Σύσκεψη για την Πρωτομαγιά

Σε σύσκεψη για τη διοργάνωση ανεξάρτητης εργατικής συγκέντρωσης της Πρωτομαγιάς καλεί επιτροπή συνδικαλιστών την Πέμπτη 23 Απρίλη, στις 6μμ, στην ΕΔΟΘ (Πρ. Κορομηλά 51).

Διαβάστε το κάλεσμα:

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 2009
Η φετινή Πρωτομαγιά δεν μπορεί να είναι μια ακόμα επέτειος. Εδώ και αρκετά χρόνια έχει μετατραπεί μάλλον σε ένα μνημόσυνο των χαμένων εργατικών δικαιωμάτων. Το 8ωρο, το δικαίωμα στην ασφάλιση, η συνδικαλιστική ελευθερία, κατεκτημένα με σκληρούς αγώνες, έχουν χαθεί για την πλειοψηφία των εργαζομένων σήμερα. Η πρόσφατη εκδήλωση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης κάνει ακόμα πιο εφιαλτικές τις συνέπειες  της πιο ακραίας αντεργατικής πολιτικής που εφαρμόζεται εδώ και χρόνια. Το κεφάλαιο, η ΕΕ και οι κυβερνήσεις τους δεν αρκούνται πλέον στην αφαίρεση δικαιωμάτων, αλλά ετοιμάζονται για νέο γύρο επίθεσης για να μπορέσουν να ξεπεράσουν την κρίση τους. Το πνεύμα αυτής της επιθέσης αποτυπώνεται στο όργιο απολύσεων, το νέο τριετές Πρόγραμμα Σταθεροποίησης, στις οδηγίες της ΕΕ και του κεφαλαίου για συνεχή λιτότητα, ελαστική εργασία, ιδιωτικοποιήσεις, νέο γύρο αντιασφαλιστικών μέτρων και αντιδραστικών αλλαγών στην παιδεία.

Μπροστά στην κλιμάκωση της καπιταλιστικής επίθεσης είναι γεγονός ότι δημιουργείται κλίμα αμηχανίας, φόβου και συχνά υποχώρησης σε σημαντικά τμήματα των εργαζομένων και της νεολαίας. Ωστόσο, εκδηλώνονται παράλληλα τάσεις αγανάκτησης, οργής, απείθειας και ρήξης με αποκορύφωμα την έκρηξη του Δεκέμβρη που συγκλόνισε συνολικά το πολιτικό σύστημα τρομοκρατόντας τους ηγέτες όλης της Ευρώπης. Οι λαϊκές κινητοποιήσεις σε μια σειρά από χώρες (Γαλλία, Γουαδελούπη, Ισλανδία, Λετονία κλπ) και το ενδεχόμενο νέων κοινωνικών εκρήξεων δημιουργεί την ανάγκη για τις κυβερνήσεις να εφαρμόσουν μέτρα προληπτικής τρομοκράτησης των εργαζομένων. Το δόγμα της μηδενικής ανοχής αφορά κυρίως κάθε συλλογική, μαχητική δράση και την όλο και πιο δυναμική τάση νεολαίστικου και εργατικού ριζοσπαστισμού.

Είναι αναγκαίο λοιπόν, ο φετινός Μάης να σημάνει την αντεπίθεση των εργαζομένων για τις σύγχρονες ανάγκες τους, μπροστά και στην μη αντιστρεπτή κρίση της συνδικαλιστικής γραφειοκρατείας. Η νέα ταξική συνεργασία-συμφωνία της ΓΣΕΕ με τον ΣΕΒ αποκαλύπτει το ιστορικό διαζύγιο του υποταγμένου συνδικαλισμού με τις ανάγκες της εργατικής πάλης (ως περιεχόμενο, στόχοι, δομή, συγκρότηση, μορφές πάλης, λειτουργία). Στο έδαφος αυτής της ταξικής προδοσίας αναπτύσονται ήδη πολύμορφες και αντιφατικές τάσεις αναζήτησης ενός νέου δρόμου για την εργατική συσπείρωση (νέα σωματεία, ανεξάτητες πρωτοβουλίες συντονισμού, δυναμικές κινητοποιήσεις) που αναδείχθηκαν και στο κίνημα αλληλεγγύης στην ηρωική συνδικαλίστρια Κωνσταντίνα Κούνεβα. Οι τάσεις αυτές μπορούν και πρέπει να συναντηθούν με τη λογική για ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος και νέα αγωνιστικη ενότητα.

Η ανεξάρτητη, ταξική συγκέντρωση της Πρωτομαγιάς δεν είναι αναγκαστική επιλογή. Συνδέεται με την προσπάθεια για την χειραφέτηση του κόσμου της εργασίας από τα δεσμά του κεφαλαίου και της εκμετάλλευσης, και την ανάγκη εργατικής απάντησης στην κρίση. Αναγκαία βήματα προς αυτή την κατεύθυνση είναι:

  • έμπρακτη ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος (στήριξη νέων σωματείων, συνελεύσεις και επιτροπές αγώνα σε εργασιακούς χώρους)
  • ενεργητική αλληλεγγύη ενάντια στις απολύσεις και τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις
  • ανάγκη για απεργιακούς αγώνες με αιχμές την ανατροπή των νέων κυβερνητικών μέτρων, των ιδιωτικοποιήσεων, των αντιασφαλιστικών ρυθμίσεων
  • διαχωρισμός από την συνδικαλιστική γραφειοκρατία που ευθύνεται για την διάσπαση της εργατικής τάξης (μονιμοι, συμβασιούχοι, ελαστικοί, ωρομίσθιοι κτλ)
  • καταδίκη της κομματικής περιχαράκωσης του ΠΑΜΕ που διασπα στην πράξη εργατικούς και νεολαίστικους αγώνες (απεργία δασκάλων, φοιτητικό κίνημα, Δεκέμβρης) και της διαχειριστικής γραμμής της Αυτόνομης Παρέμβασης του ΣΥΝ που συγκυβερνά μαζί με την ΠΑΣΚΕ μια σειρά από σωματεία και ομοσπονδίες.

Είναι απαραίτητη μια αποφασιστική στροφή στη δράση με περιοδίες και συζητήσεις σε χώρους εργασίας για να απαντηθεί η εργοδοτική τρομοκρατία και η ιδεολογική προπαγάνδα των ΜΜΕ. Η ανάπτυξη αντιστάσεων και αγώνων δεν είναι δεδομένη και απαιτεί αγωνιστικές πρωτοβουλίες και την συσπείρωση ευρύτερων δυνάμεων  από εργατικούς σχηματισμούς, επιτροπές αγώνα και τοπικές κινήσεις.
Για να ξαναγίνει η Πρωτομαγιά πραγματική απεργία, αγώνας διαρκείας για την εργατική χειραφέτηση και την ανατροπή

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s