Ελπίδες δημιουργεί η κοινή συγκέντρωση στο Σπόρτινγκ

banner_sportingΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ: Ελπίδες δημιουργεί η κοινή συγκέντρωση στο Σπόρτινγκ
•    Αναβαθμισμένη πολιτικά αφετηρία από το κοινό κάλεσμα των 10 οργανώσεων
•    Στόχος το γεμάτο γήπεδο και η πλούσια προωθητική συζήτηση


Του ΓΙΑΝΝΗ ΕΛΑΦΡΟΥ

Το μεγάλο ραντεβού της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς είναι το επόμενο Σάββατο, 31 Γενάρη, στις 5 μ.μ. στο γήπεδο του Σπόρτινγκ, στην εκδήλωση – συζήτηση που συνδιοργανώνουν δέκα οργανώσεις του ευρύτερου χώρου της αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής Αριστεράς, με θέμα «Η αντικαπιταλιστική αριστερά μπροστά στην κρίση και την εξέγερση».

Συγκεκριμένα, οι οργανώσεις ΑΡΑΝ, ΑΡΑΣ, ΕΕΚ, ΕΚΚΕ, ΝΑΡ, νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση, Οικολόγοι Εναλλακτικοί, ΟΚΔΕ, ΟΚΔΕ – Σπάρτακος και ΣΕΚ, μαζί με τα δύο μετωπικά σχήματα ΜΕΡΑ και ΕΝΑΝΤΙΑ, πήραν την πρωτοβουλία να διοργανώσουν τη συγκεκριμένη εκδήλωση, για να δώσουν τη δυνατότητα στον πρωτοπόρο κόσμο της άλλης Αριστεράς, που πρωταγωνιστεί στα κινήματα και στις πολιτικές μάχες, να συζητήσει από κοινού και να ανεβάσει σε ποιοτικά ανώτερο επίπεδο την μετωπική παρέμβασή του, τόσο στα κεντρικό – συνολικό πολιτικό πεδίο, όσο και σε κάθε μέτωτο της ταξικής αντιπαράθεσης. Επιδίωξη των διοργανωτών είναι αφενός να δώσει βροντερό παρών ο κόσμος της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, υπογραμμίζοντας την αναγκαιότητα και τη δυνατότητα για ένα τρίτο ρεύμα (πέρα από το ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ) στην Αριστερά και αφετέρου να πάρουν όσο το δυνατόν περισσότεροι αγωνιστές το λόγο, φέρνοντας την εξεγερτική φλόγα του Δεκέμβρη και την πολύτιμη εμπειρία των αγώνων. Έχει κυκλοφορήσει αφίσα και φυλλάδιο με το κοινό κείμενο των οργανώσεων, ήδη πραγματοποιούνται εξορμήσεις, ενώ μεγάλο είναι το ενδιαφέρον από όλες τις γειτονιές της Αθήνας και την επαρχία.
Η διοργάνωση αυτής της μεγάλης κοινής συγκέντρωσης δεν αποτέλεσε κεραυνό εν αιθρία, αλλά αποτέλεσμα κοινών μετωπικών πρωτοβουλιών το προηγούμενο διάστημα και ειδικά πάνω στη λάβα του φλογισμένου Δεκέμβρη. Οι κοινές πολιτικές ανακοινώσεις – παρεμβάσεις για την εξέγερση, για την καταδίκη της ισραηλινής σφαγής στη Γάζα, ενίσχυσαν τα χαρακτηριστικά των κοινών αγώνων του χώρου (όχι χωρίς αντιφάσεις βέβαια) και έδωσαν την πολιτική βάση για τη διοργάνωση αυτής της συζήτησης.
Η εκδήλωση στο Σπόρτινγκ δεν είναι ένα ραντεβού στα τυφλά. Ξεκινά ήδη από μια αναβαθμισμένη αφετηρία, το κοινό κείμενο – κάλεσμα που συνυπογράφουν οι δέκα οργανώσεις. Το κείμενο αφού χαιρετίζει τη νεολαιίστικη και λαϊκή έκρηξη και εξέγερση του Δεκέμβρη, βάζει γραμμή κλιμάκωσης του κινήματος θέτοντας το αίτημα της ανατροπής της κυβέρνησης των δολοφόνων και της πολιτικής της καταστολής, της λιτότητας, του ρατσισμού, του κεφαλαίου και της ΕΕ. Θέτει στο στόχαστρο συνολικά «το σύστημα που δολοφονεί τον Αλέξανδρο, αλλά και τους εργάτες στο Πέραμα, στα γιαπιά και τα εργοστάσια, τους μετανάστες στην Π. Ράλλη και στον Έβρο. Αυτή η κοινωνία δεν μεταρρυθμίζεται, αλλά ανατρέπεται». Έχει ξεκάθαρη θέση για το ΠΑΣΟΚ, τονίζοντας ότι «δεν αποτελεί εναλλακτική λύση για τους εργαζόμενους και τη νεολαία, άνοιξε το δρόμο για τη σημερινή βαρβαρότητα, ακολουθεί την ίδια πολιτική με τη ΝΔ και συναινεί στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές». Κατηγορηματικές είναι οι δέκα οργανώσεις και απέναντι στην ΕΕ: «Απαιτείται σύγκρουση με την ΕΕ, αγώνας για την ανατροπή της πολιτικής της, άμεση κατάργηση του Συμφώνου Σταθερότητας, πάλη για την αποδέσμευση από την ΕΕ σε αντικαπιταλιστική – διεθνιστική κατεύθυνση, για τη διάλυση της ΕΕ». Οι οργανώσεις της «εκτός των τειχών» Αριστεράς διαχωρίζονται πολιτικά από τη ρεφορμιστική Αριστερά, τονίζοντας ότι «το ΚΚΕ εξυπηρετεί με τη στάση της ηγεσίας του την κυβέρνηση και την πολιτική της», ενώ για τον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ σημειώνουν ότι παρότι «δηλώνει πως στηρίζει την οργισμένη εξέγερση της νεολαίας, προβάλλει την ανάγκη της ‘’ομαλής δημοκρατικής διεξόδου’’ και υποτάσσει το κίνημα στις κοινοβουλευτικές του σκοπιμότητες».
«Αντίπαλο των αγώνων και όχι αρωγό τους», χαρακτηρίζει τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία, στηλιτεύοντας τη στάση υποταγής των ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ. Μάλιστα, οι δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς δεν μένουν μόνο στην καταγγελία, αλλά υπογραμμίζοντας τη σημασία αγώνων και διαδικασιών που έγιναν και γίνονται και με τη δική τους συμβολή (απεργίες στην υγεία στην παιδεία, απεργιακή πορεία 10 Δεκέμβρη και στάση εργασίας 18 Δεκέμβρη, ανεξάρτητος συντονισμός πρωτοβάθμιων σωματείων για την Κούνεβα και το δουλεμπόριο) δείχνουν το δρόμο της ταξικής ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος: «μαζικές διαδικασίες στους χώρους δουλειάς, συνελεύσεις, συντονιστικές επιτροπές, συντονισμός σωματείων κλπ». «Μόνο ένα πολιτικοποιημένο, μαζικό, μαχητικό κίνημα, μια ισχυρή αντιπολίτευση των ‘’κάτω’’ για τα δικαιώματά τους, σε σύγκρουση με την πολιτική ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΕΕ-κεφαλαίου, με τελικό στόχο την ανατροπή του καπιταλισμού μπορεί να φέρει κατακτήσεις», υπογραμμίζουν. Τέλος, οι δέκα οργανώσεις ανιχνεύουν ορισμένα πρώτα στρατηγικά στοιχεία (τα οποία είναι αδύνατα πάντως) μιλώντας για την ανάγκη μιας «άλλης κοινωνίας, χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση», τονίζοντας ότι «η επαναστατική ανατροπή είναι πραγματικά ιστορική δυνατότητα και αναγκαιότητα» και πως «οι δυνάμεις της σοσιαλιστικής και κομμουνιστικής προοπτικής πρέπει να βάλουν τη δική τους σφραγίδα στις εξελίξεις».
Παρά το σημερινό επίπεδο πολιτικής συμφωνίας, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν αντιφάσεις και αδιευκρίνιστα ακόμα σημεία, που προκύπτουν όχι μόνο από τη διαδρομή των διαφορετικών δυνάμεων, αλλά και από τη σημερινή τους πρακτική και τα σχέδιά τους. Παρόμοιος προβληματισμός υπήρξε και στην μαζική παναθηναϊκή συνέλευση του ΜΕΡΑ την προηγούμενη Τρίτη στη Νομική, όπου αποφασίστηκε η ενεργητική συμμετοχή του Μετώπου στις διεργασίες της εκδήλωσης. Από τη μεριά του ΝΑΡ ξεκαθαρίστηκε ότι η διαδικασία μετωπικής πολιτικής ενοποίησης της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς δεν σημαίνει ενότητα στον κατώτερο κοινό παρανομαστή, ούτε διάλυση μετωπικών συγκροτήσεων, που έχουν πετύχει μια ανώτερη και πιο σταθερή στρατηγική ενοποίηση. Απ΄ αυτή την άποψη δεν τίθεται θέμα διάλυσης του ΜΕΡΑ (δεν θα επαναληφθεί το λάθος της απονέκρωσης της ΔΡΑΣΕ), αλλά ποιοτικής του αναβάθμισης, ενίσχυσης των στρατηγικών σύγχρονων κομμουνιστικών του χαρακτηριστικών και της εργατικής – κοινωνικής του αναφοράς, όχι όμως για να περιχαρακωθεί, αλλά για να γίνει πιο ικανό να συμβάλλει στον κρίσιμο στόχο του ανεξάρτητου πόλου της αντικαπιταλιστικής επαναστατικής Αριστεράς. Στόχος, που προωθείται ουσιαστικά από την επίτευξη ενός αποφασιστικού βήματος στην ενοποίηση του υπαρκτού αντικαπιταλιστικού δυναμικού, που επιχειρείται και με τη συγκέντρωση στο Σπόρτινγκ.

εφημερίδα ΠΡΙΝ, 25.01.2009

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s