανάγκη η εποχή μας.

Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 3 Μάη 2009
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: