Η ΕΛΑΣ δολοφονεί από τους δρόμους ως τα γήπεδα

Το περασμένο Σάββατο στη Θεσσαλονίκη, μετά το τέλος του ποδοσφαιρικού αγώνα ΗΡΑΚΛΗ – ΑΕΚ γίναμε μάρτυρες μιας εκτεταμένης και βίαιης επίθεσης της αστυνομίας στους οπαδούς του ΗΡΑΚΛΗ.  Όπως είδε όλο το πανελλήνιο μέσα από την τηλεόραση, καθώς και σύμφωνα με ανακοινώσεις τόσο του συνδέσμου «Αυτόνομη Θύρα 10» όσο και της ΠΑΕ ΗΡΑΚΛΗΣ, η αστυνομία με αφορμή περιορισμένης έκτασης επεισόδια επιτέθηκε με όλο της το οπλοστάσιο εναντίον του κόσμου, με αρκετούς τραυματισμούς ως αποτέλεσμα. Συνέπεια της έντασης που επικράτησε ήτανε και το μοιραίο καρδιακό επεισόδιο για τον 57χρονο φίλαθλο Σωτήρη Σεραφείμ.

Του ΛΕΥΤΕΡΗ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥ

Μετά το οριστικό τέλος του αγώνα κανείς δε θα θυμότανε τίποτα το δυσάρεστο, παρά μόνο μερικά μικρής έκτασης επεισόδια, αν δε παίζανε το καταστροφικό τους ρόλο οι δεκάδες διμοιρίες ΜΑΤ που έκαναν άμεσα αισθητή την παρουσία τους… Τα κίνητρα της δράσης τους γνωστά: η εικόνα της SUPERLEAGUE έπρεπε να διασωθεί από τα «έκτροπα», το ποδόσφαιρο έπρεπε να παραμείνει μια «γιορτή» και τα παιδιά μας δε θα έπρεπε να αντικρύσουνε εικόνες βίας στους δέκτες τους, για να μη καταφύγουνε ποτέ σε παραβατικές συμπεριφορές… Η προσπάθεια διατήρησης της «βιτρίνας» του ποδοσφαίρου καθαρής πέρασε μέσα από δακρυγόνα, καταστολή και …ένα θάνατο! Ένα θάνατο που δε προκλήθηκε από σφαίρα ειδικού φρουρού, όπως αυτός του μαθητή Α. Γρηγορόπουλου, ούτε από βιαιοπραγίες αστυνομικού, όπως αυτός της Μ. Κουλούρη στη Λευκίμμη της Κέρκυρας. Ένα θάνατο όμως που βρήκε το Σ. Σεραφείμ πάνω στην προσπάθειά του να σώσει νεαρούς οπαδούς από το μένος των ΜΑΤ που κυνηγούσαν και κτυπούσαν αδιακρίτως κόσμο στις κερκίδες του σταδίου. Η εύθραυστη κατάσταση της υγείας του και η ένταση που επικράτησε έκαναν την καρδιά του να τον προδώσει…

Μάλιστα η ανακοίνωση της «Αυτόνομης Θύρας 10» αναφέρει: «Η 17/01 ήτανε μια μαύρη μέρα για την οικογένεια του ΗΡΑΚΛΗ μας. `Ενας φίλαθλός μας έχασε τη ζωή του από ανακοπή καρδιάς όταν μια διμοιρία ΜΑΤ, μπροστά από τη Θύρα 11, αφού μας δηλητηρίασε με τα δακρυγόνα της, εισέβαλλε άνευ λόγου στην κερκίδα κτυπώντας με μίσος όποιον έβρισκε μπροστά της. Δεν ήθελε και πολύ ο Σ. Σεραφείμ, για να προδοθεί από την καρδιά του, με όσα χουντικά και κωμικοτραγικά έγιναν γύρω του». Κατηγορηματική ως προς τις ευθύνες της αστυνομίας είναι και η ανακοίνωση της ΠΑΕ ΗΡΑΚΛΗΣ που κινείται όμως σε πολύ διαφορετικό μήκος κύματος, καθώς εστιάζει στην αδυναμία της να καταστέλει πιο πλατιάς έκτασης επεισόδια. Όπως πχ αυτά που έγιναν στον αγώνα ΗΡΑΚΛΗΣ – ΠΑΟΚ, προσπερνώντας ότι τότε η αστυνομία είχε φερθεί με παρόμοιο τρόπο στους οπαδούς του ΠΑΟΚ!

Φυσικά τέτοιου τύπου φαινόμενα δεν είναι καθόλου αποκομμένα από την καθημερινή επίθεση του κεφαλαίου στα δικαιώματά μας κι από την προσπάθεια θωράκισής της από τις όποιες ανατρεπτικές διαθέσεις του κόσμου. Η περίφημη πολιτική της «μηδενικής ανοχής» είναι εκείνη που οδηγεί σε θανάτους με διάφορους τρόπους και μέσα. Αυτό είναι το αποτέλεσμα της επιλογής της ΝΔ (στα πλαίσια πάντα της ΕΕ) να αναγορεύει τα ΜΑΤ και τις δυνάμεις καταστολής σε κύριο εργαλείο πολιτικής, μιας πολιτικής που στρέφεται κατά βάση ενάντια στο μαζικό κίνημα, αλλά και σε ανύποπτους ανθρώπους. Αυτό φαίνεται από τις υποθέσεις του Κύπριου φοιτητή που η ΕΛ.ΑΣ. προσπαθεί να μας πείσει πως έπεσε θύμα μιας… ζαρντινιέρας και του Π. Κετίκη που διώκεται επειδή φορούσε …πράσινα παπούτσια.

Οι κάμερες, στους δρόμους και στα γήπεδα, είναι ένα μόνο μέτρο εποπτείας της καθημερινότητας του μαθητή, του φοιτητή, του μετανάστη, εκείνου που απλά «δε τη παλεύει» και πάει στο γηπεδό να τα σπάσει ή πολύ περισσότερο εκείνου που δε βολεύεται μ’ αυτή τη πραγματικότητα και πολεμά για την ανατροπή της! Ο τρομονόμος είναι ένα μόνο μέτρο επικύρωσης της δυνατότητας του κράτους να διώκει τους παραπάνω. Τα ΜΑΤ είναι εκείνα τα όργανα που κάνουνε πράξη τα παραπάνω με τον πιο άμεσο τρόπο… Και μερικές φορές με τον πιο τυφλό.

Ενάντια σ’ αυτούς θα πρέπει να παλέψει το κίνημα στο επόμενο διάστημα. Είναι γελασμένοι η ΝΔ, το ΛΑΟΣ και το ΠΑΣΟΚ αν εκτιμούνε ότι το κύμα καταστολής θα σταματήσει τους κοινωνικούς αγώνες ή αν πιστεύουνε πως η εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 ήτανε μια έκρηξη που θα ξεχαστεί. Θα πρέπει αυτός ο θάνατος να είναι ακόμα ένας απ’ τους δεκάδες λόγους να παλέψουμε να βγει η αστυνομική βία από τη ζωή μας, από τη διαδήλωση ως το γήπεδο και τις πλατείες. Να παλέψουμε ενάντια στη βία της κρατικής και εργοδοτικής καταστολής που διαπερνά την κοινωνία.

εφημερίδα ΠΡΙΝ, 25.01.09

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s